Gênesis 19
Angkentye Mwerre (AER) vs ACF
1 Ingwe ikwerele artwe nhenge atherre apmere Sodom-werne apetye-alherreke. Yanhe ikwerele Lot aneke, apmere Sodom arriwe ikwerele anemele re renhe-atherrenhe areke imerte akeme-irremele, akaperte kwene-irremele rarle itelarekenge ratherre-arle impene anthurre aneme.
1 E vieram os dois anjos a Sodoma à tarde, e estava Ló assentado à porta de Sodoma; e vendo-os Ló, levantou-se ao seu encontro e inclinou-se com o rosto à terra;
2 Re angkeke, “Akngerrepate atyinhe atherre, ayenge urrkapentye akngerre mpwele-kenhe. Ayenge akangkemele mpwele apmere atyinhe-werne apetyerlenge. Mpwele ingke alhewelhetyeke, anemele ingwele, ingwenthe akenhe, mpwele akeme-irremele imerte alhemele.”
2 E disse: Eis agora, meus senhores, entrai, peço-vos, em casa de vosso servo, e passai nela a noite, e lavai os vossos pés; e de madrugada vos levantareis e ireis vosso caminho. E eles disseram: Não, antes na rua passaremos a noite.
3 Kenhe Lot re akenhe akwete angkeke ratherre apmere-werne alpetyeke-atwetye. Kele ratherre Lot-kenhe apmereke irreke-arle re merne mpwareke, merne arlware-ilentye akngerre-kwenye-akerte, kere-arlke iteke, itne apurtele anteme arlkweke.
3 E porfiou com eles muito, e vieram com ele, e entraram em sua casa; e fez-lhes banquete, e cozeu bolos sem levedura, e comeram.
4 Urreke-arle Lot uthene ayeye ilenhe-ilenhe ratherre-arlke ankwe-irretyenhenge, artwe arrpe-anenhe Sodom-arenye, ingkernenye ampwe-arlke, apetyeke apmere ikwerenhe akethele tnerrirreke.
4 E antes que se deitassem, cercaram a casa, os homens daquela cidade, os homens de Sodoma, desde o moço até ao velho; todo o povo de todos os bairros.
5 Imerte arlkerrirremele, “Ipenye ngkwinhe atherre-artaye? Akethe-werne yernaye, anwerne itnenhe anyetyenhenge!”
5 E chamaram a Ló, e disseram-lhe: Onde estão os homens que a ti vieram nesta noite? Traze-os fora a nós, para que os conheçamos.
6 Lot re akethe-werne alhemele arriwe marteke.
6 Então saiu Ló a eles à porta, e fechou a porta atrás de si,
7 Re anteme itneke angkeke, “Atyewe areye-aye, akurne alakenhe mpwaretyalaye!
7 E disse: Meus irmãos, rogo-vos que não façais mal;
8 Arelhe awenke atherre atyinhe aneme artwenge-arle intetyakenhe arrekwelenge. The renhe-atherrenhe akethe-werne akngetyetyenhe, arrantherre imerte nthakenhe apeke re irremele ikwere-atherre. Kele artwe yanhe atherre impetyeke atherre-arle apmere atyinhe-werne-arle apetyerlenge the renhe-atherrenhe arntarnte-arle-areme.”
8 Eis aqui, duas filhas tenho, que ainda não conheceram homens; fora vo-las trarei, e fareis delas como bom for aos vossos olhos; somente nada façais a estes homens, porque por isso vieram à sombra do meu telhado.
9 Tyerrtye areye itne akenhe angkirtnerlenge, “Anwerneke arrkngerte tnetyale! Unte apele itepe-iperre. Unte anteme akwele anwerne iletyeke nthakenhe irretyeke! Anwerne ngkwenge akurne awethe arntwarre anthurre mpwaretyeke itneke-arle anwerne mpwaretyenhe.”
9 Eles, porém, disseram: Sai daí. Disseram mais: Como estrangeiro este indivíduo veio aqui habitar, e quereria ser juiz em tudo? Agora te faremos mais mal a ti do que a eles. E arremessaram-se sobre o homem, sobre Ló, e aproximaram-se para arrombar a porta.
10 Kele artwe atherre apmere kwenele-arle anerle-anerreke-arle Lot renhe tyarre-inerle-anerreke, imerte apmere kweneke arrernemele, arriwe imerte martemele.
10 Aqueles homens porém estenderam as suas mãos e fizeram entrar a Ló consigo na casa, e fecharam a porta;
11 Ratherre imerte artwe arrpe-anenhe renhe pwenge ilerle-anerremele, itne apele arriweke uyarne unthemele irreke.
11 E feriram de cegueira os homens que estavam à porta da casa, desde o menor até ao maior, de maneira que se cansaram para achar a porta.
