Gênesis 29

Angkentye Mwerre (AER) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Apmere Bethel-engentyele Jacob akwete alheme apmere Haran-werne atheke. Yanhe-ngentyele, re apmere ikwere irrpenheke tyerrtye atningke-arle anetyame-werne, itnarle itnenhene aketyarte ikngerre-arenye areye.
1 Jacó continuou a sua viagem e chegou à terra do Oriente.
2 Re apmere yanheke irreme, re kwatye ngentye aretye-alheke. Apwerte akngerre-arle kwatye ngentye renhe akertne arteke. Kenhe yepe-yepe areye akenhe urlerteke-urlerte interrirretyame apurte-apurte. Arlte arrpe-anenhele itne kwatye ngentye-werne antywetyeke alhetyarte.
2 De repente, ele olhou e viu no campo um poço; em volta dele estavam três pastores, cada um com as suas ovelhas e cabras. A água para os animais era tirada desse poço, que era tapado com uma grande pedra.
3 Arlte arrpe-anenhele, yepe-yepe arntarnte-arentye akngerre areyele itnenhe arntarnte-aretyarte apurtelhe-ilemele, yepe-yepe itnenhene itne kwatye anthetyeke akngetyarte. Yepe-yepe arntarnte-arentye akngerre areye anyente-irrerirremele itne apwerte akngerre renhe-arle itne anamelhe-iletyarte yepe-yepe itnekenhe kwatye anthetyenhenge antywetyeke. Kwatye-arle itne antyweke ipenhe, arntarnte-arentye akngerre areyele apwerte nhenge artirtnetyarte kwatye ngentye renhe.
3 Quando todos os pastores se ajuntavam ali com os seus animais, então tiravam a pedra para dar água às ovelhas e cabras. Depois tornavam a pôr a pedra na boca do poço.
4 Jacob-ele yepe-yepe arntarnte-arentye akngerre areye apayuthneke “Nthenhe-arenye-ame arrantherre?”
4 Jacó perguntou aos pastores: — De onde são vocês, meus amigos? — Somos de Harã — responderam eles.
5 Yanhe-ngentyele Jacob-ele itnenhe apayuthneke, “Arrantherre-ame artwe Laban arritnyeke akaltye, arrenge-arrenge ikwerenhe, Nahor-arle?”
5 Em seguida perguntou: — Vocês conhecem Labão, filho de Naor? — Conhecemos, sim — disseram.
6 Yanhe-ngentyele, Jacob-ele itnenhe apayuthneke, “Re-ame mwerre aneme?”
6 — Ele vai bem? — perguntou Jacó. Eles responderam: — Sim, vai bem. Olhe! Raquel, a filha dele, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Yanhe-ngentyele, Jacob itneke angkeke, “Urrekaye! Uterne akertne akwetenge. Ingwe-arlke irretyakenhe akwete yepe-yepe areye ankweke athenetyale. Kwatye-arlke itnenhe anthaye ikwere ipenhe imerte itnenhe akngirtnemele atherrke anteme arlkwetyeke angwerre-angwerre irretyeke.”
7 Então Jacó disse: — Ainda é dia, e é muito cedo para recolher as ovelhas. Por que vocês não lhes dão água e as levam de volta para pastar?
8 Kenhe itne akenhe alakenhe-arle angkerlenge, “Anwerne-arle kwenhe yepe-yepe areye kwatye antywetyeke anthetyakenhe akwete, anwerne kwenhe akarelhemele yepe-yepe arntarnte-arentye akngerre arrpenhe areyeke itne-arle yepe-yepe arrpenhe areye-arle akngetyemeke. Yanhe-ngentyele anwerne ingkirreke apwerte nhenhe anamelhe-iletyenhenge yepe-yepe areyele kwatye antywetyenhenge.”
8 Eles responderam: — Não podemos. Temos de esperar que todas as ovelhas e cabras estejam aqui e a pedra seja tirada da boca do poço. Aí daremos água para elas.
