Gênesis 42
Angkentye Mwerre (AER) vs ACF
1 Nhenge artwe ampwe Jacob-ele aweke itne-arle merne atnyeneke apmere Egypt-ele, re alere ikwerenhe areyeke angkeke, “Iwenhenge-ame arrantherre arnterre arerrerlte-aneme arne-arlke mpwaretyakenhele?
1 Vendo então Jacó que havia mantimento no Egito, disse a seus filhos: Por que estais olhando uns para os outros?
2 Tharle aweke itne-arle akwele merne akngerre atnyeneme Egypt-ele, akeme-irraye alhetyeke Egypt-werne merne inetyeke anwerne itethe anetyenhenge. Arrantherre apeke nhenhele aneme alhetyakenhe, kele anwerne ingkirreke angayakwe ilweme-arle.”
2 Disse mais: Eis que tenho ouvido que há mantimentos no Egito; descei para lá, e comprai-nos dali, para que vivamos e não morramos.
3 Arratye apele, kake ten-pele Joseph-kenhe itne kele aletheke irreke apmere akngeye itnekenhenge akenhe imperlte-alhemele Egypt-werne merne inerrirretyeke.
3 Então desceram os dez irmãos de José, para comprarem trigo no Egito.
4 Kenhe Jacob-ele ileke atyeyikwe Joseph-kenhe Benjamin alethe alhetyeke kwenye akurne apeke irreme-ketyenge. Jacob re-arrpe angkeke, “The apeke Benjamin yernemere Egypt-werne, itne renhe atweketyenge. Kele the renhe nhenhele atnyeneme-arle.”
4 A Benjamim, porém, irmão de José, não enviou Jacó com os seus irmãos, porque dizia: Para que lhe não suceda, porventura, algum desastre.
5 Tyerrtye atningke angayakwe anerrirreke Canaan-arenye areye-arlke apmere arrpe-anenhe ikwerele itne anteme ingkirreke Egypt-werne alherlte-iweke merne inetyeke. Kele, Jacob-eke alere itne akngeye itnekenhe imperlte-alheke Egypt-werne alhemele tyerrtye arrpenhe atningkenge merne inetyeke alherlte-iweke areyenge. Itne tangkeye areye akngetyeke merne itnekenhe akngernerlte-apetyenhenge. Artwe ampwe Jacob re apmere ikwerenhele anetyame.
5 Assim, entre os que iam lá foram os filhos de Israel para comprar, porque havia fome na terra de Canaã.
6 — ausente —
6 José, pois, era o governador daquela terra; ele vendia a todo o povo da terra; e os irmãos de José chegaram e inclinaram-se a ele, com o rosto em terra.
7 — ausente —
7 E José, vendo os seus irmãos, conheceu-os; porém mostrou-se estranho para com eles, e falou-lhes asperamente, e disse-lhes: De onde vindes? E eles disseram: Da terra de Canaã, para comprarmos mantimento.
8 — ausente —
8 José, pois, conheceu os seus irmãos; mas eles não o conheceram.
9 — ausente —
9 Então José lembrou-se dos sonhos que havia tido deles e disse-lhes: Vós sois espias, e viestes para ver a nudez da terra.
10 Itne Joseph-eke angkirtnerlenge, “Yanhe arratye anetyakenhe-arle! Unte-arle anwerneke akngerrepate aneme anwerne-arle anyelkngele inetyeke apetyetyakenhe-arle, anwerne-arle merneke ware-arle apetyeke anwerneke-artweye areyeke.
10 E eles lhe disseram: Não, senhor meu; mas teus servos vieram comprar mantimento.
11 Anwerne akngeye anyente-akerte. Anwerne-arle ngkwenge urrtyirretyakenhe-arle! Anwerne kwenhe nterte-ntertele arerlte-apetyeke apetyetyakenhe.”
11 Todos nós somos filhos de um mesmo homem; somos homens de retidão; os teus servos não são espias.
12 Joseph-ele itnenhene ntertelhe-ileke, “Arrangkwe, yanhe arratye anetyakenhe-arle! Arrantherre-arle apetyeke anwernenhe aretyeke anwerne lterrkeke apeke alyepe-alyepeke apeke!”
12 E ele lhes disse: Não; antes viestes para ver a nudez da terra.
13 Itne ikwere angkirtneke, “Anwerne kwenhe ngkwenge arratye ileme! Anwerne kwenhe Canaan-arenye areye, anwerne akngeye anyente-akerte. Atyeye anwerne-kenhe anwernekenge apetyetyakenhe. Rarle akngeye anwerne-kenhenge-arle anerle-aneme rarle ingkernenye nhakwe-arle. Anwerne atyeye akweke arrpenhe-arlke-arle atnyeneke, rarle uyerreke-arrpe-arle arrule anthurre.”
