Lucas 19
Amani Owr (ADJ) vs NTLH
1 Eke Jesu ɛy Jeriko baŋn am ubr im a,
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 gbreŋgbi nyam eke wɛl bʼɛsŋ Zashe, ke el wus labm eb ɛsɛl ecʼɛgŋ ligbɛl a anŋ yogŋ.
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 Nʼam ↄl eke li kʼɛkn ɛgŋ a eke el Jesu a, kↄ bieku a sosiɛm, lʼↄ́tum eke li kʼɛkn ow aŋke lʼel ɛgŋ kpɛtɛŋni.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 Ɛtŋ lʼuru es nʼim lʼuyu sikomor ikŋ nyam lʼɛy ɛm eke li kʼɛkn Jesu, eke ow bʼow ɛcr yogŋ ecʼa sosiɛm.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 Eke Jesu ow ba bʼigŋ yogŋ a, lʼigbl any ogŋ ɛtŋ li dad ow ninɛ: «Zashe, ògŋ es fafa us es; ow it eke yɛfɛnyna mi kʼɛy ŋ e gbugŋ a.»
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 Ɛtŋ kpɛkŋ Zashe ogŋ es us es, oc Jesu ab im gbugŋ ɛtŋ ebʼr sos ɛm iŋn ɛm.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 Agŋ a fɛŋ ekʼɛkn low na a am sɛsl ów dad ɛsɛ: «Ɛgŋ na gbɛ, sikpl ɛs ogŋ anake nʼim nʼam ij etu a!»
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 Kↄ Zashe igb inym es Ɛs Kↄtↄkↄ ecʼany af ɛtŋ dad ninɛ: «Ɛgŋ gbɛl, mʼow mʼoc ɛm ecʼob e mʼↄny a e likpr mʼap ↄgbↄru. Ɛtŋ eke mʼeb ɛgŋ nyam ecʼob dufre ɛm, mil ɛm, ke mʼↄ́wr sakp yar mʼↄŋʼn.»
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 Ɛtŋ Jesu dadʼr ninɛ: «Yɛfɛnyna sel ɛŋn ɛy akŋ aŋa, aŋke ɛgŋ na yɛji el Abraham e lilaw.
9 Então Jesus disse:
10 Tasi ɛm a, ɛgŋ ecʼIy ow am ↄl eke kʼeb agŋ ekʼirm a ɛlu es.»
10 Porque o
11 Eke -nʼam iri sodad amua a, ɛmɛny Jesu dad nyandrɛ ɛm ecʼodad nyam aŋke nʼam titm Jerusalɛm, ɛtŋ agŋ a am tutr eke Nyam ecʼes ɛw a am ow ɛy ↄkm kpɛkŋ.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 Ɛtŋ kin odad eke lʼoc nʼam dad: «Akŋ nyam ecʼany ɛs nyam aam usu kpekpe ɛb nyam ɛm eke kʼeb es ɛw ecʼabusu, ke ɛ́wl mɛny ow.
12 Então Jesus disse:
13 Gbuŋ eke li kʼim a, lʼɛsŋ in eci juma kok ɛsɛl ab ɛm e lɛw, ɛtŋ nʼↄŋ ɛgŋ ɛgŋ os ekŋ yen, ɛtŋ li dad wɛl ninɛ: “Òcr kokar juma ɛŋan mij toŋ ke mʼɛ́wl mɛny mʼow.”
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 Kↄ in ecʼɛb eyŋ a ifnʼn, ɛtŋ -lʼɛrm agŋ usʼr jam im dad eke ɛl erurm eke ɛgŋ ikŋ na in kʼɛw ɛl es.
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 Eke nʼim lʼeb es ɛw ecʼabusu a bake lʼɛwl lʼow a, lʼɛsŋ in eci juma kok ɛsɛl a eke li cɛc os nʼↄŋ a eke li kʼuw ɛgŋ ɛgŋ e juma e kok a e mij ekʼɛŋn ab any.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 Krɛkrɛ ɛs a ow ɛtŋ dadʼr ninɛ: “Ɛgŋ gbɛl, ŋ e os ekŋ yen ab ɛm, mʼɛŋn os fandi.”
