Lucas 1

Amani Owr (ADJ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 — ausente —
1 Visto que muitos já empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 — ausente —
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Na sosiɛm ɛgŋ gbɛl Teofil, ɛm yɛji mʼotar low a ekʼɛy nuŋ ↄb ɛm ɛtŋ a akr, ɛtŋ mʼerur eke mi ki nↄn mʼↄsŋm es mʼↄŋʼŋ ɛsɛ elel eke mʼɛŋan ab af,
3 igualmente a mim pareceu bem, depois de cuidadosa investigação de tudo desde a sua origem, dar-lhe por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 yecʼɛtŋ ke úw any eke low yɛgm a ekʼɛŋn a el nawrɛ tasi.
4 para que você tenha plena certeza das verdades em que foi instruído.
5 Lɛgŋ a eke Erↄd el Jude wus af ecʼɛb ebu a, Nyam ecʼegb waw ɛs nyam anŋ eke wɛl bʼɛsŋ Zakari, ke el Abia ecʼeb ɛm ecʼegb waw ɛsɛl a ecʼɛgŋ nyam. Wɛl bʼɛsŋ ɛy a Elisabɛt, egb waw ɛsɛl ecʼɛl lagŋ Arↄn ecʼeb ɛm e yↄw.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. A mulher dele era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Ɛl yony mum -lʼij nɛnyɛmbri nyam Nyam ecʼany af, ɛtŋ -li bʼɛlum Ɛs Kↄtↄkↄ e sol a sɛnyn sɛnyn.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo de forma irrepreensível em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Kↄ -lʼewm iy kaka, aŋke Elisabɛt el itr yↄw ɛtŋ ɛl yony mum -lʼel agŋ ekʼusu nↄnↄ.
7 Eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e os dois já tinham idade avançada.
8 — ausente —
8 E aconteceu que, enquanto Zacarias exercia o sacerdócio diante de Deus na ordem do seu turno, coube-lhe por sorteio,
9 — ausente —
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso.
10 Dedeku a fɛŋ anŋ gbeŋ am ŋↄŋn Nyam wanci a eke wɛl am ofŋ ogŋ a.
10 Durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia na parte de fora, orando.
11 Eke Zakari ɛy yogŋ a, Ɛs Kↄtↄkↄ ecʼafr ɛrm ɛs nyam ɛlu sos ↄkm yɛgmʼn; nʼinym es egb waw usu a e lidr ogog a eke wɛl bi kok ogŋ ecʼegb waw a.
11 E eis que apareceu a Zacarias um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Eke Zakari bʼɛknʼn a, lʼikprm es ɛtŋ erŋn am ↄnyʼn.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou assustado, e o temor se apoderou dele.
13 Kↄ afr ɛrm ɛs a dadʼr ninɛ: «Zakari, kʼùru erŋn, aŋke Nyam iri ŋ e ŋↄŋn ebl a. Ayŋ Elisabɛt bʼow ew iy igŋ nyam ↄŋʼŋ, ɛtŋ bʼow ɛwʼr nin Jan.
13 O anjo, porém, lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, porque a sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, dará à luz um filho, a quem você dará o nome de João.
14 Ow bʼow el ŋ ecʼehe ligbɛl, ɛtŋ agŋ nↄnↄ gbɛl sos ɛm bʼow iŋn in e mew a sosiɛm.
14 Você ficará alegre e feliz, e muitos ficarão contentes com o nascimento dele.
15 Li bʼow lʼel ɛgŋ ligbɛl Ɛs Kↄtↄkↄ ecʼany af. Li kʼow lʼɛgŋm mar fɛŋ eke bʼↄny ɛgŋ a. Lis e lokm ɛtŋ li bʼow nʼɛŋn Abŋ Lala.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre materno.
