Lucas 1
Amani Owr (ADJ) vs ARC
1 — ausente —
1 Tendo, pois, muitos empreendido pôr em ordem a narração dos fatos que entre nós se cumpriram,
2 — ausente —
2 segundo nos transmitiram os mesmos que os presenciaram desde o princípio e foram ministros da palavra,
3 Na sosiɛm ɛgŋ gbɛl Teofil, ɛm yɛji mʼotar low a ekʼɛy nuŋ ↄb ɛm ɛtŋ a akr, ɛtŋ mʼerur eke mi ki nↄn mʼↄsŋm es mʼↄŋʼŋ ɛsɛ elel eke mʼɛŋan ab af,
3 pareceu-me também a mim conveniente descrevê-los a ti, ó excelentíssimo Teófilo, por sua ordem, havendo-me já informado minuciosamente de tudo desde o princípio,
4 yecʼɛtŋ ke úw any eke low yɛgm a ekʼɛŋn a el nawrɛ tasi.
4 para que conheças a certeza das coisas de que já estás informado.
5 Lɛgŋ a eke Erↄd el Jude wus af ecʼɛb ebu a, Nyam ecʼegb waw ɛs nyam anŋ eke wɛl bʼɛsŋ Zakari, ke el Abia ecʼeb ɛm ecʼegb waw ɛsɛl a ecʼɛgŋ nyam. Wɛl bʼɛsŋ ɛy a Elisabɛt, egb waw ɛsɛl ecʼɛl lagŋ Arↄn ecʼeb ɛm e yↄw.
5 Existiu, no tempo de Herodes, rei da Judeia, um sacerdote, chamado Zacarias, da ordem de Abias, e cuja mulher era das filhas de Arão; o nome dela era Isabel.
6 Ɛl yony mum -lʼij nɛnyɛmbri nyam Nyam ecʼany af, ɛtŋ -li bʼɛlum Ɛs Kↄtↄkↄ e sol a sɛnyn sɛnyn.
6 E eram ambos justos perante Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Kↄ -lʼewm iy kaka, aŋke Elisabɛt el itr yↄw ɛtŋ ɛl yony mum -lʼel agŋ ekʼusu nↄnↄ.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 — ausente —
8 E aconteceu que, exercendo ele o sacerdócio diante de Deus, na ordem da sua turma,
9 — ausente —
9 segundo o costume sacerdotal, coube-lhe em sorte entrar no templo do Senhor para oferecer o incenso.
10 Dedeku a fɛŋ anŋ gbeŋ am ŋↄŋn Nyam wanci a eke wɛl am ofŋ ogŋ a.
10 E toda a multidão do povo estava fora, orando, à hora do incenso.
11 Eke Zakari ɛy yogŋ a, Ɛs Kↄtↄkↄ ecʼafr ɛrm ɛs nyam ɛlu sos ↄkm yɛgmʼn; nʼinym es egb waw usu a e lidr ogog a eke wɛl bi kok ogŋ ecʼegb waw a.
11 Então, um anjo do Senhor lhe apareceu, posto em pé, à direita do altar do incenso.
12 Eke Zakari bʼɛknʼn a, lʼikprm es ɛtŋ erŋn am ↄnyʼn.
12 E Zacarias, vendo- o, turbou-se, e caiu temor sobre ele.
13 Kↄ afr ɛrm ɛs a dadʼr ninɛ: «Zakari, kʼùru erŋn, aŋke Nyam iri ŋ e ŋↄŋn ebl a. Ayŋ Elisabɛt bʼow ew iy igŋ nyam ↄŋʼŋ, ɛtŋ bʼow ɛwʼr nin Jan.
13 Mas o anjo lhe disse: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João.
14 Ow bʼow el ŋ ecʼehe ligbɛl, ɛtŋ agŋ nↄnↄ gbɛl sos ɛm bʼow iŋn in e mew a sosiɛm.
14 E terás prazer e alegria, e muitos se alegrarão no seu nascimento,
15 Li bʼow lʼel ɛgŋ ligbɛl Ɛs Kↄtↄkↄ ecʼany af. Li kʼow lʼɛgŋm mar fɛŋ eke bʼↄny ɛgŋ a. Lis e lokm ɛtŋ li bʼow nʼɛŋn Abŋ Lala.
