Atos 16
BAL CEHEC JE HAUN (AEY) vs VC
1 Odocob Pol cocobi nui Debi Listraca ono cobon. Odocob malogom oso, ijan Timoti, ono biloloi. Uqa anag ha waug meleecca Judadec qa memeg Grikdec.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Wawaga meleec cotogail age Listra Aikoniamca bilein age gaid Timotinu je me dih saoloig.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Odocob Pol Timoti ehudeceb osoben belowasannu cisdon. Euqa Juda dana cunug ono bilein eu age Timoti memeg Grikdec eu age doloig. Eunu Pol uqa Timoti deweg cagu quten.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Odocob ale taun benbenna bebeli bilesi ale cagoc je aposelca, tamanec matumatuca Jerusalem ono bilein age je jaqimeig Juda dana qee age Antiokca, Siria hatuca, Galesia hatuca ono bilegina sulduadein eu siwiaadi age toodu odocnu maadi belesin.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Eunu tamanec ono eu agena wawaga meleec gagadic mimei deel abesabes cunug dana sanijadec fulusdoloi.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Odocob Kis Gun Esia hatuna me je maadecnu cahacaden. Eunu Pol uqa age gami coboin eu age Frisia Galesiaca hatuna isec belein.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Odocob saen age Maisia hatu gadacna li calimeig age Bitinia hatuna lecnu cisdoin qa Jisasna Kis qee culadel.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Eunu age tutuc Maisia hatu gemo belimeig li Troas taunna calein.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Odocob witic euna Pol ola codocna bebelimei Masedoniadec dana oso cesusdudu tatawen fen, “Masedonia ene humeg cesulgaga!” don.
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Pol ola codocna bebelimei eu odi feceb ege Anut dana Masedonia hatu ono bilegina eu me je maadecnu mageia eu dom. Eunu Masedonia belecnu saciadom.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Odocob Troas ono wag tobimeb tutuc qeti li Samotres nui too qudi numeb deel osona waldu li Niapolis taunna calom.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Onodec Masedonia hatuna taun ben Filipai taun ben ono belom. Filipai eu Rom cofdoloi. Odocob ege deel leih taun ben ono bilom.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Odocob cuha deelna ege taun ben eu uqana fele cehec cuculdi wa gesacna lom ege Juda dana agena inondoc cudun om ec cisdom. Odimeb ege ono limeb caja ono cegulein bibilegin eu ege ono bilimeb je maadom.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Caja oso uqa cegulec euna bilen uqa egena je dah men eu ijan Lidia. Uqa Taiataira taun bendec, lotoc golca idadu suldoloi. Uqa Anut binan suloloi. Odocob Tibud uqa odudeceb Lidia uqa waug fogo docob Pol je mamaden dah mudi bilen.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Odocob uqaca, age uqana jona bileinca age wa joadec oin. Odimei cesusgi ege magen, “Ija mele bahic Tibudnu wawi meleen ec cisdufeig humeig ijana jona bileigale,” gen. Odimei uqa ege uqana jona lecnu bahic magen.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Deel osona ege inondoc cudunna bebeli bilob ege begabeg meh mel aid osoca gulucdadanom. Uqa buga me qee hewuden. Buga me qee eu odudeceb ceteh hibna caligiannu dado moloi. Uqa dado mec je mamadi meen qaig geh bahic dana uqa cofdoloig agena mudiadoloi.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Odocob uqa Pol ege gami toogigi utaen, “Dana i age Anut Ohis Bahic uqana cabi dana! Age adi Anut cahahaadecnu je maadegina!” en.
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Uqa deel mati eu odi odon. Odocob Pol uqa gemag beceb waldumei buga me qee madon, “Ija Jisas Krais ijanna je gatiti mahigina, mel aid eu culdi qisacdoga!” don. Odocob buga me qee saen euna dih qisacdon.
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Euqa dana uqa cofdoloig eu age Pol agena meen qaig oc jic cagocob fimeig age Pol Sailasca hewalimeig ceteteh fajecnu cudunna diali ehi nu Rom je gesilec dana amagana malein.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Odimeig age Rom je gesilec danaca ehali limeig madein, “Dana i ale Judadec ale egena taun ben ene ceteh me qee suluwasannu odosina.
