Lucas 19
Amani Owr (ADJ) vs BKJ
1 Eke Jesu ɛy Jeriko baŋn am ubr im a,
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 gbreŋgbi nyam eke wɛl bʼɛsŋ Zashe, ke el wus labm eb ɛsɛl ecʼɛgŋ ligbɛl a anŋ yogŋ.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 Nʼam ↄl eke li kʼɛkn ɛgŋ a eke el Jesu a, kↄ bieku a sosiɛm, lʼↄ́tum eke li kʼɛkn ow aŋke lʼel ɛgŋ kpɛtɛŋni.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Ɛtŋ lʼuru es nʼim lʼuyu sikomor ikŋ nyam lʼɛy ɛm eke li kʼɛkn Jesu, eke ow bʼow ɛcr yogŋ ecʼa sosiɛm.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Eke Jesu ow ba bʼigŋ yogŋ a, lʼigbl any ogŋ ɛtŋ li dad ow ninɛ: «Zashe, ògŋ es fafa us es; ow it eke yɛfɛnyna mi kʼɛy ŋ e gbugŋ a.»
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Ɛtŋ kpɛkŋ Zashe ogŋ es us es, oc Jesu ab im gbugŋ ɛtŋ ebʼr sos ɛm iŋn ɛm.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Agŋ a fɛŋ ekʼɛkn low na a am sɛsl ów dad ɛsɛ: «Ɛgŋ na gbɛ, sikpl ɛs ogŋ anake nʼim nʼam ij etu a!»
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Kↄ Zashe igb inym es Ɛs Kↄtↄkↄ ecʼany af ɛtŋ dad ninɛ: «Ɛgŋ gbɛl, mʼow mʼoc ɛm ecʼob e mʼↄny a e likpr mʼap ↄgbↄru. Ɛtŋ eke mʼeb ɛgŋ nyam ecʼob dufre ɛm, mil ɛm, ke mʼↄ́wr sakp yar mʼↄŋʼn.»
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Ɛtŋ Jesu dadʼr ninɛ: «Yɛfɛnyna sel ɛŋn ɛy akŋ aŋa, aŋke ɛgŋ na yɛji el Abraham e lilaw.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 Tasi ɛm a, ɛgŋ ecʼIy ow am ↄl eke kʼeb agŋ ekʼirm a ɛlu es.»
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Eke -nʼam iri sodad amua a, ɛmɛny Jesu dad nyandrɛ ɛm ecʼodad nyam aŋke nʼam titm Jerusalɛm, ɛtŋ agŋ a am tutr eke Nyam ecʼes ɛw a am ow ɛy ↄkm kpɛkŋ.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 Ɛtŋ kin odad eke lʼoc nʼam dad: «Akŋ nyam ecʼany ɛs nyam aam usu kpekpe ɛb nyam ɛm eke kʼeb es ɛw ecʼabusu, ke ɛ́wl mɛny ow.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Gbuŋ eke li kʼim a, lʼɛsŋ in eci juma kok ɛsɛl ab ɛm e lɛw, ɛtŋ nʼↄŋ ɛgŋ ɛgŋ os ekŋ yen, ɛtŋ li dad wɛl ninɛ: “Òcr kokar juma ɛŋan mij toŋ ke mʼɛ́wl mɛny mʼow.”
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Kↄ in ecʼɛb eyŋ a ifnʼn, ɛtŋ -lʼɛrm agŋ usʼr jam im dad eke ɛl erurm eke ɛgŋ ikŋ na in kʼɛw ɛl es.
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Eke nʼim lʼeb es ɛw ecʼabusu a bake lʼɛwl lʼow a, lʼɛsŋ in eci juma kok ɛsɛl a eke li cɛc os nʼↄŋ a eke li kʼuw ɛgŋ ɛgŋ e juma e kok a e mij ekʼɛŋn ab any.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 Krɛkrɛ ɛs a ow ɛtŋ dadʼr ninɛ: “Ɛgŋ gbɛl, ŋ e os ekŋ yen ab ɛm, mʼɛŋn os fandi.”
