João 11
Amani Owr (ADJ) vs NAA
1 — ausente —
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Agŋ lisijↄwɛl yony a ɛrm ɛgŋ eke kʼim dad Jesu eke in ecʼɛgŋ a eke li bʼerur a ↄl am ↄny.
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Eke Jesu iri amani na a, li dad ninɛ: «Ɔl ikŋ na kʼow ibimʼn, ow el Nyam ecʼanygbɛl a eci, yecʼɛtŋ ke Nyam ecʼIy ecʼanygbɛl a ɛ́y ↄkm.»
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Ke Jesu bʼerur Mart, ow lisijↄw lele Lasar ab sɛnyn sɛnyn.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Ow sosiɛm Lasar ecʼↄl owi a eke lʼiri a, nʼanŋ usu a eke nʼanŋ a li kok sɛgŋ yony lʼok af.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Ɛtŋ ca li dad in e jam ɛsɛl a ninɛ: «Sʼɛ́wal sʼimn Jude.»
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Jam ɛsɛl a dadʼr ninɛ: «Low yɛgm agŋ ɛs, yogŋ anake wɛl ↄl eke kʼibiʼŋ mebn ɛm a, ↄrↄfn kʼɛtum es yɛji ɛtŋ ɛmɛny am erur eke kʼɛwl im ee?»
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Jesu dad ɛl ninɛ: «Lɛgŋ mum ɛm a wanci lɛw yony bʼanŋ, kↄ yadŋ ee? Eke lɛgŋ owr ɛgŋ am an es, lʼuyuam ob ab aŋke nʼam ɛkn wus na ecʼusuayl a.
9 Jesus respondeu:
10 Kↄ eke ɛgŋ am an es ncok ɛm, li bʼuyum ob ab aŋke usuayl anm in ɛm.»
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Eke li dad ów amua bake ow uwr a, lʼigŋ af li dad ninɛ: «Ɛy lawl a mɛmn nʼam ɛru, kↄ mʼow mʼim mʼuwrʼr.»
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Jam ɛsɛl a dad ninɛ: «Ɛgŋ gbɛl, eke ow el mɛmn nʼam ɛru tasi, li bʼow lʼewl.»
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Tasi ɛm a, Lasar e luw a ecʼodad anake Jesu am dad a, ɛtŋ jam ɛsɛl a e tutr ɛm a, ow el mɛmn cɛ.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Ow ↄŋ Jesu dad ulm ɛl es ninɛ: «Lasar uw.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Eke mʼiim yogŋ a, sos ɛm am iŋnʼm ↄny eci yecʼɛtŋ ke úbrʼm nawrɛ. Gbɛkↄ ɛy fɛŋ sʼímn in ogŋ a.»
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Ɛtŋ Toma, eke wɛl igŋ nin af Oli a, dad jam ɛsɛl ɛjecʼa ninɛ: «Ɛy yɛji, sʼímn yogŋ ke sʼúwr in ab.»
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Eke Jesu im ok yogŋ a, lʼiri eke Lasar anŋ uwↄmu ɛm ij sɛgŋ yar.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Eke Betani titm Jerusalɛm ke ow ijm kilo nyahan yɛjʼa,
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Jwifɛl nↄnↄ ow Mart lele Mari ab ogŋ eke kʼatr ɛl sos es ɛl lisijim e luw na sosiɛm.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Eke Mart iri eke Jesu am ow a, nʼim ow ecʼↄbr ɛm, kↄ Mari gbɛ sig es gbugŋ.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Mart dad Jesu ninɛ: «Ɛgŋ gbɛl, blel anŋ aŋa, ɛm lisijim blel uwm.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Gbɛkↄ mʼuw any, eke caca ɛm yɛji, low fɛŋ eke bʼow ibrm Nyam a, li bʼow nʼↄŋʼŋ.»
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Jesu dadʼr ninɛ: «Esŋ jim bʼow igb luw ɛm.»
