Gênesis 29

Angkentye Mwerre (AER) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Apmere Bethel-engentyele Jacob akwete alheme apmere Haran-werne atheke. Yanhe-ngentyele, re apmere ikwere irrpenheke tyerrtye atningke-arle anetyame-werne, itnarle itnenhene aketyarte ikngerre-arenye areye.
1 Jacó se pôs a caminho e foi à terra do povo do Oriente.
2 Re apmere yanheke irreme, re kwatye ngentye aretye-alheke. Apwerte akngerre-arle kwatye ngentye renhe akertne arteke. Kenhe yepe-yepe areye akenhe urlerteke-urlerte interrirretyame apurte-apurte. Arlte arrpe-anenhele itne kwatye ngentye-werne antywetyeke alhetyarte.
2 Olhou, e eis um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitados junto dele, porque daquele poço davam de beber aos rebanhos. E havia uma grande pedra que tapava a boca do poço.
3 Arlte arrpe-anenhele, yepe-yepe arntarnte-arentye akngerre areyele itnenhe arntarnte-aretyarte apurtelhe-ilemele, yepe-yepe itnenhene itne kwatye anthetyeke akngetyarte. Yepe-yepe arntarnte-arentye akngerre areye anyente-irrerirremele itne apwerte akngerre renhe-arle itne anamelhe-iletyarte yepe-yepe itnekenhe kwatye anthetyenhenge antywetyeke. Kwatye-arle itne antyweke ipenhe, arntarnte-arentye akngerre areyele apwerte nhenge artirtnetyarte kwatye ngentye renhe.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos, os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a colocá-la no seu devido lugar.
4 Jacob-ele yepe-yepe arntarnte-arentye akngerre areye apayuthneke “Nthenhe-arenye-ame arrantherre?”
4 Jacó perguntou aos pastores: — De onde são vocês, meus irmãos? Responderam: — Somos de Harã.
5 Yanhe-ngentyele Jacob-ele itnenhe apayuthneke, “Arrantherre-ame artwe Laban arritnyeke akaltye, arrenge-arrenge ikwerenhe, Nahor-arle?”
5 Perguntou-lhes: — Vocês conhecem Labão, filho de Naor? Responderam: — Conhecemos.
6 Yanhe-ngentyele, Jacob-ele itnenhe apayuthneke, “Re-ame mwerre aneme?”
6 Jacó perguntou ainda: — Ele vai bem? Eles responderam: — Sim, vai bem. Olhe! Raquel, a filha dele, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Yanhe-ngentyele, Jacob itneke angkeke, “Urrekaye! Uterne akertne akwetenge. Ingwe-arlke irretyakenhe akwete yepe-yepe areye ankweke athenetyale. Kwatye-arlke itnenhe anthaye ikwere ipenhe imerte itnenhe akngirtnemele atherrke anteme arlkwetyeke angwerre-angwerre irretyeke.”
7 Então Jacó disse: — É ainda pleno dia, não é tempo de recolher os rebanhos. Deem de beber às ovelhas e vão apascentá-las.
8 Kenhe itne akenhe alakenhe-arle angkerlenge, “Anwerne-arle kwenhe yepe-yepe areye kwatye antywetyeke anthetyakenhe akwete, anwerne kwenhe akarelhemele yepe-yepe arntarnte-arentye akngerre arrpenhe areyeke itne-arle yepe-yepe arrpenhe areye-arle akngetyemeke. Yanhe-ngentyele anwerne ingkirreke apwerte nhenhe anamelhe-iletyenhenge yepe-yepe areyele kwatye antywetyenhenge.”
8 Mas eles responderam: — Não podemos, enquanto não se ajuntarem todos os rebanhos, seja removida a pedra da boca do poço e demos de beber às ovelhas.
9 Jacob-arle yepe-yepe arntarnte-arentye akngerre areyeke angketyamenge, Rachel apetyeke yepe-yepe anyikwe-kenhe areye uthene nanikute areye uthene-akerte. Re akenhe yepe-yepe arntarnte-arentye akngerre anteye-arle.
9 Enquanto Jacó ainda falava, chegou Raquel com as ovelhas de seu pai, porque era pastora.
10 Jacob-ele renhe areke arteke, re kwatye ngentye ikwere-werne alheke, imerte apwerte akngerre renhe anamelhe-ilemele imerte yepe-yepe areye uthene nanikute areye uthene kwatye anthemele, Rachel akenhe altyeleye ikwere-arle aneke, ampe pmarle-kenhe.
10 Quando Jacó viu Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, aproximou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Yanhe ipenhe re alhemele Rachel arrwantyeke, re imerte arrangkemele rarle akangkentye anthurre-arle awelhekenge ikwerenhe areyenge apmereke irretye-alheke.
11 Feito isso, Jacó beijou Raquel e, erguendo a voz, chorou.
12 Yanhe iperre anteme re Rachel-eke ileke, “Ayenge kwenhe altyelangkwe ngkwinhe. Rebekah meye atyinhe re yaye Laban-kenhe.” Yanhe-ngentyele, Rachel apmere-werne untemele akngeye ikwerenheke iletyeke.
