Lucas 19
Amani Owr (ADJ) vs NAA
1 Eke Jesu ɛy Jeriko baŋn am ubr im a,
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 gbreŋgbi nyam eke wɛl bʼɛsŋ Zashe, ke el wus labm eb ɛsɛl ecʼɛgŋ ligbɛl a anŋ yogŋ.
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 Nʼam ↄl eke li kʼɛkn ɛgŋ a eke el Jesu a, kↄ bieku a sosiɛm, lʼↄ́tum eke li kʼɛkn ow aŋke lʼel ɛgŋ kpɛtɛŋni.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Ɛtŋ lʼuru es nʼim lʼuyu sikomor ikŋ nyam lʼɛy ɛm eke li kʼɛkn Jesu, eke ow bʼow ɛcr yogŋ ecʼa sosiɛm.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 Eke Jesu ow ba bʼigŋ yogŋ a, lʼigbl any ogŋ ɛtŋ li dad ow ninɛ: «Zashe, ògŋ es fafa us es; ow it eke yɛfɛnyna mi kʼɛy ŋ e gbugŋ a.»
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 Ɛtŋ kpɛkŋ Zashe ogŋ es us es, oc Jesu ab im gbugŋ ɛtŋ ebʼr sos ɛm iŋn ɛm.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 Agŋ a fɛŋ ekʼɛkn low na a am sɛsl ów dad ɛsɛ: «Ɛgŋ na gbɛ, sikpl ɛs ogŋ anake nʼim nʼam ij etu a!»
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 Kↄ Zashe igb inym es Ɛs Kↄtↄkↄ ecʼany af ɛtŋ dad ninɛ: «Ɛgŋ gbɛl, mʼow mʼoc ɛm ecʼob e mʼↄny a e likpr mʼap ↄgbↄru. Ɛtŋ eke mʼeb ɛgŋ nyam ecʼob dufre ɛm, mil ɛm, ke mʼↄ́wr sakp yar mʼↄŋʼn.»
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 Ɛtŋ Jesu dadʼr ninɛ: «Yɛfɛnyna sel ɛŋn ɛy akŋ aŋa, aŋke ɛgŋ na yɛji el Abraham e lilaw.
9 Então Jesus lhe disse:
10 Tasi ɛm a, ɛgŋ ecʼIy ow am ↄl eke kʼeb agŋ ekʼirm a ɛlu es.»
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Eke -nʼam iri sodad amua a, ɛmɛny Jesu dad nyandrɛ ɛm ecʼodad nyam aŋke nʼam titm Jerusalɛm, ɛtŋ agŋ a am tutr eke Nyam ecʼes ɛw a am ow ɛy ↄkm kpɛkŋ.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Ɛtŋ kin odad eke lʼoc nʼam dad: «Akŋ nyam ecʼany ɛs nyam aam usu kpekpe ɛb nyam ɛm eke kʼeb es ɛw ecʼabusu, ke ɛ́wl mɛny ow.
12 Por isso, Jesus disse:
13 Gbuŋ eke li kʼim a, lʼɛsŋ in eci juma kok ɛsɛl ab ɛm e lɛw, ɛtŋ nʼↄŋ ɛgŋ ɛgŋ os ekŋ yen, ɛtŋ li dad wɛl ninɛ: “Òcr kokar juma ɛŋan mij toŋ ke mʼɛ́wl mɛny mʼow.”
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 Kↄ in ecʼɛb eyŋ a ifnʼn, ɛtŋ -lʼɛrm agŋ usʼr jam im dad eke ɛl erurm eke ɛgŋ ikŋ na in kʼɛw ɛl es.
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 Eke nʼim lʼeb es ɛw ecʼabusu a bake lʼɛwl lʼow a, lʼɛsŋ in eci juma kok ɛsɛl a eke li cɛc os nʼↄŋ a eke li kʼuw ɛgŋ ɛgŋ e juma e kok a e mij ekʼɛŋn ab any.