9 Jacob-arle yepe-yepe arntarnte-arentye akngerre areyeke angketyamenge, Rachel apetyeke yepe-yepe anyikwe-kenhe areye uthene nanikute areye uthene-akerte. Re akenhe yepe-yepe arntarnte-arentye akngerre anteye-arle.
9 Jacó ainda estava falando com eles quando Raquel, que era pastora de ovelhas, chegou com os animais do seu pai.
10 Jacob-ele renhe areke arteke, re kwatye ngentye ikwere-werne alheke, imerte apwerte akngerre renhe anamelhe-ilemele imerte yepe-yepe areye uthene nanikute areye uthene kwatye anthemele, Rachel akenhe altyeleye ikwere-arle aneke, ampe pmarle-kenhe.
10 Logo que Jacó a viu com as ovelhas e cabras do seu tio Labão, ele foi, e tirou a pedra da boca do poço, e deu água para os animais.
11 Yanhe ipenhe re alhemele Rachel arrwantyeke, re imerte arrangkemele rarle akangkentye anthurre-arle awelhekenge ikwerenhe areyenge apmereke irretye-alheke.
11 Depois ele beijou Raquel e, muito emocionado, começou a chorar.
12 Yanhe iperre anteme re Rachel-eke ileke, “Ayenge kwenhe altyelangkwe ngkwinhe. Rebekah meye atyinhe re yaye Laban-kenhe.” Yanhe-ngentyele, Rachel apmere-werne untemele akngeye ikwerenheke iletyeke.
12 E disse: — Eu sou parente do seu pai; sou filho de Rebeca. Raquel foi correndo contar tudo ao pai.
13 Nhenge Laban-ele ayeye Jacob-akerte aweke alere atyeye-kenhe-arle, re ikwere arnekarnare irreke. Laban-ele Jacob akwaketye-akemele Jacob renhe arrwantyeke arrelyennge atherre-ante. Re anteme renhe apmere ikwerenhe-werne akngirtneke. Yanhenge Jacob angkeke Laban-eke ilelhemele-arlke.
13 Ele ouviu as novidades a respeito do seu sobrinho e logo saiu correndo. Quando encontrou Jacó, Labão o abraçou, e beijou, e o levou para casa. Jacó lhe contou tudo o que havia acontecido,
14 Laban ikwere angkeke, “Unte kwenhe ampatye atyinhe, unte kwenhe alhwe anyente-ngentyele tyerrtye anyente-ngentyele.” Arratye anteme, Jacob aneke Laban-enge atnyentye anyenteke ikwere urrkapemele.
14 e aí Labão disse: — Sim, de fato, você é da minha própria carne e sangue. Jacó ficou na casa do seu tio um mês inteiro.
15 Yanhe-ngentyele, Laban angkeke Jacob-eke, “Unte kwenhe ampatye atyinhe. Kenhe unte apeke atyenge urrkaperlenge, kele the ngenhe pay-eme-ileme iwenhe apeke ikwere unte-arle ahentye-aneme renhe. Iwenhe-ame the ngkwenge antheye unte atyenge urrkaperlenge?”
15 Aí Labão disse: — Não está certo você trabalhar de graça para mim só porque é meu parente. Quanto você quer ganhar?
16 Kenhe Laban-ele akenhe ampe marle atherre atnyeneke. Marle akngerrepate ikwerenhe Leah arritnye aneke, kele ikwere atyeye akenhe Rachel-arle aneke.
16 Acontece que Labão tinha duas filhas. A mais velha se chamava Leia, e a mais moça, Raquel.
17 — ausente —
17 Leia tinha olhos meigos, mas Raquel era bonita de rosto e de corpo.
18 — ausente —
18 Como Jacó estava apaixonado por Raquel, respondeu: — Trabalharei sete anos para o senhor a fim de poder casar com Raquel.
