Lucas 24
Amani Owr (ADJ) vs NAA
1 Sica lɛgŋ krɛkrɛ a ecʼibribr fafa a, ↄyↄw a ot mun sŋↄsŋↄ eke -li kokr ab ab aam Jesu ecʼuwↄmu ab af.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, as mulheres foram ao túmulo, levando os óleos aromáticos que haviam preparado.
2 Eke -li bʼok yogŋ a, -lʼɛkn eke lob a eke abl uwↄmu a ecʼɛm ɛy usu ab es a wuwl oc es,
2 Encontraram a pedra removida do túmulo,
3 ɛtŋ -lʼok uwↄmu ab ɛm. Gbɛkↄ -lʼɛknm Ɛs Kↄtↄkↄ Jesu e sos megl a,
3 mas, ao entrar, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 ɛtŋ ca -lʼuwmn elel eke -li ki dadr any. Kpɛkŋ Nyam ecʼafr ɛrm ɛsɛl yony eke sus mob ekʼam jɛjn a ok ↄkm ɛl ecʼany af.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois homens com roupas resplandecentes.
5 Eke ↄyↄw a bʼɛkn ɛl a, erŋn am ↄny ɛl -li sis any es, ɛtŋ ow ↄdm eke -li ki lɛr wɛl. Ɛtŋ ɛrm ɛsɛl a dad ɛl ninɛ: «Kↄ bla ɛtŋ am ↄↄl agŋ ekʼuw ab ɛm, ɛgŋ ekʼanŋ owr ab ee?
5 Estando elas com muito medo e baixando os olhos para o chão, eles disseram: — Por que vocês estão procurando entre os mortos aquele que vive?
6 Nʼanm aŋa; lʼigb luw ɛm. Ɔ̀kan ow a eke li dad ↄny lɛgŋ a eke nʼanŋ Galile a:
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrem-se do que ele falou para vocês, estando ainda na Galileia:
7 “Ow akpl ke wɛl óc ɛgŋ ecʼIy ɛ́lu sikpl ɛsɛl ecʼabu ɛm, ke wɛl báblʼl ecigbrↄ olikŋ af, ke sɛgŋ nyahan nʼánŋ luw ɛm lʼigb.” »
7 “É necessário que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia.”
8 Ɛtŋ ↄyↄw a ↄkn odad a eke Jesu dad ɛl a.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 -Nʼŋgboŋ uwↄmu ab af, ɛtŋ -nʼim -nʼam dad ów a fɛŋ ekʼɛy a -lʼok jam ɛsɛl lɛw nyam a lele agŋ ɛjecʼa fɛŋ ab.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os outros que estavam com eles.
10 Ɔyↄw a el: Mari, Magdala yↄwi a, Jana, lele Mari, Jak lis ab. Ɛtŋ ↄyↄw bɛb a ekʼanŋ ɛl ab yɛji, dad odad nɛnyɛmbri nyam a cɛ ok ɛrm ɛsɛl a.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Kↄ ɛrm ɛsɛl a am tutr eke ow el yadŋ owi, ɛtŋ -nʼↄnym ↄmn odad a eke ↄyↄw a dad ɛl ab ɛm.
11 Mas para eles tais palavras pareciam um delírio; eles não acreditaram no que as mulheres diziam.
12 Ɛbɛn a Piɛr uru es im uwↄmu ab af, lʼis any li lɛr uwↄmu ab ɛm, ɛtŋ lʼɛkn gbad a eke wɛl oc wiwrm sos megl ab ab a cɛ ekʼɛru es. Low na eke lʼɛkn a itiʼr any, ɛtŋ lʼɛwl mɛny nʼim.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao túmulo. E, abaixando-se, viu somente os lençóis de linho e nada mais; e retirou-se para casa, admirado com o que tinha acontecido.
