Atos 27

Angkentye Mwerre (AER) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kele Festus anteme itirreke Paul yernetyeke boat-enge Rome-werne. Apmere re akenhe mpwepe anthurrele-arle apmere Italy ikwerele. Alakenhe anteme re itirremele ileke artwe thultye akngerrepate Julius arritnyele Paul akngetyeke jail-arenye arrpenhe areyenge-arlke. Julius re akngerrepate aneke thultye atningkeke 100-pele anthurre itne aneke, thultye itne akenhe pwathe akngerre Caesar-kenhe-arle aneke.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Kele anwerne ingkirreke boat ikwere antyerlte-alheke apmere Adramyttium ikwerenge-arle apetyeke-ngentyele apmere Asia-engentyele. Boat re apmere yanhe-werne atheke-arle alpemenge, ngkernelherle-apemele kwatye itere arrpe-anenheke. Boat ikwere antyemele anwerne ayerrere-atheke alheke. Aristarchus, Jesus apententye akngerre arrpenhe apmere Thessalonica-arenye apmere Macedonia-nge, anwernekenge apetyeke antime.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Anwerne boat ikwerenge alhemele ingwemerte anteme irreke-atwetye anwerne akwete alheke ingwelemeke-atwetye apmere Sidon-eke-irretyeke. Julius-ele Paul alakenhe mwerrantye ileke, “Kele mwerre-arle unte boat-enge atnarnpemele alheme atyewe ngkwinhe apmere nhenhe-arenye areye aretyeke. Itne ngenhe aremele kele mwerre-arle itne ngenhe antheme iwenheke apeke-arle unte ahentye-aneme.” Kele anwerne anteme arratye alheke atyewe Paul-kenhe areye aretyeke.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Kele anwerne boat-eke awethe antyemele alheke ayerrere-atheke. Kele arlenge-arle irreke iperre anwerne ikngerre atheke utepe akeke apmere akweke Cyprus arritnyenge, rlke akngerre anthurrele-arle wernekenge anwerne uye rlke-werne atheke alheke.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Kele anwerne alheke kwatye alaye ikwerele alturle-atheke anwerne anteme mwantye kwatye iterele alherlte-apetyame apmere Cilicia uthene apmere Pamphylia uthene anperele arenhemele. Kele boat re arrernelheke apmere Myra-ke, ahelhe Lycia ikwerele. Anwerne boat-enge atnarnpeke yanhe ikwere.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Apmere yanhe ikwerenge tyerrtye areyele ileke Julius-eke boat arrpenhe-arle apetyekenge apmere Alexandria-nge-ntyele antekerrenge apmere Egypt-ngentyele. Boat re akenhe aneke apmere Italy-werne atheke-arle kele anwerne boat-eke antyeke alheke anteme.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Kele anwerne alturle-atheke anteme alheke mwantye alherlte-apemele arlte urrpetye ipenhele kele arrernelheke kwatye iterele apmere Asia-eke, ahelhe Cnidus itweke. Yanhe-ngentyele, rlke akngerre anthurrele werneke anwerne arratye alhetyakenhe aneke alturle-atheke. Kele anwerne-tetye antekerre-atheke anteme alheke apmere Crete itepenyele rtakwele rlke-ketyenge, anwerne anpere irreke apmere Salmone-nge kwatye-werne atheke-arle arrateme.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Yanhe-ngentyele anwerne alheke antekerre-atheke awethe. Anwerne mwantye ware alhetyame rlke akngerrele-arle wernetyamenge. Kele anwerne apmereke-irreke mpwepele kwatye irrpintyentye akngerrele, apmere re arritnye “Rtakwe Mwerre Rlke-ketyenge.” Apmere ikwere itwele aneke apmere arrpenhe Lasea arritnye. Kele anwerne alheke apmere kwatye-arle irrpintyeme ikwere-werne imerte kwatye itereke ngkernelhemele.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Apmere ikwerele anemele anwerne itirreke, “Aye! Anwerne-arle mwantye apetyetyamenge kwenhe kele alhwerrpe anteme, ingkerne ante anteme kwenhe nhenhe anwerne alturle ulkere alhetyeke. Kele anteme apeke-arle itne kele atnyeneke Jew areye arrawe-irrentye Passover renhe.” Paul anteme tyerrtye areyeke boat-enge urrkapentye akngerre areye-arle, angkeke,
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 “Artwe areye, ayenge awerrirraye anwerne nhenhele anetyekeye alhwerrpe nhenhe-arle uyerreye? Anwerne apeke lyete anteye nhenhenge-ntyele alheme kwatye akantyere apetyemele kwatye alyepalyepe akngerre apetyeme, anwerne anteme kwatyeke apeke alhwekarle-irrerlte-aneketye. Arne ingkirreke-arlke, boat-arlke kwatyeke akwerneme uyerreketye.” Alakenhe-arle Paul-ele itnenhe alkngarre-ileke.
