Atos 16
BAL CEHEC JE HAUN (AEY) vs NTLH
1 Odocob Pol cocobi nui Debi Listraca ono cobon. Odocob malogom oso, ijan Timoti, ono biloloi. Uqa anag ha waug meleecca Judadec qa memeg Grikdec.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Wawaga meleec cotogail age Listra Aikoniamca bilein age gaid Timotinu je me dih saoloig.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Odocob Pol Timoti ehudeceb osoben belowasannu cisdon. Euqa Juda dana cunug ono bilein eu age Timoti memeg Grikdec eu age doloig. Eunu Pol uqa Timoti deweg cagu quten.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Odocob ale taun benbenna bebeli bilesi ale cagoc je aposelca, tamanec matumatuca Jerusalem ono bilein age je jaqimeig Juda dana qee age Antiokca, Siria hatuca, Galesia hatuca ono bilegina sulduadein eu siwiaadi age toodu odocnu maadi belesin.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Eunu tamanec ono eu agena wawaga meleec gagadic mimei deel abesabes cunug dana sanijadec fulusdoloi.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Odocob Kis Gun Esia hatuna me je maadecnu cahacaden. Eunu Pol uqa age gami coboin eu age Frisia Galesiaca hatuna isec belein.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Odocob saen age Maisia hatu gadacna li calimeig age Bitinia hatuna lecnu cisdoin qa Jisasna Kis qee culadel.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Eunu age tutuc Maisia hatu gemo belimeig li Troas taunna calein.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Odocob witic euna Pol ola codocna bebelimei Masedoniadec dana oso cesusdudu tatawen fen, “Masedonia ene humeg cesulgaga!” don.
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Pol ola codocna bebelimei eu odi feceb ege Anut dana Masedonia hatu ono bilegina eu me je maadecnu mageia eu dom. Eunu Masedonia belecnu saciadom.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Odocob Troas ono wag tobimeb tutuc qeti li Samotres nui too qudi numeb deel osona waldu li Niapolis taunna calom.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Onodec Masedonia hatuna taun ben Filipai taun ben ono belom. Filipai eu Rom cofdoloi. Odocob ege deel leih taun ben ono bilom.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Odocob cuha deelna ege taun ben eu uqana fele cehec cuculdi wa gesacna lom ege Juda dana agena inondoc cudun om ec cisdom. Odimeb ege ono limeb caja ono cegulein bibilegin eu ege ono bilimeb je maadom.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Caja oso uqa cegulec euna bilen uqa egena je dah men eu ijan Lidia. Uqa Taiataira taun bendec, lotoc golca idadu suldoloi. Uqa Anut binan suloloi. Odocob Tibud uqa odudeceb Lidia uqa waug fogo docob Pol je mamaden dah mudi bilen.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Odocob uqaca, age uqana jona bileinca age wa joadec oin. Odimei cesusgi ege magen, “Ija mele bahic Tibudnu wawi meleen ec cisdufeig humeig ijana jona bileigale,” gen. Odimei uqa ege uqana jona lecnu bahic magen.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Deel osona ege inondoc cudunna bebeli bilob ege begabeg meh mel aid osoca gulucdadanom. Uqa buga me qee hewuden. Buga me qee eu odudeceb ceteh hibna caligiannu dado moloi. Uqa dado mec je mamadi meen qaig geh bahic dana uqa cofdoloig agena mudiadoloi.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Odocob uqa Pol ege gami toogigi utaen, “Dana i age Anut Ohis Bahic uqana cabi dana! Age adi Anut cahahaadecnu je maadegina!” en.
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Uqa deel mati eu odi odon. Odocob Pol uqa gemag beceb waldumei buga me qee madon, “Ija Jisas Krais ijanna je gatiti mahigina, mel aid eu culdi qisacdoga!” don. Odocob buga me qee saen euna dih qisacdon.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Euqa dana uqa cofdoloig eu age Pol agena meen qaig oc jic cagocob fimeig age Pol Sailasca hewalimeig ceteteh fajecnu cudunna diali ehi nu Rom je gesilec dana amagana malein.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Odimeig age Rom je gesilec danaca ehali limeig madein, “Dana i ale Judadec ale egena taun ben ene ceteh me qee suluwasannu odosina.