13 Lɛgŋ a cɛ, jam ɛsɛl ab ɛm ecʼagŋ yony aam baŋn nyam eke wɛl bʼɛsŋ Emayus, ke Jerusalɛm ab a, án es wanci yony gbuŋ ke ók yogŋ.
13 Naquele mesmo dia, dois discípulos estavam indo para uma aldeia chamada Emaús, que ficava a uns dez quilômetros de Jerusalém.
14 Ejagb ab af eke -nʼaam a, -nʼam dad low a ekʼɛy a ecʼodad.
14 E iam conversando a respeito de tudo o que tinha acontecido.
15 Eke -nʼam dad odad -lʼatar ów es a, Jesu in obi ow ɛŋn ɛl, ɛtŋ us ejagb ɛl ab aam.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 -Nʼam ɛkn ow gↄŋ, kↄ -lʼuwmn ow any.
16 Porém os olhos deles estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Ɛtŋ Jesu ibrm ɛl ninɛ: «Bla ów iy am atarir es ee?» Sos ↄw ɛl es, ɛtŋ -lʼuk -nʼinym es.
17 Então ele lhes perguntou: E eles pararam entristecidos.
18 Ɛl ɛm ecʼɛgŋ nyam eke wɛl bʼɛsŋ Kleopas dadʼr ninɛ: «Kↄ ŋ sↄny cɛ el ɛgŋ ekʼir Jerusalɛm aŋa, ke uwm low na ekʼɛy sɛgŋ amua ɛm ab any ee?»
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu: — Será que você é o único que esteve em Jerusalém e não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Jesu ibrm ninɛ: «Kↄ bla lowi ɛy?» Ɛtŋ -li dad ow ninɛ: «Nasarɛt iy Jesu e lís e low. Ɛgŋ na el kokoba ↄb ɛs abusu ɛs; ɛtŋ lʼɛlu ow e low ↄkm in e juma kok ɛm lele in ecʼodad ebl ɛm ab, Nyam ecʼany af lele agŋ ecʼany af ab.
19 Ele lhes perguntou: Eles explicaram: — Aquilo que aconteceu com Jesus, o Nazareno, que era profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Kↄ ɛy ecʼegb waw ɛsɛl ɛgbɛl a lele ɛy e Nyamel ecʼes ɛw ɛsɛl ab oc imʼn wɛl ↄbʼr low, ɛwʼr olikŋ af wɛl ibiʼr.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Ɛy sʼↄmn eke in anake li bʼow li sↄg Israɛl a. Ɛtŋ kin, yɛfɛnyna ab ow ij sɛgŋ nyahan eke lʼuw wɛl ocʼr es.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir Israel. Mas, depois de tudo isto, já estamos no terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Gbɛkↄ ɛy ɛm ecʼↄyↄw bɛb dad ɛy low any iti owi tasi. Ibribr a -lʼigb fafa -nʼim uwↄmu ab af,
22 É verdade também que algumas mulheres do nosso grupo nos surpreenderam. Indo de madrugada ao túmulo
23 ɛtŋ -lʼɛknm ow e sos megl a. -Lʼɛwl mɛny -lʼow -li dad ɛy eke afr ɛrm ɛsɛl yony in ok ↄkm in dad ɛl eke Jesu in anŋ owr.
23 e não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo que tinham tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Ɛy ɛm ecʼagŋ bɛb yɛji im uwↄmu ab af ɛtŋ -lʼɛkn low a ɛsɛ elel eke ↄyↄw a dad ɛy ab af. Gbɛkↄ ow gbɛ, -lʼɛknm ow.»
24 De fato, alguns dos nossos foram ao túmulo e verificaram a exatidão do que as mulheres disseram; mas não o viram.
25 -Li dad odad na ba -li bʼok es, ɛtŋ Jesu dad ɛl ninɛ: «Oy! Anyamb agŋ, úbmn kokoba ↄb ɛsɛl ecʼodad eke dad a nawrɛ!
