Atos 27
BAL CEHEC JE HAUN (AEY) vs ARIB
1 Odocob ege wagna Itali hatuna nuecnu je nijeceb eu age Pol gihacdoc leihca han dana 100 agena ilo oso ebenna mudein. Uqa ijan Julias. Uqana han am age “Sisa Ogastasna han am” doloig.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Odocob ege wag Adramitiamdec eu taun Esia lan toodu nijeginana nuigiannu saciadon tatawen euna tobi belom. Aristakas uqa Masedonia dana Tesalonaikadec uqa egeca osoben belom.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Cojageceb ege Saidon taun ono calom. Odocob Julias uqa Polnu waug qocob uqa Pol cois ec madocob uqa uqana danah eundecca limei meciadeceb ceteteh utoin.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Odocob ege onodec haun wag tobimeb belom qa fufu medemige cagu qahi ege nom odi becebnu ege Saipras nui hibilohu isec qaqali belom.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Odimeb ege Silisia Pamfiliaca macasna qeti limeb Maira taun ono calom, eu Lisia hatu ono.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Ono han dana 100 agena ilo Aleksandriadec wag Itali ono nuigiannu tatawen fimei wag euna cedi migen.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Odimeb ege macas launa deel mati cebitnana cobom. Cabi memeb hibna taun Naidas ono calom. Fufunu ege macas eu gemogemo odi toodu nuecwe qeenu ege Krit nui hibilohu isec qaqali Salmoni cemenug mumudi cuculdeb macas lan toodu belom.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Odimeb ege lan toodu belom. Cabi memeb wagnu macas sucun qoc cudun me bahic egina ono calom, eu Lasia taun cemenug nijia.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Odocob ege ono saen cecelac bahic cusdom. Juda agena Cud Bilec Saen eu hedon. Eunu wag cobocnu saen me qee calen. Odocob Pol uqa cisdon eu maaden,
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 “O dana, ege wagna nuecnu saen me qee bahic eu ija figina. Ceteteh wagca cunug fadaligian. Dana agena cebac bilec ha felacudoqagan,” aden.
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Euqa han dana 100 agena ilo wag hewec dana wag gugca je madesin eu hewen qa Polna je eu qee hewel.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Odocob wag tawec cudun macas sucun qoc eu duen saenna ono tawecnu me qee. Eunu dana matica age cisdoin, wag macas gemo lecnu cois ein. Odimeig Finiks ono nuecnu ihocfi beleqannu cisdoin. Finiks eu wag cudun macas sucun qoc Krit nuina eu cam noc anse meulaca isec macas mecidoc tawoloi. Odocob age ono wag ehi li duen saenna mecebil tawecnu ihoc ein.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Odocob tim me bahic cam noc ansena isec fulufuluen. Odocob dana eu age agena cisdoc ihoc ligian ec cisdoin. Age anka hewecebil teceb Krit nui lan cemenug bahic lein.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Euqa nag odi bahic fufu gagadic Jawalti egina eu cam bec anse isec fulufuluen cajen. Fufu nuina isec cajimei macas qahen.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 Fufu caji wag qocob wag fufu amegna bahic nonnu hewecwe qee ege culdocomun fufu u hewi nuen.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Odocob ege Koda nui nag macas gemo leceb qaqali cobom. Ono wag nag wag ben uqa didon eu wag benna cabalu mecnu odom qa cabi bahic.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Eu age didocobil wag benna ten. Odocob age halu gagadic helecebil wag ben bisalu lecebil diadimeig wag ben qataneiaunnu qagein. Eu age Libia hatu lanna ono gadgad esic of qowainnu cucuiein eunu age lai hewegin toneceb wag culdecebil fufu fulufuluaaden belein.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Odocob fufu ben bahic odi huhu nijen eunu deel osona eu age ceteteh wagnadec cedi helec sanan mein.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Odocob deel eu toodocob eu age wag uqana cabi ceteteh age ebenegagulna cedi helein.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Deel mati bahic ege cam malaqaca qee folom. Odocob fufu odi huhu nijen. Euna ege cahahagecnu qee cisdolom qa ege fadaleqannu cisdom.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Odocob hibna dana eu age saen cecelac bahic sab qee jecebil Pol amagana tawimei maaden, “O dana, age ijana je doubmi wagna Krit nui qee culdi hoummi age ceteteh qee fadaloub.
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 — ausente —
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 — ausente —
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 — ausente —
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Dana age cisdu cuhadoiga! Anut mateian odi dih cali hugian eu ija wawi meleena.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Euqa ege nui oso uqana lanna ono ehi li heligigian,” aden.
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Saen euna witic 14 ege fufu fulugegen Mediterenian macasna cobom. Witic tu gemo eu odi wagna cabi dana agena cisdoc madein lanna cedec muduquna ein.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Eunu age halu ceteh culumenca qagec culdegin nocob macas ameg eu 40 mita eu odi fein. Nag odi gieceb haun eu odi odimeig macas ameg eu 30 mita eu odi fein.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Odimeig age wag meen tobocdain ec cisdumeig cucuiein. Odimeig anka 4-pela felaculdecebil wag bigna isecdec macas dunuh non. Odimeig mahuc cojagigia bili inondoin.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Oodogin wagna cabi dana busaloqaga odoin. Age wag nag macasna hewecebil nocob uhulec eundec anka wag mededec culdecebil nugiannu euna memeig tein.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Euqa Pol han dana 100 agena ilo uqana han danaca maaden, “Wagna cabi dana i age wagna qee bilecebilfi ege cunug cahahagecnu ihoc qee,” aden.
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Odocob han dana age halu wag nag hewecebil tawen eu cagocobil wag nag eu nuen.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Cam mamahon Pol uqa cunug sab jecnu maaden, “Qila age deel 14 sanijadec bahic sab qee jec bilein. Age ceteh oso qee jelein.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Eunu ija maadigina sab leih jeiga. Age sab i jimeig cebac biluqagannu. Age dewenegana ceteh nag osoha qee fadaleiaun,” aden.
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Je eu madi hedumei Pol bred leih cedimei Anut inondumei eu age cunug amagana fenimei jecnu sanan men.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Odocob age gagadic cisdumeig cunug sab jein.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Dana 276 cunugca wag euna toboin.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Hibna cunugca odi ihoc jimeig age wag hetec mudecnu wit cedimeig cunugca macasna helecebil non.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Cojageceb wagna cabi dana age macas lan fimeig qa lanna hoqa ec qee doloin. Euqa age macas sucun qoc esicca eu fimeig wag euna esic qumeig salali tobigian ec cisdoin.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Eunu age anka cagocobil macas dunuh non. Odocob saen euna himec age halu culum qagec eu cufalein. Odimeig lai medena hewegin ten, fufu wag fuludocob medena isec gagadic migiannu. Odimeig cesawi lanna lein.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Euqa wag mede esic qatani ti of qocob maha heweceb tawen. Oodon bigna isec macas gagadic bahic qahimei qonqon qatani susul falen.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Odocob han dana age gihacdoc age agenadec oso cesawi lanna limei busalecdainnu qagaadoqaga bili je madi cagoin.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Euqa han dana 100 agena ilo Pol cahahadugia cisdon. Eunu uqa eu odi cain odowainnu cahacaden. Odimei uqa dana cunug ihoc wa cesawoqagan eundec age aquni wagnadec bitacimeig cesawi lanna loqagannu je gatiti maaden.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 Odimei dana leih wagna culadein age hib wag qatanen fan eundec cedi mugumuga tacimeig cesawi lanna loqagannu maaden. Odocob eu odina ege oso fadalecca qee me himec wa cesawi lanna hom.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.