Mateus 20
Angkentye Mwerre (AER) vs NAA
1 Jesus-ele anteme angkentye alengke-iwentye arrpenhe itneke ileke, alakenhe, “Ngkarte tyerrtye areyeke alartetye irrerlenge itnenhe arntarnte-aremele, alakenhe-arle anetyenhe: Artwe anyentele atnyeneke garden mwerre anthurre merne kripethe areye-akerte. Arlte anyentele, ingweleme anthurre re alheke apmere arrpenhe-werne urrkapentye akngerre artwe areyeke unthetyeke, garden ikwerenhenge urrkapetyeke.
1 — Porque o Reino dos Céus é semelhante a um homem, dono de terras, que saiu de madrugada para contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Re alhemele areke artwe urrpetye urrkapetyeke tnerlte-anerlenge itneke re antangkemele ileke, ‘Apetyewarraye, garden atyinhenge urrkapetyeke, the anteme mane antheme arrantherre ingweleme-ngentyele ingweke-atwetye urrkaperlenge.’ Alakenhe awemele itne mwerre angkeke. Re anteme itnenhe ileke urrkapetyeke alhetyeke.
2 E, tendo combinado com os trabalhadores o pagamento de um denário por dia, mandou-os para a vinha.
3 “Kele uterne-arle akertne anteme irrekenge re awethe alheke artwe urrkapentye akngerre arrpenhe areye aretyeke re arratye areke arrpenhe areye tnerlte-anerlenge urrkapetyakenhe.
3 Saindo por volta de nove horas da manhã, viu, na praça, outros que estavam desocupados
4 Re anteme itne angkeke, ‘Apetyewarraye garden atyinhenge urrkapetyeke, kele the mane anthetyenhenge ingweke-atwetye urrkaperlenge.’
4 e lhes disse: “Vão vocês também trabalhar na vinha, e eu lhes pagarei o que for justo.”
5 Kele itne alhemele urrkerlpe-urrkapeke. Kele arlte mpwepele alartetye re awethe apmere arrpenhe-werne alheke artwe arrpenhe areye aremele re ileke urrkapetyeke alhetyeke. Alakenhe anteye re alheke angwerrele artwe arrpenhe areye anteme ileke urrkapetyeke garden ikwerenhenge.
5 Eles foram. Tendo saído de novo, perto do meio-dia e às três horas da tarde, fez a mesma coisa.
6 “Kele ulye arlpentyele re alheke awethe imerte aremele artwe areye tnerlte-anerlenge urrkapetyakenhe. Re imerte itneke angkemele, ‘Iwenhenge-ame arrantherre akwete ingweke-atwetye tnerlte-aneme urrkapetyakenhe?’
6 E, saindo por volta de cinco horas da tarde, encontrou outros que estavam desocupados e lhes perguntou: “Por que vocês ficaram desocupados o dia todo?”
7 “Kele itne angkirtnerlenge, ‘Arrangkwe anwerne kwenhe, tyerrtyele anwernenhe urrkapetyeke ikngwetyakenhe-arle.’
7 Eles responderam: “Porque ninguém nos contratou.” Então ele lhes disse: “Vão vocês também trabalhar na vinha.”
8 “Kele uterne-arle irrpekenge anteme akngerrepate artweke antangkeke, urrkapentye akngerre arrpenhe areye-arle arntarnte-aremeke, ikwere angkemele, ‘Antangkaye artwe urrkapentye akngerre areyeke itnenhe anteme mane anthemele. Ingkerne-arle apetyeke areye-urrke anthaye, imerte mpwepenge-arle apetyeke areye anteme, kele imerte ingweleme anthurre-arle apetyeke areye anteme anthemele.’
8 — Ao cair da tarde, o dono da vinha disse ao seu administrador: “Chame os trabalhadores e pague-lhes o salário, começando pelos últimos, indo até os primeiros.”
9 “Kele artwe re antangkeke yanhe areyeke ingkerne-arle apetyekeke, akweke ware-arle urrkapemeke, itnenhene mane anthemele arlte akngerreke.
9 Chegando os que foram contratados às cinco da tarde, cada um deles recebeu um denário.
10 Ingweleme-arle apetyeke areye akenhe aremele itirrerlenge, ‘Yewe, re itnenhe antheme arlte akngerrele-arle urrkapekenge kele re anwernenhe awethe-arle anthetyenhe anwerne-arle ingweke-atwetye urrkapekenge.’ Kele re akenhe itnenhe rante-rante ante-arle antherlenge.
