Atos 16

BAL CEHEC JE HAUN (AEY) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Odocob Pol cocobi nui Debi Listraca ono cobon. Odocob malogom oso, ijan Timoti, ono biloloi. Uqa anag ha waug meleecca Judadec qa memeg Grikdec.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Wawaga meleec cotogail age Listra Aikoniamca bilein age gaid Timotinu je me dih saoloig.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Odocob Pol Timoti ehudeceb osoben belowasannu cisdon. Euqa Juda dana cunug ono bilein eu age Timoti memeg Grikdec eu age doloig. Eunu Pol uqa Timoti deweg cagu quten.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Odocob ale taun benbenna bebeli bilesi ale cagoc je aposelca, tamanec matumatuca Jerusalem ono bilein age je jaqimeig Juda dana qee age Antiokca, Siria hatuca, Galesia hatuca ono bilegina sulduadein eu siwiaadi age toodu odocnu maadi belesin.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Eunu tamanec ono eu agena wawaga meleec gagadic mimei deel abesabes cunug dana sanijadec fulusdoloi.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Odocob Kis Gun Esia hatuna me je maadecnu cahacaden. Eunu Pol uqa age gami coboin eu age Frisia Galesiaca hatuna isec belein.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Odocob saen age Maisia hatu gadacna li calimeig age Bitinia hatuna lecnu cisdoin qa Jisasna Kis qee culadel.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Eunu age tutuc Maisia hatu gemo belimeig li Troas taunna calein.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Odocob witic euna Pol ola codocna bebelimei Masedoniadec dana oso cesusdudu tatawen fen, “Masedonia ene humeg cesulgaga!” don.
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Pol ola codocna bebelimei eu odi feceb ege Anut dana Masedonia hatu ono bilegina eu me je maadecnu mageia eu dom. Eunu Masedonia belecnu saciadom.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Odocob Troas ono wag tobimeb tutuc qeti li Samotres nui too qudi numeb deel osona waldu li Niapolis taunna calom.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 Onodec Masedonia hatuna taun ben Filipai taun ben ono belom. Filipai eu Rom cofdoloi. Odocob ege deel leih taun ben ono bilom.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Odocob cuha deelna ege taun ben eu uqana fele cehec cuculdi wa gesacna lom ege Juda dana agena inondoc cudun om ec cisdom. Odimeb ege ono limeb caja ono cegulein bibilegin eu ege ono bilimeb je maadom.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Caja oso uqa cegulec euna bilen uqa egena je dah men eu ijan Lidia. Uqa Taiataira taun bendec, lotoc golca idadu suldoloi. Uqa Anut binan suloloi. Odocob Tibud uqa odudeceb Lidia uqa waug fogo docob Pol je mamaden dah mudi bilen.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Odocob uqaca, age uqana jona bileinca age wa joadec oin. Odimei cesusgi ege magen, “Ija mele bahic Tibudnu wawi meleen ec cisdufeig humeig ijana jona bileigale,” gen. Odimei uqa ege uqana jona lecnu bahic magen.
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Deel osona ege inondoc cudunna bebeli bilob ege begabeg meh mel aid osoca gulucdadanom. Uqa buga me qee hewuden. Buga me qee eu odudeceb ceteh hibna caligiannu dado moloi. Uqa dado mec je mamadi meen qaig geh bahic dana uqa cofdoloig agena mudiadoloi.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Odocob uqa Pol ege gami toogigi utaen, “Dana i age Anut Ohis Bahic uqana cabi dana! Age adi Anut cahahaadecnu je maadegina!” en.
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Uqa deel mati eu odi odon. Odocob Pol uqa gemag beceb waldumei buga me qee madon, “Ija Jisas Krais ijanna je gatiti mahigina, mel aid eu culdi qisacdoga!” don. Odocob buga me qee saen euna dih qisacdon.
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Euqa dana uqa cofdoloig eu age Pol agena meen qaig oc jic cagocob fimeig age Pol Sailasca hewalimeig ceteteh fajecnu cudunna diali ehi nu Rom je gesilec dana amagana malein.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Odimeig age Rom je gesilec danaca ehali limeig madein, “Dana i ale Judadec ale egena taun ben ene ceteh me qee suluwasannu odosina.
