Atos 16

BAL CEHEC JE HAUN (AEY) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Odocob Pol cocobi nui Debi Listraca ono cobon. Odocob malogom oso, ijan Timoti, ono biloloi. Uqa anag ha waug meleecca Judadec qa memeg Grikdec.
1 Paulo chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego.
2 Wawaga meleec cotogail age Listra Aikoniamca bilein age gaid Timotinu je me dih saoloig.
2 Os irmãos em Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Odocob Pol Timoti ehudeceb osoben belowasannu cisdon. Euqa Juda dana cunug ono bilein eu age Timoti memeg Grikdec eu age doloig. Eunu Pol uqa Timoti deweg cagu quten.
3 Paulo queria que Timóteo fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Odocob ale taun benbenna bebeli bilesi ale cagoc je aposelca, tamanec matumatuca Jerusalem ono bilein age je jaqimeig Juda dana qee age Antiokca, Siria hatuca, Galesia hatuca ono bilegina sulduadein eu siwiaadi age toodu odocnu maadi belesin.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém, para que as observassem.
5 Eunu tamanec ono eu agena wawaga meleec gagadic mimei deel abesabes cunug dana sanijadec fulusdoloi.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Odocob Kis Gun Esia hatuna me je maadecnu cahacaden. Eunu Pol uqa age gami coboin eu age Frisia Galesiaca hatuna isec belein.
6 E percorreram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Odocob saen age Maisia hatu gadacna li calimeig age Bitinia hatuna lecnu cisdoin qa Jisasna Kis qee culadel.
7 Chegando perto de Mísia, tentaram ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Eunu age tutuc Maisia hatu gemo belimeig li Troas taunna calein.
8 E, tendo contornado Mísia, foram a Trôade.
9 Odocob witic euna Pol ola codocna bebelimei Masedoniadec dana oso cesusdudu tatawen fen, “Masedonia ene humeg cesulgaga!” don.
9 À noite, Paulo teve uma visão na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe rogava, dizendo: — Passe à Macedônia e ajude-nos.
10 Pol ola codocna bebelimei eu odi feceb ege Anut dana Masedonia hatu ono bilegina eu me je maadecnu mageia eu dom. Eunu Masedonia belecnu saciadom.
10 Assim que Paulo teve a visão, imediatamente procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Odocob Troas ono wag tobimeb tutuc qeti li Samotres nui too qudi numeb deel osona waldu li Niapolis taunna calom.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, fomos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, a Neápolis.
12 Onodec Masedonia hatuna taun ben Filipai taun ben ono belom. Filipai eu Rom cofdoloi. Odocob ege deel leih taun ben ono bilom.
12 Dali fomos a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia romana. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Odocob cuha deelna ege taun ben eu uqana fele cehec cuculdi wa gesacna lom ege Juda dana agena inondoc cudun om ec cisdom. Odimeb ege ono limeb caja ono cegulein bibilegin eu ege ono bilimeb je maadom.
13 No sábado, saímos da cidade para a beira do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que haviam se reunido ali.
14 Caja oso uqa cegulec euna bilen uqa egena je dah men eu ijan Lidia. Uqa Taiataira taun bendec, lotoc golca idadu suldoloi. Uqa Anut binan suloloi. Odocob Tibud uqa odudeceb Lidia uqa waug fogo docob Pol je mamaden dah mudi bilen.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Odocob uqaca, age uqana jona bileinca age wa joadec oin. Odimei cesusgi ege magen, “Ija mele bahic Tibudnu wawi meleen ec cisdufeig humeig ijana jona bileigale,” gen. Odimei uqa ege uqana jona lecnu bahic magen.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos fez este pedido: — Se julgam que eu sou fiel ao Senhor, venham ficar na minha casa. E nos constrangeu a isso.
16 Deel osona ege inondoc cudunna bebeli bilob ege begabeg meh mel aid osoca gulucdadanom. Uqa buga me qee hewuden. Buga me qee eu odudeceb ceteh hibna caligiannu dado moloi. Uqa dado mec je mamadi meen qaig geh bahic dana uqa cofdoloig agena mudiadoloi.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma jovem possuída de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus donos.
17 Odocob uqa Pol ege gami toogigi utaen, “Dana i age Anut Ohis Bahic uqana cabi dana! Age adi Anut cahahaadecnu je maadegina!” en.
17 Seguindo a Paulo e a nós, gritava, dizendo: — Estes homens são servos do Deus Altíssimo e anunciam a vocês o caminho da salvação.
18 Uqa deel mati eu odi odon. Odocob Pol uqa gemag beceb waldumei buga me qee madon, “Ija Jisas Krais ijanna je gatiti mahigina, mel aid eu culdi qisacdoga!” don. Odocob buga me qee saen euna dih qisacdon.
18 Isto se repetiu por muitos dias. Então Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: — Em nome de Jesus Cristo, eu ordeno que você saia dela. E, na mesma hora, o espírito saiu.
19 Euqa dana uqa cofdoloig eu age Pol agena meen qaig oc jic cagocob fimeig age Pol Sailasca hewalimeig ceteteh fajecnu cudunna diali ehi nu Rom je gesilec dana amagana malein.
19 Quando os donos da jovem viram que se havia desfeito a esperança do lucro, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça, à presença das autoridades.
20 Odimeig age Rom je gesilec danaca ehali limeig madein, “Dana i ale Judadec ale egena taun ben ene ceteh me qee suluwasannu odosina.