12 — ausente —
12 Então disseram aqueles homens a Ló: Tens alguém mais aqui? Teu genro, e teus filhos, e tuas filhas, e todos quantos tens nesta cidade, tira-os fora deste lugar;
13 — ausente —
13 Porque nós vamos destruir este lugar, porque o seu clamor tem aumentado diante da face do Senhor, e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 Lot imerte alhemele artwe arelhe awenke ikwerenhe atherreke-arle anewe aketyenhe-werne imerte angkemele, “Iparrpaye nhenhenge arratetyekaye! YAHWEH-ele kwenhe apmere nhenhe ataketyenhe.” Kenhe itne akenhe itirrerlenge arrkene-arle akwele re angkeke, imerte tnyante atherremele.
14 Então saiu Ló, e falou a seus genros, aos que haviam de tomar as suas filhas, e disse: Levantai-vos, saí deste lugar, porque o Senhor há de destruir a cidade. Foi tido porém por zombador aos olhos de seus genros.
15 Arlte arrpenhele artwe atherre Lot athekelhe-ileke iparrpe irretyeke. Ratherre angkeke, “Iparrpaye ngkwenge anewe uthene marle awenke ngkwinhe atherre-arlke-akerte imerte arratemele alhemele nhenhenge-ntyele! Arrangkwenge apeke, YAHWEH-ele arrenhantherrenhe ingkirreke anteye atweme apmere nhenhe re atakerlenge.”
15 E ao amanhecer os anjos apertaram com Ló, dizendo: Levanta-te, toma tua mulher e tuas duas filhas que aqui estão, para que não pereças na injustiça desta cidade.
16 Arrekwele, Lot ware tnetyame yanhe ikwerele. Kele YAHWEH-ele renhe itetheke mpwaretyeke ahentye-aneke. Kele artwe atherrele Lot akngeke, anewe ikwerenhe-arlke, ikwerenhe awenke atherre-arlke iltyele inemele apmere ikwerenge-ntyele.
16 Ele, porém, demorava-se, e aqueles homens lhe pegaram pela mão, e pela mão de sua mulher e de suas duas filhas, sendo-lhe o Senhor misericordioso, e tiraram-no, e puseram-no fora da cidade.
17 Kele itne arntwarre anteme irreke kele apmere yanhe akethele anteme, artwe atherre angkeke, “Iparrpaye, untaye alkngarelhetyale. Apwerte atwatye-arlke ngkernelhetyale. Apwerte-werne atheke untaye, unte-arle mwerre anetyenhenge.”
17 E aconteceu que, tirando-os fora, disse: Escapa-te por tua vida; não olhes para trás de ti, e não pares em toda esta campina; escapa lá para o monte, para que não pereças.
18 — ausente —
18 E Ló disse-lhe: Ora, não, meu Senhor!
19 — ausente —
19 Eis que agora o teu servo tem achado graça aos teus olhos, e engrandeceste a tua misericórdia que a mim me fizeste, para guardar a minha alma em vida; mas eu não posso escapar no monte, para que porventura não me apanhe este mal, e eu morra.
20 Apmere arrpenhe akweke-arle angathe yanhe unte apeke anwernenhe yanhe-werne yerneme kele anwerne kele mwerre-arle aneme.”
20 Eis que agora aquela cidade está perto, para fugir para lá, e é pequena; ora, deixe-me escapar para lá (não é pequena? ), para que minha alma viva.
21 Kele re angkirtneke, “Kele, apmere yanhe ikwere-werne alhaye, tharle apmere renhe ataketyeke arrangkwe-arle.
21 E disse-lhe: Eis aqui, tenho-te aceitado também neste negócio, para não destruir aquela cidade, de que falaste;
22 Iparrpaye, untaye! Kele the awethe mpwaretyeke arrangkwe-arle arrantherre nhakweke irretyeke-atwetye.”
22 Apressa-te, escapa-te para ali; porque nada poderei fazer, enquanto não tiveres ali chegado. Por isso se chamou o nome da cidade Zoar.
23 Uterne kele arrateke anteme Lot-arle apmere akweke Zoar ikwere-irrekenge anteme.
23 Saiu o sol sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 Kele YAHWEH-ele yerneke arne sulphur amperlenge kwatye-arteke alkerenge Sodom uthene Gomorrah uthene-werne.
24 Então o Senhor fez chover enxofre e fogo, do Senhor desde os céus, sobre Sodoma e Gomorra;
25 Re apmere renhe-atherrenhe atakeke tyerrtye areye apmere ikwerele aneke areye-arlke, apmere ahelhe itnekenhe-arlke, arne-arlke, atherrke-arlke lyapekeke-arle.
25 E destruiu aquelas cidades e toda aquela campina, e todos os moradores daquelas cidades, e o que nascia da terra.
26 Kenhe anewikwe Lot-kenhe renhe-arle apenteke alkngarelheke apmere ikwere-werne kele re ilweke yanhe ikwere, Ngkartele renhe apirnte-werne akngarte-iweke ingkwepeye arlpentye-arteke tnerlenge.