15 porque será grande diante do Senhor, e não beberá vinho, nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Li bʼow lʼɛsŋ Israɛl ecʼagŋ nↄnↄ eke digŋ Nyam ecʼejagb mamn a ɛlu es a ow Ɛs Kↄtↄkↄ ɛl e Nyam a ogŋ.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 Li bʼow nʼɛŋn Abŋ Lala ɛsɛ Nyam e kokoba ↄb ɛs Eli ecʼab af. Ɛtŋ Abŋ a bʼow ↄŋʼn lɛc lʼɛy ↄkm Nyam ecʼany af, ke li dád ey lele ɛl ɛsɛl ab okr ɛm. Li bʼow nʼↄŋ low ↄbr any ɛsɛl tutr ów ɛsɛ ɛsɛwru nɛnyɛmbri nyam ɛsɛl af. Nɛnɛ anake li bʼow li bɛbm agŋ sos Ɛs Kↄtↄkↄ ecʼeb ecʼa.»
17 e irá adiante dele no espírito e virtude de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos e os rebeldes, à prudência dos justos, com o fim de preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Eke afr ɛrm ɛs a dad ɛbɛn a, Zakari yɛji dadʼr ninɛ: «Kↄ ayaf mʼow mʼuw any eke low na el nawrɛ ee? Tasi ɛm a, ɛm lele ɛm ɛy ab sʼusu.»
18 Disse, então, Zacarias ao anjo: Como saberei isso? Pois eu já sou velho, e minha mulher, avançada em idade.
19 Ɛtŋ ɛrm ɛs a dadʼr ninɛ: «Ɛm Gabriɛl. Mi bʼanŋ Nyam ecʼany af mi kok in e juma; lʼɛrmʼm eke mi kʼow mʼↄŋʼŋ amani mamn na.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado a falar-te e dar-te estas alegres novas.
20 Ɛtŋ ɛm ecʼodad na bʼow iy nɛny eke ow bʼow sig ow e lɛgŋ a, kↄ ubm nawrɛ. Na sosiɛm bʼow el ɛbrm, kʼow dadm odad toŋ bake ow ít lɛgŋ eke low a bʼow ɛy ɛkn ŋ e nyamn ɛm a.»
20 Todavia ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas aconteçam, porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo se hão de cumprir.
21 Agŋ a fɛŋ ekʼanŋ yogŋ am eku Zakari a, low am iti any aŋke nʼam ibn Nyam ŋↄŋn usu a.
21 E o povo estava esperando a Zacarias e maravilhava-se de que tanto se demorasse no templo.
22 Kↄ eke lʼɛy ↄkm Nyam ŋↄŋn usu yogŋ a, lʼↄ́tum eke li ki dad wɛl odad, ɛtŋ agŋ a uw any eke lʼɛkn low nyam. Nɛny ablʼl es lʼel ɛbrm, ɛtŋ nʼam dad wɛl odad sabu ɛm sabu ɛm.
22 E, saindo ele, não lhes podia falar; e entenderam que tivera alguma visão no templo. E falava por acenos e ficou mudo.
23 Eke Zakari uwar in e sɛgŋ a eke li kʼanŋ Nyamel gbɛl ab ɛm li kok juma a, lʼɛwl mɛny nʼim gbugŋ.
23 E sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para sua casa.
24 Gbugŋ e nʼim a, eke sɛgŋ bɛb bʼɛc a, ɛy Elisabɛt anŋ lok ab, ɛtŋ nʼanŋ akŋ sos ↄsu ɛm toŋ ij awl yen, ɛtŋ nʼam dad lʼɛsɛ:
24 E, depois daqueles dias, Isabel, sua mulher, concebeu e, por cinco meses, se ocultou, dizendo:
25 «Kin ow eke Ɛs Kↄtↄkↄ kok ↄŋʼm; lʼerur eke li kʼↄŋʼm iy mʼew, ocʼm ɛ́s es agŋ ecʼany af.»
