João 18
Amani Owr (ADJ) vs NVT
1 Eke Jesu dad ów amua bake ow uwr a, in e jam ɛsɛl ab ab, -nʼim Sedrↄn eci mij ewl mij a e jam a. Yogŋ, egb lakp nyam anŋ eke in e jam ɛsɛl ab ab -nʼimn -lʼokr ɛm.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 Judas eke am ↄl Jesu ij a yɛji uw usu ab any, aŋke sakp nↄnↄ Jesu lele in e jam ɛsɛl ab ab bʼas luku yogŋ.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 Egb waw ɛsɛl ecʼagŋ ɛgbɛl a lele Farisiɛl ecʼogog ecʼagŋ ab ab ot srↄda eyŋ lele usu ↄsu ɛsɛl ab ↄŋ Judas, ɛtŋ lʼot wɛl ab nʼim egb lakp ab ɛm. Ar mob anŋ ɛl abu ɛm ɛtŋ -nʼↄnym es ɛkan mob lele mrabri ab.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 Ɛtŋ eke Jesu uw low a fɛŋ eke bʼow ɛŋnʼn ab any a, nʼim li titm wɛl ɛtŋ nʼam ibrm wɛl lʼɛsɛ: «Kↄ bwo am ↄↄl ee?»
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 -Li dad ow ninɛ: «Nasarɛt e Jesu.» Jesu dad ɛl ninɛ: «Ɛm ana.» Ke Judas eke am ↄny Jesu ↄŋ ɛl a anŋ ɛl ab.
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 Kpɛkŋ eke Jesu bi dad ɛl ekʼow el in a, -li kpukŋ -nʼim jam ɛtŋ -lʼok wus.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 Ɛmɛny Jesu am ibrm ɛl ɛsɛ: «Kↄ bwo am ↄↄl ee?» -Li dad ninɛ: «Nasarɛt e Jesu.»
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 Jesu dad ɛl ninɛ: «Mʼikŋ anym mi dad ↄny eke ɛm ana. Eke ow el ɛm am ↄↄlʼm, ke ɛ̀gbr agŋ likpr a es im.»
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 Elel eke odad a eke li dad a kʼiyr nɛny ana: «Ɛm Ɛs, mʼirmnm ŋ ecʼagŋ a eke abulʼm a e nyam yɛji.»
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 Sica Simↄ Piɛr ↄny lab ler ɛm eke nʼↄnym ab a lʼↄsm es, ɛtŋ lʼiyr egb waw ɛs ligbɛl a ecʼabu ɛlum ɛs a, ɛtŋ lʼubr ow lidr e lↄru ab es. (Abu ɛlum ɛs a e nin a el Malkus.)
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 Kↄ Jesu dad Piɛr ninɛ: «Òc ŋ e lab ler ɛm a ɛlu ow ecʼekpr ab ɛm. Kↄ am tutr eke mi kʼow mʼɛgŋm gbre e mij kpↄk a eke ɛm Ɛs ↄŋʼm ab ee?»
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 Srↄda eyŋ a lele ɛl eci nyimn ɛs ab ab, Jwifɛl ecʼes ɛw ɛl a eci usu ↄsu ɛsɛl a okr af ↄny Jesu ɛtŋ -nʼawŋ ow.
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 -Lʼikŋ anym -lʼoc ow -nʼim An ogŋ a. An el Kayif eke lakpo ab af el egb waw ɛs ligbɛl a eci anu.
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 Ke Kayif anake ↄm Jwifɛl ecʼes ɛw ɛl a ów dad eke: owʼn akpl ↄny eci eke ɛgŋ nyam in kʼuw dedeku a fɛŋ ecʼa.
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 Simↄ Piɛr lele jam ɛs ɛjeci nyam ab am us Jesu jam. Eke jam ɛs na el ɛgŋ eke egb waw ɛs ligbɛl a uw any a, ow ↄŋ lʼɛy ow e gbugŋ a Jesu ab.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 Kↄ Piɛr gbɛ anŋ gbeŋ lisany a. Ɛtŋ jam ɛs a eke egb waw ɛs ligbɛl a uw any a ɛy ↄkm ow dad yↄw a eke am ↄsu lisany a odad ɛtŋ nʼↄŋ Piɛr yɛji ɛy gbugŋ a.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 Yↄw a dad Piɛr ninɛ: «Kↄ ŋ yɛji, elm ɛgŋ na e jam ɛsɛl ab ɛm ecʼɛgŋ nyam ee?» Piɛr dadʼr ninɛ: «Mʼelm in e jam ɛs.»
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 Ow el lɛfr lɛgŋ iy, ow sosiɛm anake madu a lele usu ↄsu ɛsɛl ab ab fuf al ke ok es am ↄgbu a. Piɛr yɛji anŋ ɛl ɛm ɛtŋ am ↄgbu al a.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 Egb waw ɛs ligbɛl a am ibrm Jesu low eke ↄn in e jam ɛsɛl a lele in e low yɛgm ab ab es.
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 Jesu dadʼr ninɛ: «Mi dad agŋ a fɛŋ ecʼany af; sɛgŋ a fɛŋ mi bi yɛgm agŋ low Nyam nuŋ igŋ susu a lele Nyamel gbɛl ɛm ab, yogŋ eke Jwifɛl fɛŋ bʼas luku a ɛtŋ mi dádm low kaka es lↄl ɛm.