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 Es ɛw ɛs a dadʼr ninɛ: “Juma kok ɛs mamn, ow akpl gbɛ! Eke ij nɛny nyam low likekli na ɛm a, ow sosiɛm mʼam ↄŋʼŋ abusu ekʼɛw ɛb lɛw es.”
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 Yony ɛm ecʼa yɛji ow ɛtŋ dadʼr ninɛ: “Ɛgŋ gbɛl, ŋ e os ekŋ yen ab ɛm, mʼɛŋn os ekŋ yen yen sakp yen.”
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 Li dad ow ninɛ: “Mʼam ↄŋʼŋ abusu ekʼɛw ɛb yen es.”
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 Nyahan ɛm e juma kok ɛs a ow ɛtŋ dad ninɛ: “Ɛgŋ gbɛl, kin ŋ e os a eke mʼucu es ↄhↄny ɛm mʼɛwʼŋ es.
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 Mʼuruʼŋ aŋke mʼuw any eke ŋ el ɛgŋ tuↄtuↄ. Ɛtŋ bʼoc ob yecʼeke ŋ ɛwm es a, bʼub egb yecʼeke ewlm a.”
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 Eke li dad ɛbɛn a, es ɛw ɛs a dadʼr ninɛ: “Ŋ el juma kok ɛs ŋuŋ; mʼow mʼoc ŋ ecʼodad ebl a mʼↄbrʼŋ low. Uw any eke mʼel ɛgŋ tuↄtuↄ, ke mi bʼoc ob yecʼeke mʼɛwm es, ke mi bʼub egb yecʼeke mʼewlm a;
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 ɛtŋ kↄ bla ɛtŋ ocm ɛm e os a iim ɛwm es os es ɛw usu, ow kokm juma bake, ɛsɛ elel eke mʼow ab af a, ke mʼóc os a lele ow e mij ab ab ee?”
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 Kpɛkŋ es ɛw ɛs a ɛwl mɛny ɛtŋ dad agŋ a ekʼanŋ yogŋ a ninɛ: “Èbr ir os a abu ɛm ↄŋn ɛgŋ a ekʼↄny fandi a.”
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 Kↄ -li dad ow ninɛ: “Ɛgŋ gbɛl, in nʼↄny os fandi ɛtŋ, ke ɛmɛny wɛl ↄŋʼn ee?”
25 Eles responderam:
26 Lʼↄdu lʼeb li dad ninɛ: “Low nawrɛ mʼam dad ↄny: ɛgŋ fɛŋ eke ↄnym ob ab a, wɛl bʼow obnʼn; kↄ ɛgŋ eke ↄnym ob kaka a, tɛl a eke nʼↄny a yɛji, wɛl bʼow ↄdu ebʼr abu ɛm.
26 — E o patrão disse:
27 Kↄ sica ɛm ecʼefnu a ekʼerurm eke mi kʼel ɛl ecʼes ɛw ɛs a, ↄnyn owr ɛl aŋa, ke íbir ɛl ɛm ecʼany af!” »
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 Eke li dad ɛbɛn a, Jesu ikŋ bieku a anym am uyu im Jerusalɛm.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 Eke nʼim bake nʼam titm Bɛtfaje lele Betani ab ekʼel Olivie lafɛny a ecʼogog a, Jesu ɛrm in e jam ɛsɛl ab ɛm ecʼagŋ yony,
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 ɛtŋ li dad wɛl ninɛ: «Ìmn baŋn a ekʼanŋ anym a. Eke bʼow okr ɛm a, bʼow ɛkan gbaŋkↄ kpɛtɛŋni nyam eke wɛl ucur es, ke ɛgŋ kaka kʼuyum af. Ɔ̀nyn mↄmun in es ocr owr ir.