25 Assim me fez o Senhor, nos dias em que atentou em mim, para destruir o meu opróbrio entre os homens.
26 Eke Elisabɛt e lok a ij awl nↄhↄn a, Nyam ɛrm in ecʼafr ɛrm ɛs Gabriɛl, Galile eci baŋn nyam eke wɛl bʼɛsŋ Nasarɛt,
26 E, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 dedyↄwli nyam ekʼuwm igŋ any ogŋ. -Lʼel ɛb ebu David ecʼeb ɛm eci yↄw eke wɛl bʼɛsŋ Mari. In eci igŋ ekʼɛsuʼr a Josɛf.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Afr ɛrm ɛs a im ɛŋnʼn ɛtŋ ɛsŋn in dad ninɛ: «Sos ɛm íŋnʼŋ! Nyam ↄŋʼŋ bibm, ɛtŋ nʼanŋ ŋ ab!»
28 E, entrando o anjo onde ela estava, disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Odad na ↄŋ Mari ikprm es ɛtŋ am ibrm in sosi ɛsŋn akpasu na e nyandrɛ.
29 E, vendo- o ela, turbou-se muito com aquelas palavras e considerava que saudação seria esta.
30 Na ɛm a, afr ɛrm ɛs a dadʼr ninɛ: «Mari, kʼùru erŋn, aŋke ɛŋn Nyam ecʼↄwrↄ.
30 Disse-lhe, então, o anjo: Maria, não temas, porque achaste graça diante de Deus,
31 Bʼow anŋ lok ab ew iy igŋ nyam ɛtŋ bʼow ɛwʼr nin Jesu.
31 E eis que em teu ventre conceberás, e darás à luz um filho, e pôr-lhe-ás o nome de Jesus.
32 Li bʼow lʼagb ɛtŋ wɛl bʼow ɛsŋʼn Nyam ekʼanŋ afr usu kpekpe ecʼIy. Ɛtŋ Ɛs Kↄtↄkↄ Nyam bʼow oc lagŋ David ecʼes ɛw lɛkpn a ↄŋʼn,
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai,
33 ɛtŋ li bʼow lʼɛw Israɛl ecʼagŋ ab es sɛgŋ fɛŋ, ɛtŋ in ecʼes ɛw a kʼow ↄnym uwr.»
33 e reinará eternamente na casa de Jacó, e o seu Reino não terá fim.
34 Kↄ Mari dadʼr ninɛ: «Ɛm eke mʼel dedyↄwli eke kʼuwm igŋ any a, ayaf low na bʼow eel ee?»
34 E disse Maria ao anjo: Como se fará isso, visto que não conheço varão?
35 Ɛtŋ afr ɛrm ɛs a dadʼr ninɛ: «Abŋ Lala bʼow owʼŋ af, ɛtŋ Nyam ekʼanŋ afr kpekpe e lↄw a bʼow uburʼŋ es. Na sosiɛm, iy eke bʼow ew a, wɛl bʼow ɛsŋʼn Nyam ecʼIy lala.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e a virtude do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; pelo que também o Santo, que de ti há de nascer, será chamado Filho de Deus.
36 Ɛ̀kn! Elisabɛt ekʼel ŋ ecʼakŋ e yↄw a anŋ iy igŋ nyam e lok ab, in e susu ɛm. -Li bʼɛsŋ ow itr yↄw, ɛtŋ kin eke sica nʼanŋ lok ab ow ij awl nↄhↄn,
36 E eis que também Isabel, tua prima, concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril.
37 aŋke low kaka ↄtum eke kʼakm Nyam.»
37 Porque para Deus nada é impossível.
38 Ɛtŋ Mari dad ninɛ: «Mʼel Ɛs Kↄtↄkↄ ecʼadyↄw, ke ow él ɛsɛ elel eke dad ab af.» Ɛtŋ afr ɛrm ɛs a ɛluʼl es im.
38 Disse, então, Maria: Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Sɛgŋ ab ɛm a cɛ eke low na ɛc a, Mari ogŋ es im Jude eci baŋn nyam ekʼanŋ lafɛny af.
39 E, naqueles dias, levantando-se Maria, foi apressada às montanhas, a uma cidade de Judá,
40 Eke nʼim a, lʼɛy Zakari e gbugŋ a ɛtŋ lʼɛsŋn Elisabɛt.
40 e entrou em casa de Zacarias, e saudou a Isabel.