19 Laban ikwere kele yewe angkeke imerte renhe ilemele, “Kele mwerre-arle alakenhe. Kenhe unte apeke Rachel impemele, renhe inetyakenhe-arle, kele re artwe arrpenhe-arle ineme ayenge-arle ahentye-anetyakenhe. Ayenge ahentye-aneme unte renhe anewe aketyeke unte atyengenge anerle-anetyenhenge.”
19 Labão disse: — Eu prefiro dá-la a você em vez de a um estranho. Fique aqui comigo.
20 Yanhe-ngentyele, Jacob urrkapeke Laban-eke year seven-pele anthurreke-atwetye Rachel anewe aketyenhenge. Re akenhe itirreke year seven-pele itne-arle akweke ware athene rarle marle ikwere arnterre anthurre-arle ahentye-anekenge.
20 Assim, Jacó trabalhou sete anos para poder ter Raquel. Mas, porque ele a amava, esses anos pareceram poucos dias.
21 Ikwere ipenhe, year seven pele-arle anteme urrkapeke ipenhe, Jacob Laban-werne alhemele angkeke, “Kele mwerre-arle alakenhe. Ayenge-arle year seven-peleke-arle urrkaperle-aneke unte-arle atyenge uternelhekenge. Rachel ayenge anthaye the renhe anewe aketyenhenge.” Laban ikwere yewe angkeke.
21 Quando passaram os sete anos, Jacó disse a Labão: — Dê-me a minha mulher. O tempo combinado já passou, e eu quero casar com ela.
22 Yanhe-ngentyele, Laban-ele ikwerenhe areye apurtelhe-ileke, itne anteme merne uthene kere uthene apurtele arlkwerrirreke.
22 Labão deu uma festa de casamento e convidou toda a gente do lugar.
23 — ausente —
23 Mas naquela noite Labão pegou Leia e a entregou a Jacó, e ele teve relações com ela
24 — ausente —
24 (Labão tinha dado a sua escrava Zilpa a Leia para ser escrava dela.).
25 Ingweleme anteme Jacob apateke anthurre. Rarle itirreke re akwele Rachel-enge-arle intekeke-athene, kele Leah-enge-arle akenhe re inteke. Yanhe-ngentyele anteme re Laban-eke anteme angketyeke alheke, “Aye, nthakenhe-ame unte atyenge irreke? Iwenhenge-ame unte atyenge urrtyirremele ileke alakenhe? Ayenge-arle ngkwenge arnterre anthurre-arle urrkapeke the Rachel akwele anewe aketyenhenge, Leah kwenye.”
25 Só na manhã seguinte Jacó descobriu que havia dormido com Leia. Por isso foi reclamar com Labão. Ele disse: — Por que o senhor me fez uma coisa dessas? Eu trabalhei para ficar com Raquel. Por que foi que o senhor me enganou?
26 Laban ikwere angkirtneke, “Unte kwenhe itelaretyakenhe nthakenhe-arle anwerne apmere nhenhenge mpwareme. Apmere anwerne-kenhenge-arle yaye akngerrepate anewe akeme marle ingkernenye arrekwele, alakenhe-arle angkentye anwerne-kenhe.
26 Labão respondeu: — Aqui na nossa terra não é costume a filha mais moça casar antes da mais velha.
27 Leah-enge anaye week anyenteke arrawe-irrentye akngerrele-ureke unte renhe anewe anteme aketyenhenge, yanhe-ngentyele kele the ngenhe Rachel anteme anthetyenhe anewe aketyeke. Kenhe unte apeke Rachel anewe akemele, ayenge ahentye-aneme unte atyenge year seven-pele awetheke urrkapetyeke.”
27 Espere até que termine a semana de festas do casamento. Aí, se você prometer que vai trabalhar para mim outros sete anos, eu lhe darei Raquel.