16 Li bʼow lʼɛsŋ Israɛl ecʼagŋ nↄnↄ eke digŋ Nyam ecʼejagb mamn a ɛlu es a ow Ɛs Kↄtↄkↄ ɛl e Nyam a ogŋ.
16 Ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Li bʼow nʼɛŋn Abŋ Lala ɛsɛ Nyam e kokoba ↄb ɛs Eli ecʼab af. Ɛtŋ Abŋ a bʼow ↄŋʼn lɛc lʼɛy ↄkm Nyam ecʼany af, ke li dád ey lele ɛl ɛsɛl ab okr ɛm. Li bʼow nʼↄŋ low ↄbr any ɛsɛl tutr ów ɛsɛ ɛsɛwru nɛnyɛmbri nyam ɛsɛl af. Nɛnɛ anake li bʼow li bɛbm agŋ sos Ɛs Kↄtↄkↄ ecʼeb ecʼa.»
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Eke afr ɛrm ɛs a dad ɛbɛn a, Zakari yɛji dadʼr ninɛ: «Kↄ ayaf mʼow mʼuw any eke low na el nawrɛ ee? Tasi ɛm a, ɛm lele ɛm ɛy ab sʼusu.»
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como terei certeza disso? Pois eu sou velho, e a minha mulher também já tem idade avançada.
19 Ɛtŋ ɛrm ɛs a dadʼr ninɛ: «Ɛm Gabriɛl. Mi bʼanŋ Nyam ecʼany af mi kok in e juma; lʼɛrmʼm eke mi kʼow mʼↄŋʼŋ amani mamn na.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel, que estou a serviço de Deus, e fui enviado para falar com você e lhe trazer esta boa notícia.
20 Ɛtŋ ɛm ecʼodad na bʼow iy nɛny eke ow bʼow sig ow e lɛgŋ a, kↄ ubm nawrɛ. Na sosiɛm bʼow el ɛbrm, kʼow dadm odad toŋ bake ow ít lɛgŋ eke low a bʼow ɛy ɛkn ŋ e nyamn ɛm a.»
20 Todavia, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que estas coisas vierem a acontecer, porque você não acreditou nas minhas palavras, as quais, no devido tempo, se cumprirão.
21 Agŋ a fɛŋ ekʼanŋ yogŋ am eku Zakari a, low am iti any aŋke nʼam ibn Nyam ŋↄŋn usu a.
21 O povo estava esperando Zacarias e admirava-se com a demora dele no santuário.
22 Kↄ eke lʼɛy ↄkm Nyam ŋↄŋn usu yogŋ a, lʼↄ́tum eke li ki dad wɛl odad, ɛtŋ agŋ a uw any eke lʼɛkn low nyam. Nɛny ablʼl es lʼel ɛbrm, ɛtŋ nʼam dad wɛl odad sabu ɛm sabu ɛm.
22 Quando Zacarias saiu, não lhes podia falar. Então entenderam que ele havia tido uma visão no santuário. E expressava-se por sinais e permanecia mudo.
23 Eke Zakari uwar in e sɛgŋ a eke li kʼanŋ Nyamel gbɛl ab ɛm li kok juma a, lʼɛwl mɛny nʼim gbugŋ.
23 Aconteceu que, terminados os dias do seu ministério, Zacarias voltou para casa.
24 Gbugŋ e nʼim a, eke sɛgŋ bɛb bʼɛc a, ɛy Elisabɛt anŋ lok ab, ɛtŋ nʼanŋ akŋ sos ↄsu ɛm toŋ ij awl yen, ɛtŋ nʼam dad lʼɛsɛ:
24 Passados esses dias, Isabel, a mulher de Zacarias, ficou grávida. E ela não saiu de casa durante cinco meses, dizendo:
25 «Kin ow eke Ɛs Kↄtↄkↄ kok ↄŋʼm; lʼerur eke li kʼↄŋʼm iy mʼew, ocʼm ɛ́s es agŋ ecʼany af.»
25 — Foi isto o que o Senhor me fez, ao contemplar-me, para acabar com a minha vergonha diante das pessoas.