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Kenhe thultye pwathe akenhe akangkwe-irretyakenhe-arle aneke nthakenhe-arle Paul angkekenge. Re-tetye itirremele mpwaretyeke nthakenhe-arle pwathe urrkapentye akngerre areye-kenhe, boat-eke-artweye-arlke-arle angkeke.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Apmere rtakwele boat-arle ngkernelheke mwerre anetyakenhe alhwerrpele aneke, rlke akngerrele-arle wernerlenge kwatye alyepalyepe akngerre apetyeketye. Kele tyerrtye atningke-arle yanhele aneke itirreke anwerne-arle boat-eke antyetyeke apmere yanhe impemele alhetyeke. Itne itirretyame anwerne apeke alhemele apmere Phoenix arritnyeke arrernelhetyeke, kele imerte anwerne yanhele anemele apmere rtakwele alhwerrpe uyerrerlenge ante. Apmere yanhe re aneke kwatye alaye-werne atheke altywere ayerrere-alturle ampinyele ante antekerre-alturle ampinyele, kenhe rlke akngerrele akenhe wernetyakenhe-arle yanhe.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Yanhe-ngentyele anteme rlke akwekele atyenpele werneke antekerrenge-ntyele, artwe boat-enge urrkapentye akngerre re akangkeke imerte alakenhe angkemele, “Kele alhetyekeye! Rlke nhenhele boat anwerne-kenhe akngetyenhe anwerne-akerte apmere Phoenix-werne.” Kele itne boat ilyweke itne anteme alheke kwatye alaye akngerre-werne-atheke. Boat re alheke alturle-atheke ahelhe Crete ikwerenge antekerrele.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Ikwerenge-ntyele, rlke akngerre anthurrele ahelhe artepe werneke ayerrere-ikngerre-ngentyele boat renhe anteme atweke-arlke akngerre rlkele imerte kwatye iperte-werne atheke ankerte-iwemele. Tyerrtye areyele rlke renhe ileme “Rlke Aretharre.”
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Rlke arnterre anthurrele ankerte-iweke boat renhe arrekwele. Anwerne uyarne anteme boat renhe arratye alhetyeke mpwareke. Urrkapentye akngerre itne boat ipmentyele impeke rlkele akngetyeke rlkele re-ante-arle wernetyame ikwerele.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Ikwere iperrele boat re ahelhe akweke Cauda-ele anpere-irremele. Kele rarle alhetyamenge, urrkapentye akngerre itne boat akweke nhenge ineke, akngerre-apenhele-arle renhe ingkernele tyarre-akngetyame, itne akweke renhe kwatyenge tyarre-inemele imerte ayernemele akngerre-apenhe akertneke-arleke.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Kele itne rlterrke akwete irremele boat ikwere ayernemele utyerneke. Yanhe-ngentyele itne rope awethe ineke boat atnertneke ayernetyeke renhe rlterrke-ilemele kwatye akngerrele atwemele ultakeme-ketyenge. Kele urrkapentye akngerre itne atere anteme irreke rlkele-arle itnenhe ankerte-iwetyamenge, atnerte yarre-iweme-ketyenge kwatye ntarnenge apmere Libya itweke ikwerele anteme mwernelheketyenge. Itne anteme arne akngerre nhenge kwene-ileke boat re mwantye alhetyenhenge. Kele itne-arle alakenhe-arlke mpwarekenge ante, rlkele itnenhe ankerte akwete iweke.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Kele rlke akngerrele akenhe kwatye alyepe akngerrele-arle itnenhe akwete anthurre ankerte-iweke ingwartentyele. Kele arlte arrpenhele anteme urrkapentye akngerre areyele arne areye boat-enge iwetyeke-irremele renhe arrare ulkere mpwaremele.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Arlte arrpenhele anteme itne-arle akwete alhetyame iperre itne arne iwenhe apeke renhe areye iltyele inemele iwetyame kwatyeke-arleke. Itne arne atningke iwerrirreke rope-arlke, arne mantere areye-arlke, ngkweltye-ngkweltye boat-arenye atningke renhe.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Rlke akngerrele arnterre akwete wernetyame, alkere akenhe angkulye ingwemertele anteme arterlenge, arltele ingwele-arlke. Arlte arrpe-anenhele ingwe arrpe-anenhele anwerne uterne aretyakenhe aneke kwerralye-arlke aretyakenhe, nthenhe-arle anwerne aneme nthenhele-arle anwerne alheme itelaretyakenhe. Rlke re akenhe akngerre-ame-akngerre anteme-irrerlenge anwernenhe ankerte-iwemele. Anwerne atere anthurre anteme irrerreke imerte angkerremele, “Anwerne ingkirreke kwenhe alhwekarle-irretyenhe arratye!”