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 Krɛkrɛ ɛs a ow ɛtŋ dadʼr ninɛ: “Ɛgŋ gbɛl, ŋ e os ekŋ yen ab ɛm, mʼɛŋn os fandi.”
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 Es ɛw ɛs a dadʼr ninɛ: “Juma kok ɛs mamn, ow akpl gbɛ! Eke ij nɛny nyam low likekli na ɛm a, ow sosiɛm mʼam ↄŋʼŋ abusu ekʼɛw ɛb lɛw es.”
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 Yony ɛm ecʼa yɛji ow ɛtŋ dadʼr ninɛ: “Ɛgŋ gbɛl, ŋ e os ekŋ yen ab ɛm, mʼɛŋn os ekŋ yen yen sakp yen.”
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 Li dad ow ninɛ: “Mʼam ↄŋʼŋ abusu ekʼɛw ɛb yen es.”
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 Nyahan ɛm e juma kok ɛs a ow ɛtŋ dad ninɛ: “Ɛgŋ gbɛl, kin ŋ e os a eke mʼucu es ↄhↄny ɛm mʼɛwʼŋ es.
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Mʼuruʼŋ aŋke mʼuw any eke ŋ el ɛgŋ tuↄtuↄ. Ɛtŋ bʼoc ob yecʼeke ŋ ɛwm es a, bʼub egb yecʼeke ewlm a.”
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 Eke li dad ɛbɛn a, es ɛw ɛs a dadʼr ninɛ: “Ŋ el juma kok ɛs ŋuŋ; mʼow mʼoc ŋ ecʼodad ebl a mʼↄbrʼŋ low. Uw any eke mʼel ɛgŋ tuↄtuↄ, ke mi bʼoc ob yecʼeke mʼɛwm es, ke mi bʼub egb yecʼeke mʼewlm a;
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 ɛtŋ kↄ bla ɛtŋ ocm ɛm e os a iim ɛwm es os es ɛw usu, ow kokm juma bake, ɛsɛ elel eke mʼow ab af a, ke mʼóc os a lele ow e mij ab ab ee?”
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 Kpɛkŋ es ɛw ɛs a ɛwl mɛny ɛtŋ dad agŋ a ekʼanŋ yogŋ a ninɛ: “Èbr ir os a abu ɛm ↄŋn ɛgŋ a ekʼↄny fandi a.”
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 Kↄ -li dad ow ninɛ: “Ɛgŋ gbɛl, in nʼↄny os fandi ɛtŋ, ke ɛmɛny wɛl ↄŋʼn ee?”
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 Lʼↄdu lʼeb li dad ninɛ: “Low nawrɛ mʼam dad ↄny: ɛgŋ fɛŋ eke ↄnym ob ab a, wɛl bʼow obnʼn; kↄ ɛgŋ eke ↄnym ob kaka a, tɛl a eke nʼↄny a yɛji, wɛl bʼow ↄdu ebʼr abu ɛm.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 Kↄ sica ɛm ecʼefnu a ekʼerurm eke mi kʼel ɛl ecʼes ɛw ɛs a, ↄnyn owr ɛl aŋa, ke íbir ɛl ɛm ecʼany af!” »
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 Eke li dad ɛbɛn a, Jesu ikŋ bieku a anym am uyu im Jerusalɛm.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 Eke nʼim bake nʼam titm Bɛtfaje lele Betani ab ekʼel Olivie lafɛny a ecʼogog a, Jesu ɛrm in e jam ɛsɛl ab ɛm ecʼagŋ yony,
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 ɛtŋ li dad wɛl ninɛ: «Ìmn baŋn a ekʼanŋ anym a. Eke bʼow okr ɛm a, bʼow ɛkan gbaŋkↄ kpɛtɛŋni nyam eke wɛl ucur es, ke ɛgŋ kaka kʼuyum af. Ɔ̀nyn mↄmun in es ocr owr ir.
