Lucas 19

Amani Owr (ADJ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Eke Jesu ɛy Jeriko baŋn am ubr im a,
1 Entrando em Jericó, atravessava Jesus a cidade.
2 gbreŋgbi nyam eke wɛl bʼɛsŋ Zashe, ke el wus labm eb ɛsɛl ecʼɛgŋ ligbɛl a anŋ yogŋ.
2 Eis que um homem, chamado Zaqueu, maioral dos publicanos e rico,
3 Nʼam ↄl eke li kʼɛkn ɛgŋ a eke el Jesu a, kↄ bieku a sosiɛm, lʼↄ́tum eke li kʼɛkn ow aŋke lʼel ɛgŋ kpɛtɛŋni.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Ɛtŋ lʼuru es nʼim lʼuyu sikomor ikŋ nyam lʼɛy ɛm eke li kʼɛkn Jesu, eke ow bʼow ɛcr yogŋ ecʼa sosiɛm.
4 Então, correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque por ali havia de passar.
5 Eke Jesu ow ba bʼigŋ yogŋ a, lʼigbl any ogŋ ɛtŋ li dad ow ninɛ: «Zashe, ògŋ es fafa us es; ow it eke yɛfɛnyna mi kʼɛy ŋ e gbugŋ a.»
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, pois me convém ficar hoje em tua casa.
6 Ɛtŋ kpɛkŋ Zashe ogŋ es us es, oc Jesu ab im gbugŋ ɛtŋ ebʼr sos ɛm iŋn ɛm.
6 Ele desceu a toda a pressa e o recebeu com alegria.
7 Agŋ a fɛŋ ekʼɛkn low na a am sɛsl ów dad ɛsɛ: «Ɛgŋ na gbɛ, sikpl ɛs ogŋ anake nʼim nʼam ij etu a!»
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que ele se hospedara com homem pecador.
8 Kↄ Zashe igb inym es Ɛs Kↄtↄkↄ ecʼany af ɛtŋ dad ninɛ: «Ɛgŋ gbɛl, mʼow mʼoc ɛm ecʼob e mʼↄny a e likpr mʼap ↄgbↄru. Ɛtŋ eke mʼeb ɛgŋ nyam ecʼob dufre ɛm, mil ɛm, ke mʼↄ́wr sakp yar mʼↄŋʼn.»
8 Entrementes, Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: Senhor, resolvo dar aos pobres a metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, restituo quatro vezes mais.
9 Ɛtŋ Jesu dadʼr ninɛ: «Yɛfɛnyna sel ɛŋn ɛy akŋ aŋa, aŋke ɛgŋ na yɛji el Abraham e lilaw.
9 Então, Jesus lhe disse: Hoje, houve salvação nesta casa, pois que também este é filho de Abraão.
10 Tasi ɛm a, ɛgŋ ecʼIy ow am ↄl eke kʼeb agŋ ekʼirm a ɛlu es.»
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Eke -nʼam iri sodad amua a, ɛmɛny Jesu dad nyandrɛ ɛm ecʼodad nyam aŋke nʼam titm Jerusalɛm, ɛtŋ agŋ a am tutr eke Nyam ecʼes ɛw a am ow ɛy ↄkm kpɛkŋ.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus propôs uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Ɛtŋ kin odad eke lʼoc nʼam dad: «Akŋ nyam ecʼany ɛs nyam aam usu kpekpe ɛb nyam ɛm eke kʼeb es ɛw ecʼabusu, ke ɛ́wl mɛny ow.
12 Então, disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, com o fim de tomar posse de um reino e voltar.
13 Gbuŋ eke li kʼim a, lʼɛsŋ in eci juma kok ɛsɛl ab ɛm e lɛw, ɛtŋ nʼↄŋ ɛgŋ ɛgŋ os ekŋ yen, ɛtŋ li dad wɛl ninɛ: “Òcr kokar juma ɛŋan mij toŋ ke mʼɛ́wl mɛny mʼow.”
13 Chamou dez servos seus, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu volte.
14 Kↄ in ecʼɛb eyŋ a ifnʼn, ɛtŋ -lʼɛrm agŋ usʼr jam im dad eke ɛl erurm eke ɛgŋ ikŋ na in kʼɛw ɛl es.
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 Eke nʼim lʼeb es ɛw ecʼabusu a bake lʼɛwl lʼow a, lʼɛsŋ in eci juma kok ɛsɛl a eke li cɛc os nʼↄŋ a eke li kʼuw ɛgŋ ɛgŋ e juma e kok a e mij ekʼɛŋn ab any.
15 Quando ele voltou, depois de haver tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber que negócio cada um teria conseguido.
16 Krɛkrɛ ɛs a ow ɛtŋ dadʼr ninɛ: “Ɛgŋ gbɛl, ŋ e os ekŋ yen ab ɛm, mʼɛŋn os fandi.”
16 Compareceu o primeiro e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez.
17 Es ɛw ɛs a dadʼr ninɛ: “Juma kok ɛs mamn, ow akpl gbɛ! Eke ij nɛny nyam low likekli na ɛm a, ow sosiɛm mʼam ↄŋʼŋ abusu ekʼɛw ɛb lɛw es.”
