Mateus 18

Amani Owr (ADJ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Wanci ab af a, jam ɛsɛl a ow ɛŋn Jesu ɛtŋ am ibrmʼn ɛsɛ: «Afr eci gbreŋgbi usu yogŋ, kↄ bwo ecʼɛgŋ el ligbɛl ee?»
1 Naquele momento os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Quem é o mais importante no
2 Jesu ɛsŋ iyli nyam ow, nʼinymn ow es ɛl ecʼaraŋn
2 Jesus chamou uma criança, colocou-a na frente deles
3 ɛtŋ li dad ninɛ: «Low nawrɛ mʼam dad ↄny: eke itŋnmn ↄnymn ɛrm ɛsɛ etuey af, kʼow ↄtumn ɛymn Afr eci gbreŋgbi usu a.
3 e disse:
4 Gbreŋgbi usu a ecʼɛgŋ ligbɛl a, in lʼel ɛgŋ a eke bʼis es ke bʼɛwl anŋ ɛsɛ iy na af a.»
4 A pessoa mais importante no Reino do Céu é aquela que se humilha e fica igual a esta criança.
5 «Eke ɛgŋ eb ey amua ɛm e nyam ɛm sosiɛm a, ke ɛm anake lʼebʼm a.
5 E aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará recebendo a mim.
6 Gbɛkↄ ɛgŋ eke bʼow ↄny ɛgŋ ekʼↄny ↄmn ɛm ɛm ɛsɛ iy na af ɛlu wus a, low ŋuŋ a eke li kʼɛŋn a agb nↄnↄ. Eke wɛl oc meb ucur lob ligbɛl ucuʼr ɛmn, ɛtŋ ↄny ɛman in okij a, ow akpl akm low ŋuŋ a eke wɛl ki kokʼr a.
6 — Quanto a estes pequeninos que creem em mim , se alguém for culpado de um deles me abandonar, seria melhor para essa pessoa que ela fosse jogada no lugar mais fundo do mar, com uma pedra grande amarrada no pescoço.
7 Bogŋ e gbre ana! Wus na af, ów nↄnↄ anŋ low ŋuŋ kok eci! Tasi ów amua bʼow anŋ sɛgŋ fɛŋ eci, gbɛkↄ gbre bʼow el ɛgŋ a eke bʼow kok ów amua a eci!
7 Ai do mundo por causa das coisas que fazem com que as pessoas me abandonem! Essas coisas têm de acontecer, mas ai do culpado!
8 Eke batŋ ow el ŋ ecʼabu a oglog ŋ e lakr a anake bʼↄŋ ɛy sikpl owi ɛm a, ke ùbrʼr es oc ↄwlʼl kpekpe; ow akpl ŋ eci eke kʼɛy sel ɛŋn tasi ab ɛm abu nyam coco ab oglog lakr nyam coco ab, ow a eke kʼɛli sabu yony lele akr yony ab, ke wɛl óc ↄwlʼŋ al a ekʼiram es ab ɛm a.
8 — Se uma das suas mãos ou um dos seus pés faz com que você peque, corte-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna sem uma das mãos ou sem um dos pés do que ter as duas mãos e os dois pés e ser jogado no fogo eterno.
9 Ɛtŋ ekʼow el ŋ e nyamn a anake bʼↄŋ ɛy sikpl owi ɛm a, ↄkr ↄny oc es ocʼr ↄwlʼl kpekpe; ow akpl ŋ ecʼeke kʼɛy sel ɛŋn tasi ab ɛm nyamn nyam coco ab, ow a eke kʼɛli anyamn yony, ke wɛl óc ↄwlʼŋ gbre ij usu ecʼal ab ɛm a.»
9 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com um olho só do que ter os dois e ser jogado no fogo do inferno.
10 «Ɛ̀wr ɛrm ɛm e jam ɛsɛl ey amua ɛm e nyam ecʼifn owi ɛm; tasi ɛm a, mʼam dad ↄny eke ɛl ecʼafr ɛrm ɛsɛl bʼanŋ sɛgŋ fɛŋ ɛm Ɛs ekʼanŋ afr a ecʼany af. [
10 — Cuidado, não desprezem nenhum destes pequeninos! Eu afirmo a vocês que os anjos deles estão sempre na presença do meu Pai, que está no céu.
11 ]
11 [Porque o
12 Kin low nyam, ↄny e tutr el bogŋ ecʼee? Eke ɛgŋ nyam ↄny mɛcɛb ekŋ yen, ɛtŋ ɛl ɛm eci nyam irm a, kↄ li kʼow lʼigŋm ekŋ yar lɛw libarm a lʼɛlum es lafɛny af yogŋ, nʼiim lʼↄlm yecʼa ekʼirm a lʼocm ee?
