Gênesis 29

Angkentye Mwerre (AER) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Apmere Bethel-engentyele Jacob akwete alheme apmere Haran-werne atheke. Yanhe-ngentyele, re apmere ikwere irrpenheke tyerrtye atningke-arle anetyame-werne, itnarle itnenhene aketyarte ikngerre-arenye areye.
1 Pôs-se Jacó a caminho e se foi à terra do povo do Oriente.
2 Re apmere yanheke irreme, re kwatye ngentye aretye-alheke. Apwerte akngerre-arle kwatye ngentye renhe akertne arteke. Kenhe yepe-yepe areye akenhe urlerteke-urlerte interrirretyame apurte-apurte. Arlte arrpe-anenhele itne kwatye ngentye-werne antywetyeke alhetyarte.
2 Olhou, e eis um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitados junto dele; porque daquele poço davam de beber aos rebanhos; e havia grande pedra que tapava a boca do poço.
3 Arlte arrpe-anenhele, yepe-yepe arntarnte-arentye akngerre areyele itnenhe arntarnte-aretyarte apurtelhe-ilemele, yepe-yepe itnenhene itne kwatye anthetyeke akngetyarte. Yepe-yepe arntarnte-arentye akngerre areye anyente-irrerirremele itne apwerte akngerre renhe-arle itne anamelhe-iletyarte yepe-yepe itnekenhe kwatye anthetyenhenge antywetyeke. Kwatye-arle itne antyweke ipenhe, arntarnte-arentye akngerre areyele apwerte nhenge artirtnetyarte kwatye ngentye renhe.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos, os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a colocá-la no seu devido lugar.
4 Jacob-ele yepe-yepe arntarnte-arentye akngerre areye apayuthneke “Nthenhe-arenye-ame arrantherre?”
4 Perguntou-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? Responderam: Somos de Harã.
5 Yanhe-ngentyele Jacob-ele itnenhe apayuthneke, “Arrantherre-ame artwe Laban arritnyeke akaltye, arrenge-arrenge ikwerenhe, Nahor-arle?”
5 Perguntou-lhes: Conheceis a Labão, filho de Naor? Responderam: Conhecemos.
6 Yanhe-ngentyele, Jacob-ele itnenhe apayuthneke, “Re-ame mwerre aneme?”
6 Ele está bom? Perguntou ainda Jacó. Responderam: Está bom. Raquel, sua filha, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Yanhe-ngentyele, Jacob itneke angkeke, “Urrekaye! Uterne akertne akwetenge. Ingwe-arlke irretyakenhe akwete yepe-yepe areye ankweke athenetyale. Kwatye-arlke itnenhe anthaye ikwere ipenhe imerte itnenhe akngirtnemele atherrke anteme arlkwetyeke angwerre-angwerre irretyeke.”
7 Então, lhes disse: É ainda pleno dia, não é tempo de se recolherem os rebanhos; dai de beber às ovelhas e ide apascentá-las.
8 Kenhe itne akenhe alakenhe-arle angkerlenge, “Anwerne-arle kwenhe yepe-yepe areye kwatye antywetyeke anthetyakenhe akwete, anwerne kwenhe akarelhemele yepe-yepe arntarnte-arentye akngerre arrpenhe areyeke itne-arle yepe-yepe arrpenhe areye-arle akngetyemeke. Yanhe-ngentyele anwerne ingkirreke apwerte nhenhe anamelhe-iletyenhenge yepe-yepe areyele kwatye antywetyenhenge.”
8 Não o podemos, responderam eles, enquanto não se ajuntarem todos os rebanhos, e seja removida a pedra da boca do poço, e lhes demos de beber.
9 Jacob-arle yepe-yepe arntarnte-arentye akngerre areyeke angketyamenge, Rachel apetyeke yepe-yepe anyikwe-kenhe areye uthene nanikute areye uthene-akerte. Re akenhe yepe-yepe arntarnte-arentye akngerre anteye-arle.
9 Falava-lhes ainda, quando chegou Raquel com as ovelhas de seu pai; porque era pastora.
10 Jacob-ele renhe areke arteke, re kwatye ngentye ikwere-werne alheke, imerte apwerte akngerre renhe anamelhe-ilemele imerte yepe-yepe areye uthene nanikute areye uthene kwatye anthemele, Rachel akenhe altyeleye ikwere-arle aneke, ampe pmarle-kenhe.
10 Tendo visto Jacó a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, chegou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Yanhe ipenhe re alhemele Rachel arrwantyeke, re imerte arrangkemele rarle akangkentye anthurre-arle awelhekenge ikwerenhe areyenge apmereke irretye-alheke.
11 Feito isso, Jacó beijou a Raquel e, erguendo a voz, chorou.
12 Yanhe iperre anteme re Rachel-eke ileke, “Ayenge kwenhe altyelangkwe ngkwinhe. Rebekah meye atyinhe re yaye Laban-kenhe.” Yanhe-ngentyele, Rachel apmere-werne untemele akngeye ikwerenheke iletyeke.
