Marcos 5

Angkentye Mwerre (AER) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kele Jesus apententye akngerre ikwerenhe areye-arlke kwatye alayenge intwarreke-irremele itne alherlte-iweke apmere Gerasa itwe-werne.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Kele nhenge Jesus-ele boat-engentyele atnarnpetyamele artwe anyente areke inteyenge arraterlenge ilweke-arle areye arrernentye akngerrenge. Artwe re akenhe arrentye-akerte-arle aneke.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Artwe nhenge re anetyarte inteye kwenele nhenge tyerrtye ilweke-arle areye arrernentye akngerrenge. Kenhe tyerrtye areyele renhe arunthe-ngare ayernetyarte rarle ahele akngerre anekenge. Kenhe lyete-ulkere itne renhe uyarne ayerneme, uyarne-arle renhe chain-ele ayernemele anthurre.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Artwe re nhenge chain areye iltye uthene ingke uthenenge ngkweltye-iletyarte. Tyerrtye areyele renhe uyarne anthurre ayaketyarte.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Arlte arrpe-anenhele, ingwe arrpe-anenhele artwe yanhe re alhetyarte inteye-werne tyerrtye ilweke-arle areyele arrernentye akngerre-werne. Apwerte arrpe-anenhe ikwerele-arle re arlketyarte re-arrpe akelhemele apwerte arrirlpe areyele.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Arlenge-ntyele artwe nhengele Jesus aremele, ikwere-werne unteke kwene-irremele.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 — ausente —
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 — ausente —
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Jesus-ele renhe apayuthneke, “Iwenhe-ame ngkwinhe arritnye.”
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Itne anteme Jesus arnterre apayuthnetyeke, itnenhe apmere yanhenge yernetye-kwenye.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Nhenhe ikwerele ureke pike-pike atningke anthurrele arlkwetyame apwerte iterele.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Arrentye areyele Jesus ileke, “Unte apeke artwe nhenhenge arratelhe-ilemele anwernenhe pike-pike itneke-werne yernaye anwerne tyerrtye itne-kenheke irrpetyeke.”
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Kele Jesus itneke angkirtnerlenge, “Kele mwerre-arle, pike-pike itneke irrperrirraye.”
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Kenhe tyerrtye yanhe areye pike-pike itnenhene arntarnte-arentye akngerrele arerrirreke nthakenhe-arle-irrerne, kele itne anteme-arle apmere-werne untherlte-iweke. Kenhe itne ingkirrekeke ilerrirreke nthakenhe Jesus-ele mpwareke-akerte, artwe-arle arrentye areye atnyeneke-akerte-arlke. Kenhe tyerrtye areyele akenhe awemele itne aretyeke apetyeke nthakenhe-arle-irrekenge.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Artwe nhenge anteme itne areke Jesus itwenge anerle-anerlenge, akurrknge mwerre anteme, mantereke irrperle-anemele. Itne renhe aremele atere-irrerirreke.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Nhenge areke-arle areyele arrwekele nthakenhe-arle-irrekenge, arrpenhe itneke ileke nthakenhe-arle artwe arrentye-akerte mwerre-irreke-akerte, nthakenhe-arle pike-pike areye uyerrekenge.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Itne Jesus anteme ileke apmere itnekenhe impemele alhetyeke.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Nhenge Jesus-ele boat-eke antyetyame alhetyenhenge, artwe nhenge arrentye areye atnyenetyartele renhe arnterre apayuthneke, “Ayenge apeke ngkwengenge alheye?”
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Jesus akenhe ikwere angkirtnerlenge, “Arrangkwe, ngkwenge-artweye areye-werne alpaye. Itneke ilerle-apeme nthakenhe-arle Ngkartele ngenhe mwerre-ileke. Re kwenhe arratye anthurre ngkwenge mwantye-mwantye aneke.”
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Re arratye anthurre anteme alheke apmere ten pele-werne tyerrtye yanhe areyeke ilerle-apemele nthakenhe-arle Jesus-ele renhe mwerre-ileke. Itne atnulkeke anthurre renhe awemele.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Jesus akenhe apententye akngerre ikwerenhe areye-arlke boat-eke antyemele kwatye alayele tyanemele alpeke. Itne alayenge anpere-irremele apmere arrpenheke arrernelhetye-alheke. Kenhe tyerrtye atningke anthurre apetyemele itnekenge apurte-irreke.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Kenhe artwe anyente akenhe Jairus arritnye nhenge tyerrtye areye-arle arntarnte-aretyarte apetyeke tyatye Jew areye-kenhe-werne. Jesus aremele re kwene-irremele artepe arrernelheke ingke ikwerenheke-arleke.
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 Re arnterre angkeke, “Aye, ampe marle atyinhe, rlkerte anthurre aneme, re ilwetyeke-urletye irreme. Ikwere-werne apetyaye renhe anpemele, itethe-iletyeke.”