17 Respondeu-lhe o senhor: Muito bem, servo bom; porque foste fiel no pouco, terás autoridade sobre dez cidades.
18 Yony ɛm ecʼa yɛji ow ɛtŋ dadʼr ninɛ: “Ɛgŋ gbɛl, ŋ e os ekŋ yen ab ɛm, mʼɛŋn os ekŋ yen yen sakp yen.”
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco.
19 Li dad ow ninɛ: “Mʼam ↄŋʼŋ abusu ekʼɛw ɛb yen es.”
19 A este disse: Terás autoridade sobre cinco cidades.
20 Nyahan ɛm e juma kok ɛs a ow ɛtŋ dad ninɛ: “Ɛgŋ gbɛl, kin ŋ e os a eke mʼucu es ↄhↄny ɛm mʼɛwʼŋ es.
20 Veio, então, outro, dizendo: Eis aqui, senhor, a tua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Mʼuruʼŋ aŋke mʼuw any eke ŋ el ɛgŋ tuↄtuↄ. Ɛtŋ bʼoc ob yecʼeke ŋ ɛwm es a, bʼub egb yecʼeke ewlm a.”
21 Pois tive medo de ti, que és homem rigoroso; tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Eke li dad ɛbɛn a, es ɛw ɛs a dadʼr ninɛ: “Ŋ el juma kok ɛs ŋuŋ; mʼow mʼoc ŋ ecʼodad ebl a mʼↄbrʼŋ low. Uw any eke mʼel ɛgŋ tuↄtuↄ, ke mi bʼoc ob yecʼeke mʼɛwm es, ke mi bʼub egb yecʼeke mʼewlm a;
22 Respondeu-lhe: Servo mau, por tua própria boca te condenarei. Sabias que eu sou homem rigoroso, que tiro o que não pus e ceifo o que não semeei;
23 ɛtŋ kↄ bla ɛtŋ ocm ɛm e os a iim ɛwm es os es ɛw usu, ow kokm juma bake, ɛsɛ elel eke mʼow ab af a, ke mʼóc os a lele ow e mij ab ab ee?”
23 por que não puseste o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, o receberia com juros.
24 Kpɛkŋ es ɛw ɛs a ɛwl mɛny ɛtŋ dad agŋ a ekʼanŋ yogŋ a ninɛ: “Èbr ir os a abu ɛm ↄŋn ɛgŋ a ekʼↄny fandi a.”
24 E disse aos que o assistiam: Tirai-lhe a mina e dai-a ao que tem as dez.
25 Kↄ -li dad ow ninɛ: “Ɛgŋ gbɛl, in nʼↄny os fandi ɛtŋ, ke ɛmɛny wɛl ↄŋʼn ee?”
25 Eles ponderaram: Senhor, ele já tem dez.
26 Lʼↄdu lʼeb li dad ninɛ: “Low nawrɛ mʼam dad ↄny: ɛgŋ fɛŋ eke ↄnym ob ab a, wɛl bʼow obnʼn; kↄ ɛgŋ eke ↄnym ob kaka a, tɛl a eke nʼↄny a yɛji, wɛl bʼow ↄdu ebʼr abu ɛm.
26 Pois eu vos declaro: a todo o que tem dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, o que tem lhe será tirado.
27 Kↄ sica ɛm ecʼefnu a ekʼerurm eke mi kʼel ɛl ecʼes ɛw ɛs a, ↄnyn owr ɛl aŋa, ke íbir ɛl ɛm ecʼany af!” »
27 Quanto, porém, a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e executai-os na minha presença.
28 Eke li dad ɛbɛn a, Jesu ikŋ bieku a anym am uyu im Jerusalɛm.
28 E, dito isto, prosseguia Jesus subindo para Jerusalém.
29 Eke nʼim bake nʼam titm Bɛtfaje lele Betani ab ekʼel Olivie lafɛny a ecʼogog a, Jesu ɛrm in e jam ɛsɛl ab ɛm ecʼagŋ yony,
29 Ora, aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos,
30 ɛtŋ li dad wɛl ninɛ: «Ìmn baŋn a ekʼanŋ anym a. Eke bʼow okr ɛm a, bʼow ɛkan gbaŋkↄ kpɛtɛŋni nyam eke wɛl ucur es, ke ɛgŋ kaka kʼuyum af. Ɔ̀nyn mↄmun in es ocr owr ir.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia fronteira e ali, ao entrardes, achareis preso um jumentinho que jamais homem algum montou; soltai-o e trazei-o.
