Lucas 1
Amani Owr (ADJ) vs VC
1 — ausente —
1 Muitos empreenderam compor uma história dos acontecimentos que se realizaram entre nós,
2 — ausente —
2 como no-los transmitiram aqueles que foram desde o princípio testemunhas oculares e que se tornaram ministros da palavra.
3 Na sosiɛm ɛgŋ gbɛl Teofil, ɛm yɛji mʼotar low a ekʼɛy nuŋ ↄb ɛm ɛtŋ a akr, ɛtŋ mʼerur eke mi ki nↄn mʼↄsŋm es mʼↄŋʼŋ ɛsɛ elel eke mʼɛŋan ab af,
3 Também a mim me pareceu bem, depois de haver diligentemente investigado tudo desde o princípio, escrevê-los para ti segundo a ordem, excelentíssimo Teófilo,
4 yecʼɛtŋ ke úw any eke low yɛgm a ekʼɛŋn a el nawrɛ tasi.
4 para que conheças a solidez daqueles ensinamentos que tens recebido.
5 Lɛgŋ a eke Erↄd el Jude wus af ecʼɛb ebu a, Nyam ecʼegb waw ɛs nyam anŋ eke wɛl bʼɛsŋ Zakari, ke el Abia ecʼeb ɛm ecʼegb waw ɛsɛl a ecʼɛgŋ nyam. Wɛl bʼɛsŋ ɛy a Elisabɛt, egb waw ɛsɛl ecʼɛl lagŋ Arↄn ecʼeb ɛm e yↄw.
5 Nos tempos de Herodes, rei da Judéia, houve um sacerdote por nome Zacarias, da classe de Abias; sua mulher, descendente de Aarão, chamava-se Isabel.
6 Ɛl yony mum -lʼij nɛnyɛmbri nyam Nyam ecʼany af, ɛtŋ -li bʼɛlum Ɛs Kↄtↄkↄ e sol a sɛnyn sɛnyn.
6 Ambos eram justos diante de Deus e observavam irrepreensivelmente todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Kↄ -lʼewm iy kaka, aŋke Elisabɛt el itr yↄw ɛtŋ ɛl yony mum -lʼel agŋ ekʼusu nↄnↄ.
7 Mas não tinham filho, porque Isabel era estéril e ambos de idade avançada.
8 — ausente —
8 Ora, exercendo Zacarias diante de Deus as funções de sacerdote, na ordem da sua classe,
9 — ausente —
9 coube-lhe por sorte, segundo o costume em uso entre os sacerdotes, entrar no santuário do Senhor e aí oferecer o perfume.
10 Dedeku a fɛŋ anŋ gbeŋ am ŋↄŋn Nyam wanci a eke wɛl am ofŋ ogŋ a.
10 Todo o povo estava de fora, à hora da oferenda do perfume.
11 Eke Zakari ɛy yogŋ a, Ɛs Kↄtↄkↄ ecʼafr ɛrm ɛs nyam ɛlu sos ↄkm yɛgmʼn; nʼinym es egb waw usu a e lidr ogog a eke wɛl bi kok ogŋ ecʼegb waw a.
11 Apareceu-lhe então um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do perfume.
12 Eke Zakari bʼɛknʼn a, lʼikprm es ɛtŋ erŋn am ↄnyʼn.
12 Vendo-o, Zacarias ficou perturbado, e o temor assaltou-o.
13 Kↄ afr ɛrm ɛs a dadʼr ninɛ: «Zakari, kʼùru erŋn, aŋke Nyam iri ŋ e ŋↄŋn ebl a. Ayŋ Elisabɛt bʼow ew iy igŋ nyam ↄŋʼŋ, ɛtŋ bʼow ɛwʼr nin Jan.
13 Mas o anjo disse-lhe: Não temas, Zacarias, porque foi ouvida a tua oração: Isabel, tua mulher, dar-te-á um filho, e chamá-lo-ás João.
14 Ow bʼow el ŋ ecʼehe ligbɛl, ɛtŋ agŋ nↄnↄ gbɛl sos ɛm bʼow iŋn in e mew a sosiɛm.
14 Ele será para ti motivo de gozo e alegria, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 Li bʼow lʼel ɛgŋ ligbɛl Ɛs Kↄtↄkↄ ecʼany af. Li kʼow lʼɛgŋm mar fɛŋ eke bʼↄny ɛgŋ a. Lis e lokm ɛtŋ li bʼow nʼɛŋn Abŋ Lala.