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 Ege Rom egena kobol eu qee odoqaunnu cahacgena eu i ale odocnu iwalgesina. Kobol eu umeb qee ihoc moqaun,” ein.
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Odocob dana am ben ageha aqaloqaga bili cegulein. Odimeig Rom je gesilec dana age Pol Sailasca alena lotoc baladumeig geh bahic qisaaloqannu je gatiti maadein.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Odimeig age geh qisaali hedumeig gihacdoc jona helalecebil lesin. Odimeig age gihacdoc jo cofdoc dana cofali cuhadugiannu je gatiti madoin.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Odocob uqa je gatiti odi umei gihacdoc jo cofdoc dana uqa helaleceb cudun dunuh bahicna lecebil jaimala na culumenca gemo mimei gagadic qagalen.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 Euqa witic tu gemo bahic Pol Sailasca inondodosi Anut binan sulec due sisilesin gihacdoc dana age dah mali nijein.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 Oodogin nag odi bahic mim ben nen. Odimei gihacdoc jo eu uqana big gug lugudocob jic cebec cunug hudaden. Odocob sen gihacdoc dana cunug agena cufaladen.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Odocob gihacdoc jo cofdoc dana caji meciimei jic cebec cunug hudec fimei gihacdoc dana cunug busaleiga ec cisdon. Eunu uqana han sigin cecelac uqana cudunnadec umei uqadodoc qocob cal migia odon.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Euqa Pol jejeg suli u utai madon, “Ege cunug ihen! Hinadodoc cain dewen tudogaun!” don.
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Odocob gihacdoc jo cofdoc dana uqa cejalnu utaimei guguli limei cucuiii Pol Sailasca jaimalana toni qeleli nijen.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Odimei uqa ehali cali humei sisilalen, “Dana ben lecis, Anut cahahatigiannu ija eeta odigen?” alen.
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 Odocob ale jejeg hewi madosin, “Jisas Tibudnu wawin meleeia. Odocob Anut hinaca, age cunug hinana jona bileginaca cahahaadigian,” dosin.
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Odimesi ale uqaca, leih age cunug uqana jona bileinca Anutna me je maadesin.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Odocob uqa witic saen euna dih ehali li isomola wasacudialen. Odocob uqaca, age cunug uqana jona bileinca age wa joadec oin.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Odimei uqa Pol Sailasca uqana jona ehali ehi timei sab aleceb jesin. Odocob uqaca age leih cunug uqana jona bileinca age Anutnu wawaga meleennu ceelein.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Deel osona qasil wele Rom agena je gesilec dana age dana eu ale cois culalecebil belesia ec polis dana maadimeig suladecebil lein.
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Eunu gihacdoc jo cofdoc dana je eu Pol madon, “Rom je gesilec dana age hina Sailasca ale culalecemin gihacdoc jonadec belowasannu je gatiti sulduteiga. Odocob ale wawala malolca cois belesiale,” don.
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Euqa Pol polis dana maaden, “Ele cahuldoc elena oso qee felein qa cunug amemeg qisaleigan. Euqa elena gug jobon eu Rom! Adinu age gihacdoc jona ehili tacileigan? Odocob qila age jahuni sullecebil nuewannu odogina? Qee bahic! Rom je gesilec dana age bahic humeig ehili tecebil belewan,” aden.
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Odocob polis dana age ceseli belimeig Rom je gesilec dana Polna je maadein. Odocob age Pol Sailasca alena gug jobon eu Rom ec dumeig age cucuiein.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 Eunu age belimeig eu cahuldom ec maalein. Odimeig age gihacdoc jonadec ehali ahumeig ale taun ben eu culdi belowasannu ninialein.
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Eunu Pol Sailasca gihacdoc cudun culimesi Lidiana jona lesin. Ono ale wawaga meleec cotolail gulucadimesi dahiniga hewec je maadimesi belesin.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.