Lucas 1

Amani Owr (ADJ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 — ausente —
1 Visto que muitos têm empreendido fazer uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 — ausente —
2 segundo no-los transmitiram os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Na sosiɛm ɛgŋ gbɛl Teofil, ɛm yɛji mʼotar low a ekʼɛy nuŋ ↄb ɛm ɛtŋ a akr, ɛtŋ mʼerur eke mi ki nↄn mʼↄsŋm es mʼↄŋʼŋ ɛsɛ elel eke mʼɛŋan ab af,
3 também a mim, depois de haver investido tudo cuidadosamente desde o começo, pareceu-me bem, ó excelentíssimo Teófilo, escrever-te uma narração em ordem.
4 yecʼɛtŋ ke úw any eke low yɛgm a ekʼɛŋn a el nawrɛ tasi.
4 para que conheças plenamente a verdade das coisas em que foste instruído.
5 Lɛgŋ a eke Erↄd el Jude wus af ecʼɛb ebu a, Nyam ecʼegb waw ɛs nyam anŋ eke wɛl bʼɛsŋ Zakari, ke el Abia ecʼeb ɛm ecʼegb waw ɛsɛl a ecʼɛgŋ nyam. Wɛl bʼɛsŋ ɛy a Elisabɛt, egb waw ɛsɛl ecʼɛl lagŋ Arↄn ecʼeb ɛm e yↄw.
5 Houve nos dias do Rei Herodes, rei da Judéia, um sacerdote chamado Zacarias, da turma de Abias; e sua mulher era descendente de Arão, e chamava-se Isabel.
6 Ɛl yony mum -lʼij nɛnyɛmbri nyam Nyam ecʼany af, ɛtŋ -li bʼɛlum Ɛs Kↄtↄkↄ e sol a sɛnyn sɛnyn.
6 Ambos eram justos diante de Deus, andando irrepreensíveis em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Kↄ -lʼewm iy kaka, aŋke Elisabɛt el itr yↄw ɛtŋ ɛl yony mum -lʼel agŋ ekʼusu nↄnↄ.
7 Mas não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos avançados em idade.
8 — ausente —
8 Ora, estando ele a exercer as funções sacerdotais perante Deus, na ordem da sua turma,
9 — ausente —
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte entrar no santuário do Senhor, para oferecer o incenso;
10 Dedeku a fɛŋ anŋ gbeŋ am ŋↄŋn Nyam wanci a eke wɛl am ofŋ ogŋ a.
10 e toda a multidão do povo orava da parte de fora, à hora do incenso.
11 Eke Zakari ɛy yogŋ a, Ɛs Kↄtↄkↄ ecʼafr ɛrm ɛs nyam ɛlu sos ↄkm yɛgmʼn; nʼinym es egb waw usu a e lidr ogog a eke wɛl bi kok ogŋ ecʼegb waw a.
11 Apareceu-lhe, então, um anjo do Senhor, em pé à direita do altar do incenso.
12 Eke Zakari bʼɛknʼn a, lʼikprm es ɛtŋ erŋn am ↄnyʼn.
12 E Zacarias, vendo-o, ficou turbado, e o temor o assaltou.
13 Kↄ afr ɛrm ɛs a dadʼr ninɛ: «Zakari, kʼùru erŋn, aŋke Nyam iri ŋ e ŋↄŋn ebl a. Ayŋ Elisabɛt bʼow ew iy igŋ nyam ↄŋʼŋ, ɛtŋ bʼow ɛwʼr nin Jan.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temais, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João;
14 Ow bʼow el ŋ ecʼehe ligbɛl, ɛtŋ agŋ nↄnↄ gbɛl sos ɛm bʼow iŋn in e mew a sosiɛm.
14 e terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 Li bʼow lʼel ɛgŋ ligbɛl Ɛs Kↄtↄkↄ ecʼany af. Li kʼow lʼɛgŋm mar fɛŋ eke bʼↄny ɛgŋ a. Lis e lokm ɛtŋ li bʼow nʼɛŋn Abŋ Lala.