15 porque será grande diante do Senhor e não beberá vinho nem cerveja, e desde o ventre de sua mãe será cheio do Espírito Santo;
16 Li bʼow lʼɛsŋ Israɛl ecʼagŋ nↄnↄ eke digŋ Nyam ecʼejagb mamn a ɛlu es a ow Ɛs Kↄtↄkↄ ɛl e Nyam a ogŋ.
16 ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 Li bʼow nʼɛŋn Abŋ Lala ɛsɛ Nyam e kokoba ↄb ɛs Eli ecʼab af. Ɛtŋ Abŋ a bʼow ↄŋʼn lɛc lʼɛy ↄkm Nyam ecʼany af, ke li dád ey lele ɛl ɛsɛl ab okr ɛm. Li bʼow nʼↄŋ low ↄbr any ɛsɛl tutr ów ɛsɛ ɛsɛwru nɛnyɛmbri nyam ɛsɛl af. Nɛnɛ anake li bʼow li bɛbm agŋ sos Ɛs Kↄtↄkↄ ecʼeb ecʼa.»
17 e irá adiante de Deus com o espírito e poder de Elias para reconduzir os corações dos pais aos filhos e os rebeldes à sabedoria dos justos, para preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Eke afr ɛrm ɛs a dad ɛbɛn a, Zakari yɛji dadʼr ninɛ: «Kↄ ayaf mʼow mʼuw any eke low na el nawrɛ ee? Tasi ɛm a, ɛm lele ɛm ɛy ab sʼusu.»
18 Zacarias perguntou ao anjo: Donde terei certeza disto? Pois sou velho e minha mulher é de idade avançada.
19 Ɛtŋ ɛrm ɛs a dadʼr ninɛ: «Ɛm Gabriɛl. Mi bʼanŋ Nyam ecʼany af mi kok in e juma; lʼɛrmʼm eke mi kʼow mʼↄŋʼŋ amani mamn na.
19 O anjo respondeu-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te trazer esta feliz nova.
20 Ɛtŋ ɛm ecʼodad na bʼow iy nɛny eke ow bʼow sig ow e lɛgŋ a, kↄ ubm nawrɛ. Na sosiɛm bʼow el ɛbrm, kʼow dadm odad toŋ bake ow ít lɛgŋ eke low a bʼow ɛy ɛkn ŋ e nyamn ɛm a.»
20 Eis que ficarás mudo e não poderás falar até o dia em que estas coisas acontecerem, visto que não deste crédito às minhas palavras, que se hão de cumprir a seu tempo.
21 Agŋ a fɛŋ ekʼanŋ yogŋ am eku Zakari a, low am iti any aŋke nʼam ibn Nyam ŋↄŋn usu a.
21 No entanto, o povo estava esperando Zacarias; e admirava-se de ele se demorar tanto tempo no santuário.
22 Kↄ eke lʼɛy ↄkm Nyam ŋↄŋn usu yogŋ a, lʼↄ́tum eke li ki dad wɛl odad, ɛtŋ agŋ a uw any eke lʼɛkn low nyam. Nɛny ablʼl es lʼel ɛbrm, ɛtŋ nʼam dad wɛl odad sabu ɛm sabu ɛm.
22 Ao sair, não lhes podia falar, e compreenderam que tivera no santuário uma visão. Ele lhes explicava isto por acenos; e permaneceu mudo.
23 Eke Zakari uwar in e sɛgŋ a eke li kʼanŋ Nyamel gbɛl ab ɛm li kok juma a, lʼɛwl mɛny nʼim gbugŋ.
23 Decorridos os dias do seu ministério, retirou-se para sua casa.
24 Gbugŋ e nʼim a, eke sɛgŋ bɛb bʼɛc a, ɛy Elisabɛt anŋ lok ab, ɛtŋ nʼanŋ akŋ sos ↄsu ɛm toŋ ij awl yen, ɛtŋ nʼam dad lʼɛsɛ:
24 Algum tempo depois Isabel, sua mulher, concebeu; e por cinco meses se ocultava, dizendo:
25 «Kin ow eke Ɛs Kↄtↄkↄ kok ↄŋʼm; lʼerur eke li kʼↄŋʼm iy mʼew, ocʼm ɛ́s es agŋ ecʼany af.»
25 Eis a graça que o Senhor me fez, quando lançou os olhos sobre mim para tirar o meu opróbrio dentre os homens.
26 Eke Elisabɛt e lok a ij awl nↄhↄn a, Nyam ɛrm in ecʼafr ɛrm ɛs Gabriɛl, Galile eci baŋn nyam eke wɛl bʼɛsŋ Nasarɛt,
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 dedyↄwli nyam ekʼuwm igŋ any ogŋ. -Lʼel ɛb ebu David ecʼeb ɛm eci yↄw eke wɛl bʼɛsŋ Mari. In eci igŋ ekʼɛsuʼr a Josɛf.