12 Então, contou Jacó a Raquel que ele era parente de seu pai, pois era filho de Rebeca; ela correu e o comunicou a seu pai.
13 Nhenge Laban-ele ayeye Jacob-akerte aweke alere atyeye-kenhe-arle, re ikwere arnekarnare irreke. Laban-ele Jacob akwaketye-akemele Jacob renhe arrwantyeke arrelyennge atherre-ante. Re anteme renhe apmere ikwerenhe-werne akngirtneke. Yanhenge Jacob angkeke Laban-eke ilelhemele-arlke.
13 Tendo Labão ouvido as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o levou para casa. E contou Jacó a Labão os acontecimentos de sua viagem.
14 Laban ikwere angkeke, “Unte kwenhe ampatye atyinhe, unte kwenhe alhwe anyente-ngentyele tyerrtye anyente-ngentyele.” Arratye anteme, Jacob aneke Laban-enge atnyentye anyenteke ikwere urrkapemele.
14 Disse-lhe Labão: De fato, és meu osso e minha carne. E Jacó, pelo espaço de um mês, permaneceu com ele.
15 Yanhe-ngentyele, Laban angkeke Jacob-eke, “Unte kwenhe ampatye atyinhe. Kenhe unte apeke atyenge urrkaperlenge, kele the ngenhe pay-eme-ileme iwenhe apeke ikwere unte-arle ahentye-aneme renhe. Iwenhe-ame the ngkwenge antheye unte atyenge urrkaperlenge?”
15 Depois, disse Labão a Jacó: Acaso, por seres meu parente, irás servir-me de graça? Dize-me, qual será o teu salário?
16 Kenhe Laban-ele akenhe ampe marle atherre atnyeneke. Marle akngerrepate ikwerenhe Leah arritnye aneke, kele ikwere atyeye akenhe Rachel-arle aneke.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: Lia, a mais velha, e Raquel, a mais moça.
17 — ausente —
17 Lia tinha os olhos baços, porém Raquel era formosa de porte e de semblante.
18 — ausente —
18 Jacó amava a Raquel e disse: Sete anos te servirei por tua filha mais moça, Raquel.
19 Laban ikwere kele yewe angkeke imerte renhe ilemele, “Kele mwerre-arle alakenhe. Kenhe unte apeke Rachel impemele, renhe inetyakenhe-arle, kele re artwe arrpenhe-arle ineme ayenge-arle ahentye-anetyakenhe. Ayenge ahentye-aneme unte renhe anewe aketyeke unte atyengenge anerle-anetyenhenge.”
19 Respondeu Labão: Melhor é que eu ta dê, em vez de dá-la a outro homem; fica, pois, comigo.
20 Yanhe-ngentyele, Jacob urrkapeke Laban-eke year seven-pele anthurreke-atwetye Rachel anewe aketyenhenge. Re akenhe itirreke year seven-pele itne-arle akweke ware athene rarle marle ikwere arnterre anthurre-arle ahentye-anekenge.
20 Assim, por amor a Raquel, serviu Jacó sete anos; e estes lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Ikwere ipenhe, year seven pele-arle anteme urrkapeke ipenhe, Jacob Laban-werne alhemele angkeke, “Kele mwerre-arle alakenhe. Ayenge-arle year seven-peleke-arle urrkaperle-aneke unte-arle atyenge uternelhekenge. Rachel ayenge anthaye the renhe anewe aketyenhenge.” Laban ikwere yewe angkeke.
21 Disse Jacó a Labão: Dá-me minha mulher, pois já venceu o prazo, para que me case com ela.
22 Yanhe-ngentyele, Laban-ele ikwerenhe areye apurtelhe-ileke, itne anteme merne uthene kere uthene apurtele arlkwerrirreke.
22 Reuniu, pois, Labão todos os homens do lugar e deu um banquete.
23 — ausente —
23 À noite, conduziu a Lia, sua filha, e a entregou a Jacó. E coabitaram.
24 — ausente —
24 (Para serva de Lia, sua filha, deu Labão Zilpa, sua serva.)
25 Ingweleme anteme Jacob apateke anthurre. Rarle itirreke re akwele Rachel-enge-arle intekeke-athene, kele Leah-enge-arle akenhe re inteke. Yanhe-ngentyele anteme re Laban-eke anteme angketyeke alheke, “Aye, nthakenhe-ame unte atyenge irreke? Iwenhenge-ame unte atyenge urrtyirremele ileke alakenhe? Ayenge-arle ngkwenge arnterre anthurre-arle urrkapeke the Rachel akwele anewe aketyenhenge, Leah kwenye.”
25 Ao amanhecer, viu que era Lia. Por isso, disse Jacó a Labão: Que é isso que me fizeste? Não te servi eu por amor a Raquel? Por que, pois, me enganaste?