26 Eke Elisabɛt e lok a ij awl nↄhↄn a, Nyam ɛrm in ecʼafr ɛrm ɛs Gabriɛl, Galile eci baŋn nyam eke wɛl bʼɛsŋ Nasarɛt,
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 dedyↄwli nyam ekʼuwm igŋ any ogŋ. -Lʼel ɛb ebu David ecʼeb ɛm eci yↄw eke wɛl bʼɛsŋ Mari. In eci igŋ ekʼɛsuʼr a Josɛf.
27 a uma virgem que estava comprometida a casar com um homem da casa de Davi, cujo nome era José. A virgem se chamava Maria.
28 Afr ɛrm ɛs a im ɛŋnʼn ɛtŋ ɛsŋn in dad ninɛ: «Sos ɛm íŋnʼŋ! Nyam ↄŋʼŋ bibm, ɛtŋ nʼanŋ ŋ ab!»
28 E, aproximando-se dela, o anjo disse: — Salve, agraciada! O Senhor está com você.
29 Odad na ↄŋ Mari ikprm es ɛtŋ am ibrm in sosi ɛsŋn akpasu na e nyandrɛ.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que poderia significar esta saudação.
30 Na ɛm a, afr ɛrm ɛs a dadʼr ninɛ: «Mari, kʼùru erŋn, aŋke ɛŋn Nyam ecʼↄwrↄ.
30 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Maria; porque você foi abençoada por Deus.
31 Bʼow anŋ lok ab ew iy igŋ nyam ɛtŋ bʼow ɛwʼr nin Jesu.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, a quem chamará pelo nome de Jesus.
32 Li bʼow lʼagb ɛtŋ wɛl bʼow ɛsŋʼn Nyam ekʼanŋ afr usu kpekpe ecʼIy. Ɛtŋ Ɛs Kↄtↄkↄ Nyam bʼow oc lagŋ David ecʼes ɛw lɛkpn a ↄŋʼn,
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo. Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai.
33 ɛtŋ li bʼow lʼɛw Israɛl ecʼagŋ ab es sɛgŋ fɛŋ, ɛtŋ in ecʼes ɛw a kʼow ↄnym uwr.»
33 Ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Kↄ Mari dadʼr ninɛ: «Ɛm eke mʼel dedyↄwli eke kʼuwm igŋ any a, ayaf low na bʼow eel ee?»
34 Então Maria disse ao anjo: — Como será isto, se eu nunca tive relações com homem algum?
35 Ɛtŋ afr ɛrm ɛs a dadʼr ninɛ: «Abŋ Lala bʼow owʼŋ af, ɛtŋ Nyam ekʼanŋ afr kpekpe e lↄw a bʼow uburʼŋ es. Na sosiɛm, iy eke bʼow ew a, wɛl bʼow ɛsŋʼn Nyam ecʼIy lala.
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Ɛ̀kn! Elisabɛt ekʼel ŋ ecʼakŋ e yↄw a anŋ iy igŋ nyam e lok ab, in e susu ɛm. -Li bʼɛsŋ ow itr yↄw, ɛtŋ kin eke sica nʼanŋ lok ab ow ij awl nↄhↄn,
36 E Isabel, sua parenta, igualmente está grávida, apesar de sua idade avançada, sendo este já o sexto mês de gestação para aquela que diziam ser estéril.
37 aŋke low kaka ↄtum eke kʼakm Nyam.»
37 Porque para Deus não há nada impossível.
38 Ɛtŋ Mari dad ninɛ: «Mʼel Ɛs Kↄtↄkↄ ecʼadyↄw, ke ow él ɛsɛ elel eke dad ab af.» Ɛtŋ afr ɛrm ɛs a ɛluʼl es im.
