Gênesis 32

Angkentye Mwerre (AER) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Jacob-arle alethe alpetyame ikwerenhe areye-akerte arne-arlke atningke-akerte, utnenge alkere-arenye areye ikwere arrateke.
1 Também Jacó seguiu o seu caminho, e anjos de Deus foram encontrar-se com ele.
2 Jacob-ele itnenhe areke, re-arrpe angkeke, “Apmere nhenhe-arle Ngkarte-kenhe-arle!” Re anteme apmere renhe arritnye antheke “Mahanaim.” Arritnye Mahanaim ileme “Apmere atherre.”
2 Quando Jacó os viu, disse: — Este é o acampamento de Deus. E deu àquele lugar o nome de Maanaim.
3 Nhenge Mahanaim-enge, Jacob-ele ayeye-akerte areye yerneke kake ikwerenhe Esau-werne. Ikwerele ureke, Esau akenhe apmere Seir-ele aneke, apmere akngerre Edom arritnye.
3 Então Jacó enviou mensageiros adiante de si a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, território de Edom.
4 Urreke re itnenhe yernetyenhenge, re angkentye nhenhe antheke, “Angkentye nhenhe ngkwenge atyeye Jacob-engentyele. Unte-arle atyenge akngerrepate aneme ayenge ngkwenge akangkwe-irreme nthakenhe-arle unte atyenge angkemeke. The ngkwenge iletyeke ahentye-aneme nthakenhe-arle ayenge irreke. Ayenge-arle apmere Laban-kenhele anetyarte, kenhe lyete-ulkere ayenge-arle kele apetyalpetyeke aneke.
4 E lhes deu esta ordem: — Assim vocês falarão a meu senhor Esaú: “O seu servo Jacó manda dizer isto: ‘Como estrangeiro morei com Labão, em cuja companhia fiquei até agora.
5 The pweleke areye-arlke, tangkeye areye-arlke, yepe-yepe areye-arlke, nanikute areye-arlke atyinhe atnyeneme-arle. The arelhe-arlke artwe-arlke atningke atnyeneme atyenge urrkapentye akngerre areye. The angkentye nhenhe ngkwenge yerneme unte atyenge mwerre anetyenhenge.” Kele artwe Jacob-kenhe areye alheke Esau-eke iletyeke nhenge rarle ikwere-werne-atheke apetyetyamenge.
5 Tenho bois, jumentos, rebanhos, servos e servas. Envio este comunicado a meu senhor, para encontrar favor na sua presença.’”
6 Kele-arle Esau areke iperre artwe Jacob-kenhe areye apetyalpeke imerte ikwere angkemele, “Anwerne kake ngkwinhe Esau mpwepeke areke, re kwenhe artwe 400 pele ikwere-akerte atnyeneme.”
6 Os mensageiros voltaram a Jacó, dizendo: — Fomos até o seu irmão Esaú. Também ele está vindo para se encontrar com o senhor, e quatrocentos homens estão com ele.
7 Jacob-ele nhenge aweke, re atere anthurre irreke. Re itirreke Esau-ele akwele renhe atwetyeke-arle apetyemenge. Alakenhe irreme-ketye re ikwerenhe areye akngakeke, ingkirreke akalkelhe-ilemele, yepe-yepe-arlke kamule areye-arlke pweleke areye uthene nanikute areye uthene-arlke-arle re akngakeke.
7 Então Jacó teve medo e ficou angustiado. Dividiu em dois grupos o povo que estava com ele, e também os rebanhos, os bois e os camelos.
8 Jacob re-arrpe itirreke, “Esau-ele apeke arrpenhe nhakwe areye atwemele, kenhe arrpenhe areye akenhe atere-arle unterlte-iwerlenge.”
8 Pois pensou: “Se Esaú vier e atacar um grupo, o outro grupo escapará.”
9 Re anteme Ngkarteke angkeke, “Unte kwenhe Ngkarte atyinhe Isaac uthenele arrenge-arrenge atyinhe Abraham uthene apententye akngerre. Ayenge awaye, ayenge akunye apenhe! YAHWEH, unte ayenge ileke apmere nhenhe-werne apetyalpetyeke apmere atyinhe-werne tyerrtye atyinhe areye-werne-arlke. Unte atyenge angkeke unte-arle atyenge mwerre anthurre anetyenhe.