31 Ekʼɛgŋ bʼibrm ↄny low a sosiɛm eke am mↄmun gbaŋkↄli ab es a, dàdr ir ɛsrɛ: “Ɛgŋ gbɛl a ↄny ow ecʼes abur.” »
31 Se alguém vos perguntar: Por que o soltais? Respondereis assim: Porque o Senhor precisa dele.
32 Agŋ a eke lʼɛrm a im ɛtŋ -lʼɛkn low a ɛsɛ elel eke Jesu dad ɛl ab af.
32 E, indo os que foram mandados, acharam segundo lhes dissera Jesus.
33 Eke -nʼam mↄmu gbaŋkↄli a es a, ow ecʼɛsɛl a am ibrm ɛl ɛsɛ: «Kↄ bla ɛtŋ am mↄmun gbaŋkↄli ab es ee?»
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que o soltais?
34 Ɛtŋ ɛrm ɛsɛl yony a dad ɛl ninɛ: «Ɛgŋ gbɛl a ↄny ow esʼabur.»
34 Responderam: Porque o Senhor precisa dele.
35 Ɛtŋ kpɛkŋ -lʼoc gbaŋkↄ kpɛtɛŋni a -lʼis Jesu. -Lʼoc ɛl eci sigbad -li faf ow af, ɛtŋ -nʼↄŋ Jesu uyu af.
35 Então, o trouxeram e, pondo as suas vestes sobre ele, ajudaram Jesus a montar.
36 Eke -nʼam an es -nʼimn anym ecʼa, agŋ am ot ɛl e sigbad faf ejagb.
36 Indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Eke nʼam titm Jerusalɛm, ejagb a ekʼam us nuŋ es imn Olivie lafɛny af ecʼa, agŋ a fɛŋ ekʼam usʼr jam a sos ɛm iŋn ɛm am kↄklm Nyam lebl gege, sakrowa a fɛŋ eke -lʼɛkan a sosiɛm eci.
37 E, quando se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos passou, jubilosa, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto,
38 -Nʼam dad -lʼɛsɛ: «Ke Nyam ɛ́dŋ Ɛb Ebu ekʼam ow Ɛs Kↄtↄkↄ e nin ɛm a ↄwrↄ! Sʼam kↄklm Nyam, ɛrm es ɛy lele anygbɛl ab ekʼanŋ afr a sosiɛm eci!»
38 dizendo: Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!
39 Farisiɛl bɛb ekʼanŋ agŋ ab ɛm a, dad Jesu ninɛ: «Low yɛgm agŋ ɛs, ɛ̀dŋn ŋ e jam ɛsɛl a yéwal.»
39 Ora, alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: Mestre, repreende os teus discípulos!
40 Kↄ Jesu dad ɛl ninɛ: «Eke -li yewal yɛji, mebn amua bʼow ↄg kↄklm im!»
40 Mas ele lhes respondeu: Asseguro-vos que, se eles se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 — ausente —
41 Quando ia chegando, vendo a cidade, chorou
42 — ausente —
42 e dizia: Ah! Se conheceras por ti mesma, ainda hoje, o que é devido à paz! Mas isto está agora oculto aos teus olhos.
43 Kↄ lɛgŋ am ow eke ŋ ecʼefnu bʼow awŋ lakp iwr did ɛlulʼŋ ɛm, ebʼŋ susu fɛŋ, aburʼŋ es atrʼŋ sel.
43 Pois sobre ti virão dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras e, por todos os lados, te apertarão o cerco;
44 -Li bʼow -ni ŋuŋnʼŋ nimum, ŋ lele ŋ ecʼɛb eyŋ ab ab. Ɛtŋ lebn kaka kʼow anm lawl lebn af ij, aŋke ŋ uwm lɛgŋ eke Nyam ow eke kʼɛlumʼŋ abu ab any!»
44 e te arrasarão e aos teus filhos dentro de ti; não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não reconheceste a oportunidade da tua visitação.
45 Sica Jesu im lʼɛy Nyamel gbɛl a e gbugŋ a, lʼogŋ án ↄlu a lʼok ↄkm,
45 Depois, entrando no templo, expulsou os que ali vendiam,
46 ɛtŋ li dad wɛl ninɛ: «Nyam Lɛl ɛm a, Nyam dad ninɛ: Ɛm ecʼêl a bʼow el Nyam ŋↄŋn ecʼêl. Ɛtŋ ↄny, am ocr kokr elu eci ɛŋanin usu!»
46 dizendo-lhes: Está escrito:
47 Sɛgŋ fɛŋ Jesu bʼim yɛgm agŋ low Nyamel gbɛl ab ɛm. Ɛtŋ egb waw ɛsɛl ɛgbɛl a, ol e low yɛgm ɛsɛl a, lele Jwifɛl ɛm ecʼany ɛsɛl ab ab, am ↄl eke kʼibiʼr.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam eliminá-lo;
48 Kↄ -lʼuwmn elel eke -li kʼɛŋan ow any, aŋke agŋ a fɛŋ bʼiri in e low sɛnyn sɛnyn.
48 contudo, não atinavam em como fazê-lo, porque todo o povo, ao ouvi-lo, ficava dominado por ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.