23 Jesus disse a ela:
24 Mart dad ninɛ: «Mʼuw any eke lɛgŋ es abal el ɛm a eke agŋ ekʼuw a bʼow igb luw ɛm a, in yɛji li bʼow lʼigb.»
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Jesu dadʼr ninɛ: «Mʼel luw ɛm anŋ igb lele sel ab. Ɛgŋ ekʼↄny ↄmn ɛm ɛm a, eke lʼuw yɛji, li bʼow nʼanŋ owr abŋ ɛm;
25 Então Jesus declarou:
26 ɛtŋ ɛgŋ ekʼanŋ owr ke ↄny ↄmn ɛm ɛm a, li kʼow lʼuwm lɛgŋ kaka. Kↄ ↄny ↄmn low na ɛm ee?»
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Li dad ninɛ: «Ɛgŋ gbɛl, mʼub nawrɛ eke el Mesi a, Nyam ecʼIy eke kʼow wus na af a.»
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Eke lʼɛw nɛny es a, nʼim lʼɛsŋ lisijↄw Mari ɛtŋ nʼam dad ow lebl es is ɛm lʼɛsɛ: «Low yɛgm agŋ ɛs a ow anŋ aŋa, ɛtŋ nʼam ɛsŋʼŋ.»
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Eke Mari bʼiri sodad amua a, kpɛkŋ lʼigb es ogŋ ɛm nʼim nʼɛŋn Jesu.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Ke Jesu kʼɛym baŋn a yɛji, kↄ nʼanŋ usu a cɛ eke Mart ↄbrʼr a.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Eke Jwifɛl a anŋ akŋ am atr Mari sos es, ke lʼigb es ogŋ ɛm lʼɛy ↄkm a, -lʼus ow jam. -Li tutr ekʼow aam uwↄmu af ikŋ ↄŋn.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Mari im ok yogŋ a eke Jesu anŋ a. Kpɛkŋ eke li bʼɛkn ow a, lʼok ↄwrↄkp wus ow ecʼany af ɛtŋ nʼam dad ow lʼɛsɛ: «Ɛgŋ gbɛl, blel anŋ aŋa, ɛm lisijim blel uwm.»
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Jesu ɛkn eke nʼam ikŋ ↄŋn agŋ a ekʼigŋʼn ab ow ab ab. Ow e low a ↄwrʼr sos es afŋn es,
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 ɛtŋ nʼam ibrm wɛl lʼɛsɛ: «Kↄ bogŋ ɛwr ir ee?» -Li dad ow ninɛ: «Ɛgŋ gbɛl, òw cɛ bʼow ɛkn.»
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Jesu ikŋ ↄŋn.
35 Jesus chorou.
36 Jwifɛl a dad ninɛ: «Ɛ̀kan, lʼerur ow tasi!»
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Gbɛkↄ ɛl ɛm ecʼagŋ nyam nyam am dad ɛsɛ: «In eke lʼewlm any eflu a, kↄ li kʼↄtum lʼɛdŋnm Lasar eke kʼúwm ee?»
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Ɛmɛny Jesu low ɛy sos ɛm toŋ ow afŋn es, ɛtŋ im uwↄmu ab af. Ow el nↄmu ekʼanŋ mób ɛm, ke wɛl oc lob abl ow ecʼɛm ɛy usu ab es.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Jesu dad ninɛ: «Ɔ̀nyn lob a ocr es.» Lɛgŋuw a e lisijↄw Mart dadʼr ninɛ: «Ɛgŋ gbɛl, sɛgŋ emum yar ɛtŋ anake nʼanŋ aŋa a, lʼit eke li kʼewŋ.»
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Jesu dadʼr ninɛ: «Kↄ mi dadmʼŋ mʼɛsmɛ, eke ↄny ↄmn, bʼow ɛkn Nyam ecʼanygbɛl ab ee?»
40 Jesus respondeu:
41 Sica wɛl ↄny lob a oc es, ɛtŋ Jesu igbl any ogŋ afr ɛtŋ dad ninɛ: «Ɛm Ɛs, mʼɛluʼŋ bia eke iri ɛm e lebl.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Mʼuw any eke sɛgŋ a fɛŋ bʼiriʼm lebl, gbɛkↄ mʼam dadʼŋ agŋ amua ekʼɛlulʼm ɛm a eci, yecʼɛtŋ ke -lʼub nawrɛ eke ɛrmʼm.»