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: — Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Ege Rom egena kobol eu qee odoqaunnu cahacgena eu i ale odocnu iwalgesina. Kobol eu umeb qee ihoc moqaun,” ein.
21 propagando costumes que não podemos aceitar, nem praticar, porque somos romanos.
22 Odocob dana am ben ageha aqaloqaga bili cegulein. Odimeig Rom je gesilec dana age Pol Sailasca alena lotoc baladumeig geh bahic qisaaloqannu je gatiti maadein.
22 Então a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as roupas, mandaram açoitá-los com varas.
23 Odimeig age geh qisaali hedumeig gihacdoc jona helalecebil lesin. Odimeig age gihacdoc jo cofdoc dana cofali cuhadugiannu je gatiti madoin.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram na prisão, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Odocob uqa je gatiti odi umei gihacdoc jo cofdoc dana uqa helaleceb cudun dunuh bahicna lecebil jaimala na culumenca gemo mimei gagadic qagalen.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e prendeu os pés deles no tronco.
25 Euqa witic tu gemo bahic Pol Sailasca inondodosi Anut binan sulec due sisilesin gihacdoc dana age dah mali nijein.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Oodogin nag odi bahic mim ben nen. Odimei gihacdoc jo eu uqana big gug lugudocob jic cebec cunug hudaden. Odocob sen gihacdoc dana cunug agena cufaladen.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Odocob gihacdoc jo cofdoc dana caji meciimei jic cebec cunug hudec fimei gihacdoc dana cunug busaleiga ec cisdon. Eunu uqana han sigin cecelac uqana cudunnadec umei uqadodoc qocob cal migia odon.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas da prisão, puxando da espada, ia suicidar-se, pois pensou que os presos tinham fugido.
28 Euqa Pol jejeg suli u utai madon, “Ege cunug ihen! Hinadodoc cain dewen tudogaun!” don.
28 Mas Paulo gritou bem alto: — Não faça nenhum mal a si mesmo! Estamos todos aqui.
29 Odocob gihacdoc jo cofdoc dana uqa cejalnu utaimei guguli limei cucuiii Pol Sailasca jaimalana toni qeleli nijen.
29 Então o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Odimei uqa ehali cali humei sisilalen, “Dana ben lecis, Anut cahahatigiannu ija eeta odigen?” alen.
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: — Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Odocob ale jejeg hewi madosin, “Jisas Tibudnu wawin meleeia. Odocob Anut hinaca, age cunug hinana jona bileginaca cahahaadigian,” dosin.
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e toda a sua casa.
32 Odimesi ale uqaca, leih age cunug uqana jona bileinca Anutna me je maadesin.
32 E pregaram a palavra de Deus ao carcereiro e a todos os que faziam parte da casa dele.
33 Odocob uqa witic saen euna dih ehali li isomola wasacudialen. Odocob uqaca, age cunug uqana jona bileinca age wa joadec oin.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes as feridas dos açoites. Logo a seguir, ele e todos os membros da casa dele foram batizados.
34 Odimei uqa Pol Sailasca uqana jona ehali ehi timei sab aleceb jesin. Odocob uqaca age leih cunug uqana jona bileinca age Anutnu wawaga meleennu ceelein.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, deu-lhes de comer; e, com todos os seus, manifestava grande alegria por ter crido em Deus.
35 Deel osona qasil wele Rom agena je gesilec dana age dana eu ale cois culalecebil belesia ec polis dana maadimeig suladecebil lein.
35 Quando amanheceu, os magistrados enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem para o carcereiro: — Ponha aqueles homens em liberdade.
36 Eunu gihacdoc jo cofdoc dana je eu Pol madon, “Rom je gesilec dana age hina Sailasca ale culalecemin gihacdoc jonadec belowasannu je gatiti sulduteiga. Odocob ale wawala malolca cois belesiale,” don.
36 Então o carcereiro comunicou isso a Paulo, dizendo: — Os magistrados ordenaram que vocês fossem postos em liberdade. Portanto, vocês podem sair. Vão em paz.
37 Euqa Pol polis dana maaden, “Ele cahuldoc elena oso qee felein qa cunug amemeg qisaleigan. Euqa elena gug jobon eu Rom! Adinu age gihacdoc jona ehili tacileigan? Odocob qila age jahuni sullecebil nuewannu odogina? Qee bahic! Rom je gesilec dana age bahic humeig ehili tecebil belewan,” aden.
37 Paulo, porém, lhes disse: — Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos jogaram na cadeia, sendo nós cidadãos romanos. Querem agora nos mandar embora sem maior alarde? Nada disso! Pelo contrário, que eles venham e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Odocob polis dana age ceseli belimeig Rom je gesilec dana Polna je maadein. Odocob age Pol Sailasca alena gug jobon eu Rom ec dumeig age cucuiein.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos magistrados. Quando estes souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo.
39 Eunu age belimeig eu cahuldom ec maalein. Odimeig age gihacdoc jonadec ehali ahumeig ale taun ben eu culdi belowasannu ninialein.
39 Então foram até eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, pediram que se retirassem da cidade.
40 Eunu Pol Sailasca gihacdoc cudun culimesi Lidiana jona lesin. Ono ale wawaga meleec cotolail gulucadimesi dahiniga hewec je maadimesi belesin.
40 Tendo saído da prisão, Paulo e Silas dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os animaram. Depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.