27 a uma virgem desposada com um homem que se chamava José, da casa de Davi e o nome da virgem era Maria.
28 Afr ɛrm ɛs a im ɛŋnʼn ɛtŋ ɛsŋn in dad ninɛ: «Sos ɛm íŋnʼŋ! Nyam ↄŋʼŋ bibm, ɛtŋ nʼanŋ ŋ ab!»
28 Entrando, o anjo disse-lhe: Ave, cheia de graça, o Senhor é contigo.
29 Odad na ↄŋ Mari ikprm es ɛtŋ am ibrm in sosi ɛsŋn akpasu na e nyandrɛ.
29 Perturbou-se ela com estas palavras e pôs-se a pensar no que significaria semelhante saudação.
30 Na ɛm a, afr ɛrm ɛs a dadʼr ninɛ: «Mari, kʼùru erŋn, aŋke ɛŋn Nyam ecʼↄwrↄ.
30 O anjo disse-lhe: Não temas, Maria, pois encontraste graça diante de Deus.
31 Bʼow anŋ lok ab ew iy igŋ nyam ɛtŋ bʼow ɛwʼr nin Jesu.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, e lhe porás o nome de Jesus.
32 Li bʼow lʼagb ɛtŋ wɛl bʼow ɛsŋʼn Nyam ekʼanŋ afr usu kpekpe ecʼIy. Ɛtŋ Ɛs Kↄtↄkↄ Nyam bʼow oc lagŋ David ecʼes ɛw lɛkpn a ↄŋʼn,
32 Ele será grande e chamar-se-á Filho do Altíssimo, e o Senhor Deus lhe dará o trono de seu pai Davi; e reinará eternamente na casa de Jacó,
33 ɛtŋ li bʼow lʼɛw Israɛl ecʼagŋ ab es sɛgŋ fɛŋ, ɛtŋ in ecʼes ɛw a kʼow ↄnym uwr.»
33 e o seu reino não terá fim.
34 Kↄ Mari dadʼr ninɛ: «Ɛm eke mʼel dedyↄwli eke kʼuwm igŋ any a, ayaf low na bʼow eel ee?»
34 Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, pois não conheço homem?
35 Ɛtŋ afr ɛrm ɛs a dadʼr ninɛ: «Abŋ Lala bʼow owʼŋ af, ɛtŋ Nyam ekʼanŋ afr kpekpe e lↄw a bʼow uburʼŋ es. Na sosiɛm, iy eke bʼow ew a, wɛl bʼow ɛsŋʼn Nyam ecʼIy lala.
35 Respondeu-lhe o anjo: O Espírito Santo descerá sobre ti, e a força do Altíssimo te envolverá com a sua sombra. Por isso o ente santo que nascer de ti será chamado Filho de Deus.
36 Ɛ̀kn! Elisabɛt ekʼel ŋ ecʼakŋ e yↄw a anŋ iy igŋ nyam e lok ab, in e susu ɛm. -Li bʼɛsŋ ow itr yↄw, ɛtŋ kin eke sica nʼanŋ lok ab ow ij awl nↄhↄn,
36 Também Isabel, tua parenta, até ela concebeu um filho na sua velhice; e já está no sexto mês aquela que é tida por estéril,
37 aŋke low kaka ↄtum eke kʼakm Nyam.»
37 porque a Deus nenhuma coisa é impossível.
38 Ɛtŋ Mari dad ninɛ: «Mʼel Ɛs Kↄtↄkↄ ecʼadyↄw, ke ow él ɛsɛ elel eke dad ab af.» Ɛtŋ afr ɛrm ɛs a ɛluʼl es im.
38 Então disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor. Faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo afastou-se dela.
39 Sɛgŋ ab ɛm a cɛ eke low na ɛc a, Mari ogŋ es im Jude eci baŋn nyam ekʼanŋ lafɛny af.
39 Naqueles dias, Maria se levantou e foi às pressas às montanhas, a uma cidade de Judá.
40 Eke nʼim a, lʼɛy Zakari e gbugŋ a ɛtŋ lʼɛsŋn Elisabɛt.
40 Entrou em casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Kpɛkŋ eke Elisabɛt bʼiri in ecʼɛsŋn a, iy a eke anŋʼn lokm a mumu, ɛtŋ Elisabɛt ɛŋn Abŋ Lala.