38 Então Maria disse: — Aqui está a serva do Senhor; que aconteça comigo o que você falou. Então o anjo foi embora.
39 Sɛgŋ ab ɛm a cɛ eke low na ɛc a, Mari ogŋ es im Jude eci baŋn nyam ekʼanŋ lafɛny af.
39 Naqueles dias, Maria se aprontou e foi depressa à região montanhosa, a uma cidade de Judá.
40 Eke nʼim a, lʼɛy Zakari e gbugŋ a ɛtŋ lʼɛsŋn Elisabɛt.
40 Entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Kpɛkŋ eke Elisabɛt bʼiri in ecʼɛsŋn a, iy a eke anŋʼn lokm a mumu, ɛtŋ Elisabɛt ɛŋn Abŋ Lala.
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre. Então Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Kpɛkŋ li barm lebl tuↄtuↄ lʼɛsŋn Mari li dad ninɛ: «Nyam ɛdŋʼŋ ↄwrↄ akm ↄyↄw fɛŋ, ɛtŋ in ecʼↄwrↄ a bʼow anŋ iy a eke bʼow ew ab af!
42 E exclamou em alta voz: — Bendita é você entre as mulheres, e bendito o fruto do seu ventre!
43 Kↄ bwo elʼm, ɛtŋ Ɛs Kↄtↄkↄ e lis kʼow ɛm ogŋ ee?
43 E que grande honra é para mim receber a visita da mãe do meu Senhor!
44 Kↄ kin, kpɛkŋ eke mi bʼiri ŋ ecʼɛsŋn a e lebl a, iy a ekʼanŋʼm lokm a mumu sos ɛm iŋn ɛm.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da saudação que você fez, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Ehe él ŋ eci, aŋke ub nawrɛ eke Ɛs Kↄtↄkↄ ecʼodad eke wɛl dadʼŋ a, bʼow iy nɛny!»
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Eke Elisabɛt dad ɛbɛn ba bʼok es a, Mari am kↄklm Nyam dad ɛsɛ:
46 Então Maria disse: “A minha alma engrandece ao Senhor,
47 ɛtŋ ɛm ecʼabŋ sos ɛm am iŋn Nyam, ɛm ecʼEb Ɛs ɛm;
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 aŋke lʼerur eke li kʼis any li lɛrʼm, ɛm, in ecʼadyↄwli.
48 porque ele atentou para a humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 aŋke Nyam Abusu Ɛs kokʼm ów amamn ɛgbɛl:
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 In e sↄrŋ ikŋ a bʼow anŋ alaw alaw,
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Lʼɛlu in ecʼabusu a e lɛc ↄkm
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 lʼitr ɛ́b ebu ɛl e mɛkpn af lʼok wus,
52 Derrubou dos seus tronos os poderosos e exaltou os humildes.
53 Lʼiyr ámnu lok
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 Lʼɛlum in e juma kok ɛs Israɛl abu,
54 Amparou Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 ɛsɛ elel eke lʼɛwar ɛy ɛsɛl,
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como havia prometido aos nossos pais.”
56 Ɛtŋ Mari anŋ Elisabɛt ab ij awl nyahan, ɛtŋ ɛwl mɛny im baŋn.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Eke sɛgŋ ɛc a, lɛgŋ a eke Elisabɛt kʼew in ecʼiy a ow, ɛtŋ lʼew iy igŋ nyam.
57 Quando chegou o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 Elisabɛt ecʼakŋ a lele agŋ a eke -lʼiir -li titmnin ab ab iri eke Ɛs Kↄtↄkↄ ɛlu in ecʼɛrm mamn ↄkm in e lís, ɛtŋ -nʼam kok sos ɛm iŋn ow ab.
58 Os vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha usado de grande misericórdia para com Isabel e se alegraram com ela.
59 Eke lʼew iy a bake ow ij sɛgŋ niwn a, -lʼoc -lʼow ow eke wɛl kʼubr ow likr es. Ow ɛm a, -lʼerur eke wɛl kʼɛw iy a Zakari ekʼel ɛs e nin a;
59 Aconteceu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 kↄ lis dad ninɛ: «Njaŋ, wɛl bʼow ɛsŋʼn Jan.»
60 Mas a mãe do menino disse: — De modo nenhum! Ele será chamado João.
61 Ɛtŋ -li dad ow ninɛ: «Ŋ ecʼakŋ a, ɛgŋ kaka ijm nin na.»