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 Kↄ bla sosiɛm ɛtŋ am ibrm im low ee? Ìbrm agŋ a eke iri yecʼa eke mi dad ɛl a; ɛl, -lʼuw yecʼa eke mi dad ɛl ab any sɛnyn sɛnyn.»
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 Eke Jesu dad nɛnɛ a, usu ↄsu ɛsɛl ab ɛm e nyam ekʼanŋ yogŋ a ɛdŋ Jesu any af ɛtŋ am dad ɛsɛ: «Kↄ ɛbɛn eke am dad egb waw ɛs ligbɛl odad ana ee?»
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 Jesu dadʼr ninɛ: «Eke mi dad low eke akplm, ɛ̀lu ↄkm; sica eke low a eke mi dad a akpl, ke bla sosiɛm ɛtŋ am ↄrʼm ee?»
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 Ɛtŋ An ↄŋ wɛl oc Jesu eke anŋ meb ɛm a im egb waw ɛs ligbɛl Kayif ogŋ a.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 Wanci ab af cɛ, Simↄ Piɛr gbɛ anŋ yogŋ a cɛ am ↄgbu al. Wɛl am ibrmʼn ɛsɛ: «Kↄ ŋ yɛji elm ɛgŋ na e jam ɛsɛl ab ɛm ecʼɛgŋ nyam ee?» Kↄ Piɛr ɛgbr dad ninɛ: «Mʼelm in e jam ɛsɛl ab ɛm ecʼɛgŋ.»
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 Egb waw ɛs ligbɛl a e madu ab ɛm e nyam, eke el ɛgŋ a eke Piɛr akpr lↄru es a ecʼɛgŋ a, dadʼr ninɛ: «Kↄ mʼɛknmʼŋ in ab egb lakp ab ɛm ee?»
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 Kↄ ɛmɛny Piɛr ɛgbr. Ɛtŋ ow e wanci ab af cɛ ŋgↄs ikŋ.
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 Ibribr fafa ɛm a, wɛl igŋ Kayif ogŋ a ɛtŋ oc Jesu im Pilat eke Rom ɛw Jude ecʼes ɛw ɛs a eci gbugŋ a. Jwifɛl ecʼes ɛwɛl a okm gbugŋ a bake -li kʼ uwmn anŋ, Pak ecʼob eke -li kʼↄtu -lʼij a sosiɛm.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 Ow sosiɛm Pilat ow ɛŋn ɛl gbeŋ ɛtŋ am ibrm ɛl ɛsɛ: «Kↄ bla lowi af am cicar ɛgŋ na ee?»
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 -Li dad ow ninɛ: «Blel lʼelm low ŋuŋ kok ɛs, blel sʼocmʼn sʼismʼŋ.»
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 Pilat dad ɛl ninɛ: «Òcr ir ↄny obi ke ↄny ecʼol ab ɛm, jɛ́jr in e low okr.» -Li dad ninɛ: «Sʼↄnym abusu eke si kʼↄb ɛgŋ low luw eci.»
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 Jesu eci luw owi a eke dad ow ecʼodad a ecʼelel eke kʼiyr nɛny ana.
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 Ɛtŋ Pilat ɛwl ɛy gbugŋ; nʼↄŋ wɛl ɛsŋ Jesu ow ɛtŋ nʼam ibrm ow lʼɛsɛ: «Kↄ ŋ, Jwifɛl ecʼɛb ebu ab ana ee?»
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 Jesu dad ninɛ: «Kↄ eke tutr ŋ obi ɛtŋ am dad, oglog agŋ dadʼŋ ɛm e lís e low ee?»
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 Pilat dad ninɛ: «Kↄ ɛm Jwif mʼel ee? Ŋ ecʼɛbr ecʼagŋ lele egb waw ɛsɛl ɛgbɛl ab ocʼŋ isʼm; kↄ bla kok ee?»
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 Jesu dad ninɛ: «Ɛm ecʼes ɛw a elm wus na eci; blel ɛm ecʼes ɛw a el wus na eci, ke blel ɛm eci juma kok ɛsɛl a ógŋ mum. -Li kʼɛgŋmn wɛl ocm im ↄↄm Jwifɛl ecʼes ɛwɛl a. Njaŋ, ɛm ecʼes ɛw a elm wus na eci.»
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 Ɛtŋ Pilat dadʼr ninɛ: «Njɛ ŋ, ɛb ebu ee?» Jesu dad ninɛ: «Ŋ dad eke mʼel ɛb ebu. Ɛm, wɛl ewʼm mʼow wus af aŋa eke mi kʼij low nɛnyɛmbri nyam e daŋku. Ɛgŋ fɛŋ eke el low nɛnyɛmbri nyam ecʼa bʼiri ɛm ecʼodad.»
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 Pilat dad ninɛ: «Low nɛnyɛmbri nyam, ke bla?»
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 Gbɛkↄ ↄny ecʼol a eke ↄnyn ab ɛm, sakp sakp fɛŋ Pak ecʼes gbɛgbl e lɛgŋ a, mi bʼɛlu ↄny sobel ɛm ɛs nyam es. Kↄ am erurir eke mi kʼɛlu Jwifɛl ecʼɛb ebu ab es mʼↄŋ ↄny ee?»
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 -Li dad ow sↄg ɛm ninɛ: «Njaŋ, ow elm in! Ɛy, Barabas sʼam erur!» Ke Barabas a ɛgŋ ŋuŋ.
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.