Marcos 5
Angkentye Mwerre (AER) vs NVI
1 Kele Jesus apententye akngerre ikwerenhe areye-arlke kwatye alayenge intwarreke-irremele itne alherlte-iweke apmere Gerasa itwe-werne.
1 Eles atravessaram o mar e foram para a região dos gerasenos.
2 Kele nhenge Jesus-ele boat-engentyele atnarnpetyamele artwe anyente areke inteyenge arraterlenge ilweke-arle areye arrernentye akngerrenge. Artwe re akenhe arrentye-akerte-arle aneke.
2 Quando Jesus desembarcou, um homem com um espírito imundo veio dos sepulcros ao seu encontro.
3 Artwe nhenge re anetyarte inteye kwenele nhenge tyerrtye ilweke-arle areye arrernentye akngerrenge. Kenhe tyerrtye areyele renhe arunthe-ngare ayernetyarte rarle ahele akngerre anekenge. Kenhe lyete-ulkere itne renhe uyarne ayerneme, uyarne-arle renhe chain-ele ayernemele anthurre.
3 Esse homem vivia nos sepulcros, e ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo com correntes;
4 Artwe re nhenge chain areye iltye uthene ingke uthenenge ngkweltye-iletyarte. Tyerrtye areyele renhe uyarne anthurre ayaketyarte.
4 pois muitas vezes lhe haviam sido acorrentados pés e mãos, mas ele arrebentara as correntes e quebrara os ferros de seus pés. Ninguém era suficientemente forte para dominá-lo.
5 Arlte arrpe-anenhele, ingwe arrpe-anenhele artwe yanhe re alhetyarte inteye-werne tyerrtye ilweke-arle areyele arrernentye akngerre-werne. Apwerte arrpe-anenhe ikwerele-arle re arlketyarte re-arrpe akelhemele apwerte arrirlpe areyele.
5 Noite e dia ele andava gritando e cortando-se com pedras entre os sepulcros e nas colinas.
6 Arlenge-ntyele artwe nhengele Jesus aremele, ikwere-werne unteke kwene-irremele.
6 Quando ele viu Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele,
7 — ausente —
7 e gritou em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te por Deus que não me atormentes! "
8 — ausente —
8 Pois Jesus lhe tinha dito: "Saia deste homem, espírito imundo! "
9 Jesus-ele renhe apayuthneke, “Iwenhe-ame ngkwinhe arritnye.”
9 Então Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Meu nome é Legião", respondeu ele, "porque somos muitos".
10 Itne anteme Jesus arnterre apayuthnetyeke, itnenhe apmere yanhenge yernetye-kwenye.
10 E implorava a Jesus, com insistência, que não os mandasse sair daquela região.
11 Nhenhe ikwerele ureke pike-pike atningke anthurrele arlkwetyame apwerte iterele.
11 Uma grande manada de porcos estava pastando numa colina próxima.
12 Arrentye areyele Jesus ileke, “Unte apeke artwe nhenhenge arratelhe-ilemele anwernenhe pike-pike itneke-werne yernaye anwerne tyerrtye itne-kenheke irrpetyeke.”
12 Os demônios imploraram a Jesus: "Manda-nos para os porcos, para que entremos neles".
13 Kele Jesus itneke angkirtnerlenge, “Kele mwerre-arle, pike-pike itneke irrperrirraye.”
13 Ele lhes deu permissão, e os espíritos imundos saíram e entraram nos porcos. A manada de cerca de dois mil porcos atirou-se precipício abaixo, em direção ao mar, e nele se afogou.
14 Kenhe tyerrtye yanhe areye pike-pike itnenhene arntarnte-arentye akngerrele arerrirreke nthakenhe-arle-irrerne, kele itne anteme-arle apmere-werne untherlte-iweke. Kenhe itne ingkirrekeke ilerrirreke nthakenhe Jesus-ele mpwareke-akerte, artwe-arle arrentye areye atnyeneke-akerte-arlke. Kenhe tyerrtye areyele akenhe awemele itne aretyeke apetyeke nthakenhe-arle-irrekenge.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos na cidade e nos campos, e o povo foi ver o que havia acontecido.
15 Artwe nhenge anteme itne areke Jesus itwenge anerle-anerlenge, akurrknge mwerre anteme, mantereke irrperle-anemele. Itne renhe aremele atere-irrerirreke.
15 Quando se aproximaram de Jesus, viram ali o homem que fora possesso da legião de demônios, assentado, vestido e em perfeito juízo; e ficaram com medo.
16 Nhenge areke-arle areyele arrwekele nthakenhe-arle-irrekenge, arrpenhe itneke ileke nthakenhe-arle artwe arrentye-akerte mwerre-irreke-akerte, nthakenhe-arle pike-pike areye uyerrekenge.