25 Então ele lhes disse:
26 Kↄ uwmn any eke Mesi a kʼij gbre ɛbɛn gbuŋ ke lʼɛ́y in ecʼanygbɛl ab ɛm ee?»
26 Não é verdade que o Cristo tinha de sofrer e entrar na sua glória?
27 Ɛtŋ nʼam otar ów a fɛŋ eke Nyam Lɛl dad in e lís a e low akr lʼok wɛl. Lʼↄb nuŋ Mois ecʼol ab ɛm toŋ lʼigŋ kokoba ↄb ɛsɛl ecʼów a e dad ab ɛm.
27 E, começando por Moisés e todos os Profetas, explicou-lhes o que constava a respeito dele em todas as Escrituras.
28 Eke -nʼimn bake -nʼam titm baŋn a, Jesu kok ɛsɛ anym eci owʼn kʼimn af.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, ele fez menção de passar adiante.
29 Kↄ agŋ yony a dadʼr ninɛ: «Kʼìm; ànŋ ɛy ab eke lɛgŋ am uk, ke ncebn am ow a sosiɛm.» Ɛtŋ nʼim nʼɛŋn wɛl -nʼanŋ.
29 Mas eles o convenceram a ficar, dizendo: — Fique conosco, porque é tarde, e o dia já está chegando ao fim. E entrou para ficar com eles.
30 Eke ow sig wanci eke -li kʼij ob a, Jesu oc futufutu a, lʼɛlu Nyam bia, lʼubr ɛm nʼↄŋ wɛl.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, ele pegou o pão e o abençoou; depois, partiu o pão e o deu a eles.
31 Kpɛkŋ jam ɛsɛl yony a anyamn ɛm ayl, ɛtŋ -lʼuw ow any; kpɛkŋ lʼirm wɛl ecʼany af.
31 Então os olhos deles se abriram, e eles reconheceram Jesus; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Ɛtŋ -nʼam dadarir -lʼɛsɛ: «Eke sʼus ejagb sʼam ow, ke nʼam otar Nyam Lɛl ɛm ecʼów akr lʼok ɛy a, lɛfr mɛnŋ am itr ɛy sos!»
32 E disseram um ao outro: — Não é verdade que o coração nos ardia no peito, quando ele nos falava pelo caminho, quando nos explicava as Escrituras?
33 Kpɛkŋ -lʼɛwl mɛny -nʼim Jerusalɛm, ɛtŋ -nʼɛŋn jam ɛsɛl lɛw nyam a eke as luku lele ɛl lawlɛl ab ab,
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 ke ok es am dad ɛsɛ: «Nawrɛ tasi, Ɛs Kↄtↄkↄ igb luw ɛm batŋ Simↄ ɛknʼn!»
34 os quais diziam: — De fato, o Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Ɛtŋ ɛl yɛji -nʼam dad low a eke -lʼɛkan ejagb af a, lele elel eke -lʼuwr Jesu any, futufutu a eke nʼam ubr ɛm ab ɛm.
35 Então os dois contaram o que lhes tinha acontecido no caminho e como tinham reconhecido o Senhor no partir do pão.
36 Eke odad anŋ ɛl nɛnym -nʼam dad a, Jesu in obi ɛy ↄkm ɛl ecʼaraŋn ɛtŋ ɛsŋn ɛl: «Ɛrm es ɛy ánŋ ↄny ab!»
36 Falavam eles ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse:
37 Kpɛkŋ erŋn ligbɛl am ↄny ɛl aŋke -nʼam tutr eke ↄŋn abŋ anake -lʼɛkan a.
37 Eles, porém, ficaram assustados e com medo, pensando que estavam vendo um espírito.
38 Kↄ Jesu dad ɛl ninɛ: «Kↄ bla ɛtŋ erŋn am ↄny ↄny ufŋn ee? Bla ɛtŋ úbmn nawrɛ ee?
38 Mas ele lhes disse:
39 Ɛ̀kan ɛm e sabu araŋn a lele ɛm ecʼakr ab ab; ɛm obi ana! Ìtŋninʼm abu ke ɛ́kan. Ɔŋnabŋ ɛ́lim sos megl lele ew ab ɛsɛ elel eke mʼɛli am ɛkan ab af!»