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Ege Rom egena kobol eu qee odoqaunnu cahacgena eu i ale odocnu iwalgesina. Kobol eu umeb qee ihoc moqaun,” ein.
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Odocob dana am ben ageha aqaloqaga bili cegulein. Odimeig Rom je gesilec dana age Pol Sailasca alena lotoc baladumeig geh bahic qisaaloqannu je gatiti maadein.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Odimeig age geh qisaali hedumeig gihacdoc jona helalecebil lesin. Odimeig age gihacdoc jo cofdoc dana cofali cuhadugiannu je gatiti madoin.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Odocob uqa je gatiti odi umei gihacdoc jo cofdoc dana uqa helaleceb cudun dunuh bahicna lecebil jaimala na culumenca gemo mimei gagadic qagalen.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Euqa witic tu gemo bahic Pol Sailasca inondodosi Anut binan sulec due sisilesin gihacdoc dana age dah mali nijein.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Oodogin nag odi bahic mim ben nen. Odimei gihacdoc jo eu uqana big gug lugudocob jic cebec cunug hudaden. Odocob sen gihacdoc dana cunug agena cufaladen.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Odocob gihacdoc jo cofdoc dana caji meciimei jic cebec cunug hudec fimei gihacdoc dana cunug busaleiga ec cisdon. Eunu uqana han sigin cecelac uqana cudunnadec umei uqadodoc qocob cal migia odon.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Euqa Pol jejeg suli u utai madon, “Ege cunug ihen! Hinadodoc cain dewen tudogaun!” don.
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Odocob gihacdoc jo cofdoc dana uqa cejalnu utaimei guguli limei cucuiii Pol Sailasca jaimalana toni qeleli nijen.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Odimei uqa ehali cali humei sisilalen, “Dana ben lecis, Anut cahahatigiannu ija eeta odigen?” alen.
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Odocob ale jejeg hewi madosin, “Jisas Tibudnu wawin meleeia. Odocob Anut hinaca, age cunug hinana jona bileginaca cahahaadigian,” dosin.
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Odimesi ale uqaca, leih age cunug uqana jona bileinca Anutna me je maadesin.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Odocob uqa witic saen euna dih ehali li isomola wasacudialen. Odocob uqaca, age cunug uqana jona bileinca age wa joadec oin.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Odimei uqa Pol Sailasca uqana jona ehali ehi timei sab aleceb jesin. Odocob uqaca age leih cunug uqana jona bileinca age Anutnu wawaga meleennu ceelein.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Deel osona qasil wele Rom agena je gesilec dana age dana eu ale cois culalecebil belesia ec polis dana maadimeig suladecebil lein.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Eunu gihacdoc jo cofdoc dana je eu Pol madon, “Rom je gesilec dana age hina Sailasca ale culalecemin gihacdoc jonadec belowasannu je gatiti sulduteiga. Odocob ale wawala malolca cois belesiale,” don.
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Euqa Pol polis dana maaden, “Ele cahuldoc elena oso qee felein qa cunug amemeg qisaleigan. Euqa elena gug jobon eu Rom! Adinu age gihacdoc jona ehili tacileigan? Odocob qila age jahuni sullecebil nuewannu odogina? Qee bahic! Rom je gesilec dana age bahic humeig ehili tecebil belewan,” aden.
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Odocob polis dana age ceseli belimeig Rom je gesilec dana Polna je maadein. Odocob age Pol Sailasca alena gug jobon eu Rom ec dumeig age cucuiein.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Eunu age belimeig eu cahuldom ec maalein. Odimeig age gihacdoc jonadec ehali ahumeig ale taun ben eu culdi belowasannu ninialein.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Eunu Pol Sailasca gihacdoc cudun culimesi Lidiana jona lesin. Ono ale wawaga meleec cotolail gulucadimesi dahiniga hewec je maadimesi belesin.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.