30 dizendo-lhes:
31 Ekʼɛgŋ bʼibrm ↄny low a sosiɛm eke am mↄmun gbaŋkↄli ab es a, dàdr ir ɛsrɛ: “Ɛgŋ gbɛl a ↄny ow ecʼes abur.” »
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 Agŋ a eke lʼɛrm a im ɛtŋ -lʼɛkn low a ɛsɛ elel eke Jesu dad ɛl ab af.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 Eke -nʼam mↄmu gbaŋkↄli a es a, ow ecʼɛsɛl a am ibrm ɛl ɛsɛ: «Kↄ bla ɛtŋ am mↄmun gbaŋkↄli ab es ee?»
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 Ɛtŋ ɛrm ɛsɛl yony a dad ɛl ninɛ: «Ɛgŋ gbɛl a ↄny ow esʼabur.»
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 Ɛtŋ kpɛkŋ -lʼoc gbaŋkↄ kpɛtɛŋni a -lʼis Jesu. -Lʼoc ɛl eci sigbad -li faf ow af, ɛtŋ -nʼↄŋ Jesu uyu af.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 Eke -nʼam an es -nʼimn anym ecʼa, agŋ am ot ɛl e sigbad faf ejagb.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 Eke nʼam titm Jerusalɛm, ejagb a ekʼam us nuŋ es imn Olivie lafɛny af ecʼa, agŋ a fɛŋ ekʼam usʼr jam a sos ɛm iŋn ɛm am kↄklm Nyam lebl gege, sakrowa a fɛŋ eke -lʼɛkan a sosiɛm eci.
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 -Nʼam dad -lʼɛsɛ: «Ke Nyam ɛ́dŋ Ɛb Ebu ekʼam ow Ɛs Kↄtↄkↄ e nin ɛm a ↄwrↄ! Sʼam kↄklm Nyam, ɛrm es ɛy lele anygbɛl ab ekʼanŋ afr a sosiɛm eci!»
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 Farisiɛl bɛb ekʼanŋ agŋ ab ɛm a, dad Jesu ninɛ: «Low yɛgm agŋ ɛs, ɛ̀dŋn ŋ e jam ɛsɛl a yéwal.»
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 Kↄ Jesu dad ɛl ninɛ: «Eke -li yewal yɛji, mebn amua bʼow ↄg kↄklm im!»
40 Mas Jesus respondeu:
41 — ausente —
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 — ausente —
42 dizendo:
43 Kↄ lɛgŋ am ow eke ŋ ecʼefnu bʼow awŋ lakp iwr did ɛlulʼŋ ɛm, ebʼŋ susu fɛŋ, aburʼŋ es atrʼŋ sel.
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 -Li bʼow -ni ŋuŋnʼŋ nimum, ŋ lele ŋ ecʼɛb eyŋ ab ab. Ɛtŋ lebn kaka kʼow anm lawl lebn af ij, aŋke ŋ uwm lɛgŋ eke Nyam ow eke kʼɛlumʼŋ abu ab any!»
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 Sica Jesu im lʼɛy Nyamel gbɛl a e gbugŋ a, lʼogŋ án ↄlu a lʼok ↄkm,
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 ɛtŋ li dad wɛl ninɛ: «Nyam Lɛl ɛm a, Nyam dad ninɛ: Ɛm ecʼêl a bʼow el Nyam ŋↄŋn ecʼêl. Ɛtŋ ↄny, am ocr kokr elu eci ɛŋanin usu!»
46 dizendo-lhes:
47 Sɛgŋ fɛŋ Jesu bʼim yɛgm agŋ low Nyamel gbɛl ab ɛm. Ɛtŋ egb waw ɛsɛl ɛgbɛl a, ol e low yɛgm ɛsɛl a, lele Jwifɛl ɛm ecʼany ɛsɛl ab ab, am ↄl eke kʼibiʼr.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 Kↄ -lʼuwmn elel eke -li kʼɛŋan ow any, aŋke agŋ a fɛŋ bʼiri in e low sɛnyn sɛnyn.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.