16 Os que o tinham visto contaram ao povo o que acontecera ao endemoninhado, e falaram também sobre os porcos.
17 Itne Jesus anteme ileke apmere itnekenhe impemele alhetyeke.
17 Então o povo começou a suplicar a Jesus que saísse do território deles.
18 Nhenge Jesus-ele boat-eke antyetyame alhetyenhenge, artwe nhenge arrentye areye atnyenetyartele renhe arnterre apayuthneke, “Ayenge apeke ngkwengenge alheye?”
18 Quando Jesus estava entrando no barco, o homem que estivera endemoninhado suplicava-lhe que o deixasse ir com ele.
19 Jesus akenhe ikwere angkirtnerlenge, “Arrangkwe, ngkwenge-artweye areye-werne alpaye. Itneke ilerle-apeme nthakenhe-arle Ngkartele ngenhe mwerre-ileke. Re kwenhe arratye anthurre ngkwenge mwantye-mwantye aneke.”
19 Jesus não o permitiu, mas disse: "Vá para casa, para a sua família e anuncie-lhes quanto o Senhor fez por você e como teve misericórdia de você".
20 Re arratye anthurre anteme alheke apmere ten pele-werne tyerrtye yanhe areyeke ilerle-apemele nthakenhe-arle Jesus-ele renhe mwerre-ileke. Itne atnulkeke anthurre renhe awemele.
20 Então, aquele homem se foi e começou a anunciar em Decápolis quanto Jesus tinha feito por ele. Todos ficavam admirados.
21 Jesus akenhe apententye akngerre ikwerenhe areye-arlke boat-eke antyemele kwatye alayele tyanemele alpeke. Itne alayenge anpere-irremele apmere arrpenheke arrernelhetye-alheke. Kenhe tyerrtye atningke anthurre apetyemele itnekenge apurte-irreke.
21 Tendo Jesus voltado de barco para a outra margem, uma grande multidão se reuniu ao seu redor, enquanto ele estava à beira do mar.
22 Kenhe artwe anyente akenhe Jairus arritnye nhenge tyerrtye areye-arle arntarnte-aretyarte apetyeke tyatye Jew areye-kenhe-werne. Jesus aremele re kwene-irremele artepe arrernelheke ingke ikwerenheke-arleke.
22 Então chegou ali um dos dirigentes da sinagoga, chamado Jairo. Vendo Jesus, prostrou-se aos seus pés
23 Re arnterre angkeke, “Aye, ampe marle atyinhe, rlkerte anthurre aneme, re ilwetyeke-urletye irreme. Ikwere-werne apetyaye renhe anpemele, itethe-iletyeke.”
23 e lhe implorou insistentemente: "Minha filhinha está morrendo! Vem, por favor, e impõe as mãos sobre ela, para que seja curada e viva".
24 Kenhe re akenhe awemele arteke ikwerenge re alheke. Kenhe tyerrtye atningke anthurrele renhe arrkngerte-ilemele itne-arrpele antarre-iwemele.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão o seguia e o comprimia.
25 Kenhe arelhe rlkerte anyentele apenterle-apetyame. Rarle alhwe itnyetyarte akwetethenhe akwetethe arrule-arrule-ngentyele year 12-peleke-atwetye.
25 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Rarle nhenge ngangkere arrpe-anenhe renhe apwerte mane anthetyarte, apwerte-ante uyerretyeke-atwetye. Kenhe itne akenhe renhe uyarne angkwerre-iwetyarte. Re rlkerte akurne anthurre ulkere-irreke.
26 Ela padecera muito sob o cuidado de vários médicos e gastara tudo o que tinha, mas, em vez de melhorar, piorava.
27 Arelhe yanhe rarle Jesus-akerte aweke. Re anteme arrpenheke areyenge anyenteke-irremele apenterle-apeke ingkernenge.
27 Quando ouviu falar de Jesus, chegou-se por trás dele, no meio da multidão, e tocou em seu manto,
28 Re itirrerle-apetyeme, “The nterte-ntertele ware mpwaremele mantere ikwerenhe anpemele, kele ayenge mwerre-arle-irreme.” Kele arratye, re mantere atnartenge ikwerenhe anpeke.
28 porque pensava: "Se eu tão-somente tocar em seu manto, ficarei curada".
29 Nhenge mantere ikwerenhe anperlenge-arteke, rlkerte re akenhe uyerrerlenge. Re-arrpe awelheke nhenge rlkerte ikwerenhe-arle uyerreke.
29 Imediatamente cessou sua hemorragia e ela sentiu em seu corpo que estava livre do seu sofrimento.
30 Kenhe Jesus akenhe ularre-irreke tyerrtye itneke angkeke, “Angwenhele-ame mantere atyinhe apanerne?” Alakenhenge-arle angkeke, re awelheke re apele tyerrtye angwenhe apeke renhe angkwerre-iwerne.