9 E Jacó orou: — Deus de meu pai Abraão e Deus de meu pai Isaque, ó
10 Iwenhenge-ame unte atyenge mwerre anthurre akwete aneme, ayenge akngerre kwenye-arle? Iwenhenge-ame unte ayenge akwete arntarnte-areme. Arrule anthurre ayenge-arle anpere alheke lhere Jordan-enge apmere Mesopotamia-werne, ayenge arne atneme anyente-akerte ware alheke. Kele lyete akenhe the arne atningke anthurre anteme-arle atnyeneme, aharle atherre ante akalkelhe-iletyeke anteme.
10 sou indigno de todas as misericórdias e de toda a fidelidade que tens usado para com o teu servo. Pois com apenas o meu cajado atravessei este Jordão; já agora sou dois grupos.
11 Kake akngerre atyinhe Esau-arle apetyemenge ayenge atere-irreme re anwernenhe ingkirre atweme-ketye, arelhe-arlke ampe-arlke. Alakenhe ikwerenge anteme-arle the ngenhe apayuthneme ayenge arntarnte-aretyeke ikweretye.
11 Livra-me das mãos de meu irmão Esaú, porque temo que ele venha e ataque a mim e às mães com os filhos.
12 The ngenhe alakenhe apayuthneme unte-arle angkekenge atyenge mwerre anetyeke. Unte anteme angkeke ayenge atyemeye-arlke ampe-arlke atningke anthetyeke yerre areye-arteke. Atningke anthurre!”
12 Pois tu disseste: “Certamente serei bondoso com você e lhe darei uma descendência como a areia do mar, que, de tão numerosa, não se pode contar.”
13 Kele-arle Jacob Ngkarteke angkeke iperre re ingwe anyenteke aneke kele arlte ingweleme anteme re kere ikwerenhe areye akngakeke kake ikwerenhe anthetyeke.
13 Depois de passar ali aquela noite, Jacó separou do que tinha consigo um presente para o seu irmão Esaú:
14 Re nanikute marle 200-pele apurtelhe-ileke imerte nanikute urreye 20-pele anteme apurtelhe-ilemele, kele imerte yepe-yepe marle 200-pele imerte yepe-yepe urreye 20-pele anteme apurtelhe-ilemele arrpenheke arrernemele.
14 duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 Kele re kamule marle 30-pele apurtelhe-ilemele akweke itnekenhe-arlke. Kele re pweleke 40-pele apurtelhe-ilemele pweleke urreye 10-pele-arlke imerte tangkeye marle 20-pele apurtelhe-ilemele tangkeye urreye 10-pele-arlke.
15 trinta camelas de leite com as suas crias, quarenta vacas e dez touros, vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 Re anteme artwe urrkapentye akngerre 10-pele ineke itne arne itnenhe arntarnte-aretyenhenge apurtelhe-ilemele, re anteme itneke angkeke “Arrantherre lherele tyanemele alhaye arne nhenhe areye akngemele apurte akwete kake atyinhe anthetyeke. Itnenhe apurtelhe-ilemele akngetyeke aharle anyenteke-anyente, irntwarreke-irntwarre.”
16 Entregou-os aos seus servos, cada rebanho à parte. Então disse aos servos: — Vão à minha frente e deixem espaço entre rebanho e rebanho.
17 Kele imerte Jacob angkemele urrkapentye akngerre anyenteke, artwe nhengeke arrekwelenye areye arntarnte-aremenge, “Kake atyinhe apeke apetyemele ngkwenge angkemele, re ngenhe apayuthneme angwenheke-arle unte urrkapeme. Rarle ngenhe apayuthneme nthenhe-arle unte alhemeke, re ngenhe apayuthneme angwenhe-kenhe nhenhe areye yepe-yepe, nanikute-arlke, tangkeye uthene kamule utheneke-arlke.
17 Ordenou ao primeiro servo, dizendo: — Quando Esaú, meu irmão, se encontrar com você e perguntar: “De quem você é, para onde você vai, de quem são estes animais que você vem trazendo?”,
18 Re apeke ngenhe alakenhe apayuthnerlenge, kele alakenhe ikwere angkirtnaye, ‘Nhenhe areye-arle ngkwenge atyeye Jacob-kenhe-arle, rarle ngkwinhe urrkapentye akngerre anteme-arle. Rarle ngenhe arne nhenhe areye antheme unte ngkwenge atnyenetyeke. Unte anteme-arle akngerrepate ikwerenhe. Jacob-arle ingkerne-arle apetyemenge.’ Alakenhe unte Esau-eke angketyeke.”
18 responda: “São do seu servo Jacó. É um presente que ele está enviando ao meu senhor Esaú. E eis que ele mesmo vem vindo atrás de nós.”
19 Kele Jacob angkeke urrkapentye akngerre arrpenhe areyeke, “Unte alakenhe angketyeke re apeke arrekantherre-werne apetyerlenge.