13 E eles disseram: Nós, teus servos, somos doze irmãos, filhos de um homem na terra de Canaã; e eis que o mais novo está com nosso pai hoje; mas um já não existe.
14 Joseph itneke akangkwe-irretyakenhe akwete aneke, re itnenhe ileke, “Awethe angketyale! Kele the itelareme arrantherre-arle apetyeke anwernenhe ulyanye-ulyanyele aretyeke anwerne apeke-arle lterrke anemeke alyepe-alyepeke apeke!
14 Então lhes disse José: Isso é o que vos tenho dito, sois espias;
15 — ausente —
15 Nisto sereis provados; pela vida de Faraó, não saireis daqui senão quando vosso irmão mais novo vier aqui.
16 — ausente —
16 Enviai um dentre vós, que traga vosso irmão, mas vós ficareis presos, e vossas palavras sejam provadas, se há verdade convosco; e se não, pela vida de Faraó, vós sois espias.
17 Arratye anteme, Joseph-ele kake ikwerenhe areye jail-ke akwerneke. Re itnenhe martelhentye atnyeneke arlte atherrameke.
17 E pô-los juntos, em prisão, três dias.
18 Ingweleme arrpenhele Joseph-ele itnenhe ileke, “Arrantherre apeke atyenge akangkwe-irremele, the arrenhantherrenhe atwetyeke arrangkwe-arle ayenge kwenhe Ngkartenge mwerrentye anerle-aneme.
18 E ao terceiro dia disse-lhes José: Fazei isso, e vivereis; porque eu temo a Deus.
19 Arrantherre apeke-arle atyenge arratye-arle ileme, kele the anyente ware-arle jail nhenhele atnyeneme. Arrpenhe areye the yernirtneme merne-akerte arrekantherre-artweye areye anthetye-alpetyeke.
19 Se sois homens de retidão, que fique um de vossos irmãos preso na casa de vossa prisão; e vós ide, levai mantimento para a fome de vossa casa,
20 Yanhe-ngentyele, atyeye akweke arrekantherrenhe atyenge-werne akngetyaye. Arrantherre apeke renhe atyenge-werne akngetyemele, kele the itelareme arrantherre-arle atyenge arratye ileme. The arrenhantherrenhe atwetyeke arrangkwe-arle.” Kake ten-pele itne mwerrentye yewe angkeke Joseph-eke.
20 E trazei-me o vosso irmão mais novo, e serão verificadas vossas palavras, e não morrereis. E eles assim fizeram.
21 Itne itelaretyakenhe aneke akngerrepate rarle Joseph aneke Joseph-arle itneke Egypt-arenye angkentyele angkekenge. Itne angkentye itnekenhenge angkerreke, “Ngkartele kwenhe anwernenhe rlkerte-ileme anwerne-arle atyeye akweke anwerne-kenhe Joseph atwekenge. Anwerne-arle renhe iperteke akwernekenge, re uye anwerneke angkeke renhe iperte-ngentyele tyerretyeke, renhe rlkerte-iletyakenhele, anwerne kwenhe akangkwe-irretyakenhe aneke. Alakenhenge-arle artwe nhenhele anwernenhe ileme Benjamin inetyeke.”
21 Então disseram uns aos outros: Na verdade, somos culpados acerca de nosso irmão, pois vimos a angústia da sua alma, quando nos rogava; nós porém não ouvimos, por isso vem sobre nós esta angústia.
22 Reuben itneke angkeke, “The arrenhantherrenhe ileke Joseph impetyeke atwetyaleke! Arrantherre atyenge akangkwe-irretyakenhe-arle aneke! Arrangkwe, arrantherre renhe iperte akngerre ikwere renhe akwerneke. Alakenhenge-arle Ngkarte anwerneke ahele-irreme!”
22 E Rúben respondeu-lhes, dizendo: Não vo-lo dizia eu: Não pequeis contra o menino; mas não ouvistes; e vedes aqui, o seu sangue também é requerido.
23 Kake ten-pele itne itirreke Joseph-arle akwele Hebrew angkentyeke akutne anekeke-athene, re itneke Hebrew angkentye angketyakenhenge. Rarle itneke Egypt-arenye angkentye angkekenge, artwe arrpenhele-arle ikwere iletyame. Kele re awerlenge-arle itne angkentye Hebrew angkerrerlenge.