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Es ɛw ɛs a dadʼr ninɛ: “Juma kok ɛs mamn, ow akpl gbɛ! Eke ij nɛny nyam low likekli na ɛm a, ow sosiɛm mʼam ↄŋʼŋ abusu ekʼɛw ɛb lɛw es.”
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 Yony ɛm ecʼa yɛji ow ɛtŋ dadʼr ninɛ: “Ɛgŋ gbɛl, ŋ e os ekŋ yen ab ɛm, mʼɛŋn os ekŋ yen yen sakp yen.”
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Li dad ow ninɛ: “Mʼam ↄŋʼŋ abusu ekʼɛw ɛb yen es.”
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Nyahan ɛm e juma kok ɛs a ow ɛtŋ dad ninɛ: “Ɛgŋ gbɛl, kin ŋ e os a eke mʼucu es ↄhↄny ɛm mʼɛwʼŋ es.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 Mʼuruʼŋ aŋke mʼuw any eke ŋ el ɛgŋ tuↄtuↄ. Ɛtŋ bʼoc ob yecʼeke ŋ ɛwm es a, bʼub egb yecʼeke ewlm a.”
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 Eke li dad ɛbɛn a, es ɛw ɛs a dadʼr ninɛ: “Ŋ el juma kok ɛs ŋuŋ; mʼow mʼoc ŋ ecʼodad ebl a mʼↄbrʼŋ low. Uw any eke mʼel ɛgŋ tuↄtuↄ, ke mi bʼoc ob yecʼeke mʼɛwm es, ke mi bʼub egb yecʼeke mʼewlm a;
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 ɛtŋ kↄ bla ɛtŋ ocm ɛm e os a iim ɛwm es os es ɛw usu, ow kokm juma bake, ɛsɛ elel eke mʼow ab af a, ke mʼóc os a lele ow e mij ab ab ee?”
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 Kpɛkŋ es ɛw ɛs a ɛwl mɛny ɛtŋ dad agŋ a ekʼanŋ yogŋ a ninɛ: “Èbr ir os a abu ɛm ↄŋn ɛgŋ a ekʼↄny fandi a.”
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 Kↄ -li dad ow ninɛ: “Ɛgŋ gbɛl, in nʼↄny os fandi ɛtŋ, ke ɛmɛny wɛl ↄŋʼn ee?”
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 Lʼↄdu lʼeb li dad ninɛ: “Low nawrɛ mʼam dad ↄny: ɛgŋ fɛŋ eke ↄnym ob ab a, wɛl bʼow obnʼn; kↄ ɛgŋ eke ↄnym ob kaka a, tɛl a eke nʼↄny a yɛji, wɛl bʼow ↄdu ebʼr abu ɛm.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Kↄ sica ɛm ecʼefnu a ekʼerurm eke mi kʼel ɛl ecʼes ɛw ɛs a, ↄnyn owr ɛl aŋa, ke íbir ɛl ɛm ecʼany af!” »
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Eke li dad ɛbɛn a, Jesu ikŋ bieku a anym am uyu im Jerusalɛm.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Eke nʼim bake nʼam titm Bɛtfaje lele Betani ab ekʼel Olivie lafɛny a ecʼogog a, Jesu ɛrm in e jam ɛsɛl ab ɛm ecʼagŋ yony,
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 ɛtŋ li dad wɛl ninɛ: «Ìmn baŋn a ekʼanŋ anym a. Eke bʼow okr ɛm a, bʼow ɛkan gbaŋkↄ kpɛtɛŋni nyam eke wɛl ucur es, ke ɛgŋ kaka kʼuyum af. Ɔ̀nyn mↄmun in es ocr owr ir.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 Ekʼɛgŋ bʼibrm ↄny low a sosiɛm eke am mↄmun gbaŋkↄli ab es a, dàdr ir ɛsrɛ: “Ɛgŋ gbɛl a ↄny ow ecʼes abur.” »
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Agŋ a eke lʼɛrm a im ɛtŋ -lʼɛkn low a ɛsɛ elel eke Jesu dad ɛl ab af.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Eke -nʼam mↄmu gbaŋkↄli a es a, ow ecʼɛsɛl a am ibrm ɛl ɛsɛ: «Kↄ bla ɛtŋ am mↄmun gbaŋkↄli ab es ee?»