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Li bʼuwar odad a ɛtŋ li barm lebl tuↄtuↄ ɛm ninɛ: «Lasar, ɛ̀y ↄkm!»
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Lɛgŋuw a ɛy ↄkm, gbad og wiwrmʼn sabu lele akr ab ɛtŋ gbad wiwrmʼn nuŋ ab. Jesu dad ɛl ninɛ: «Mↄmun in es, ke ɛ́gbar ir es nʼim.»
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Jwifɛl a ekʼow Mari ogŋ a ɛkn ów a eke Jesu kok a ɛtŋ ɛl ɛm e nↄnↄ ub nawrɛ.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Gbɛkↄ ɛl ɛm ecʼagŋ bɛb gbɛ im ɛŋn Farisiɛl a ɛtŋ otar ów a eke Jesu kok a e low akr ok ɛl.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Egb waw ɛsɛl ɛgbɛl lele Farisiɛl ab ɛsŋ Sanedrɛn ecʼagŋ a luku as ɛm, ɛtŋ am dad ɛsɛ: «Ɛgŋ na am kok mɛny ɛwr owi nↄnↄ! Kↄ ayaf si ki kokr ab ee?
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Eke sʼam yɛbʼr li kok ɛbɛn, agŋ a fɛŋ bʼow ubʼr nawrɛ; ow bʼow ↄŋ Rom ecʼes ɛwɛl a ow ok low na ɛm ŋuŋn ɛy e Nyamel gbɛl na lele ɛy ecʼɛb na nimum ab!»
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Ɛl ɛm ecʼɛgŋ nyam eke wɛl bʼɛsŋ Kayif, ke lakpo ab af el egb waw ɛs ligbɛl a am dad ɛl ɛsɛ: «Low na kʼokm ↄny es sos ɛm kaka!
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Kʼuwmn any eke ow akpl ↄny eci ekʼɛgŋ nyam kʼuw dedeku a fɛŋ eci, ke ow ɛm a ɛb a nimum kʼuŋm ee?»
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Ke ow elm in ɛm li dadm odad na, gbɛkↄ eke lakpo ab af lʼel egb waw ɛs ligbɛl a, nʼam ɛwar li dad eke owʼn it eke Jesu in kʼuw Jwifɛl fɛŋ eci,
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 ke owʼn kʼelm wɛl sↄny cɛ eci, kↄ ke in ás Nyam ecʼey a eke in mↄmun es a luku sos megl nyam ɛm.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Lɛgŋ a cɛ, Jwifɛl ecʼes ɛwɛl a bɛbm eke kʼibi Jesu.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Ow sosiɛm Jesu ɛ́cm Jwifɛl a ecʼany af ij. Nʼim wus ikpr nyam eke titm loj a, baŋn a eke wɛl bʼɛsŋ Efrayim ab ɛm; nʼanŋ yogŋ in e jam ɛsɛl ab ab.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Pak ecʼes gbɛgbl ekʼel Jwifɛl ecʼa e lɛgŋ titm, ɛtŋ wus ab af ecʼagŋ nↄnↄ im Jerusalɛm eke kʼayal sos gbuŋ ke es gbɛgbl a e lɛgŋ ów.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 -Nʼam ↄl Jesu, ɛtŋ eke -nʼanŋn Nyamel gbɛl ab ɛm a, -nʼam ibrmnin ɛl ↄfr -lʼɛsɛ: «Kↄ ayaf am ɛkanin ee? Li bʼow lʼow, kↄ li kʼow lʼowm es gbɛgbl na ɛm ee?»
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Ke egb waw ɛsɛl ɛgbɛl a lele Farisiɛl ab ab dad ekʼɛgŋ in uw yogŋ eke Jesu in anŋ any, owʼn yɛ́gm ɛl yecʼɛtŋ kʼɛl ↄ́ny ow.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.