12 — O que é que vocês acham que faz um homem que tem cem ovelhas, e uma delas se perde? Será que não deixa as noventa e nove pastando no monte e vai procurar a ovelha perdida?
13 Mʼam dad ↄny, eke nʼɛŋn ow, li bʼow nʼↄny sos ɛm iŋn licɛb na e nuŋ af lʼakm ekŋ yar lɛw libarm a ekʼiram a.
13 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quando ele a encontrar, ficará muito mais contente por causa dessa ovelha do que pelas noventa e nove que não se perderam.
14 Ɛbɛn ekʼↄny Ɛs ekʼanŋ afr a erurm eke ɛm e jam ɛsɛl ey amua ɛm e nyam kʼirm ana.»
14 Assim também o Pai de vocês, que está no céu, não quer que nenhum destes pequeninos se perca.
15 «Eke esŋ jim nyam kok low ŋuŋ [ŋ e lís], ke ìm ɛŋnʼn ŋ sↄny, ke dádʼr in e low ŋuŋ a eke li kok a. Eke lʼiri ŋ ecʼodad a, ke esŋ jim a lʼel ŋ ecʼŋ̂.
15 — Se o seu irmão pecar contra você, vá e mostre-lhe o seu erro. Mas faça isso em particular, só entre vocês dois. Se essa pessoa ouvir o seu conselho, então você ganhou de volta o seu irmão.
16 Kↄ eke lʼɛgŋm lʼirim ŋ ecʼodad a, òc ɛgŋ ɛjeci nyam oglog agŋ yony ab im, yecʼɛtŋ ke, ɛsɛ elel eke Nyam Lɛl a am dadr ab af a: odad fɛŋ eci nyinyimn ɛm, adaŋku yony oglog nyahan ánŋ ɛm.
16 Mas, se não ouvir, leve com você uma ou duas pessoas, para fazer o que mandam as
17 Gbɛkↄ eke lʼɛgŋm lʼirim wɛl ecʼodad a, dàd ok Nyamel; ɛtŋ eke lʼɛgŋm lʼirim Nyamel ecʼodad a, òcʼr ɛsɛ Nyam any uwm ɛs af oglog wus labm eb ɛs af.
17 Mas, se a pessoa que pecou não ouvir essas pessoas, então conte tudo à igreja. E, se ela não ouvir a igreja, trate-a como um pagão ou como um cobrador de impostos.
18 Low nawrɛ mʼam dad ↄny: low fɛŋ eke bʼow igŋn wus af aŋa a, Afr bʼow igŋ; low fɛŋ eke bʼow ebr wus af aŋa a, Afr yɛji bʼow eb.
18 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o que vocês proibirem na terra será proibido no céu, e o que permitirem na terra será permitido no céu.
19 Ɛmɛny mʼam dad ↄny, eke wus af aŋa, ↄny ɛm ecʼagŋ yony okr af eke kʼibrm low kaka fɛŋ jɛj ok owi ecʼa, ɛm Ɛs ekʼanŋ afr a bʼow ↄŋ ɛl.
19 — E afirmo a vocês que isto também é verdade: todas as vezes que dois de vocês que estão na terra pedirem a mesma coisa em oração, isso será feito pelo meu Pai, que está no céu.
20 Tasi ɛm a, yogŋ ekʼagŋ yony nyahan as luku ɛm e nin ɛm a, mʼanŋ ɛl ecʼaraŋn.»
20 Porque, onde dois ou três estão juntos em meu nome, eu estou ali com eles.
21 Ɛtŋ Piɛr ow titm Jesu ɛtŋ am ibrmʼn ɛsɛ: «Ɛgŋ gbɛl, ekʼɛm lisijim bi kokʼm low ŋuŋ, ke sakp abi mi kʼoc mʼapʼr ee? Kↄ sakp lↄbŋ ee?»
21 Então Pedro chegou perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quantas vezes devo perdoar o meu irmão que peca contra mim? Sete vezes?
22 Jesu dadʼr ninɛ: «Njaŋ, mi dadmʼŋ mʼɛsmɛ toŋ sakp lↄbŋ, kↄ toŋ sakp ekŋ nyahan lele lɛw ab toŋ sakp lↄbŋ.
22 — Não! — respondeu Jesus. — Você não deve perdoar sete vezes, mas setenta e sete vezes.
23 Na sosiɛm, kin Afr e gbreŋgbi usu a ecʼelel ekʼanŋn: ɛb ebu nyam erur eke kʼub in ecʼob a ekʼin eci juma kok ɛsɛl a ↄnymʼn ab a.