41 Kpɛkŋ eke Elisabɛt bʼiri in ecʼɛsŋn a, iy a eke anŋʼn lokm a mumu, ɛtŋ Elisabɛt ɛŋn Abŋ Lala.
41 E aconteceu que, ao ouvir Isabel a saudação de Maria, a criancinha saltou no seu ventre; e Isabel foi cheia do Espírito Santo,
42 Kpɛkŋ li barm lebl tuↄtuↄ lʼɛsŋn Mari li dad ninɛ: «Nyam ɛdŋʼŋ ↄwrↄ akm ↄyↄw fɛŋ, ɛtŋ in ecʼↄwrↄ a bʼow anŋ iy a eke bʼow ew ab af!
42 e exclamou com grande voz, e disse: Bendita és tu entre as mulheres, e é bendito o fruto do teu ventre!
43 Kↄ bwo elʼm, ɛtŋ Ɛs Kↄtↄkↄ e lis kʼow ɛm ogŋ ee?
43 E de onde me provém isso a mim, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Kↄ kin, kpɛkŋ eke mi bʼiri ŋ ecʼɛsŋn a e lebl a, iy a ekʼanŋʼm lokm a mumu sos ɛm iŋn ɛm.
44 Pois eis que, ao chegar aos meus ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria no meu ventre.
45 Ehe él ŋ eci, aŋke ub nawrɛ eke Ɛs Kↄtↄkↄ ecʼodad eke wɛl dadʼŋ a, bʼow iy nɛny!»
45 Bem-aventurada a que creu, pois hão de cumprir-se as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas!
46 Eke Elisabɛt dad ɛbɛn ba bʼok es a, Mari am kↄklm Nyam dad ɛsɛ:
46 Disse, então, Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 ɛtŋ ɛm ecʼabŋ sos ɛm am iŋn Nyam, ɛm ecʼEb Ɛs ɛm;
47 e o meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador,
48 aŋke lʼerur eke li kʼis any li lɛrʼm, ɛm, in ecʼadyↄwli.
48 porque atentou na humildade de sua serva; pois eis que, desde agora, todas as gerações me chamarão bem-aventurada.
49 aŋke Nyam Abusu Ɛs kokʼm ów amamn ɛgbɛl:
49 Porque me fez grandes coisas o Poderoso; e Santo é o seu nome.
50 In e sↄrŋ ikŋ a bʼow anŋ alaw alaw,
50 E a sua misericórdia é de geração em geração sobre os que o temem.
51 Lʼɛlu in ecʼabusu a e lɛc ↄkm
51 Com o seu braço, agiu valorosamente, dissipou os soberbos no pensamento de seu coração,
52 lʼitr ɛ́b ebu ɛl e mɛkpn af lʼok wus,
52 depôs dos tronos os poderosos e elevou os humildes;
53 Lʼiyr ámnu lok
53 encheu de bens os famintos, despediu vazios os ricos,
54 Lʼɛlum in e juma kok ɛs Israɛl abu,
54 e auxiliou a Israel, seu servo, recordando-se da sua misericórdia
55 ɛsɛ elel eke lʼɛwar ɛy ɛsɛl,
55 (como falou a nossos pais) para com Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 Ɛtŋ Mari anŋ Elisabɛt ab ij awl nyahan, ɛtŋ ɛwl mɛny im baŋn.
56 E Maria ficou com ela quase três meses e depois voltou para sua casa.
57 Eke sɛgŋ ɛc a, lɛgŋ a eke Elisabɛt kʼew in ecʼiy a ow, ɛtŋ lʼew iy igŋ nyam.
57 E completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Elisabɛt ecʼakŋ a lele agŋ a eke -lʼiir -li titmnin ab ab iri eke Ɛs Kↄtↄkↄ ɛlu in ecʼɛrm mamn ↄkm in e lís, ɛtŋ -nʼam kok sos ɛm iŋn ow ab.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que tinha Deus usado para com ela de grande misericórdia e alegraram-se com ela.
59 Eke lʼew iy a bake ow ij sɛgŋ niwn a, -lʼoc -lʼow ow eke wɛl kʼubr ow likr es. Ow ɛm a, -lʼerur eke wɛl kʼɛw iy a Zakari ekʼel ɛs e nin a;
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, vieram circuncidar o menino e lhe chamavam Zacarias, o nome de seu pai.
60 kↄ lis dad ninɛ: «Njaŋ, wɛl bʼow ɛsŋʼn Jan.»