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 Ege Rom egena kobol eu qee odoqaunnu cahacgena eu i ale odocnu iwalgesina. Kobol eu umeb qee ihoc moqaun,” ein.
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Odocob dana am ben ageha aqaloqaga bili cegulein. Odimeig Rom je gesilec dana age Pol Sailasca alena lotoc baladumeig geh bahic qisaaloqannu je gatiti maadein.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Odimeig age geh qisaali hedumeig gihacdoc jona helalecebil lesin. Odimeig age gihacdoc jo cofdoc dana cofali cuhadugiannu je gatiti madoin.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Odocob uqa je gatiti odi umei gihacdoc jo cofdoc dana uqa helaleceb cudun dunuh bahicna lecebil jaimala na culumenca gemo mimei gagadic qagalen.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Euqa witic tu gemo bahic Pol Sailasca inondodosi Anut binan sulec due sisilesin gihacdoc dana age dah mali nijein.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Oodogin nag odi bahic mim ben nen. Odimei gihacdoc jo eu uqana big gug lugudocob jic cebec cunug hudaden. Odocob sen gihacdoc dana cunug agena cufaladen.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Odocob gihacdoc jo cofdoc dana caji meciimei jic cebec cunug hudec fimei gihacdoc dana cunug busaleiga ec cisdon. Eunu uqana han sigin cecelac uqana cudunnadec umei uqadodoc qocob cal migia odon.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Euqa Pol jejeg suli u utai madon, “Ege cunug ihen! Hinadodoc cain dewen tudogaun!” don.
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Odocob gihacdoc jo cofdoc dana uqa cejalnu utaimei guguli limei cucuiii Pol Sailasca jaimalana toni qeleli nijen.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Odimei uqa ehali cali humei sisilalen, “Dana ben lecis, Anut cahahatigiannu ija eeta odigen?” alen.
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Odocob ale jejeg hewi madosin, “Jisas Tibudnu wawin meleeia. Odocob Anut hinaca, age cunug hinana jona bileginaca cahahaadigian,” dosin.
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Odimesi ale uqaca, leih age cunug uqana jona bileinca Anutna me je maadesin.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Odocob uqa witic saen euna dih ehali li isomola wasacudialen. Odocob uqaca, age cunug uqana jona bileinca age wa joadec oin.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Odimei uqa Pol Sailasca uqana jona ehali ehi timei sab aleceb jesin. Odocob uqaca age leih cunug uqana jona bileinca age Anutnu wawaga meleennu ceelein.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Deel osona qasil wele Rom agena je gesilec dana age dana eu ale cois culalecebil belesia ec polis dana maadimeig suladecebil lein.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Eunu gihacdoc jo cofdoc dana je eu Pol madon, “Rom je gesilec dana age hina Sailasca ale culalecemin gihacdoc jonadec belowasannu je gatiti sulduteiga. Odocob ale wawala malolca cois belesiale,” don.
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Euqa Pol polis dana maaden, “Ele cahuldoc elena oso qee felein qa cunug amemeg qisaleigan. Euqa elena gug jobon eu Rom! Adinu age gihacdoc jona ehili tacileigan? Odocob qila age jahuni sullecebil nuewannu odogina? Qee bahic! Rom je gesilec dana age bahic humeig ehili tecebil belewan,” aden.
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Odocob polis dana age ceseli belimeig Rom je gesilec dana Polna je maadein. Odocob age Pol Sailasca alena gug jobon eu Rom ec dumeig age cucuiein.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Eunu age belimeig eu cahuldom ec maalein. Odimeig age gihacdoc jonadec ehali ahumeig ale taun ben eu culdi belowasannu ninialein.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Eunu Pol Sailasca gihacdoc cudun culimesi Lidiana jona lesin. Ono ale wawaga meleec cotolail gulucadimesi dahiniga hewec je maadimesi belesin.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.