23 Porque o
24 Eke lʼↄb nuŋ nʼam kok ow e low a, wɛl oc juma kok ɛs nyam ekʼↄnymʼn os bubutɛ gbɛl ab isʼr.
24 Logo no começo trouxeram um que lhe devia milhões de moedas de prata.
25 Ɛgŋ a ↄnym ob kaka eke kʼoc sↄgr in e labm a; ow sosiɛm ɛb ebu a ↄŋ abusu eke wɛl kʼↄlʼl ijʼr ɛsɛ aduigŋ af, ke wɛl ↄ́l in e yↄw, in ecʼey lele ob fɛŋ eke nʼↄny ab ab ij yecʼɛtŋ ke lʼↄ́tu li sↄg labm a.
25 Mas o empregado não tinha dinheiro para pagar. Então, para pagar a dívida, o seu patrão, o rei, ordenou que fossem vendidos como escravos o empregado, a sua esposa e os seus filhos e que fosse vendido também tudo o que ele possuía.
26 Juma kok ɛs a ok ↄwrↄkp wus ɛb ebu a ecʼany af ɛtŋ am dadʼr ɛsɛ: “Ɛrm ɛ́yʼŋ es, èku bɛb, mʼow mi sↄgʼŋ fɛŋ!”
26 Mas o empregado se ajoelhou diante do patrão e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu pagarei tudo ao senhor.”
27 Ɛb ebu a sↄrŋ ↄny nↄnↄ: lʼoc labm a lʼap ow ɛtŋ lʼɛlu ow es ow im.
27 — O patrão teve pena dele, perdoou a dívida e deixou que ele fosse embora.
28 Juma kok ɛs a ecʼim ɛm a, lʼↄbr lawl juma kok ɛs nyam ekʼↄnymʼn os tɛl ab. Nʼↄny ow ɛmn ɛmn nʼam bↄbrm ow lʼatr ow sel li dad lʼɛsɛ: “Sↄg ɛm ecʼos a ekʼↄnym ab a!”
28 O empregado saiu e encontrou um dos seus companheiros de trabalho que lhe devia cem moedas de prata. Ele pegou esse companheiro pelo pescoço e começou a sacudi-lo, dizendo: “Pague o que me deve!”
29 Lawl a ok ↄwrↄkp wus in ecʼany af ɛtŋ am ŋↄŋnʼn ɛsɛ: “Ɛrm ɛ́yʼŋ es, èku bɛb, mʼow mi sↄgʼŋ!”
29 — Então o seu companheiro se ajoelhou e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu lhe pagarei tudo.”
30 Gbɛkↄ lʼɛgŋm; nʼↄny lʼɛlu ow sobel ɛm ekʼow kʼanŋ ɛm toŋ ke ow sↄ́gʼr labm a.
30 — Mas ele não concordou. Pelo contrário, mandou pôr o outro na cadeia até que pagasse a dívida.
31 Eke juma kok ɛsɛl ɛjecʼa ɛkn low a ekʼɛy a, sos ↄw ɛl es sɛnyn sɛnyn ɛtŋ -nʼim -lʼawl ów a fɛŋ -lʼok ɛb ebu a.
31 Quando os outros empregados viram o que havia acontecido, ficaram revoltados e foram contar tudo ao patrão.
32 Af yogŋ, ɛb ebu a ↄŋ wɛl ɛsŋ juma kok ɛs a ow ɛtŋ li dad ow ninɛ: “Juma kok ɛs ŋuŋ! Mʼoc ŋ e labm a fɛŋ mʼapʼŋ eke ŋↄŋnʼm a sosiɛm.
32 Aí o patrão chamou aquele empregado e disse: “Empregado miserável! Você me pediu, e por isso eu perdoei tudo o que você me devia.
33 Ŋ yɛji, blel ↄ́ny awlʼŋ a eci sↄrŋ ikŋ ɛsɛ elel eke mʼↄny ŋ e sↄrŋ ikŋ ab af.”
33 Portanto, você deveria ter pena do seu companheiro, como eu tive pena de você.”
34 Ɛb ebu a ɛrm ebl afŋn es ɛtŋ nʼↄny juma kok ɛs a lʼɛlu sobel ɛm milↄlu kokr eci toŋ ke li sↄ́g labm a fɛŋ.»
34 — O patrão ficou com muita raiva e mandou o empregado para a cadeia a fim de ser castigado até que pagasse toda a dívida.
35 Ɛtŋ Jesu igŋ af dad ninɛ: «Ɛbɛn eke ɛm Ɛs ekʼanŋ afr a bʼow kok ↄny ana, ekʼↄny ɛm ecʼɛgŋ nyam nyam ocm low ŋuŋ eke lisijim kokʼr a apmʼn ɛrm nyam ɛm.»
35 E Jesus terminou, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.