39 Vejam as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo. Toquem em mim e vejam que é verdade, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 Eke li dad wɛl odad na a, li yɛgm wɛl in e sabu araŋn a lele in ecʼakr ab ab.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Sos ɛm am iŋn ɛl, gbɛkↄ ow am iti ɛl any ɛtŋ -li kʼubm nawrɛ tasi. Ow ↄŋ Jesu ibrm ɛl ninɛ: «Kↄ ↄnyamn ob ij tɛl ab aŋa ee?»
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e como estavam admirados, Jesus lhes disse:
42 Ɛtŋ -lʼoc ↄcn ikpr eke wɛl ↄw a -nʼↄŋ ow.
42 Então lhe apresentaram um pedaço de peixe assado,
43 Jesu eb ↄcn a ij ɛl ecʼany af.
43 e ele comeu na presença deles.
44 Sica li dad wɛl ninɛ: «Ɛ̀kan ów amua, mi dad ↄny ow e low lɛgŋ a eke mʼanŋ ↄny ab a. Mi dad ↄny eke ów a fɛŋ eke wɛl nↄn ɛm e lís ke anŋ Mois ecʼol ab ɛm, kokoba ↄb ɛsɛl e lɛl ɛm, toŋ igŋ Selu e lɛl ɛm a bʼow iy nɛny.»
44 A seguir, Jesus lhes disse:
45 Ɛtŋ nʼↄŋ wɛl abusu eke wɛl kʼiri Nyam Lɛl ɛm ecʼodad a ók ɛl es sos ɛm.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Ca lʼↄkn wɛl ów a li dad ninɛ: «Kin ow eke wɛl nↄn: ow akpl ke Mesi úw, ke sɛgŋ nyahan nʼánŋ luw ɛm lʼigb,
46 E disse-lhes:
47 ke wɛl yɛ́gm ɛbr ɛbr fɛŋ low in e nin ɛm, yecʼɛtŋ ke agŋ ítŋn ɛrm ɛm, ke -nʼɛŋn ɛl e sikpl a ecʼoc ap. Ow ↄ́b nuŋ Jerusalɛm,
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 ɛtŋ ↄny bʼow eel ów amua ecʼadaŋku.
48 Vocês são testemunhas destas coisas.
49 Ɛtŋ mʼow mʼawŋ ↄny Abŋ Lala a eke ɛm Ɛs ɛwar ow e low a. Gbɛkↄ ànŋn baŋn toŋ bake afr ecʼabusu a ów ɛŋn ↄny.»
49 Eis que envio sobre vocês a promessa de meu Pai; permaneçam, pois, na cidade, até que vocês sejam revestidos do poder que vem do alto.
50 Eke li dad wɛl ów amua bake ow uwr a, ca Jesu ot ok ɛl ↄkm, ɛtŋ ɛl ab -nʼim -li titm Betani, ɛtŋ yogŋ li gbigbl sabu ogŋ lʼɛdŋ wɛl ↄwrↄ.
50 Então Jesus os levou para fora, até Betânia. E, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Eke nʼam ɛdŋ wɛl ↄwrↄ a, lʼɛlu wɛl es ɛtŋ nʼim afr.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Jam ɛsɛl a igŋʼn nuŋ, ɛtŋ ɛwl mɛny ow Jerusalɛm sos ɛm iŋn ligbɛl ɛm.
52 Então eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Sɛgŋ fɛŋ -li bʼanŋ Nyamel gbɛl ab ɛm -li kↄklm Nyam.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.