19 Jacó ordenou também ao segundo, ao terceiro e a todos os que vinham conduzindo os rebanhos: — É assim que vocês devem falar com Esaú, quando se encontrarem com ele.
20 Alakenhe ikwere angkaye, ‘Jacob urrkapentye akngerre ngkwinhe anwernenge ingkerne apetyeme.’” Jacob re-arrpe itirreke, “The apeke arne nhenhe areye yernemele kake atyinheke, kele the renhe aremele, kele re apeke-arle atyengenge ipeltye-irremele, atyenge ahele-irretyakenhe aneme.”
20 Também dirão: “Eis que o seu servo Jacó vem vindo atrás de nós.” Porque Jacó pensava assim: “Eu o aplacarei com o presente que me antecede. Depois eu o verei pessoalmente e talvez ele me dê boa acolhida.”
21 Jacob-ele artwe urrkapentye akngerre ikwerenhe areye arrekwele yerneke yepe-yepe-arlke kere arrpenhe areye-akerte-arlke, re akenhe ingkerne akwete-arle aneke.
21 Assim, mandou os presentes à sua frente. Ele, porém, ficou aquela noite no acampamento.
22 — ausente —
22 Naquela mesma noite, Jacó se levantou, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e transpôs o vau do Jaboque.
23 — ausente —
23 Reuniu todos e fez com que passassem o ribeiro. Também fez passar tudo o que lhe pertencia.
24 Kele Jacob akenhe anyente-arle ingkerne aneke. Nhenge rarle anyente anekenge artwe anyente apetyemele renhe arntwirrkeke Jacob renhe, ratherre anteme ahelheke ntewirretyeke uye akwete. Ratherre arntwirrkerreke akwete ntewirremele ingwartentyele, nterte-arlke irretyakenhe. Artwe rarle Jacob ahelheke ntewetyeke ahentye-aneke.
24 Jacó ficou sozinho, e um homem lutava com ele, até o romper do dia.
25 Re Jacob ingwartentyele angkerte-iweme. Kele ingwe athnele anteme re Jacob alkngarlpe atweke ulyepere akertne-arlke wangketyeke ante artwe rarle uye Jacob ahelheke iwekenge, arrangkwe-arle.
25 Vendo este que não podia com Jacó, tocou-lhe na articulação da coxa, de modo que a junta da coxa de Jacó se deslocou, na luta com o homem.
26 Re anteme Jacob-eke angkeke, “Aye, ayenge impaye, uterne arrateme antemeyaye!”
26 Então o homem disse: — Deixe-me ir, pois já rompeu o dia. Jacó respondeu: — Não o deixarei ir se você não me abençoar.
27 Artwe rarle renhe apayuthneke, “Iwenhe-ame arritnye ngkwinhe?”
27 Então o homem perguntou: — Como você se chama? Ele respondeu: — Jacó.
28 Kele artwe re angkerlenge, “The arritnye ngkwinhe akngarte-iweme Jacob-engentyele, arritnye yanhe ileme “ularele mpwarentye akngerre” Israel arritnye-werne, unte-arle Ngkartenge atwerrekenge artwenge-arlke, unte kwenhe apurrke-irretyakenhe akwete anthurre alheke uyerretyeke ante. Israel arritnye ileme “Ratherre Ngkarte uthene-arle angkerte-iwerreke.” ”
28 Então disse: — Seu nome não será mais Jacó, e sim Israel, pois você lutou com Deus e com os homens e prevaleceu.
29 Kele Jacob anteme ikwere angkeke, “The ngenhe apayuthneme, iwenhe-ame arritnye ngkwinhe?”
29 Jacó disse: — Por favor, diga-me como você se chama. Ele respondeu: — Por que você pergunta pelo meu nome? E o abençoou ali.
30 Kele Jacob anteme angkeke, “The kwenhe inngerre Ngkarte-kenhe areke, ayenge anteme itethe akwete-arle!” Re anteme apmere renhe Peniel arritnye antheke. Arritnye nhenhe ileme “inngerre Ngkarte-kenhe” rarle Ngkarte yanheke arekenge.
30 Jacó deu àquele lugar o nome de Peniel, pois disse: “Vi Deus face a face, e a minha vida foi salva.”
31 — ausente —
31 Nasceu-lhe o sol, quando ele atravessava Peniel. E mancava por causa da coxa.
32 — ausente —
32 Por isso, os filhos de Israel não comem, até hoje, o nervo do quadril, na articulação da coxa, porque o homem tocou a articulação da coxa de Jacó no nervo do quadril.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.