41 Ora, apenas Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança estremeceu no seu seio; e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Kpɛkŋ li barm lebl tuↄtuↄ lʼɛsŋn Mari li dad ninɛ: «Nyam ɛdŋʼŋ ↄwrↄ akm ↄyↄw fɛŋ, ɛtŋ in ecʼↄwrↄ a bʼow anŋ iy a eke bʼow ew ab af!
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres e bendito é o fruto do teu ventre.
43 Kↄ bwo elʼm, ɛtŋ Ɛs Kↄtↄkↄ e lis kʼow ɛm ogŋ ee?
43 Donde me vem esta honra de vir a mim a mãe de meu Senhor?
44 Kↄ kin, kpɛkŋ eke mi bʼiri ŋ ecʼɛsŋn a e lebl a, iy a ekʼanŋʼm lokm a mumu sos ɛm iŋn ɛm.
44 Pois assim que a voz de tua saudação chegou aos meus ouvidos, a criança estremeceu de alegria no meu seio.
45 Ehe él ŋ eci, aŋke ub nawrɛ eke Ɛs Kↄtↄkↄ ecʼodad eke wɛl dadʼŋ a, bʼow iy nɛny!»
45 Bem-aventurada és tu que creste, pois se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor te foram ditas!
46 Eke Elisabɛt dad ɛbɛn ba bʼok es a, Mari am kↄklm Nyam dad ɛsɛ:
46 E Maria disse: Minha alma glorifica ao Senhor,
47 ɛtŋ ɛm ecʼabŋ sos ɛm am iŋn Nyam, ɛm ecʼEb Ɛs ɛm;
47 meu espírito exulta de alegria em Deus, meu Salvador,
48 aŋke lʼerur eke li kʼis any li lɛrʼm, ɛm, in ecʼadyↄwli.
48 porque olhou para sua pobre serva. Por isto, desde agora, me proclamarão bem-aventurada todas as gerações,
49 aŋke Nyam Abusu Ɛs kokʼm ów amamn ɛgbɛl:
49 porque realizou em mim maravilhas aquele que é poderoso e cujo nome é Santo.
50 In e sↄrŋ ikŋ a bʼow anŋ alaw alaw,
50 Sua misericórdia se estende, de geração em geração, sobre os que o temem.
51 Lʼɛlu in ecʼabusu a e lɛc ↄkm
51 Manifestou o poder do seu braço: desconcertou os corações dos soberbos.
52 lʼitr ɛ́b ebu ɛl e mɛkpn af lʼok wus,
52 Derrubou do trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 Lʼiyr ámnu lok
53 Saciou de bens os indigentes e despediu de mãos vazias os ricos.
54 Lʼɛlum in e juma kok ɛs Israɛl abu,
54 Acolheu a Israel, seu servo, lembrado da sua misericórdia,
55 ɛsɛ elel eke lʼɛwar ɛy ɛsɛl,
55 conforme prometera a nossos pais, em favor de Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 Ɛtŋ Mari anŋ Elisabɛt ab ij awl nyahan, ɛtŋ ɛwl mɛny im baŋn.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses. Depois voltou para casa.
57 Eke sɛgŋ ɛc a, lɛgŋ a eke Elisabɛt kʼew in ecʼiy a ow, ɛtŋ lʼew iy igŋ nyam.
57 Completando-se para Isabel o tempo de dar à luz, teve um filho.
58 Elisabɛt ecʼakŋ a lele agŋ a eke -lʼiir -li titmnin ab ab iri eke Ɛs Kↄtↄkↄ ɛlu in ecʼɛrm mamn ↄkm in e lís, ɛtŋ -nʼam kok sos ɛm iŋn ow ab.
58 Os seus vizinhos e parentes souberam que o Senhor lhe manifestara a sua misericórdia, e congratulavam-se com ela.
59 Eke lʼew iy a bake ow ij sɛgŋ niwn a, -lʼoc -lʼow ow eke wɛl kʼubr ow likr es. Ow ɛm a, -lʼerur eke wɛl kʼɛw iy a Zakari ekʼel ɛs e nin a;
59 No oitavo dia, foram circuncidar o menino e o queriam chamar pelo nome de seu pai, Zacarias.
60 kↄ lis dad ninɛ: «Njaŋ, wɛl bʼow ɛsŋʼn Jan.»
60 Mas sua mãe interveio: Não, disse ela, ele se chamará João.
61 Ɛtŋ -li dad ow ninɛ: «Ŋ ecʼakŋ a, ɛgŋ kaka ijm nin na.»