15 porque ele será grande diante do Senhor; não beberá vinho, nem bebida forte; e será cheio do Espírito Santo já desde o ventre de sua mãe;
16 Li bʼow lʼɛsŋ Israɛl ecʼagŋ nↄnↄ eke digŋ Nyam ecʼejagb mamn a ɛlu es a ow Ɛs Kↄtↄkↄ ɛl e Nyam a ogŋ.
16 converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus;
17 Li bʼow nʼɛŋn Abŋ Lala ɛsɛ Nyam e kokoba ↄb ɛs Eli ecʼab af. Ɛtŋ Abŋ a bʼow ↄŋʼn lɛc lʼɛy ↄkm Nyam ecʼany af, ke li dád ey lele ɛl ɛsɛl ab okr ɛm. Li bʼow nʼↄŋ low ↄbr any ɛsɛl tutr ów ɛsɛ ɛsɛwru nɛnyɛmbri nyam ɛsɛl af. Nɛnɛ anake li bʼow li bɛbm agŋ sos Ɛs Kↄtↄkↄ ecʼeb ecʼa.»
17 irá adiante dele no espírito e poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os rebeldes à prudência dos justos, a fim de preparar para o Senhor um povo apercebido.
18 Eke afr ɛrm ɛs a dad ɛbɛn a, Zakari yɛji dadʼr ninɛ: «Kↄ ayaf mʼow mʼuw any eke low na el nawrɛ ee? Tasi ɛm a, ɛm lele ɛm ɛy ab sʼusu.»
18 Disse então Zacarias ao anjo: Como terei certeza disso? pois eu sou velho, e minha mulher também está avançada em idade.
19 Ɛtŋ ɛrm ɛs a dadʼr ninɛ: «Ɛm Gabriɛl. Mi bʼanŋ Nyam ecʼany af mi kok in e juma; lʼɛrmʼm eke mi kʼow mʼↄŋʼŋ amani mamn na.
19 Ao que lhe respondeu o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te dar estas boas novas;
20 Ɛtŋ ɛm ecʼodad na bʼow iy nɛny eke ow bʼow sig ow e lɛgŋ a, kↄ ubm nawrɛ. Na sosiɛm bʼow el ɛbrm, kʼow dadm odad toŋ bake ow ít lɛgŋ eke low a bʼow ɛy ɛkn ŋ e nyamn ɛm a.»
20 e eis que ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas aconteçam; porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo hão de cumprir-se.
21 Agŋ a fɛŋ ekʼanŋ yogŋ am eku Zakari a, low am iti any aŋke nʼam ibn Nyam ŋↄŋn usu a.
21 O povo estava esperando Zacarias, e se admirava da sua demora no santuário.
22 Kↄ eke lʼɛy ↄkm Nyam ŋↄŋn usu yogŋ a, lʼↄ́tum eke li ki dad wɛl odad, ɛtŋ agŋ a uw any eke lʼɛkn low nyam. Nɛny ablʼl es lʼel ɛbrm, ɛtŋ nʼam dad wɛl odad sabu ɛm sabu ɛm.
22 Quando saiu, porém, não lhes podia falar, e perceberam que tivera uma visão no santuário. E falava-lhes por acenos, mas permanecia mudo.
23 Eke Zakari uwar in e sɛgŋ a eke li kʼanŋ Nyamel gbɛl ab ɛm li kok juma a, lʼɛwl mɛny nʼim gbugŋ.
23 E, terminados os dias do seu ministério, voltou para casa.
24 Gbugŋ e nʼim a, eke sɛgŋ bɛb bʼɛc a, ɛy Elisabɛt anŋ lok ab, ɛtŋ nʼanŋ akŋ sos ↄsu ɛm toŋ ij awl yen, ɛtŋ nʼam dad lʼɛsɛ:
24 Depois desses dias Isabel, sua mulher, concebeu, e por cinco meses se ocultou, dizendo:
25 «Kin ow eke Ɛs Kↄtↄkↄ kok ↄŋʼm; lʼerur eke li kʼↄŋʼm iy mʼew, ocʼm ɛ́s es agŋ ecʼany af.»
