Gênesis 32
Angkentye Mwerre (AER) vs NVT
1 Jacob-arle alethe alpetyame ikwerenhe areye-akerte arne-arlke atningke-akerte, utnenge alkere-arenye areye ikwere arrateke.
1 Quando Jacó seguiu viagem, anjos de Deus vieram encontrar-se com ele.
2 Jacob-ele itnenhe areke, re-arrpe angkeke, “Apmere nhenhe-arle Ngkarte-kenhe-arle!” Re anteme apmere renhe arritnye antheke “Mahanaim.” Arritnye Mahanaim ileme “Apmere atherre.”
2 Ao vê-los, Jacó exclamou: “Este é o acampamento de Deus!”. Por isso, chamou o lugar de Maanaim.
3 Nhenge Mahanaim-enge, Jacob-ele ayeye-akerte areye yerneke kake ikwerenhe Esau-werne. Ikwerele ureke, Esau akenhe apmere Seir-ele aneke, apmere akngerre Edom arritnye.
3 Então Jacó enviou adiante dele mensageiros a seu irmão Esaú, que vivia na região de Seir, na terra de Edom.
4 Urreke re itnenhe yernetyenhenge, re angkentye nhenhe antheke, “Angkentye nhenhe ngkwenge atyeye Jacob-engentyele. Unte-arle atyenge akngerrepate aneme ayenge ngkwenge akangkwe-irreme nthakenhe-arle unte atyenge angkemeke. The ngkwenge iletyeke ahentye-aneme nthakenhe-arle ayenge irreke. Ayenge-arle apmere Laban-kenhele anetyarte, kenhe lyete-ulkere ayenge-arle kele apetyalpetyeke aneke.
4 Disse-lhes: “Deem a seguinte mensagem ao meu senhor Esaú: ‘Assim diz seu servo Jacó: Até o momento, estava morando com nosso tio Labão
5 The pweleke areye-arlke, tangkeye areye-arlke, yepe-yepe areye-arlke, nanikute areye-arlke atyinhe atnyeneme-arle. The arelhe-arlke artwe-arlke atningke atnyeneme atyenge urrkapentye akngerre areye. The angkentye nhenhe ngkwenge yerneme unte atyenge mwerre anetyenhenge.” Kele artwe Jacob-kenhe areye alheke Esau-eke iletyeke nhenge rarle ikwere-werne-atheke apetyetyamenge.
5 e, agora, tenho bois, jumentos, rebanhos de ovelhas e cabras, além de muitos servos e servas. Enviei estes mensageiros para informar meu senhor da minha chegada, na esperança de que me receba amistosamente”.
6 Kele-arle Esau areke iperre artwe Jacob-kenhe areye apetyalpeke imerte ikwere angkemele, “Anwerne kake ngkwinhe Esau mpwepeke areke, re kwenhe artwe 400 pele ikwere-akerte atnyeneme.”
6 Depois de transmitirem a mensagem, voltaram a Jacó e lhe disseram: “Estivemos com seu irmão Esaú, e ele está vindo ao seu encontro com um bando de quatrocentos homens!”.
7 Jacob-ele nhenge aweke, re atere anthurre irreke. Re itirreke Esau-ele akwele renhe atwetyeke-arle apetyemenge. Alakenhe irreme-ketye re ikwerenhe areye akngakeke, ingkirreke akalkelhe-ilemele, yepe-yepe-arlke kamule areye-arlke pweleke areye uthene nanikute areye uthene-arlke-arle re akngakeke.
7 Quando ouviu a notícia, Jacó ficou apavorado. Dividiu em dois grupos sua família e seus servos, e também os rebanhos, os bois e os camelos,
8 Jacob re-arrpe itirreke, “Esau-ele apeke arrpenhe nhakwe areye atwemele, kenhe arrpenhe areye akenhe atere-arle unterlte-iwerlenge.”
8 pois pensou: “Se Esaú encontrar um dos grupos e atacá-lo, talvez o outro consiga escapar”.
9 Re anteme Ngkarteke angkeke, “Unte kwenhe Ngkarte atyinhe Isaac uthenele arrenge-arrenge atyinhe Abraham uthene apententye akngerre. Ayenge awaye, ayenge akunye apenhe! YAHWEH, unte ayenge ileke apmere nhenhe-werne apetyalpetyeke apmere atyinhe-werne tyerrtye atyinhe areye-werne-arlke. Unte atyenge angkeke unte-arle atyenge mwerre anthurre anetyenhe.
9 Então Jacó orou: “Ó Deus de meu avô, Abraão, e Deus de meu pai, Isaque; ó S enhor , tu me disseste: ‘Volte para sua terra natal, para seus parentes’. E prometeste: ‘Tratarei bem de você’.