12 Então Jacó contou a Raquel que ele era parente de seu pai, pois era filho de Rebeca. Ela correu e o comunicou a seu pai.
13 Nhenge Laban-ele ayeye Jacob-akerte aweke alere atyeye-kenhe-arle, re ikwere arnekarnare irreke. Laban-ele Jacob akwaketye-akemele Jacob renhe arrwantyeke arrelyennge atherre-ante. Re anteme renhe apmere ikwerenhe-werne akngirtneke. Yanhenge Jacob angkeke Laban-eke ilelhemele-arlke.
13 Quando Labão ouviu as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu ao encontro dele, abraçou-o, beijou-o e o levou para casa. E Jacó contou a Labão tudo o que havia acontecido.
14 Laban ikwere angkeke, “Unte kwenhe ampatye atyinhe, unte kwenhe alhwe anyente-ngentyele tyerrtye anyente-ngentyele.” Arratye anteme, Jacob aneke Laban-enge atnyentye anyenteke ikwere urrkapemele.
14 Então Labão disse: — De fato, você é meu osso e minha carne. Jacó ficou na casa de Labão durante um mês.
15 Yanhe-ngentyele, Laban angkeke Jacob-eke, “Unte kwenhe ampatye atyinhe. Kenhe unte apeke atyenge urrkaperlenge, kele the ngenhe pay-eme-ileme iwenhe apeke ikwere unte-arle ahentye-aneme renhe. Iwenhe-ame the ngkwenge antheye unte atyenge urrkaperlenge?”
15 Depois, Labão disse a Jacó: — Será que você vai trabalhar de graça, só por ser meu parente? Diga-me qual deve ser o seu salário.
16 Kenhe Laban-ele akenhe ampe marle atherre atnyeneke. Marle akngerrepate ikwerenhe Leah arritnye aneke, kele ikwere atyeye akenhe Rachel-arle aneke.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: Lia, a mais velha, e Raquel, a mais nova.
17 — ausente —
17 Lia tinha uns olhos sem brilho, porém Raquel era bonita e formosa.
18 — ausente —
18 Como Jacó amava Raquel, disse a Labão: — Trabalharei para o senhor durante sete anos para poder casar com Raquel, sua filha mais nova.
19 Laban ikwere kele yewe angkeke imerte renhe ilemele, “Kele mwerre-arle alakenhe. Kenhe unte apeke Rachel impemele, renhe inetyakenhe-arle, kele re artwe arrpenhe-arle ineme ayenge-arle ahentye-anetyakenhe. Ayenge ahentye-aneme unte renhe anewe aketyeke unte atyengenge anerle-anetyenhenge.”
19 Labão respondeu: — É melhor dá-la a você do que a outro homem. Fique aqui comigo.
20 Yanhe-ngentyele, Jacob urrkapeke Laban-eke year seven-pele anthurreke-atwetye Rachel anewe aketyenhenge. Re akenhe itirreke year seven-pele itne-arle akweke ware athene rarle marle ikwere arnterre anthurre-arle ahentye-anekenge.
20 Assim, por amor a Raquel, Jacó trabalhou durante sete anos. E esses anos lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Ikwere ipenhe, year seven pele-arle anteme urrkapeke ipenhe, Jacob Laban-werne alhemele angkeke, “Kele mwerre-arle alakenhe. Ayenge-arle year seven-peleke-arle urrkaperle-aneke unte-arle atyenge uternelhekenge. Rachel ayenge anthaye the renhe anewe aketyenhenge.” Laban ikwere yewe angkeke.
21 Então ele disse a Labão: — Dê-me a minha mulher, pois já venceu o prazo, para que eu me case com ela.
22 Yanhe-ngentyele, Laban-ele ikwerenhe areye apurtelhe-ileke, itne anteme merne uthene kere uthene apurtele arlkwerrirreke.
22 Assim, Labão reuniu todos os homens do lugar e deu um banquete.
23 — ausente —
23 À noite, ele trouxe Lia, sua filha, e a entregou a Jacó. E eles tiveram relações.
24 — ausente —
24 (Labão tinha dado sua serva Zilpa para que fosse serva de Lia, sua filha.)
25 Ingweleme anteme Jacob apateke anthurre. Rarle itirreke re akwele Rachel-enge-arle intekeke-athene, kele Leah-enge-arle akenhe re inteke. Yanhe-ngentyele anteme re Laban-eke anteme angketyeke alheke, “Aye, nthakenhe-ame unte atyenge irreke? Iwenhenge-ame unte atyenge urrtyirremele ileke alakenhe? Ayenge-arle ngkwenge arnterre anthurre-arle urrkapeke the Rachel akwele anewe aketyenhenge, Leah kwenye.”
25 Ao amanhecer, Jacó viu que era Lia. Por isso, disse a Labão: — O que é isso que o senhor fez comigo? Não é verdade que eu trabalhei por amor a Raquel? Por que, então, o senhor me enganou?