23 E eles não sabiam que José os entendia, porque havia intérprete entre eles.
24 Rarle itnenhe aweke-iperre, re itnenhe imperle-alhemele itneke artnemele anteme. Rarle artneke-iperre itneke apetye-alpemele angkeke, “Kele, apmere arrekantherrenhe-werne alperlte-iwaye. The anyente-arle jail-le atnyeneme.” Joseph-ele Simeon akngakeke imerte urrkapentye akngerre ikwerenhe areye ileme renhe iltye atherre ayernetyeke kake ikwerenhe areyele arerlenge.
24 E retirou-se deles e chorou. Depois tornou a eles, e falou-lhes, e tomou a Simeão dentre eles, e amarrou-o perante os seus olhos.
25 Yanhe-ngentyele, Joseph-ele itnenhe imperle-alheke. Re urrkapentye akngerre ikwerenhe areye iletye-alheke, “Yakwethe itnekenhe inaye, merne akngerre anthurre arrernaye yakwethe itne-kenheke. Mane merneke-arle antheke nhenge, yakwethe itne-kenheke arrernirtnaye. Urreke itne alhetyenhenge itnenhe merne-arlke, annge mpenge-arlke, iwenhe apeke-arlke anthaye.” Kele, urrkapentye akngerre areyele mpwareke Joseph-elarle itnenhe ileke-arteke.
25 E ordenou José, que enchessem os seus sacos de trigo, e que lhes restituíssem o seu dinheiro a cada um no seu saco, e lhes dessem comida para o caminho; e fizeram-lhes assim.
26 Yanhe-ngentyele, kake areyele yakwethe itnekenhe inemele tangkeye areyeke utyerneke. Itne anteme Egypt-ngentyele Canaan-werne aletheke-irrerreke. Itne akutne aneke mane-arle yakwethe kweneke-arle arrerneke-arle anekenge.
26 E carregaram o seu trigo sobre os seus jumentos e partiram dali.
27 Arlte anyentele itne alethe-irreke, imerte intemele ingwe anyenteke. Kake anyentele yakwethe altywere-ileke tangkeye akwele merne anthetyenhenge. Re yakwethe renhe altywere-ilemele, areke apatemele mane areye merne akertneke.
27 E, abrindo um deles o seu saco, para dar pasto ao seu jumento na estalagem, viu o seu dinheiro; porque eis que estava na boca do seu saco.
28 Re kake ikwerenhe areyeke angkeke, “Ayakeye! Mane merneke-arle antheke rarle nhenhe! Ayakwethe atyinhe kwenenge! Tyerrtye arrpenhele apeke-arle arrernirtneke.”
28 E disse a seus irmãos: Devolveram o meu dinheiro, e ei-lo também aqui no saco. Então lhes desfaleceu o coração, e pasmavam, dizendo um ao outro: Que é isto que Deus nos tem feito?
29 Kake nine-pele itne aletheke-irrereke arlte urrpetyeke-atwetye Canaan-werne-atheke merne annge itneke-akerte. Itne akngeye itnekenhe apmereke irremele ikwere ileke nthakenhe anthurre-arle irreke itneke Egypt-nge.
29 E vieram para Jacó, seu pai, na terra de Canaã; e contaram-lhe tudo o que lhes aconteceu, dizendo:
30 Itne ikwere ileke, “Anwerne-arle Egypt-werne alhekenge, apmere ikwere-arenye akngerrepatele apele anwerneke ahele anthurre angkeke. Re anwernenhe ilperneke anwerne-arle nterte-nterte akwele untherlte-apekeke itnenhe aremele lterrkeke apeke alyepe-alyepeke apeke akwele.
30 O homem, o senhor da terra, falou conosco asperamente, e tratou-nos como espias da terra;
31 Anwerne renhe ileke, ‘Arrangkweyaye, anwerne-arle ngkwenge urrtyirretyakenhe-arle! Anwerne-arle ntertele ingkirreke aretyeke apetyetyakenhe-arle.’
31 Mas dissemos-lhe: Somos homens de retidão; não somos espias;
32 Anwerne akngerrepate yanheke angkerrirreke, ‘Anwerne kwenhe akngeye anyente-akerte. Ikwerenhe kwenhe alere eleven-pele anthurre aneme. Ten-pele ware anwerne nhenhe-werne apetyeke, anyente akenhe apmerele-arle ikwerenge. Atyeye arrpenhe anwerne-kenhe arrule-arle ilweke.’ Alakenhe-arle anwerne ikwere ileke.