26 E a mulher de Ló olhou para trás e ficou convertida numa estátua de sal.
27 Ingweleme anyente ikwerele anteme Abraham akeme-irreke apmere-werne alhemele nthenhele-arle re tneke-arle YAHWEH-eke angkemele.
27 E Abraão levantou-se aquela mesma manhã, de madrugada, e foi para aquele lugar onde estivera diante da face do Senhor;
28 Re akertnenge kwene-werne areke Sodom uthene Gomorrah uthene-werne atheke imerte aremele ure rerrke akngerre-arteke, apmere arrpe-anenhenge akwerte arraterlenge.
28 E olhou para Sodoma e Gomorra e para toda a terra da campina; e viu, que a fumaça da terra subia, como a de uma fornalha.
29 Nhenge Ngkartele atakerlenge apmere yanhe atherre apwerte atwatyele-arle nhenge Lot-arle anetyarte, Re itelareke rarle Abraham-eke angkeke Lot arntarnte-aremele ure akurne akngerre ikwere-ketye.
29 E aconteceu que, destruindo Deus as cidades da campina, lembrou-se Deus de Abraão, e tirou a Ló do meio da destruição, derrubando aquelas cidades em que Ló habitara.
30 Ikwerenge anteme, Lot uthene marle awenke ikwerenhe atherre apwerte akertne-werne alheke rarle atere-irrekenge apmere Zoar ikwerele anetyeke. Itne apurte anerrirretyarte inteye kwenele.
30 E subiu Ló de Zoar, e habitou no monte, e as suas duas filhas com ele; porque temia habitar em Zoar; e habitou numa caverna, ele e as suas duas filhas.
31 Arlte anyentele anteme marle akngerre atyeye ikwerenheke alakenhe angkeke, “Ilerneke-artweye kwenhe ampwe anthurre anteme, artweke-arlke kwenye ilerneke arrangkwe anewe akemele ampe atnyenetyeke.
31 Então a primogênita disse à menor: Nosso pai já é velho, e não há homem na terra que entre a nós, segundo o costume de toda a terra;
32 Ilerneke-artweye ngkwarlele arerte-iletyeke-aye! Kele ikwerenge intetyenhenge atnerte-atnerte-irretyenhe ampe atnyenetyenhenge.”
32 Vem, demos de beber vinho a nosso pai, e deitemo-nos com ele, para que em vida conservemos a descendência de nosso pai.
33 Ingwe ikwerele ratherre ikwere-atherre-artweye ngkwarlele arerte-ileke, marle akngerrepate ikwere iwelheke antyameke. Kenhe re akenhe itelaretyakenhenge rarle ikwerenge iwelhekenge aneke akeme-irremele.
33 E deram de beber vinho a seu pai naquela noite; e veio a primogênita e deitou-se com seu pai, e não sentiu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 Arlte arrpenhele marle akngerre re angkeke atyeyikwe ikwerenheke angkeke, “Ayenge-arle atyenge-artweyenge-arle ingwele inteke. Renhe awethe ngkwarlele arerte-ileye lyete ingwele, unte anteme ikwerenge iwelhetyeke intetyenhenge, ilerne apurtele ampe atnyenetyenhenge.”
34 E sucedeu, no outro dia, que a primogênita disse à menor: Vês aqui, eu já ontem à noite me deitei com meu pai; demos-lhe de beber vinho também esta noite, e então entra tu, deita-te com ele, para que em vida conservemos a descendência de nosso pai.
35 Ingwe ikwerele ratherre ikwere-atherre-artweye ngkwarlele awethe arerte-ileke, kele imerte marle ingkernenye anteme ikwerenge inteke. Awethe re itelaretyakenhe aneke re kwenhe irrkaye-irrkaye-irremele ngkwarle iperrenge.
35 E deram de beber vinho a seu pai também naquela noite; e levantou-se a menor, e deitou-se com ele; e não sentiu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 Alakenhenge-arle marle awenke Lot-kenhe atherrele ampe urreye atherre atnyeneke.
36 E conceberam as duas filhas de Ló de seu pai.
37 Marle akngerrepate ampe urreye ikwere Moab arritnye antheke, kele re akenhe Moab-arenye areyeke-artweye-arle.
37 E a primogênita deu à luz um filho, e chamou-lhe Moabe; este é o pai dos moabitas até ao dia de hoje.
38 Marle ingkernenyele akenhe ikwere ampe urreye Ben-Ammi-arle arritnye antheke, re akenhe Ammonite areyeke-artweye-arle aneke.
38 E a menor também deu à luz um filho, e chamou-lhe Ben-Ami; este é o pai dos filhos de Amom até o dia de hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.