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Ɛtŋ ɛrm ɛsɛl yony a dad ɛl ninɛ: «Ɛgŋ gbɛl a ↄny ow esʼabur.»
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Ɛtŋ kpɛkŋ -lʼoc gbaŋkↄ kpɛtɛŋni a -lʼis Jesu. -Lʼoc ɛl eci sigbad -li faf ow af, ɛtŋ -nʼↄŋ Jesu uyu af.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 Eke -nʼam an es -nʼimn anym ecʼa, agŋ am ot ɛl e sigbad faf ejagb.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Eke nʼam titm Jerusalɛm, ejagb a ekʼam us nuŋ es imn Olivie lafɛny af ecʼa, agŋ a fɛŋ ekʼam usʼr jam a sos ɛm iŋn ɛm am kↄklm Nyam lebl gege, sakrowa a fɛŋ eke -lʼɛkan a sosiɛm eci.
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 -Nʼam dad -lʼɛsɛ: «Ke Nyam ɛ́dŋ Ɛb Ebu ekʼam ow Ɛs Kↄtↄkↄ e nin ɛm a ↄwrↄ! Sʼam kↄklm Nyam, ɛrm es ɛy lele anygbɛl ab ekʼanŋ afr a sosiɛm eci!»
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Farisiɛl bɛb ekʼanŋ agŋ ab ɛm a, dad Jesu ninɛ: «Low yɛgm agŋ ɛs, ɛ̀dŋn ŋ e jam ɛsɛl a yéwal.»
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Kↄ Jesu dad ɛl ninɛ: «Eke -li yewal yɛji, mebn amua bʼow ↄg kↄklm im!»
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 — ausente —
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 — ausente —
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Kↄ lɛgŋ am ow eke ŋ ecʼefnu bʼow awŋ lakp iwr did ɛlulʼŋ ɛm, ebʼŋ susu fɛŋ, aburʼŋ es atrʼŋ sel.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 -Li bʼow -ni ŋuŋnʼŋ nimum, ŋ lele ŋ ecʼɛb eyŋ ab ab. Ɛtŋ lebn kaka kʼow anm lawl lebn af ij, aŋke ŋ uwm lɛgŋ eke Nyam ow eke kʼɛlumʼŋ abu ab any!»
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Sica Jesu im lʼɛy Nyamel gbɛl a e gbugŋ a, lʼogŋ án ↄlu a lʼok ↄkm,
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 ɛtŋ li dad wɛl ninɛ: «Nyam Lɛl ɛm a, Nyam dad ninɛ: Ɛm ecʼêl a bʼow el Nyam ŋↄŋn ecʼêl. Ɛtŋ ↄny, am ocr kokr elu eci ɛŋanin usu!»
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Sɛgŋ fɛŋ Jesu bʼim yɛgm agŋ low Nyamel gbɛl ab ɛm. Ɛtŋ egb waw ɛsɛl ɛgbɛl a, ol e low yɛgm ɛsɛl a, lele Jwifɛl ɛm ecʼany ɛsɛl ab ab, am ↄl eke kʼibiʼr.
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 Kↄ -lʼuwmn elel eke -li kʼɛŋan ow any, aŋke agŋ a fɛŋ bʼiri in e low sɛnyn sɛnyn.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.