30 No mesmo instante, Jesus percebeu que dele havia saído poder, virou-se para a multidão e perguntou: "Quem tocou em meu manto? "
31 Kenhe apententye akngerre areye akenhe angkerlenge, “Yekwe, tyerrtye areye ngkwengenge itweke-itweke-irreke. Anwerne akutne angwenhele apeke ngenhe anperne, tyerrtye atningkele apeke ngenhe anperlenge.”
31 Responderam os seus discípulos: "Vês a multidão aglomerada ao teu redor e ainda perguntas: ‘Quem tocou em mim? ’ "
32 Kenhe Jesus-ele akwete anthurre aretyame, “Angwenhele-ame ayenge anperne?”
32 Mas Jesus continuou olhando ao seu redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Kenhe arelhe re akenhe itelareke rlkerte ikwerenhe uyerreke-arle. Re apetyemele arrewemele, apure tnentye awelhemele ikwere ilelheke, “The ngenhe anperne nhenge rlkerte atyinhe uyerretyenhenge. Kele iparrpe anthurre uyerrerlenge.”
33 Então a mulher, sabendo o que lhe tinha acontecido, aproximou-se, prostrou-se aos seus pés e, tremendo de medo, contou-lhe toda a verdade.
34 Jesus-ele renhe mwantye-mwantye-ilemele angkeke, “Akunye-apenhe! The ngenhe angkwerre-iweke unte-arle ayenge arratye itelarekenge. Apmere-werne alpaye itirretyakenhenge, unte-arle kele mwerre aneme.”
34 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz e fique livre do seu sofrimento".
35 Nhenge Jesus angkerle-anemele, ayeye ilentye akngerre yanhe ikwere irretye-alhekenge apmere Jairus-kenhe-ngentyele. Itne angkeke Jairus-eke, “Unte ingkerne-ante kwenhe; unte ngkwenge-artweye aparlpe-ileke. Akaltyele-anthenhe-anthenhe renhe imperle-alhaye, iparrpe apmere-werne alpaye.”
35 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegaram algumas pessoas da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga. "Sua filha morreu", disseram eles. "Não precisa mais incomodar o mestre! "
36 Kenhe Jesus-ele renhe akwenpele awemele Jairus-eke angkeke-tetye, “Arrangkwe, alhwarrpe awelhetyale, akwete itirraye unte-arle ayenge-ante arratye itelaraye renhe angkwerre-iwetyeke.”
36 Não fazendo caso do que eles disseram, Jesus disse ao dirigente da sinagoga: "Não tenha medo; tão-somente creia".
37 Re antangkemele Peter-eke, James-eke, ikwere atyeyikwe John-eke-ante ware, itne ikwere-werne apetyewarrerlenge.
37 E não deixou ninguém segui-lo, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Itne apmere-werne artwe alhwarrpe-kenhe-arle alhemele, ikwere irremele. Itne aweke tyerrtye areye akayale artnerrirrerlenge.
38 Quando chegaram à casa do dirigente da sinagoga, Jesus viu um alvoroço, com gente chorando e se lamentando em alta voz.
39 Kenhe Jesus irrpenhemele itneke angkeke, “Iwenhenge-ame arrantherre arnterre artnerrirreme? Ampe nhenhe kwenhe ilwetyakenhe rarle ankwe ware interle-aneme.”
39 Então entrou e lhes disse: "Por que todo este alvoroço e lamento? A criança não está morta, mas dorme".
40 Nhenhe itne awemele itne atherreke Jesus ikwere, itne-arle itelareke marle renhe kele ilweke-arle. Kele itnenhe akethe-werne yerneke. Nhenge ikwere-artweye alhwarrpe atherreke antangkeke, apententye akngerre three pele-arlke itne alheke ampe ilweke-arle intetyame-werne.
40 Mas todos começaram a rir de Jesus. Ele, porém, ordenou que eles saíssem, tomou consigo o pai e a mãe da criança e os discípulos que estavam com ele, e entrou onde se encontrava a criança.
41 Re ikwere-werne alhemele iltye ikwerenhe atnyenemele angkeke “Talitha, koum!” Angkentye yanhele ileme, “Marle awenkaye, akeme-irraye!”
41 Tomou-a pela mão e lhe disse: "Talita cumi! ", que significa: "Menina, eu lhe ordeno, levante-se! ".
42 Iparrpe re akeme-irreke, untheme-arle irretyeke anteme. Marle re year 12 pele aneke. Tyerrtye ingkirrekele aremele nthakenhe-arle irrerlenge itne atnulkeke anthurre.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos de idade, levantou-se e começou a andar. Isso os deixou atônitos.
43 Kenhe Jesus-ele ikwere-artweye alkngarre-ileke, “Mpwele awerle-anerraye arrpenheke iletyale nthakenhe-arle irrekenge.” Re renhe-atherrenhe ileke-arlke marle renhe merne anthetyeke.
43 Ele deu ordens expressas para que não dissessem nada a ninguém e mandou que dessem a ela alguma coisa para comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.