30 com a seguinte ordem:
31 Ekʼɛgŋ bʼibrm ↄny low a sosiɛm eke am mↄmun gbaŋkↄli ab es a, dàdr ir ɛsrɛ: “Ɛgŋ gbɛl a ↄny ow ecʼes abur.” »
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 Agŋ a eke lʼɛrm a im ɛtŋ -lʼɛkn low a ɛsɛ elel eke Jesu dad ɛl ab af.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Eke -nʼam mↄmu gbaŋkↄli a es a, ow ecʼɛsɛl a am ibrm ɛl ɛsɛ: «Kↄ bla ɛtŋ am mↄmun gbaŋkↄli ab es ee?»
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 Ɛtŋ ɛrm ɛsɛl yony a dad ɛl ninɛ: «Ɛgŋ gbɛl a ↄny ow esʼabur.»
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 Ɛtŋ kpɛkŋ -lʼoc gbaŋkↄ kpɛtɛŋni a -lʼis Jesu. -Lʼoc ɛl eci sigbad -li faf ow af, ɛtŋ -nʼↄŋ Jesu uyu af.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 Eke -nʼam an es -nʼimn anym ecʼa, agŋ am ot ɛl e sigbad faf ejagb.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 Eke nʼam titm Jerusalɛm, ejagb a ekʼam us nuŋ es imn Olivie lafɛny af ecʼa, agŋ a fɛŋ ekʼam usʼr jam a sos ɛm iŋn ɛm am kↄklm Nyam lebl gege, sakrowa a fɛŋ eke -lʼɛkan a sosiɛm eci.
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 -Nʼam dad -lʼɛsɛ: «Ke Nyam ɛ́dŋ Ɛb Ebu ekʼam ow Ɛs Kↄtↄkↄ e nin ɛm a ↄwrↄ! Sʼam kↄklm Nyam, ɛrm es ɛy lele anygbɛl ab ekʼanŋ afr a sosiɛm eci!»
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 Farisiɛl bɛb ekʼanŋ agŋ ab ɛm a, dad Jesu ninɛ: «Low yɛgm agŋ ɛs, ɛ̀dŋn ŋ e jam ɛsɛl a yéwal.»
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 Kↄ Jesu dad ɛl ninɛ: «Eke -li yewal yɛji, mebn amua bʼow ↄg kↄklm im!»
40 Jesus respondeu:
41 — ausente —
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 — ausente —
42 e disse:
43 Kↄ lɛgŋ am ow eke ŋ ecʼefnu bʼow awŋ lakp iwr did ɛlulʼŋ ɛm, ebʼŋ susu fɛŋ, aburʼŋ es atrʼŋ sel.
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 -Li bʼow -ni ŋuŋnʼŋ nimum, ŋ lele ŋ ecʼɛb eyŋ ab ab. Ɛtŋ lebn kaka kʼow anm lawl lebn af ij, aŋke ŋ uwm lɛgŋ eke Nyam ow eke kʼɛlumʼŋ abu ab any!»
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 Sica Jesu im lʼɛy Nyamel gbɛl a e gbugŋ a, lʼogŋ án ↄlu a lʼok ↄkm,
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 ɛtŋ li dad wɛl ninɛ: «Nyam Lɛl ɛm a, Nyam dad ninɛ: Ɛm ecʼêl a bʼow el Nyam ŋↄŋn ecʼêl. Ɛtŋ ↄny, am ocr kokr elu eci ɛŋanin usu!»
46 Ele lhes disse:
47 Sɛgŋ fɛŋ Jesu bʼim yɛgm agŋ low Nyamel gbɛl ab ɛm. Ɛtŋ egb waw ɛsɛl ɛgbɛl a, ol e low yɛgm ɛsɛl a, lele Jwifɛl ɛm ecʼany ɛsɛl ab ab, am ↄl eke kʼibiʼr.
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 Kↄ -lʼuwmn elel eke -li kʼɛŋan ow any, aŋke agŋ a fɛŋ bʼiri in e low sɛnyn sɛnyn.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.