25 Assim me fez o Senhor nos dias em que atentou para mim, a fim de acabar com o meu opróbrio diante dos homens.
26 Eke Elisabɛt e lok a ij awl nↄhↄn a, Nyam ɛrm in ecʼafr ɛrm ɛs Gabriɛl, Galile eci baŋn nyam eke wɛl bʼɛsŋ Nasarɛt,
26 Ora, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 dedyↄwli nyam ekʼuwm igŋ any ogŋ. -Lʼel ɛb ebu David ecʼeb ɛm eci yↄw eke wɛl bʼɛsŋ Mari. In eci igŋ ekʼɛsuʼr a Josɛf.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Afr ɛrm ɛs a im ɛŋnʼn ɛtŋ ɛsŋn in dad ninɛ: «Sos ɛm íŋnʼŋ! Nyam ↄŋʼŋ bibm, ɛtŋ nʼanŋ ŋ ab!»
28 E, entrando o anjo onde ela estava disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo.
29 Odad na ↄŋ Mari ikprm es ɛtŋ am ibrm in sosi ɛsŋn akpasu na e nyandrɛ.
29 Ela, porém, ao ouvir estas palavras, turbou-se muito e pôs-se a pensar que saudação seria essa.
30 Na ɛm a, afr ɛrm ɛs a dadʼr ninɛ: «Mari, kʼùru erŋn, aŋke ɛŋn Nyam ecʼↄwrↄ.
30 Disse-lhe então o anjo: Não temas, Maria; pois achaste graça diante de Deus.
31 Bʼow anŋ lok ab ew iy igŋ nyam ɛtŋ bʼow ɛwʼr nin Jesu.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, ao qual porás o nome de Jesus.
32 Li bʼow lʼagb ɛtŋ wɛl bʼow ɛsŋʼn Nyam ekʼanŋ afr usu kpekpe ecʼIy. Ɛtŋ Ɛs Kↄtↄkↄ Nyam bʼow oc lagŋ David ecʼes ɛw lɛkpn a ↄŋʼn,
32 Este será grande e será chamado filho do Altíssimo; o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi seu pai;
33 ɛtŋ li bʼow lʼɛw Israɛl ecʼagŋ ab es sɛgŋ fɛŋ, ɛtŋ in ecʼes ɛw a kʼow ↄnym uwr.»
33 e reinará eternamente sobre a casa de Jacó, e o seu reino não terá fim.
34 Kↄ Mari dadʼr ninɛ: «Ɛm eke mʼel dedyↄwli eke kʼuwm igŋ any a, ayaf low na bʼow eel ee?»
34 Então Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, uma vez que não conheço varão?
35 Ɛtŋ afr ɛrm ɛs a dadʼr ninɛ: «Abŋ Lala bʼow owʼŋ af, ɛtŋ Nyam ekʼanŋ afr kpekpe e lↄw a bʼow uburʼŋ es. Na sosiɛm, iy eke bʼow ew a, wɛl bʼow ɛsŋʼn Nyam ecʼIy lala.
35 Respondeu-lhe o anjo: Virá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; por isso o que há de nascer será chamado santo, Filho de Deus.
36 Ɛ̀kn! Elisabɛt ekʼel ŋ ecʼakŋ e yↄw a anŋ iy igŋ nyam e lok ab, in e susu ɛm. -Li bʼɛsŋ ow itr yↄw, ɛtŋ kin eke sica nʼanŋ lok ab ow ij awl nↄhↄn,
36 Eis que também Isabel, tua parenta concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril;
37 aŋke low kaka ↄtum eke kʼakm Nyam.»
37 porque para Deus nada será impossível.
38 Ɛtŋ Mari dad ninɛ: «Mʼel Ɛs Kↄtↄkↄ ecʼadyↄw, ke ow él ɛsɛ elel eke dad ab af.» Ɛtŋ afr ɛrm ɛs a ɛluʼl es im.
38 Disse então Maria. Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Sɛgŋ ab ɛm a cɛ eke low na ɛc a, Mari ogŋ es im Jude eci baŋn nyam ekʼanŋ lafɛny af.
39 Naqueles dias levantou-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 Eke nʼim a, lʼɛy Zakari e gbugŋ a ɛtŋ lʼɛsŋn Elisabɛt.
40 entrou em casa de Zacarias e saudou a Isabel.