26 Laban ikwere angkirtneke, “Unte kwenhe itelaretyakenhe nthakenhe-arle anwerne apmere nhenhenge mpwareme. Apmere anwerne-kenhenge-arle yaye akngerrepate anewe akeme marle ingkernenye arrekwele, alakenhe-arle angkentye anwerne-kenhe.
26 Respondeu Labão: Não se faz assim em nossa terra, dar-se a mais nova antes da primogênita.
27 Leah-enge anaye week anyenteke arrawe-irrentye akngerrele-ureke unte renhe anewe anteme aketyenhenge, yanhe-ngentyele kele the ngenhe Rachel anteme anthetyenhe anewe aketyeke. Kenhe unte apeke Rachel anewe akemele, ayenge ahentye-aneme unte atyenge year seven-pele awetheke urrkapetyeke.”
27 Decorrida a semana desta, dar-te-emos também a outra, pelo trabalho de mais sete anos que ainda me servirás.
28 Yanhe-ngentyele, Jacob yewe angkeke Laban-eke imerte Leah-enge anemele week anyenteke. Yanhe-ngentyele, Laban-ele Rachel anteme renhe antheke anewe aketyeke.
28 Concordou Jacó, e se passou a semana desta; então, Labão lhe deu por mulher Raquel, sua filha.
29 — ausente —
29 (Para serva de Raquel, sua filha, deu Labão a sua serva Bila.)
30 — ausente —
30 E coabitaram. Mas Jacó amava mais a Raquel do que a Lia; e continuou servindo a Labão por outros sete anos.
31 Ikwere ipenhe Jacob-ele Rachel anewe akeke ipenhe, YAHWEH Ngkartele areke rarle Rachel-eke arnterre ahentye-aneke, Leah-eke kwenye. Yanhe-ngentyele re ahentye-aneke Leah ampe anthetyeke. Re mwantye-mwantye itirreke Leah-akerte rarle ampe renhe anthetyeke. Kele ikwere atyeye akenhe ampe atnyenetyakenhe-arle.
31 Vendo o Senhor que Lia era desprezada, fê-la fecunda; ao passo que Raquel era estéril.
32 Leah atnerte-atnerte-irreke imerte ampe urreye akweke atnyenemele. Yanhe-ngentyele anteme re angkeke, “YAHWEH mwantye-mwantye itirreke atyenge ayenge-arle irrare anekenge atyenge anteme re ampe urreye antheke. Kele atyenge anewe anteme atyenge itirretyenhe.” Alakenhenge anteme, Leah-ele alere ikwerenhe Reuben arritnye antheke. Arritnye Reuben ileme “Ampe urreye atyinhe araye!”
32 Concebeu, pois, Lia e deu à luz um filho, a quem chamou Rúben, pois disse: O Senhor atendeu à minha aflição. Por isso, agora me amará meu marido.
33 Yanhe-ngentyele, Leah awethe atnerte-atnerte-irreke, re imerte ampe urreye arrpenhe anteme atnyenemele. Yanhe-ngentyele, re angkeke, “YAHWEH-ele ayenge aweke atyenge anewe atyinhe-arle ahentye-anetyakenhe akwetenge alakenhenge anteme ayenge YAHWEH-ele ampe urreye antheke.” Alakenhenge anteme Leah-ele ampe urreye ikwerenhe Simeon arritnye antheke. Arritnye Simeon ileme “Re ayenge aweke.”
33 Concebeu outra vez, e deu à luz um filho, e disse: Soube o Senhor que era preterida e me deu mais este; chamou-lhe, pois, Simeão.
34 Yanhe-ngentyele, Leah awethe atnerte-atnerte-irreke, re imerte ampe urreye arrpenhe atnyenemele. Ikwere ipenhe re-arrpe angkeke, “The kwenhe anewe atyinhe ampe urreye urrpetye antheke kele ayenge apeke re angathe arntwirrkeme anteme apeke.” Alakenhenge anteme re ampe urreye ikwerenhe Levi arritnye antheke. Arritnye Levi ileme “Re Ayenge Angathe Arntwirrkeme.”
34 Outra vez concebeu Lia, e deu à luz um filho, e disse: Agora, desta vez, se unirá mais a mim meu marido, porque lhe dei à luz três filhos; por isso, lhe chamou Levi.
35 Ikwere ipenhe Leah-ele ampe urreye arrpenhe atnyeneke, re angkemele, “Lyete-ulkere ayenge Ngkarteke akangkemele tnaketyeke.” Akweke re akenhe Judah arritnye-arle, arritnye yanhele-arle ilemenge “Re Ikwere Akangkemele Tnakeme.” Alakenhe ikwerenge re ampe urreye ingkernenye ikwerenhe Judah arritnye antheke. Kele re ampe atyernetyakenhe anteme irreke.
35 De novo concebeu e deu à luz um filho; então, disse: Esta vez louvarei o Senhor . E por isso lhe chamou Judá; e cessou de dar à luz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.