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Tyerrtye areyele boat-ele anemele merne-arlke arlkwetyakenhe aneke arlte arrpe-anenheke-arle itne-arle urrkapekenge itethe akwete anetyeke boat-arlke ilpemele mwerre anetyeke. Arlte anyentele anteme, Paul ingkirrekeke antangkeke angkemele, “Artwe areye-aye, ayenge awerrirraye. Anwerne-arle apmere Crete-le anekenge, arrantherre atyenge akangkwe-irretyange ayenge-arle angkekenge apmere renhe impetyaleke. Anwerne apeke-arle apmere ikwerele anekenge kele kwatye akngerre nhenhe anwerne ipmentyele aremele kele boat-arlke arne areye-arlke alakenhe mwerre anemere. Anwerne alakenhe arne-arlke aparlpe-iletyakenhe anemele.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 “Kele lyete, the arrenhantherrenhe ileme, atere-irretyale anaye akwenpe, anwerne-arle ilwetyakenhe-arle anetyenhe. Kwatye akngerre nhenhele boat ante ware-arle tyipetyipe-iletyenhe renhe ultakemele.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Tharle nhenhe itelareme, ingwele aneke Ngkartele-arle, ayenge akangkwe-irrentye akngerre, alkere-arenye ikwerenhe yerneke atyenge itwele tnetyeke.
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 Re anteme atyenge alakenhe angkeke, ‘Paul! Atere-irretyale anaye Ngkartele-arle ngenhe akayake-ileme mwantyele-arle ngenhe Rome-werne akngetyenhe unte arrkngente-iwelhemele angketyenhenge pwathe akngerre Caesar-enge arrekwele-arle. Kele, Ngkartele arntarnte-aretyenhe artwe nhenhe areye-arlke ngkwenge-arle boat-enge apetyeke areye nhenhe-werne.’ Alakenhe-arle alkere-arenye re atyenge angkeke.
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Kele artwe mwerre areye-aye! Akwenpe anerrirraye tharle itelaremenge Ngkartele-arle alakenhe arratye mpwaretyenhenge, alkere-arenye ikwerenhele-arle ileke-arteke.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Kenhe rlke akngerre nhenhele-arle akwete anthurre-arle ankerte-iwetyenhe apmere ahelhe akweke-werne-atheke, anwerne angathe ikwere irrerlenge rlkele boat atnerte ankerte-iweme ahelhe arnkarre-werne atheke, kwatye ntarne ikwerele anteme mwernelheme.” Alakenhe-arle Paul-ele itnenhe ileke.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Kele ingwe 14-pele iperre kwatye akngerre rarle atweke iperrele rlke akngerrele wernetyame akwete boat ankerte-iwemele kwatye alaye Adria-ele anteme. Kele ingwe mpwepele anteme boat-eke urrkapentye akngerre itne alakenhe itirreke, “Anwerne kwenhe ahelhe-werne anteme angathe-irreme.”
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Itne anteme arne ulthentye akngerre rope arlpentyele ayerneke imerte kwatye-werne atheke kwene-ilemele ahelhe anpetyeke aretyeke iperte anthurreke apeke. Arne re ahelhe kwene anpeke itne arne renhe akertne-ileke iperte ulkere akwete-arle anekenge, metre 40-peleke-atwetye. Kele awethe-arle arntwarre ulkere alhetyamenge itne arne ulthentye akngerre renhe awethe kwene-ileke kwatye-werne ahelhe anpetyeke. Kele ahelhe kwene-arle anpekenge itne akertne-ileke imerte aremele kwatye-arle ntarneke anteme irreke, metre 30-pele anteme.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Urrkapentye akngerre boat-arenye itne atere anteme irreke akwele rlkele apwerte-werne atheke ankerte-iweme-ketyenge boat-eke altywere-ilemele. Kele itne arne ulthentye akngerre four-pele iron-ngentyele mpwareke-arle boat ingkernenge kwatyeke-arleke iweke imerte kwene ahelheke mwernelhetyenhenge boat arntwirrketyenhenge apwerte areye-werne-atheke alheme-ketye. Itne anteme ngkarte apartetye itne-kenheke angkemele, “Iparrpe ingweleme-irretyeke!”
