Mateus 20
Angkentye Mwerre (AER) vs ACF
1 Jesus-ele anteme angkentye alengke-iwentye arrpenhe itneke ileke, alakenhe, “Ngkarte tyerrtye areyeke alartetye irrerlenge itnenhe arntarnte-aremele, alakenhe-arle anetyenhe: Artwe anyentele atnyeneke garden mwerre anthurre merne kripethe areye-akerte. Arlte anyentele, ingweleme anthurre re alheke apmere arrpenhe-werne urrkapentye akngerre artwe areyeke unthetyeke, garden ikwerenhenge urrkapetyeke.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um homem, pai de família, que saiu de madrugada a assalariar trabalhadores para a sua vinha.
2 Re alhemele areke artwe urrpetye urrkapetyeke tnerlte-anerlenge itneke re antangkemele ileke, ‘Apetyewarraye, garden atyinhenge urrkapetyeke, the anteme mane antheme arrantherre ingweleme-ngentyele ingweke-atwetye urrkaperlenge.’ Alakenhe awemele itne mwerre angkeke. Re anteme itnenhe ileke urrkapetyeke alhetyeke.
2 E, ajustando com os trabalhadores a um dinheiro por dia, mandou-os para a sua vinha.
3 “Kele uterne-arle akertne anteme irrekenge re awethe alheke artwe urrkapentye akngerre arrpenhe areye aretyeke re arratye areke arrpenhe areye tnerlte-anerlenge urrkapetyakenhe.
3 E, saindo perto da hora terceira, viu outros que estavam ociosos na praça,
4 Re anteme itne angkeke, ‘Apetyewarraye garden atyinhenge urrkapetyeke, kele the mane anthetyenhenge ingweke-atwetye urrkaperlenge.’
4 E disse-lhes: Ide vós também para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram.
5 Kele itne alhemele urrkerlpe-urrkapeke. Kele arlte mpwepele alartetye re awethe apmere arrpenhe-werne alheke artwe arrpenhe areye aremele re ileke urrkapetyeke alhetyeke. Alakenhe anteye re alheke angwerrele artwe arrpenhe areye anteme ileke urrkapetyeke garden ikwerenhenge.
5 Saindo outra vez, perto da hora sexta e nona, fez o mesmo.
6 “Kele ulye arlpentyele re alheke awethe imerte aremele artwe areye tnerlte-anerlenge urrkapetyakenhe. Re imerte itneke angkemele, ‘Iwenhenge-ame arrantherre akwete ingweke-atwetye tnerlte-aneme urrkapetyakenhe?’
6 E, saindo perto da hora undécima, encontrou outros que estavam ociosos, e perguntou- lhes: Por que estais ociosos todo o dia?
7 “Kele itne angkirtnerlenge, ‘Arrangkwe anwerne kwenhe, tyerrtyele anwernenhe urrkapetyeke ikngwetyakenhe-arle.’
7 Disseram-lhe eles: Porque ninguém nos assalariou. Diz-lhes ele: Ide vós também para a vinha, e recebereis o que for justo.
8 “Kele uterne-arle irrpekenge anteme akngerrepate artweke antangkeke, urrkapentye akngerre arrpenhe areye-arle arntarnte-aremeke, ikwere angkemele, ‘Antangkaye artwe urrkapentye akngerre areyeke itnenhe anteme mane anthemele. Ingkerne-arle apetyeke areye-urrke anthaye, imerte mpwepenge-arle apetyeke areye anteme, kele imerte ingweleme anthurre-arle apetyeke areye anteme anthemele.’
8 E, aproximando-se a noite, diz o senhor da vinha ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o jornal, começando pelos derradeiros, até aos primeiros.
9 “Kele artwe re antangkeke yanhe areyeke ingkerne-arle apetyekeke, akweke ware-arle urrkapemeke, itnenhene mane anthemele arlte akngerreke.
9 E, chegando os que tinham ido perto da hora undécima, receberam um dinheiro cada um.
10 Ingweleme-arle apetyeke areye akenhe aremele itirrerlenge, ‘Yewe, re itnenhe antheme arlte akngerrele-arle urrkapekenge kele re anwernenhe awethe-arle anthetyenhe anwerne-arle ingweke-atwetye urrkapekenge.’ Kele re akenhe itnenhe rante-rante ante-arle antherlenge.
10 Vindo, porém, os primeiros, cuidaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo receberam um dinheiro cada um.