10 Ao chegarem os primeiros, pensaram que receberiam mais; porém também estes receberam um denário cada um.
11 — ausente —
11 Mas, tendo-o recebido, começaram a murmurar contra o dono das terras,
12 — ausente —
12 dizendo: “Estes últimos trabalharam apenas uma hora, mas você os igualou a nós, que suportamos a fadiga e o calor do dia.”
13 “Kele alartetye re artwe anyenteke angkeke, ‘Atyewe-aye, the kwenhe ngenhe apalele anthetyakenhe the kwenhe arratye-arle antheke. Nhenge unte-arle ingweleme apetyekenge the ileke tharle ngenhe mane arlte akngerreke anthetyenhe unte-arle arltele-akake urrkaperlenge. Unte itelareme, awemele, yewe angkerreke.
13 — Então o dono disse a um deles: “Amigo, não estou sendo injusto com você. Você não combinou comigo trabalhar por um denário?
14 Kele mane ngkwinhe inemele anteme apmere-werne alpe! The apwerte mane mpwanke anthetyeke ahentye-aneme artwe ingkerne-arle apetyekeke nhenhe areye ngenhe-arle antheke-arteke.
14 Pegue o que é seu e saia daqui. Pois quero dar a este último tanto quanto dei a você.
15 Kele mwerre-arle the mwerrantye antheke ayenge-arle ahentye-anemenge, nhenhe-arle mane atyinhe-arle the antheme nthakenhe-arle ayenge ahentye-aneme-arteke. Iwenhenge-arle-ame arrantherre ahele angkerreme? Arrantherre apeke-arle ingkerte-arle-irreme tharle anthemenge mwerrantye.’”
15 Será que não me é lícito fazer o que quero com o que é meu? Ou você ficou com inveja porque eu sou bom?”
16 Kenhe Jesus angkentye-arle itneke ileke iperre itneke alakenhe angkeke, “Arrantherre itelareme tyerrtye arrpenhe areye atyeperre anthurre anteme, kele arrpenhe areye akenhe anetyakenhe-arle. Kele tyerrtye atyeperre-arle aneke itne akweke anteme-arle irreme, kele tyerrtye atyeperre anetyakenhe itne anteme-arle atyeperre anthurre irretyenhe.”
16 — Assim, os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Jesus apententye akngerre ikwerenhe areye-arlke iwerrele alherlte-iwetyame Jerusalem-werne-atheke, re itneke antangkeke akngakelhe-ilemele, angkeke,
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou os doze discípulos para um lado e, no caminho, lhes disse:
18 “Ayenge awerrirraye! Anwerne apmere Jerusalem-werne-atheke. Yanhe ikwerele, tyerrtye arrpenhe apeke atyenge-ngentyele artepe untyeme-irretyenhe, Alere alkere-arenye apmere ahelhe nhenhele-arle akweke inteke, iltye anthetyenhe kwertengerle akngerrepate tyatye-arenye areyeke, angkentye Moses-kenhe akaltyele-anthenhe-anthenhe areyeke-arlke. Kenhe itne ayenge imerrentye irrerlkngeke atwetyeke.
18 — Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles vão condená-lo à morte
19 Kele itne anteme ayenge iltye anthetyenhe Jew anetyakenhe areyeke. Kele itne anteme atyenge anhelhetyenhe, imerte arne atyepele-arteke atwemele. Kele itne ayenge arne arntarlkweke-arleke irlpare arrernetyenhe ayenge ilwetyenhenge. Kenhe ingwe atherre iperrele, ayenge itethe-irrirtnetyenhe akeme-irremele.”
19 e entregá-lo aos gentios para ser zombado, açoitado e crucificado; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
20 Ikwerenge-ntyele anewikwe Zebedee-kenhele alerikwe atherre James uthene John uthene Jesus-werne akngeke kwene-irremele ikwere ankeye inkeke.
20 Então se aproximou de Jesus a mulher de Zebedeu, com seus filhos, e, adorando-o, pediu-lhe um favor.
21 Kenhe Jesus ikwere angkerlenge, “Iwenhe-ame the ngkwenge mpwaretyeke?”
21 Jesus lhe perguntou: Ela respondeu: — Mande que, no seu reino, estes meus dois filhos se assentem um à sua direita e o outro à sua esquerda.