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não, porém será chamado João.
61 Ɛtŋ -li dad ow ninɛ: «Ŋ ecʼakŋ a, ɛgŋ kaka ijm nin na.»
61 E disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Ɛtŋ -nʼam ibrm iy ɛs a sabu ɛm, eke -li kʼuw elel eke li kʼɛwr ow nin any.
62 E perguntaram, por acenos, ao pai como queria que lhe chamassem.
63 Zakari ibrm ob eke li ki nↄn af; wɛl ↄŋʼn, ɛtŋ ni nↄn: «In e nin a, Jan.» Low na iti ɛl fɛŋ any.
63 E, pedindo ele uma tabuinha de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Ɛtŋ kpɛkŋ Zakari nɛny lele anm ab kpab es, ɛtŋ nʼam kↄklm Nyam lebl gege.
64 E logo a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; e falava, louvando a Deus.
65 Agŋ a fɛŋ ekʼir ɛlul ɛl ɛm a erŋn am ↄny, ɛtŋ Jude mafɛny e wus ab af ecʼagŋ a fɛŋ yɛji iri ów amua ɛtŋ am dad okarir ɛl ↄfr.
65 E veio temor sobre todos os seus vizinhos, e em todas as montanhas da Judeia foram divulgadas todas essas coisas.
66 Agŋ a fɛŋ ekʼiri low na a am tutr ów ɛrm ɛm dad ɛsɛ: «Kↄ iy na, bla li bʼow lʼel ee?» Ow ɛm a, agŋ a fɛŋ uw any eke Ɛs Kↄtↄkↄ ecʼabu a anŋʼn af.
66 E todos os que as ouviam as conservavam em seu coração, dizendo: Quem será, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Eke ów amua ɛc a, Zakari, iy ɛs a, ɛŋn Abŋ Lala ɛtŋ nʼam ↄb kokoba li dad lʼɛsɛ:
67 E Zacarias, seu pai, foi cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 «Wɛl kↄ́klm Ɛs Kↄtↄkↄ Israɛl e Nyam,
68 Bendito o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo!
69 Lʼɛlu Eb Ɛs Abusu Ɛs nyam ↄkm nʼↄŋ ɛy,
69 E nos levantou uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo,
70 Na anake lʼɛwar lɛgŋ kpekpe ɛm ɛtŋ,
70 como falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo,
71 Lʼɛwar eke li bʼow li sↄg ɛy
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos aborrecem
72 Ɛbɛn eke lʼɛlu in ecʼɛrm mamn ↄkm ɛy ɛsɛl e lís,
72 e para manifestar misericórdia a nossos pais, e para lembrar-se do seu santo concerto
73 Tasi ɛm a, Nyam ɛwar ɛy lagŋ Abraham nɛny ij ɛm,
73 e do juramento que jurou a Abraão, nosso pai,
74 eke kʼeb ɛlu ɛy es, ɛy ecʼefnu ecʼabu ɛm,
74 de conceder-nos que, libertados das mãos de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 yecʼɛtŋ ke sʼél agŋ amamn ów tutr ɛm lele nɛny nyam ij ɛm ab in ecʼany af,
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Ɛtŋ ŋ, ɛm ecʼiy, wɛl bʼow ɛsŋʼŋ Nyam ekʼanŋ afr kpekpe e kokoba ↄb ɛs,
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque hás de ir ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos,
77 ke yɛ́gm in ecʼagŋ uw sel ɛŋn any,
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 Ɛy e Nyam a el ɛrm mamnu, low mamn Ɛs.
78 pelas entranhas da misericórdia do nosso Deus, com que o oriente do alto nos visitou,
79 ke lʼáyal agŋ ekʼanŋ ncebn ɛm luw ecʼabusu e gbre ij ɛm,
79 para alumiar os que estão assentados em trevas e sombra de morte, a fim de dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Iy a am agb ɛtŋ am ↄny lɛc abŋ ɛm. Ɛtŋ lʼir loj toŋ batŋ ow sig lɛgŋ a eke lʼↄb nuŋ nʼam kok Nyam e juma Israɛl eyŋ ecʼany af a.
80 E o menino crescia, e se robustecia em espírito, e esteve nos desertos até ao dia em que havia de mostrar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.