Atos 27

BAL CEHEC JE HAUN (AEY) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Odocob ege wagna Itali hatuna nuecnu je nijeceb eu age Pol gihacdoc leihca han dana 100 agena ilo oso ebenna mudein. Uqa ijan Julias. Uqana han am age “Sisa Ogastasna han am” doloig.
1 Quando foi decidido que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, da Coorte Imperial.
2 Odocob ege wag Adramitiamdec eu taun Esia lan toodu nijeginana nuigiannu saciadon tatawen euna tobi belom. Aristakas uqa Masedonia dana Tesalonaikadec uqa egeca osoben belom.
2 Embarcando num navio adramitino, que estava de partida para costear a Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Cojageceb ege Saidon taun ono calom. Odocob Julias uqa Polnu waug qocob uqa Pol cois ec madocob uqa uqana danah eundecca limei meciadeceb ceteteh utoin.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu-lhe ir ver os amigos e obter assistência.
4 Odocob ege onodec haun wag tobimeb belom qa fufu medemige cagu qahi ege nom odi becebnu ege Saipras nui hibilohu isec qaqali belom.
4 Partindo dali, navegamos sob a proteção de Chipre, por serem contrários os ventos;
5 Odimeb ege Silisia Pamfiliaca macasna qeti limeb Maira taun ono calom, eu Lisia hatu ono.
5 e, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Ono han dana 100 agena ilo Aleksandriadec wag Itali ono nuigiannu tatawen fimei wag euna cedi migen.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, nele nos fez embarcar.
7 Odimeb ege macas launa deel mati cebitnana cobom. Cabi memeb hibna taun Naidas ono calom. Fufunu ege macas eu gemogemo odi toodu nuecwe qeenu ege Krit nui hibilohu isec qaqali Salmoni cemenug mumudi cuculdeb macas lan toodu belom.
7 Navegando vagarosamente muitos dias e tendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos sob a proteção de Creta, na altura de Salmona.
8 Odimeb ege lan toodu belom. Cabi memeb wagnu macas sucun qoc cudun me bahic egina ono calom, eu Lasia taun cemenug nijia.
8 Costeando-a, penosamente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Odocob ege ono saen cecelac bahic cusdom. Juda agena Cud Bilec Saen eu hedon. Eunu wag cobocnu saen me qee calen. Odocob Pol uqa cisdon eu maaden,
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, admoestava-os Paulo,
10 “O dana, ege wagna nuecnu saen me qee bahic eu ija figina. Ceteteh wagca cunug fadaligian. Dana agena cebac bilec ha felacudoqagan,” aden.
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Euqa han dana 100 agena ilo wag hewec dana wag gugca je madesin eu hewen qa Polna je eu qee hewel.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Odocob wag tawec cudun macas sucun qoc eu duen saenna ono tawecnu me qee. Eunu dana matica age cisdoin, wag macas gemo lecnu cois ein. Odimeig Finiks ono nuecnu ihocfi beleqannu cisdoin. Finiks eu wag cudun macas sucun qoc Krit nuina eu cam noc anse meulaca isec macas mecidoc tawoloi. Odocob age ono wag ehi li duen saenna mecebil tawecnu ihoc ein.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que partissem dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, o qual olhava para o nordeste e para o sudeste.
13 Odocob tim me bahic cam noc ansena isec fulufuluen. Odocob dana eu age agena cisdoc ihoc ligian ec cisdoin. Age anka hewecebil teceb Krit nui lan cemenug bahic lein.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Euqa nag odi bahic fufu gagadic Jawalti egina eu cam bec anse isec fulufuluen cajen. Fufu nuina isec cajimei macas qahen.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão;
15 Fufu caji wag qocob wag fufu amegna bahic nonnu hewecwe qee ege culdocomun fufu u hewi nuen.
15 e, sendo o navio arrastado com violência, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Odocob ege Koda nui nag macas gemo leceb qaqali cobom. Ono wag nag wag ben uqa didon eu wag benna cabalu mecnu odom qa cabi bahic.
16 Passando sob a proteção de uma ilhota chamada Cauda, a custo conseguimos recolher o bote;
17 Eu age didocobil wag benna ten. Odocob age halu gagadic helecebil wag ben bisalu lecebil diadimeig wag ben qataneiaunnu qagein. Eu age Libia hatu lanna ono gadgad esic of qowainnu cucuiein eunu age lai hewegin toneceb wag culdecebil fufu fulufuluaaden belein.
17 e, levantando este, usaram de todos os meios para cingir o navio, e, temendo que dessem na Sirte, arriaram os aparelhos, e foram ao léu.
18 Odocob fufu ben bahic odi huhu nijen eunu deel osona eu age ceteteh wagnadec cedi helec sanan mein.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte, já aliviavam o navio.