22 Kenhe Jesus ikwere-atherre angkeke, “Akutne-akutne ware kwenhe mpwele ayenge apayuthneke. Mwerre-ame alakenhe itne renhe-atherrenhe rlkerteke atweme, irrerlknge atwetyeke, nhenge itne-arle ayenge irrerlknge atwetyeke-arteke?”
22 Mas Jesus disse: Eles responderam: — Podemos.
23 Jesus akenhe ikwere-atherre angkerlenge, “Mpwele kwenhe arratye rlkerte akngerre inetyenhe. Mpwele ayenge-arteke ilwetyenhe. The kwenhe uyarne akngakeme angwenhe apeke re atyenge akwe-arratyeke akwe-alyengeke anetyeke. Nhenge Ngkartele-ante kwenhe akngakentye akngerre itnenhe.”
23 Então Jesus lhes disse:
24 Nhenge apententye akngerre arrpenhe ten-pelele ikwere-atherre-akerte awemele, itne ahele-irreke atyeyenhengeke.
24 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, ficaram indignados com os dois irmãos.
25 Kele Jesus-ele itnenhe anyentelhe-ilemele angkeke, “Arrantherre itelareme nthakenhe-arle akngerrepate ahelhe nhenhe-arenye areyele tyerrtye ingkirreke uterneme mpwaretyeke. Itne uterneme itnenhe arne arrpe-anenhe renhe mpwaretyeke itne ahentye-anerlenge.
25 Então Jesus, chamando-os para junto de si, disse:
26 Kenhe arrantherre akenhe yanhe areye-arteke anerrirretyale anetyeke-arle! Kenhe angwenhe re apeke arrekantherrenge akngerrepate anetyeke, re arrpenhe itnekenge ingkerneke arrernelhetyeke, urrkapentye akngerre-arteke anetyeke, arrpenhe ingkirrekeke urrkaperle-anetyeke.
26 Mas entre vocês não será assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vocês, que se coloque a serviço dos outros;
27 Kenhe angwenhe re apeke arrekantherrenge arrekwele anetyeke, re arrpenhe areyeke mpwaretyeke.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que seja servo de vocês;
28 Alakenhe apeke arrantherre apale itirreme, ayenge-arle, Alere alkere-arenye apmere ahelhe nhenhele-arle akweke inteke, apetyeke nhenge arrpenhe areye akwele atyenge urrkapetyeke. Arrangkwe-arle! Ayenge-arle apetyeke tyerrtye areyeke urrkapetyeke, ingkirrekeke ilwetyeke Ngkarte-arle atnerte ulthelhetyenhenge.”
28 tal como o Filho do Homem, que não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
29 Apententye akngerre Jesus-kenhe areye anteme apmere Jericho imperlte-alhemele alheke, tyerrtye atningke anthurrele anteme itnenhe apentewarreke.
29 Saindo eles de Jericó, uma grande multidão seguia Jesus.
30 Itne arerrirreke artwe alknge pwenge atherre iwerre iterele anerle-anerrerlenge. Ratherre aweke arrpenhe areye angkerrerlenge nhenge Jesus Nazareth-arenye-arle apetyeme. Ratherre arlkemele angkeke, “Jesus-aye. David-eke-artweye, ilerneke apeke alhwarrpe awelhaye ilernenhe mwerre-ilemele mpwaraye.”
30 E eis que dois cegos, sentados à beira do caminho, tendo ouvido que Jesus passava, começaram a gritar: — Senhor, Filho de Davi, tenha compaixão de nós!
31 Tyerrtye areyele renhe-atherrenhe ntertelhe-ileke, “Nterte-irraye.”
31 Mas a multidão os repreendia para que se calassem. Eles, porém, gritavam cada vez mais: — Senhor, Filho de Davi, tenha compaixão de nós!
32 Kele Jesus ngkernelhemele renhe-atherrenhe apayuthneke, “Iwenheke-ame unte atyenge ahentye-aneme mpweleke mpwaretyeke?”
32 Jesus parou, chamou-os e perguntou:
33 Ratherre akenhe angkirtnerlenge, “Akngerrepataye! Alknge altywere-ilaye ilerne aretyeke.”
33 Eles responderam: — Senhor, que se abram os nossos olhos.
34 Jesus pwenge ikwere-atherre alhwarrpe-irreke, re alknge ikwere-atherrenhe anpeke, alkngampelhe-ileke-iperre, iparrpe anthurre arerle-anerreke ratherre Jesus apenterle-anerreke iwerrele alhetyeke.
34 Profundamente compadecido, Jesus tocou nos olhos deles. E imediatamente recuperaram a vista e o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.