61 Disseram-lhe: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 Ɛtŋ -nʼam ibrm iy ɛs a sabu ɛm, eke -li kʼuw elel eke li kʼɛwr ow nin any.
62 Fizeram sinais, perguntando ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Zakari ibrm ob eke li ki nↄn af; wɛl ↄŋʼn, ɛtŋ ni nↄn: «In e nin a, Jan.» Low na iti ɛl fɛŋ any.
63 Então, pedindo uma tabuinha, ele escreveu: — O nome dele é João. E todos se admiraram.
64 Ɛtŋ kpɛkŋ Zakari nɛny lele anm ab kpab es, ɛtŋ nʼam kↄklm Nyam lebl gege.
64 Imediatamente a boca de Zacarias se abriu e a língua se soltou. Então começou a falar, louvando a Deus.
65 Agŋ a fɛŋ ekʼir ɛlul ɛl ɛm a erŋn am ↄny, ɛtŋ Jude mafɛny e wus ab af ecʼagŋ a fɛŋ yɛji iri ów amua ɛtŋ am dad okarir ɛl ↄfr.
65 Todos os vizinhos deles ficaram possuídos de temor, e essas coisas foram divulgadas por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Agŋ a fɛŋ ekʼiri low na a am tutr ów ɛrm ɛm dad ɛsɛ: «Kↄ iy na, bla li bʼow lʼel ee?» Ow ɛm a, agŋ a fɛŋ uw any eke Ɛs Kↄtↄkↄ ecʼabu a anŋʼn af.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: — O que virá a ser este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Eke ów amua ɛc a, Zakari, iy ɛs a, ɛŋn Abŋ Lala ɛtŋ nʼam ↄb kokoba li dad lʼɛsɛ:
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 «Wɛl kↄ́klm Ɛs Kↄtↄkↄ Israɛl e Nyam,
68 “Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 Lʼɛlu Eb Ɛs Abusu Ɛs nyam ↄkm nʼↄŋ ɛy,
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 Na anake lʼɛwar lɛgŋ kpekpe ɛm ɛtŋ,
70 como havia prometido, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 Lʼɛwar eke li bʼow li sↄg ɛy
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 Ɛbɛn eke lʼɛlu in ecʼɛrm mamn ↄkm ɛy ɛsɛl e lís,
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 Tasi ɛm a, Nyam ɛwar ɛy lagŋ Abraham nɛny ij ɛm,
73 e do juramento que fez a nosso pai Abraão,
74 eke kʼeb ɛlu ɛy es, ɛy ecʼefnu ecʼabu ɛm,
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 yecʼɛtŋ ke sʼél agŋ amamn ów tutr ɛm lele nɛny nyam ij ɛm ab in ecʼany af,
75 em santidade e justiça diante dele, todos os nossos dias.
76 Ɛtŋ ŋ, ɛm ecʼiy, wɛl bʼow ɛsŋʼŋ Nyam ekʼanŋ afr kpekpe e kokoba ↄb ɛs,
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, porque precederá o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 ke yɛ́gm in ecʼagŋ uw sel ɛŋn any,
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, por meio da remissão dos seus pecados,
78 Ɛy e Nyam a el ɛrm mamnu, low mamn Ɛs.
78 graças à profunda misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 ke lʼáyal agŋ ekʼanŋ ncebn ɛm luw ecʼabusu e gbre ij ɛm,
79 para iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.”
80 Iy a am agb ɛtŋ am ↄny lɛc abŋ ɛm. Ɛtŋ lʼir loj toŋ batŋ ow sig lɛgŋ a eke lʼↄb nuŋ nʼam kok Nyam e juma Israɛl eyŋ ecʼany af a.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até o dia em que havia de manifestar-se a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.