41 Kpɛkŋ eke Elisabɛt bʼiri in ecʼɛsŋn a, iy a eke anŋʼn lokm a mumu, ɛtŋ Elisabɛt ɛŋn Abŋ Lala.
41 Ao ouvir Isabel a saudação de Maria, saltou a criancinha no seu ventre, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo,
42 Kpɛkŋ li barm lebl tuↄtuↄ lʼɛsŋn Mari li dad ninɛ: «Nyam ɛdŋʼŋ ↄwrↄ akm ↄyↄw fɛŋ, ɛtŋ in ecʼↄwrↄ a bʼow anŋ iy a eke bʼow ew ab af!
42 e exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito é o fruto do teu ventre!
43 Kↄ bwo elʼm, ɛtŋ Ɛs Kↄtↄkↄ e lis kʼow ɛm ogŋ ee?
43 E donde me provém isto, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Kↄ kin, kpɛkŋ eke mi bʼiri ŋ ecʼɛsŋn a e lebl a, iy a ekʼanŋʼm lokm a mumu sos ɛm iŋn ɛm.
44 Pois logo que me soou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria dentro de mim.
45 Ehe él ŋ eci, aŋke ub nawrɛ eke Ɛs Kↄtↄkↄ ecʼodad eke wɛl dadʼŋ a, bʼow iy nɛny!»
45 Bem-aventurada aquela que creu que se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas.
46 Eke Elisabɛt dad ɛbɛn ba bʼok es a, Mari am kↄklm Nyam dad ɛsɛ:
46 Disse então Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 ɛtŋ ɛm ecʼabŋ sos ɛm am iŋn Nyam, ɛm ecʼEb Ɛs ɛm;
47 e o meu espírito exulta em Deus meu Salvador;
48 aŋke lʼerur eke li kʼis any li lɛrʼm, ɛm, in ecʼadyↄwli.
48 porque atentou na condição humilde de sua serva. Desde agora, pois, todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 aŋke Nyam Abusu Ɛs kokʼm ów amamn ɛgbɛl:
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 In e sↄrŋ ikŋ a bʼow anŋ alaw alaw,
50 E a sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Lʼɛlu in ecʼabusu a e lɛc ↄkm
51 Com o seu braço manifestou poder; dissipou os que eram soberbos nos pensamentos de seus corações;
52 lʼitr ɛ́b ebu ɛl e mɛkpn af lʼok wus,
52 depôs dos tronos os poderosos, e elevou os humildes.
53 Lʼiyr ámnu lok
53 Aos famintos encheu de bens, e vazios despediu os ricos.
54 Lʼɛlum in e juma kok ɛs Israɛl abu,
54 Auxiliou a Isabel, seu servo, lembrando-se de misericórdia
55 ɛsɛ elel eke lʼɛwar ɛy ɛsɛl,
55 {como falou a nossos pais} para com Abraão e a sua descendência para sempre.
56 Ɛtŋ Mari anŋ Elisabɛt ab ij awl nyahan, ɛtŋ ɛwl mɛny im baŋn.
56 E Maria ficou com ela cerca de três meses; e depois voltou para sua casa.
57 Eke sɛgŋ ɛc a, lɛgŋ a eke Elisabɛt kʼew in ecʼiy a ow, ɛtŋ lʼew iy igŋ nyam.
57 Ora, completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Elisabɛt ecʼakŋ a lele agŋ a eke -lʼiir -li titmnin ab ab iri eke Ɛs Kↄtↄkↄ ɛlu in ecʼɛrm mamn ↄkm in e lís, ɛtŋ -nʼam kok sos ɛm iŋn ow ab.
58 Ouviram seus vizinhos e parentes que o Senhor lhe multiplicara a sua misericórdia, e se alegravam com ela.
59 Eke lʼew iy a bake ow ij sɛgŋ niwn a, -lʼoc -lʼow ow eke wɛl kʼubr ow likr es. Ow ɛm a, -lʼerur eke wɛl kʼɛw iy a Zakari ekʼel ɛs e nin a;
59 Sucedeu, pois, no oitavo dia, que vieram circuncidar o menino; e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 kↄ lis dad ninɛ: «Njaŋ, wɛl bʼow ɛsŋʼn Jan.»
60 Respondeu, porém, sua mãe: De modo nenhum, mas será chamado João.
61 Ɛtŋ -li dad ow ninɛ: «Ŋ ecʼakŋ a, ɛgŋ kaka ijm nin na.»