32 Somos doze irmãos, filhos de nosso pai; um não mais existe, e o mais novo está hoje com nosso pai na terra de Canaã.
33 “Akngerrepatele anwernenhe ileke, ‘Arrantherre apeke atyenge mpwaremele the arrenhantherrenhe ilerlenge kele the itelareme arrantherre-arle atyenge arratye-arle ileme. Kele arrekantherre-artweye-werne alperlte-iwaye merne akngerre nthakentye-arle arrantherre-arle ahentye aneme-akerte. Anyente-arle imerte imperlte-alhemele nhenhe jail-ke.
33 E aquele homem, o senhor da terra, nos disse: Nisto conhecerei que vós sois homens de retidão; deixai comigo um de vossos irmãos, e tomai para a fome de vossas casas, e parti,
34 Yanhe-ngentyele, atyeye akweke arrekantherrenhe imerte akngetyemele Egypt-werne, atyenge imernetyeke. Kele the itelaretyenhenge arrantherre apeke atyenge arratye ilerneke. Kele the itelaretyenhenge arrantherre-arle Egypt-werne apetyetyakenhe ingkirreke ulyanye-ulyanyele aretyeke. Arrantherre apeke atyeye akweke arrekantherrenhe akngetyemele, kele the arrenhantherrenhe jail-ngentyele nhenge anthirtnemele yernirtnemele. Kele arrantherre Egypt-ele unthemele arne iwenhe apeke renhe inetyenhenge. Arrenhantherrenhe-arle ayaketyeke-arlke atwetyeke-arlke arrangkwe-arle.’ Alakenhe-arle akngerrepatele anwernenhe ileke.”
34 E trazei-me vosso irmão mais novo; assim saberei que não sois espias, mas homens de retidão; então vos darei o vosso irmão e negociareis na terra.
35 Yanhe-ngentyele, itne ayakwethe merne annge-akerte ineke, imerte ahelheke altyiwemele. Ahelheke itne altyiwemele, anyenteke-anyente itne mane nhenge areke. Itne atere anthurre irreke mane rarle anekenge merneke-arle antheke. Akngeye itnekenhele areke mane renhe re-arlke atere-irreke anteye.
35 E aconteceu que, despejando eles os seus sacos, eis que cada um tinha o pacote com seu dinheiro no seu saco; e viram os pacotes com seu dinheiro, eles e seu pai, e temeram.
36 Re itnenhe ileke, “Ayekaye! Arrantherre-arle akwetethe ampe atyinhe areye atyenge-ngentyele rakeme! Arrekwele the alere atyinhe Joseph-urrke aparlpe-ileke, kele Simeon anteme jail kwenele aneme. Kele arrantherre ayenge apayuthneme Benjamin anteme yernetyeke Egypt-werne. Atyenge-ante akurne anteme irreme!”
36 Então Jacó, seu pai, disse-lhes: Tendes-me desfilhado; José já não existe e Simeão não está aqui; agora levareis a Benjamim. Todas estas coisas vieram sobre mim.
37 Yanhe-ngentyele, Reuben akngeye ikwerenheke angkeke, “Benjamin ayenge anthaye the renhe imernetyeke Egypt-arenye akngerrepateke. The renhe mwantyele arntarnte-aretyenhenge. The renhe mwantyele mwerre akwete akngetye-alpetyenhenge. The apeke renhe akngetye-alpetyakenhenge, renhe Egypt-eke imperle-alhemele, kele unte ampe atyinhe atherre-arle atwetyeke!”
37 Mas Rúben falou a seu pai, dizendo: Mata os meus dois filhos, se eu não tornar a trazê-lo para ti; entrega-o em minha mão, e tornarei a trazê-lo.
38 Kele Jacob-ele renhe ilerlenge, “Arrangkwe! Tharle Benjamin arrekantherrenge yernetyeke kwenye-arle! The kele-arle kake ikwerenhe aparlpe-ilekenge. Benjamin-arle urreye akweke ingkernenye anyente-arle anewe atyinhe Rachel-kenhe. The apeke renhe ngkwengenge yerneme Egypt-werne, akurne apeke ikwere irreketyenge. Re apeke ilwerlenge, ayenge irrare anthurre irretyenhe ilwemele, ayenge-arle ampwe anthurre anemenge.”
38 Ele porém disse: Não descerá meu filho convosco; porquanto o seu irmão é morto, e só ele ficou. Se lhe suceder algum desastre no caminho por onde fordes, fareis descer minhas cãs com tristeza à sepultura.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.