19 Odocob deel eu toodocob eu age wag uqana cabi ceteteh age ebenegagulna cedi helein.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Deel mati bahic ege cam malaqaca qee folom. Odocob fufu odi huhu nijen. Euna ege cahahagecnu qee cisdolom qa ege fadaleqannu cisdom.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Odocob hibna dana eu age saen cecelac bahic sab qee jecebil Pol amagana tawimei maaden, “O dana, age ijana je doubmi wagna Krit nui qee culdi hoummi age ceteteh qee fadaloub.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 — ausente —
22 Mas, já agora, vos aconselho bom ânimo, porque nenhuma vida se perderá de entre vós, mas somente o navio.
23 — ausente —
23 Porque, esta mesma noite, um anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 — ausente —
24 dizendo: Paulo, não temas! É preciso que compareças perante César, e eis que Deus, por sua graça, te deu todos quantos navegam contigo.
25 Dana age cisdu cuhadoiga! Anut mateian odi dih cali hugian eu ija wawi meleena.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo! Pois eu confio em Deus que sucederá do modo por que me foi dito.
26 Euqa ege nui oso uqana lanna ono ehi li heligigian,” aden.
26 Porém é necessário que vamos dar a uma ilha.
27 Saen euna witic 14 ege fufu fulugegen Mediterenian macasna cobom. Witic tu gemo eu odi wagna cabi dana agena cisdoc madein lanna cedec muduquna ein.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite, pressentiram os marinheiros que se aproximavam de alguma terra.
28 Eunu age halu ceteh culumenca qagec culdegin nocob macas ameg eu 40 mita eu odi fein. Nag odi gieceb haun eu odi odimeig macas ameg eu 30 mita eu odi fein.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Odimeig age wag meen tobocdain ec cisdumeig cucuiein. Odimeig anka 4-pela felaculdecebil wag bigna isecdec macas dunuh non. Odimeig mahuc cojagigia bili inondoin.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Oodogin wagna cabi dana busaloqaga odoin. Age wag nag macasna hewecebil nocob uhulec eundec anka wag mededec culdecebil nugiannu euna memeig tein.
30 Procurando os marinheiros fugir do navio, e, tendo arriado o bote no mar, a pretexto de que estavam para largar âncoras da proa,
31 Euqa Pol han dana 100 agena ilo uqana han danaca maaden, “Wagna cabi dana i age wagna qee bilecebilfi ege cunug cahahagecnu ihoc qee,” aden.
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não permanecerem a bordo, vós não podereis salvar-vos.
32 Odocob han dana age halu wag nag hewecebil tawen eu cagocobil wag nag eu nuen.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Cam mamahon Pol uqa cunug sab jecnu maaden, “Qila age deel 14 sanijadec bahic sab qee jec bilein. Age ceteh oso qee jelein.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: Hoje, é o décimo quarto dia em que, esperando, estais sem comer, nada tendo provado.
34 Eunu ija maadigina sab leih jeiga. Age sab i jimeig cebac biluqagannu. Age dewenegana ceteh nag osoha qee fadaleiaun,” aden.
34 Eu vos rogo que comais alguma coisa; porque disto depende a vossa segurança; pois nenhum de vós perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Je eu madi hedumei Pol bred leih cedimei Anut inondumei eu age cunug amagana fenimei jecnu sanan men.
35 Tendo dito isto, tomando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Odocob age gagadic cisdumeig cunug sab jein.
36 Todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Dana 276 cunugca wag euna toboin.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Hibna cunugca odi ihoc jimeig age wag hetec mudecnu wit cedimeig cunugca macasna helecebil non.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Cojageceb wagna cabi dana age macas lan fimeig qa lanna hoqa ec qee doloin. Euqa age macas sucun qoc esicca eu fimeig wag euna esic qumeig salali tobigian ec cisdoin.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia praia; então, consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Eunu age anka cagocobil macas dunuh non. Odocob saen euna himec age halu culum qagec eu cufalein. Odimeig lai medena hewegin ten, fufu wag fuludocob medena isec gagadic migiannu. Odimeig cesawi lanna lein.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Euqa wag mede esic qatani ti of qocob maha heweceb tawen. Oodon bigna isec macas gagadic bahic qahimei qonqon qatani susul falen.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se abria pela violência do mar.
42 Odocob han dana age gihacdoc age agenadec oso cesawi lanna limei busalecdainnu qagaadoqaga bili je madi cagoin.
42 O parecer dos soldados era que matassem os presos, para que nenhum deles, nadando, fugisse;
43 Euqa han dana 100 agena ilo Pol cahahadugia cisdon. Eunu uqa eu odi cain odowainnu cahacaden. Odimei uqa dana cunug ihoc wa cesawoqagan eundec age aquni wagnadec bitacimeig cesawi lanna loqagannu je gatiti maaden.
43 mas o centurião, querendo salvar a Paulo, impediu-os de o fazer; e ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Odimei dana leih wagna culadein age hib wag qatanen fan eundec cedi mugumuga tacimeig cesawi lanna loqagannu maaden. Odocob eu odina ege oso fadalecca qee me himec wa cesawi lanna hom.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.