10 Iwenhenge-ame unte atyenge mwerre anthurre akwete aneme, ayenge akngerre kwenye-arle? Iwenhenge-ame unte ayenge akwete arntarnte-areme. Arrule anthurre ayenge-arle anpere alheke lhere Jordan-enge apmere Mesopotamia-werne, ayenge arne atneme anyente-akerte ware alheke. Kele lyete akenhe the arne atningke anthurre anteme-arle atnyeneme, aharle atherre ante akalkelhe-iletyeke anteme.
10 Não sou digno de toda a bondade e fidelidade que tens mostrado a mim, teu servo. Quando saí de casa e atravessei o rio Jordão, não possuía nada além de um cajado. Agora, minha família e meus servos formam duas caravanas!
11 Kake akngerre atyinhe Esau-arle apetyemenge ayenge atere-irreme re anwernenhe ingkirre atweme-ketye, arelhe-arlke ampe-arlke. Alakenhe ikwerenge anteme-arle the ngenhe apayuthneme ayenge arntarnte-aretyeke ikweretye.
11 Por favor, salva-me de meu irmão, Esaú. Estou com medo de que ele venha atacar tanto a mim quanto a minhas mulheres e meus filhos.
12 The ngenhe alakenhe apayuthneme unte-arle angkekenge atyenge mwerre anetyeke. Unte anteme angkeke ayenge atyemeye-arlke ampe-arlke atningke anthetyeke yerre areye-arteke. Atningke anthurre!”
12 Mas tu prometeste: ‘Certamente tratarei bem de você e multiplicarei seus descendentes até que se tornem tão numerosos quanto a areia à beira do mar, que não se pode contar’”.
13 Kele-arle Jacob Ngkarteke angkeke iperre re ingwe anyenteke aneke kele arlte ingweleme anteme re kere ikwerenhe areye akngakeke kake ikwerenhe anthetyeke.
13 Jacó passou a noite ali. Depois, escolheu entre seus bens os seguintes presentes para seu irmão, Esaú:
14 Re nanikute marle 200-pele apurtelhe-ileke imerte nanikute urreye 20-pele anteme apurtelhe-ilemele, kele imerte yepe-yepe marle 200-pele imerte yepe-yepe urreye 20-pele anteme apurtelhe-ilemele arrpenheke arrernemele.
14 duzentas cabras, vinte bodes, duzentas ovelhas, vinte carneiros,
15 Kele re kamule marle 30-pele apurtelhe-ilemele akweke itnekenhe-arlke. Kele re pweleke 40-pele apurtelhe-ilemele pweleke urreye 10-pele-arlke imerte tangkeye marle 20-pele apurtelhe-ilemele tangkeye urreye 10-pele-arlke.
15 trinta fêmeas de camelo com seus filhotes, quarenta vacas, dez touros, vinte jumentas e dez jumentos.
16 Re anteme artwe urrkapentye akngerre 10-pele ineke itne arne itnenhe arntarnte-aretyenhenge apurtelhe-ilemele, re anteme itneke angkeke “Arrantherre lherele tyanemele alhaye arne nhenhe areye akngemele apurte akwete kake atyinhe anthetyeke. Itnenhe apurtelhe-ilemele akngetyeke aharle anyenteke-anyente, irntwarreke-irntwarre.”
16 Dividiu esses animais em rebanhos, entregou cada rebanho a um servo e lhes disse: “Vão à minha frente com os animais, mas mantenham certa distância entre os rebanhos”.
17 Kele imerte Jacob angkemele urrkapentye akngerre anyenteke, artwe nhengeke arrekwelenye areye arntarnte-aremenge, “Kake atyinhe apeke apetyemele ngkwenge angkemele, re ngenhe apayuthneme angwenheke-arle unte urrkapeme. Rarle ngenhe apayuthneme nthenhe-arle unte alhemeke, re ngenhe apayuthneme angwenhe-kenhe nhenhe areye yepe-yepe, nanikute-arlke, tangkeye uthene kamule utheneke-arlke.
17 Aos homens encarregados do primeiro grupo, deu as seguintes instruções: “Quando meu irmão, Esaú, se encontrar com vocês, ele perguntará: ‘De quem são servos? Para onde vão? Quem é o dono destes animais?’.
18 Re apeke ngenhe alakenhe apayuthnerlenge, kele alakenhe ikwere angkirtnaye, ‘Nhenhe areye-arle ngkwenge atyeye Jacob-kenhe-arle, rarle ngkwinhe urrkapentye akngerre anteme-arle. Rarle ngenhe arne nhenhe areye antheme unte ngkwenge atnyenetyeke. Unte anteme-arle akngerrepate ikwerenhe. Jacob-arle ingkerne-arle apetyemenge.’ Alakenhe unte Esau-eke angketyeke.”
18 Respondam: ‘Eles pertencem ao seu servo Jacó, mas são um presente para Esaú, o senhor dele. Veja, ele está vindo atrás de nós’”.