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Artwe boat-enge urrkapentye akngerre areye ahentye aneke nterte-ntertele atnarnpemele alhetyeke, itne anyelkngele boat akweke nhenge ilywemele imerte kwatye-werne atheke atnarnpelhe-ilemele. Itne urrtyirremele arne ulthentye akngerre nhenge itnenhe kwatyeke kwene-iletyeke anteme akwele boat-engentyele. Kele arrangkwe-arle akenhe.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Kele Paul-ele itnenhe areke boat akweke renhe kwene-ilerlenge re ileke thultye akngerrepateke thultye areyeke-arlke, “Artwe urrkapentye akngerre nhenhe areye apeke impemele alheme boat nhenhenge-ntyele kele anwerne ingkirreke-arle anteme alhwekarle-irretyenhenge.”
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Kele urrkapentye nhenge areyele akweke renhe kwene-ilerretyamenge thultye areye alheke imerte rope mpwepenge akemele, boat re kwatye-werne atnyeke imerte uyerrenherlenge.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Urreke uterne arratetyenhenge, Paul-ele ileke tyerrtye areye-arle boat-ele-arlenge aneke merne arlkwetyeke. Re alakenhe angkeke, “Arrantherre ingkirreke awerrirraye, arlte 14-pele anpere-irreke arrantherre akarelhemele aremele anerrirreke merne arlkwetyakenhe.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Kele ayenge lyete arrekantherre angkeme arrantherre kele merne arlkwetyeke ante. Anwerne itethe atnyenetyeke. Alakenhe mpwarewarraye kwatye alaye nhenhele-arle anwernenhe akurne-iletyeke arrangkwe-arle. Kele arrantherre ingkirreke mwerre-arle aneme.”
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Paul-arle alakenhe angkeke iperre, re merne ineke imerte tyerrtye areyele arerlenge re Ngkarteke alakenhe angkeke, “Unte kwenhe anwerneke mwerre anthurre aneme merne nhenhe anwerneke anthemele.” Re anteme akweke ultakemele arlkweke.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Tyerrtye areyele-arle renhe areke iperre re merne renhe arlkwerlenge itne anteme akwenpe awelhemele merne renhe ultakemele arlkwerrirreke.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Artwe atningke anthurre boat ikwerele aneke, 276-pele anthurre.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Kele-arle itne merne arlkwerrirreke iperre imerte atnerte ulthemele, itne alhemele merne wheat ineke yakwethele-arlenge boat-ele-arle akwete aneke itne anteme merne wheat iweke kwatye-werne atheke renhe arrare ulkere mpwaremele.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Kele arlte anteme-arle irrekenge, urrkapentye akngerre itne ahelhe anteme areke, itne akenhe apmere renhe alhengke-aretyakenhe-arle aneke. Kele, itne areke apmere rtakwe anerlenge ahelhe anteke akngerre kwatyeke-atwetye. Itne anteme itirreke boat renhe akngetyeke apwerte areye mpwepe-mpwepele ahelhe ikwere-werne atheke mwerre-arle anetyenhenge.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Urrkapentye akngerre arrpenheme anteme rope akeke arne ulthentye akngerre nhenge areye renhe kwatyeke-arleke itnyetyeke. Yanhenge anteye urrkapentye akngerre itne rope areye ilyweke arne amirre-arteke areye atnyeneke-arle, arne nhenhe areyele itne boat renhe akngarte-iwetyeke nthenhe-werne apeke. Kele urrkapentye akngerre itne mantere akngerre-arteke renhe arrerneke boat arrekweleke renhe rlkele wernetyenhenge, kele arratye anteme ahelhe itere-werne.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Kele kwatye ikwere kwenele akenhe aneke arerrke akngerre anthurre boat re anteme angathe irremele arerrke akngerre renhe atweke imerte mwernelhemele yanhe ikwerele. Boat arrekwele rarle mwernelhekenge kwatye ntyerte akngerre apetyeke rlke akngerre uthenele-arlke boat ingkerne anteme atweke ngkweltye-ngkweltye ultaketyeke irremele.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Thultye areye ahentye aneke jail-arenye areye atwetyeke itne alwirremele unterlte-iweme-ketyenge kwatyenge ahelhe-werne atheke.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Kele thultye akngerrepate Julius akenhe ahentye aneke Paul-ante akngakemele itethe atnyenetyeke re anteme uterneke thultye areye alakenhe mpwaretyale anetyeke. Kele, re anteme ingkirrekeke alakenhe angkeke-tetye, “Arrantherre-arle itelareme nthakenhe apmapele alhetyeke, kwatyeke irrpaye imerte apmapele alheme ahelhe-werne atheke!
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Arrantherre-arle nthakenhe apeke apmapele alhetyakenhe arne ultakentye nhengeke antyemele alhaye ahelhe-werne atheke.” Kele anwerne mpwareke rarle ileke-arteke kele ingkirreke mwerre akwete ahelheke arrernelheke, boat re akenhe ultakelheke kwatye ntyerte akngerrele renhe ngkweltyeke-ante.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.