26 Laban ikwere angkirtneke, “Unte kwenhe itelaretyakenhe nthakenhe-arle anwerne apmere nhenhenge mpwareme. Apmere anwerne-kenhenge-arle yaye akngerrepate anewe akeme marle ingkernenye arrekwele, alakenhe-arle angkentye anwerne-kenhe.
26 Labão respondeu: — Em nossa terra não se costuma dar em casamento a mais nova antes da primogênita.
27 Leah-enge anaye week anyenteke arrawe-irrentye akngerrele-ureke unte renhe anewe anteme aketyenhenge, yanhe-ngentyele kele the ngenhe Rachel anteme anthetyenhe anewe aketyeke. Kenhe unte apeke Rachel anewe akemele, ayenge ahentye-aneme unte atyenge year seven-pele awetheke urrkapetyeke.”
27 Complete a semana de festa de casamento da primogênita. Depois, daremos a você também a outra, pelo trabalho de mais sete anos que você ainda me servirá.
28 Yanhe-ngentyele, Jacob yewe angkeke Laban-eke imerte Leah-enge anemele week anyenteke. Yanhe-ngentyele, Laban-ele Rachel anteme renhe antheke anewe aketyeke.
28 Jacó fez o que Labão pediu e completou a semana de festa da primogênita. Depois, Labão lhe deu por mulher a sua filha Raquel.
29 — ausente —
29 (Labão tinha dado sua serva Bila para que fosse serva de Raquel, sua filha.)
30 — ausente —
30 E Jacó teve relações também com Raquel. Ele amava Raquel mais do que amava Lia. E continuou trabalhando para Labão durante mais sete anos.
31 Ikwere ipenhe Jacob-ele Rachel anewe akeke ipenhe, YAHWEH Ngkartele areke rarle Rachel-eke arnterre ahentye-aneke, Leah-eke kwenye. Yanhe-ngentyele re ahentye-aneke Leah ampe anthetyeke. Re mwantye-mwantye itirreke Leah-akerte rarle ampe renhe anthetyeke. Kele ikwere atyeye akenhe ampe atnyenetyakenhe-arle.
31 Quando o Senhor viu que Lia era desprezada, fez com que ela fosse fecunda, ao passo que Raquel era estéril.
32 Leah atnerte-atnerte-irreke imerte ampe urreye akweke atnyenemele. Yanhe-ngentyele anteme re angkeke, “YAHWEH mwantye-mwantye itirreke atyenge ayenge-arle irrare anekenge atyenge anteme re ampe urreye antheke. Kele atyenge anewe anteme atyenge itirretyenhe.” Alakenhenge anteme, Leah-ele alere ikwerenhe Reuben arritnye antheke. Arritnye Reuben ileme “Ampe urreye atyinhe araye!”
32 Assim, Lia ficou grávida e deu à luz um filho, a quem deu o nome de Rúben, pois disse: — O
33 Yanhe-ngentyele, Leah awethe atnerte-atnerte-irreke, re imerte ampe urreye arrpenhe anteme atnyenemele. Yanhe-ngentyele, re angkeke, “YAHWEH-ele ayenge aweke atyenge anewe atyinhe-arle ahentye-anetyakenhe akwetenge alakenhenge anteme ayenge YAHWEH-ele ampe urreye antheke.” Alakenhenge anteme Leah-ele ampe urreye ikwerenhe Simeon arritnye antheke. Arritnye Simeon ileme “Re ayenge aweke.”
33 Ela ficou grávida outra vez e deu à luz um filho. E disse: — O E deu-lhe o nome de Simeão.
34 Yanhe-ngentyele, Leah awethe atnerte-atnerte-irreke, re imerte ampe urreye arrpenhe atnyenemele. Ikwere ipenhe re-arrpe angkeke, “The kwenhe anewe atyinhe ampe urreye urrpetye antheke kele ayenge apeke re angathe arntwirrkeme anteme apeke.” Alakenhenge anteme re ampe urreye ikwerenhe Levi arritnye antheke. Arritnye Levi ileme “Re Ayenge Angathe Arntwirrkeme.”
34 Lia ficou grávida ainda outra vez e deu à luz um filho. E disse: — Agora, desta vez, o meu marido se unirá mais a mim, porque lhe dei à luz três filhos. Por isso lhe deu o nome de Levi.
35 Ikwere ipenhe Leah-ele ampe urreye arrpenhe atnyeneke, re angkemele, “Lyete-ulkere ayenge Ngkarteke akangkemele tnaketyeke.” Akweke re akenhe Judah arritnye-arle, arritnye yanhele-arle ilemenge “Re Ikwere Akangkemele Tnakeme.” Alakenhe ikwerenge re ampe urreye ingkernenye ikwerenhe Judah arritnye antheke. Kele re ampe atyernetyakenhe anteme irreke.
35 Mais uma vez ela ficou grávida e deu à luz um filho. Então disse: — Desta vez louvarei o E por isso lhe deu o nome de Judá. E depois disso não teve mais filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.