19 Kele Jacob angkeke urrkapentye akngerre arrpenhe areyeke, “Unte alakenhe angketyeke re apeke arrekantherre-werne apetyerlenge.
19 Jacó deu a mesma instrução aos encarregados do segundo e do terceiro grupo e a todos que seguiam os rebanhos: “Digam a mesma coisa a Esaú quando o encontrarem,
20 Alakenhe ikwere angkaye, ‘Jacob urrkapentye akngerre ngkwinhe anwernenge ingkerne apetyeme.’” Jacob re-arrpe itirreke, “The apeke arne nhenhe areye yernemele kake atyinheke, kele the renhe aremele, kele re apeke-arle atyengenge ipeltye-irremele, atyenge ahele-irretyakenhe aneme.”
20 e não se esqueçam de acrescentar: ‘Veja, seu servo Jacó está vindo atrás de nós’”. Jacó pensou: “Tentarei apaziguá-lo com os presentes que estou enviando à minha frente. Quando o vir, quem sabe ele me receberá amistosamente”.
21 Jacob-ele artwe urrkapentye akngerre ikwerenhe areye arrekwele yerneke yepe-yepe-arlke kere arrpenhe areye-akerte-arlke, re akenhe ingkerne akwete-arle aneke.
21 Assim, os presentes foram enviados à frente, enquanto Jacó passou aquela noite no acampamento.
22 — ausente —
22 Durante a noite, Jacó se levantou, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e atravessou com eles o rio Jaboque.
23 — ausente —
23 Depois de levá-los para a outra margem, fez passar todos os seus bens.
24 Kele Jacob akenhe anyente-arle ingkerne aneke. Nhenge rarle anyente anekenge artwe anyente apetyemele renhe arntwirrkeke Jacob renhe, ratherre anteme ahelheke ntewirretyeke uye akwete. Ratherre arntwirrkerreke akwete ntewirremele ingwartentyele, nterte-arlke irretyakenhe. Artwe rarle Jacob ahelheke ntewetyeke ahentye-aneke.
24 Com isso, Jacó ficou sozinho no acampamento. Veio então um homem, que lutou com ele até o amanhecer.
25 Re Jacob ingwartentyele angkerte-iweme. Kele ingwe athnele anteme re Jacob alkngarlpe atweke ulyepere akertne-arlke wangketyeke ante artwe rarle uye Jacob ahelheke iwekenge, arrangkwe-arle.
25 Quando o homem viu que não poderia vencer, tocou a articulação do quadril de Jacó e a deslocou.
26 Re anteme Jacob-eke angkeke, “Aye, ayenge impaye, uterne arrateme antemeyaye!”
26 O homem disse: “Deixe-me ir, pois está amanhecendo!”. Jacó, porém, respondeu: “Não o deixarei ir enquanto não me abençoar”.
27 Artwe rarle renhe apayuthneke, “Iwenhe-ame arritnye ngkwinhe?”
27 “Qual é seu nome?”, perguntou o homem. “Jacó”, respondeu ele.
28 Kele artwe re angkerlenge, “The arritnye ngkwinhe akngarte-iweme Jacob-engentyele, arritnye yanhe ileme “ularele mpwarentye akngerre” Israel arritnye-werne, unte-arle Ngkartenge atwerrekenge artwenge-arlke, unte kwenhe apurrke-irretyakenhe akwete anthurre alheke uyerretyeke ante. Israel arritnye ileme “Ratherre Ngkarte uthene-arle angkerte-iwerreke.” ”
28 O homem disse: “Seu nome não será mais Jacó. De agora em diante, você se chamará Israel, pois lutou com Deus e com os homens e venceu”.
29 Kele Jacob anteme ikwere angkeke, “The ngenhe apayuthneme, iwenhe-ame arritnye ngkwinhe?”
29 “Por favor, diga-me qual é seu nome”, disse Jacó. “Por que quer saber meu nome?”, replicou o homem. E abençoou Jacó ali.
30 Kele Jacob anteme angkeke, “The kwenhe inngerre Ngkarte-kenhe areke, ayenge anteme itethe akwete-arle!” Re anteme apmere renhe Peniel arritnye antheke. Arritnye nhenhe ileme “inngerre Ngkarte-kenhe” rarle Ngkarte yanheke arekenge.
30 Jacó chamou aquele lugar de Peniel, pois disse: “Vi Deus face a face e, no entanto, minha vida foi poupada”.
31 — ausente —
31 O sol estava nascendo quando Jacó partiu de Peniel, mancando por causa do quadril deslocado.
32 — ausente —
32 (Até hoje, o povo de Israel não come o tendão perto da articulação do quadril, por causa do que aconteceu naquela noite em que o homem feriu o tendão do quadril de Jacó.)
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.