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Kenhe re akenhe awemele arteke ikwerenge re alheke. Kenhe tyerrtye atningke anthurrele renhe arrkngerte-ilemele itne-arrpele antarre-iwemele.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Kenhe arelhe rlkerte anyentele apenterle-apetyame. Rarle alhwe itnyetyarte akwetethenhe akwetethe arrule-arrule-ngentyele year 12-peleke-atwetye.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Rarle nhenge ngangkere arrpe-anenhe renhe apwerte mane anthetyarte, apwerte-ante uyerretyeke-atwetye. Kenhe itne akenhe renhe uyarne angkwerre-iwetyarte. Re rlkerte akurne anthurre ulkere-irreke.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Arelhe yanhe rarle Jesus-akerte aweke. Re anteme arrpenheke areyenge anyenteke-irremele apenterle-apeke ingkernenge.
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 Re itirrerle-apetyeme, “The nterte-ntertele ware mpwaremele mantere ikwerenhe anpemele, kele ayenge mwerre-arle-irreme.” Kele arratye, re mantere atnartenge ikwerenhe anpeke.
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Nhenge mantere ikwerenhe anperlenge-arteke, rlkerte re akenhe uyerrerlenge. Re-arrpe awelheke nhenge rlkerte ikwerenhe-arle uyerreke.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Kenhe Jesus akenhe ularre-irreke tyerrtye itneke angkeke, “Angwenhele-ame mantere atyinhe apanerne?” Alakenhenge-arle angkeke, re awelheke re apele tyerrtye angwenhe apeke renhe angkwerre-iwerne.
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Kenhe apententye akngerre areye akenhe angkerlenge, “Yekwe, tyerrtye areye ngkwengenge itweke-itweke-irreke. Anwerne akutne angwenhele apeke ngenhe anperne, tyerrtye atningkele apeke ngenhe anperlenge.”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Kenhe Jesus-ele akwete anthurre aretyame, “Angwenhele-ame ayenge anperne?”
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Kenhe arelhe re akenhe itelareke rlkerte ikwerenhe uyerreke-arle. Re apetyemele arrewemele, apure tnentye awelhemele ikwere ilelheke, “The ngenhe anperne nhenge rlkerte atyinhe uyerretyenhenge. Kele iparrpe anthurre uyerrerlenge.”
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Jesus-ele renhe mwantye-mwantye-ilemele angkeke, “Akunye-apenhe! The ngenhe angkwerre-iweke unte-arle ayenge arratye itelarekenge. Apmere-werne alpaye itirretyakenhenge, unte-arle kele mwerre aneme.”
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Nhenge Jesus angkerle-anemele, ayeye ilentye akngerre yanhe ikwere irretye-alhekenge apmere Jairus-kenhe-ngentyele. Itne angkeke Jairus-eke, “Unte ingkerne-ante kwenhe; unte ngkwenge-artweye aparlpe-ileke. Akaltyele-anthenhe-anthenhe renhe imperle-alhaye, iparrpe apmere-werne alpaye.”
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Kenhe Jesus-ele renhe akwenpele awemele Jairus-eke angkeke-tetye, “Arrangkwe, alhwarrpe awelhetyale, akwete itirraye unte-arle ayenge-ante arratye itelaraye renhe angkwerre-iwetyeke.”
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Re antangkemele Peter-eke, James-eke, ikwere atyeyikwe John-eke-ante ware, itne ikwere-werne apetyewarrerlenge.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Itne apmere-werne artwe alhwarrpe-kenhe-arle alhemele, ikwere irremele. Itne aweke tyerrtye areye akayale artnerrirrerlenge.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Kenhe Jesus irrpenhemele itneke angkeke, “Iwenhenge-ame arrantherre arnterre artnerrirreme? Ampe nhenhe kwenhe ilwetyakenhe rarle ankwe ware interle-aneme.”
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Nhenhe itne awemele itne atherreke Jesus ikwere, itne-arle itelareke marle renhe kele ilweke-arle. Kele itnenhe akethe-werne yerneke. Nhenge ikwere-artweye alhwarrpe atherreke antangkeke, apententye akngerre three pele-arlke itne alheke ampe ilweke-arle intetyame-werne.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Re ikwere-werne alhemele iltye ikwerenhe atnyenemele angkeke “Talitha, koum!” Angkentye yanhele ileme, “Marle awenkaye, akeme-irraye!”
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Iparrpe re akeme-irreke, untheme-arle irretyeke anteme. Marle re year 12 pele aneke. Tyerrtye ingkirrekele aremele nthakenhe-arle irrerlenge itne atnulkeke anthurre.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Kenhe Jesus-ele ikwere-artweye alkngarre-ileke, “Mpwele awerle-anerraye arrpenheke iletyale nthakenhe-arle irrekenge.” Re renhe-atherrenhe ileke-arlke marle renhe merne anthetyeke.
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.