61 Replicaram-lhe: Não há ninguém na tua família que se chame por este nome.
62 Ɛtŋ -nʼam ibrm iy ɛs a sabu ɛm, eke -li kʼuw elel eke li kʼɛwr ow nin any.
62 E perguntavam por acenos ao seu pai como queria que se chamasse.
63 Zakari ibrm ob eke li ki nↄn af; wɛl ↄŋʼn, ɛtŋ ni nↄn: «In e nin a, Jan.» Low na iti ɛl fɛŋ any.
63 Ele, pedindo uma tabuinha, escreveu nela as palavras: João é o seu nome. Todos ficaram pasmados.
64 Ɛtŋ kpɛkŋ Zakari nɛny lele anm ab kpab es, ɛtŋ nʼam kↄklm Nyam lebl gege.
64 E logo se lhe abriu a boca e soltou-se-lhe a língua e ele falou, bendizendo a Deus.
65 Agŋ a fɛŋ ekʼir ɛlul ɛl ɛm a erŋn am ↄny, ɛtŋ Jude mafɛny e wus ab af ecʼagŋ a fɛŋ yɛji iri ów amua ɛtŋ am dad okarir ɛl ↄfr.
65 O temor apoderou-se de todos os seus vizinhos; o fato divulgou-se por todas as montanhas da Judéia.
66 Agŋ a fɛŋ ekʼiri low na a am tutr ów ɛrm ɛm dad ɛsɛ: «Kↄ iy na, bla li bʼow lʼel ee?» Ow ɛm a, agŋ a fɛŋ uw any eke Ɛs Kↄtↄkↄ ecʼabu a anŋʼn af.
66 Todos os que o ouviam conservavam-no no coração, dizendo: Que será este menino? Porque a mão do Senhor estava com ele.
67 Eke ów amua ɛc a, Zakari, iy ɛs a, ɛŋn Abŋ Lala ɛtŋ nʼam ↄb kokoba li dad lʼɛsɛ:
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, nestes termos:
68 «Wɛl kↄ́klm Ɛs Kↄtↄkↄ Israɛl e Nyam,
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e resgatou o seu povo,
69 Lʼɛlu Eb Ɛs Abusu Ɛs nyam ↄkm nʼↄŋ ɛy,
69 e suscitou-nos um poderoso Salvador, na casa de Davi, seu servo
70 Na anake lʼɛwar lɛgŋ kpekpe ɛm ɛtŋ,
70 {como havia anunciado, desde os primeiros tempos, mediante os seus santos profetas},
71 Lʼɛwar eke li bʼow li sↄg ɛy
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam.
72 Ɛbɛn eke lʼɛlu in ecʼɛrm mamn ↄkm ɛy ɛsɛl e lís,
72 Assim exerce a sua misericórdia com nossos pais, e se recorda de sua santa aliança,
73 Tasi ɛm a, Nyam ɛwar ɛy lagŋ Abraham nɛny ij ɛm,
73 segundo o juramento que fez a nosso pai Abraão: de nos conceder que, sem temor,
74 eke kʼeb ɛlu ɛy es, ɛy ecʼefnu ecʼabu ɛm,
74 libertados de mãos inimigas, possamos servi-lo
75 yecʼɛtŋ ke sʼél agŋ amamn ów tutr ɛm lele nɛny nyam ij ɛm ab in ecʼany af,
75 em santidade e justiça, em sua presença, todos os dias da nossa vida.
76 Ɛtŋ ŋ, ɛm ecʼiy, wɛl bʼow ɛsŋʼŋ Nyam ekʼanŋ afr kpekpe e kokoba ↄb ɛs,
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor e lhe prepararás o caminho,
77 ke yɛ́gm in ecʼagŋ uw sel ɛŋn any,
77 para dar ao seu povo conhecer a salvação, pelo perdão dos pecados.
78 Ɛy e Nyam a el ɛrm mamnu, low mamn Ɛs.
78 Graças à ternura e misericórdia de nosso Deus, que nos vai trazer do alto a visita do Sol nascente,
79 ke lʼáyal agŋ ekʼanŋ ncebn ɛm luw ecʼabusu e gbre ij ɛm,
79 que há de iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte e dirigir os nossos passos no caminho da paz.
80 Iy a am agb ɛtŋ am ↄny lɛc abŋ ɛm. Ɛtŋ lʼir loj toŋ batŋ ow sig lɛgŋ a eke lʼↄb nuŋ nʼam kok Nyam e juma Israɛl eyŋ ecʼany af a.
80 O menino foi crescendo e fortificava-se em espírito, e viveu nos desertos até o dia em que se apresentou diante de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.