11 — ausente —
11 E, recebendo-o, murmuravam contra o pai de família,
12 — ausente —
12 Dizendo: Estes derradeiros trabalharam só uma hora, e tu os igualaste conosco, que suportamos a fadiga e a calma do dia.
13 “Kele alartetye re artwe anyenteke angkeke, ‘Atyewe-aye, the kwenhe ngenhe apalele anthetyakenhe the kwenhe arratye-arle antheke. Nhenge unte-arle ingweleme apetyekenge the ileke tharle ngenhe mane arlte akngerreke anthetyenhe unte-arle arltele-akake urrkaperlenge. Unte itelareme, awemele, yewe angkerreke.
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço agravo; não ajustaste tu comigo um dinheiro?
14 Kele mane ngkwinhe inemele anteme apmere-werne alpe! The apwerte mane mpwanke anthetyeke ahentye-aneme artwe ingkerne-arle apetyekeke nhenhe areye ngenhe-arle antheke-arteke.
14 Toma o que é teu, e retira-te; eu quero dar a este derradeiro tanto como a ti.
15 Kele mwerre-arle the mwerrantye antheke ayenge-arle ahentye-anemenge, nhenhe-arle mane atyinhe-arle the antheme nthakenhe-arle ayenge ahentye-aneme-arteke. Iwenhenge-arle-ame arrantherre ahele angkerreme? Arrantherre apeke-arle ingkerte-arle-irreme tharle anthemenge mwerrantye.’”
15 Ou não me é lícito fazer o que quiser do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 Kenhe Jesus angkentye-arle itneke ileke iperre itneke alakenhe angkeke, “Arrantherre itelareme tyerrtye arrpenhe areye atyeperre anthurre anteme, kele arrpenhe areye akenhe anetyakenhe-arle. Kele tyerrtye atyeperre-arle aneke itne akweke anteme-arle irreme, kele tyerrtye atyeperre anetyakenhe itne anteme-arle atyeperre anthurre irretyenhe.”
16 Assim os derradeiros serão primeiros, e os primeiros derradeiros; porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
17 Jesus apententye akngerre ikwerenhe areye-arlke iwerrele alherlte-iwetyame Jerusalem-werne-atheke, re itneke antangkeke akngakelhe-ilemele, angkeke,
17 E, subindo Jesus a Jerusalém, chamou à parte os seus doze discípulos, e no caminho disse-lhes:
18 “Ayenge awerrirraye! Anwerne apmere Jerusalem-werne-atheke. Yanhe ikwerele, tyerrtye arrpenhe apeke atyenge-ngentyele artepe untyeme-irretyenhe, Alere alkere-arenye apmere ahelhe nhenhele-arle akweke inteke, iltye anthetyenhe kwertengerle akngerrepate tyatye-arenye areyeke, angkentye Moses-kenhe akaltyele-anthenhe-anthenhe areyeke-arlke. Kenhe itne ayenge imerrentye irrerlkngeke atwetyeke.
18 Eis que vamos para Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes, e aos escribas, e condená-lo-ão à morte.
19 Kele itne anteme ayenge iltye anthetyenhe Jew anetyakenhe areyeke. Kele itne anteme atyenge anhelhetyenhe, imerte arne atyepele-arteke atwemele. Kele itne ayenge arne arntarlkweke-arleke irlpare arrernetyenhe ayenge ilwetyenhenge. Kenhe ingwe atherre iperrele, ayenge itethe-irrirtnetyenhe akeme-irremele.”
19 E o entregarão aos gentios para que dele escarneçam, e o açoitem e crucifiquem, e ao terceiro dia ressuscitará.
20 Ikwerenge-ntyele anewikwe Zebedee-kenhele alerikwe atherre James uthene John uthene Jesus-werne akngeke kwene-irremele ikwere ankeye inkeke.
20 Então se aproximou dele a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, adorando-o, e fazendo-lhe um pedido.
21 Kenhe Jesus ikwere angkerlenge, “Iwenhe-ame the ngkwenge mpwaretyeke?”
21 E ele diz-lhe: Que queres? Ela respondeu: Dize que estes meus dois filhos se assentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 Kenhe Jesus ikwere-atherre angkeke, “Akutne-akutne ware kwenhe mpwele ayenge apayuthneke. Mwerre-ame alakenhe itne renhe-atherrenhe rlkerteke atweme, irrerlknge atwetyeke, nhenge itne-arle ayenge irrerlknge atwetyeke-arteke?”