61 Ao que lhe disseram: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Ɛtŋ -nʼam ibrm iy ɛs a sabu ɛm, eke -li kʼuw elel eke li kʼɛwr ow nin any.
62 E perguntaram por acenos ao pai como queria que se chamasse.
63 Zakari ibrm ob eke li ki nↄn af; wɛl ↄŋʼn, ɛtŋ ni nↄn: «In e nin a, Jan.» Low na iti ɛl fɛŋ any.
63 E pedindo ele uma tabuinha, escreveu: Seu nome é João. E todos se admiraram.
64 Ɛtŋ kpɛkŋ Zakari nɛny lele anm ab kpab es, ɛtŋ nʼam kↄklm Nyam lebl gege.
64 Imediatamente a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; louvando a Deus.
65 Agŋ a fɛŋ ekʼir ɛlul ɛl ɛm a erŋn am ↄny, ɛtŋ Jude mafɛny e wus ab af ecʼagŋ a fɛŋ yɛji iri ów amua ɛtŋ am dad okarir ɛl ↄfr.
65 Então veio temor sobre todos os seus vizinhos; e em toda a região montanhosa da Judéia foram divulgadas todas estas coisas.
66 Agŋ a fɛŋ ekʼiri low na a am tutr ów ɛrm ɛm dad ɛsɛ: «Kↄ iy na, bla li bʼow lʼel ee?» Ow ɛm a, agŋ a fɛŋ uw any eke Ɛs Kↄtↄkↄ ecʼabu a anŋʼn af.
66 E todos os que delas souberam as guardavam no coração, dizendo: Que virá a ser, então, este menino? Pois a mão do Senhor estava com ele.
67 Eke ów amua ɛc a, Zakari, iy ɛs a, ɛŋn Abŋ Lala ɛtŋ nʼam ↄb kokoba li dad lʼɛsɛ:
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 «Wɛl kↄ́klm Ɛs Kↄtↄkↄ Israɛl e Nyam,
68 Bendito, seja o Senhor Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo,
69 Lʼɛlu Eb Ɛs Abusu Ɛs nyam ↄkm nʼↄŋ ɛy,
69 e para nós fez surgir uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo;
70 Na anake lʼɛwar lɛgŋ kpekpe ɛm ɛtŋ,
70 assim como desde os tempos antigos tem anunciado pela boca dos seus santos profetas;
71 Lʼɛwar eke li bʼow li sↄg ɛy
71 para nos livrar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam;
72 Ɛbɛn eke lʼɛlu in ecʼɛrm mamn ↄkm ɛy ɛsɛl e lís,
72 para usar de misericórdia com nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto
73 Tasi ɛm a, Nyam ɛwar ɛy lagŋ Abraham nɛny ij ɛm,
73 e do juramento que fez a Abrão, nosso pai,
74 eke kʼeb ɛlu ɛy es, ɛy ecʼefnu ecʼabu ɛm,
74 de conceder-nos que, libertados da mão de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 yecʼɛtŋ ke sʼél agŋ amamn ów tutr ɛm lele nɛny nyam ij ɛm ab in ecʼany af,
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Ɛtŋ ŋ, ɛm ecʼiy, wɛl bʼow ɛsŋʼŋ Nyam ekʼanŋ afr kpekpe e kokoba ↄb ɛs,
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque irás ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos;
77 ke yɛ́gm in ecʼagŋ uw sel ɛŋn any,
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 Ɛy e Nyam a el ɛrm mamnu, low mamn Ɛs.
78 graças à entranhável misericórdia do nosso Deus, pela qual nos há de visitar a aurora lá do alto,
79 ke lʼáyal agŋ ekʼanŋ ncebn ɛm luw ecʼabusu e gbre ij ɛm,
79 para alumiar aos que jazem nas trevas e na sombra da morte, a fim de dirigir os nossos pés no caminho da paz.
80 Iy a am agb ɛtŋ am ↄny lɛc abŋ ɛm. Ɛtŋ lʼir loj toŋ batŋ ow sig lɛgŋ a eke lʼↄb nuŋ nʼam kok Nyam e juma Israɛl eyŋ ecʼany af a.
80 Ora, o menino crescia, e se robustecia em espírito; e habitava nos desertos até o dia da sua manifestação a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.