28 Yanhe-ngentyele, Jacob yewe angkeke Laban-eke imerte Leah-enge anemele week anyenteke. Yanhe-ngentyele, Laban-ele Rachel anteme renhe antheke anewe aketyeke.
28 Jacó concordou, e, quando terminou a semana de festas do casamento de Leia, Labão lhe deu a sua filha Raquel como esposa
29 — ausente —
29 (Labão tinha dado a sua escrava Bila a Raquel para ser escrava dela.).
30 — ausente —
30 Jacó também teve relações com Raquel; e ele amava Raquel muito mais do que amava Leia. E ficou trabalhando para Labão mais sete anos.
31 Ikwere ipenhe Jacob-ele Rachel anewe akeke ipenhe, YAHWEH Ngkartele areke rarle Rachel-eke arnterre ahentye-aneke, Leah-eke kwenye. Yanhe-ngentyele re ahentye-aneke Leah ampe anthetyeke. Re mwantye-mwantye itirreke Leah-akerte rarle ampe renhe anthetyeke. Kele ikwere atyeye akenhe ampe atnyenetyakenhe-arle.
31 Quando o Senhor Deus viu que Jacó desprezava Leia, fez com que ela pudesse ter filhos, mas Raquel não podia ter filhos.
32 Leah atnerte-atnerte-irreke imerte ampe urreye akweke atnyenemele. Yanhe-ngentyele anteme re angkeke, “YAHWEH mwantye-mwantye itirreke atyenge ayenge-arle irrare anekenge atyenge anteme re ampe urreye antheke. Kele atyenge anewe anteme atyenge itirretyenhe.” Alakenhenge anteme, Leah-ele alere ikwerenhe Reuben arritnye antheke. Arritnye Reuben ileme “Ampe urreye atyinhe araye!”
32 Leia ficou grávida e deu à luz um filho; e pôs nele o nome de Rúben . Ela explicou assim: — O
33 Yanhe-ngentyele, Leah awethe atnerte-atnerte-irreke, re imerte ampe urreye arrpenhe anteme atnyenemele. Yanhe-ngentyele, re angkeke, “YAHWEH-ele ayenge aweke atyenge anewe atyinhe-arle ahentye-anetyakenhe akwetenge alakenhenge anteme ayenge YAHWEH-ele ampe urreye antheke.” Alakenhenge anteme Leah-ele ampe urreye ikwerenhe Simeon arritnye antheke. Arritnye Simeon ileme “Re ayenge aweke.”
33 Leia ficou grávida outra vez e teve outro filho, a quem deu o nome de Simeão . E disse: — O
34 Yanhe-ngentyele, Leah awethe atnerte-atnerte-irreke, re imerte ampe urreye arrpenhe atnyenemele. Ikwere ipenhe re-arrpe angkeke, “The kwenhe anewe atyinhe ampe urreye urrpetye antheke kele ayenge apeke re angathe arntwirrkeme anteme apeke.” Alakenhenge anteme re ampe urreye ikwerenhe Levi arritnye antheke. Arritnye Levi ileme “Re Ayenge Angathe Arntwirrkeme.”
34 Leia engravidou ainda outra vez e teve mais um filho, a quem chamou de Levi , pois disse assim: — Agora o meu marido ficará mais unido comigo, pois já lhe dei três filhos.
35 Ikwere ipenhe Leah-ele ampe urreye arrpenhe atnyeneke, re angkemele, “Lyete-ulkere ayenge Ngkarteke akangkemele tnaketyeke.” Akweke re akenhe Judah arritnye-arle, arritnye yanhele-arle ilemenge “Re Ikwere Akangkemele Tnakeme.” Alakenhe ikwerenge re ampe urreye ingkernenye ikwerenhe Judah arritnye antheke. Kele re ampe atyernetyakenhe anteme irreke.
35 Leia ficou grávida mais uma vez e teve outro filho. A esse deu o nome de Judá e disse: — Desta vez louvarei a Deus, o Depois disso não teve mais filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.