22 Jesus, porém, respondendo, disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu hei de beber, e ser batizados com o batismo com que eu sou batizado? Dizem-lhe eles: Podemos.
23 Jesus akenhe ikwere-atherre angkerlenge, “Mpwele kwenhe arratye rlkerte akngerre inetyenhe. Mpwele ayenge-arteke ilwetyenhe. The kwenhe uyarne akngakeme angwenhe apeke re atyenge akwe-arratyeke akwe-alyengeke anetyeke. Nhenge Ngkartele-ante kwenhe akngakentye akngerre itnenhe.”
23 E diz-lhes ele: Na verdade bebereis o meu cálice e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado, mas o assentar-se à minha direita ou à minha esquerda não me pertence dá-lo, mas é para aqueles para quem meu Pai o tem preparado.
24 Nhenge apententye akngerre arrpenhe ten-pelele ikwere-atherre-akerte awemele, itne ahele-irreke atyeyenhengeke.
24 E, quando os dez ouviram isto, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Kele Jesus-ele itnenhe anyentelhe-ilemele angkeke, “Arrantherre itelareme nthakenhe-arle akngerrepate ahelhe nhenhe-arenye areyele tyerrtye ingkirreke uterneme mpwaretyeke. Itne uterneme itnenhe arne arrpe-anenhe renhe mpwaretyeke itne ahentye-anerlenge.
25 Então Jesus, chamando-os para junto de si, disse: Bem sabeis que pelos príncipes dos gentios são estes dominados, e que os grandes exercem autoridade sobre eles.
26 Kenhe arrantherre akenhe yanhe areye-arteke anerrirretyale anetyeke-arle! Kenhe angwenhe re apeke arrekantherrenge akngerrepate anetyeke, re arrpenhe itnekenge ingkerneke arrernelhetyeke, urrkapentye akngerre-arteke anetyeke, arrpenhe ingkirrekeke urrkaperle-anetyeke.
26 Não será assim entre vós; mas todo aquele que quiser entre vós fazer-se grande seja vosso serviçal;
27 Kenhe angwenhe re apeke arrekantherrenge arrekwele anetyeke, re arrpenhe areyeke mpwaretyeke.
27 E, qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, seja vosso servo;
28 Alakenhe apeke arrantherre apale itirreme, ayenge-arle, Alere alkere-arenye apmere ahelhe nhenhele-arle akweke inteke, apetyeke nhenge arrpenhe areye akwele atyenge urrkapetyeke. Arrangkwe-arle! Ayenge-arle apetyeke tyerrtye areyeke urrkapetyeke, ingkirrekeke ilwetyeke Ngkarte-arle atnerte ulthelhetyenhenge.”
28 Bem como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 Apententye akngerre Jesus-kenhe areye anteme apmere Jericho imperlte-alhemele alheke, tyerrtye atningke anthurrele anteme itnenhe apentewarreke.
29 E, saindo eles de Jericó, seguiu-o grande multidão.
30 Itne arerrirreke artwe alknge pwenge atherre iwerre iterele anerle-anerrerlenge. Ratherre aweke arrpenhe areye angkerrerlenge nhenge Jesus Nazareth-arenye-arle apetyeme. Ratherre arlkemele angkeke, “Jesus-aye. David-eke-artweye, ilerneke apeke alhwarrpe awelhaye ilernenhe mwerre-ilemele mpwaraye.”
30 E eis que dois cegos, assentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de nós!
31 Tyerrtye areyele renhe-atherrenhe ntertelhe-ileke, “Nterte-irraye.”
31 E a multidão os repreendia, para que se calassem; eles, porém, cada vez clamavam mais, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de nós!
32 Kele Jesus ngkernelhemele renhe-atherrenhe apayuthneke, “Iwenheke-ame unte atyenge ahentye-aneme mpweleke mpwaretyeke?”
32 E Jesus, parando, chamou-os, e disse: Que quereis que vos faça?
33 Ratherre akenhe angkirtnerlenge, “Akngerrepataye! Alknge altywere-ilaye ilerne aretyeke.”
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que os nossos olhos sejam abertos.
34 Jesus pwenge ikwere-atherre alhwarrpe-irreke, re alknge ikwere-atherrenhe anpeke, alkngampelhe-ileke-iperre, iparrpe anthurre arerle-anerreke ratherre Jesus apenterle-anerreke iwerrele alhetyeke.
34 Então Jesus, movido de íntima compaixão, tocou-lhes nos olhos, e logo seus olhos viram; e eles o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.