João 11

Amani Owr (ADJ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 — ausente —
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Agŋ lisijↄwɛl yony a ɛrm ɛgŋ eke kʼim dad Jesu eke in ecʼɛgŋ a eke li bʼerur a ↄl am ↄny.
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Eke Jesu iri amani na a, li dad ninɛ: «Ɔl ikŋ na kʼow ibimʼn, ow el Nyam ecʼanygbɛl a eci, yecʼɛtŋ ke Nyam ecʼIy ecʼanygbɛl a ɛ́y ↄkm.»
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Ke Jesu bʼerur Mart, ow lisijↄw lele Lasar ab sɛnyn sɛnyn.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Ow sosiɛm Lasar ecʼↄl owi a eke lʼiri a, nʼanŋ usu a eke nʼanŋ a li kok sɛgŋ yony lʼok af.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 Ɛtŋ ca li dad in e jam ɛsɛl a ninɛ: «Sʼɛ́wal sʼimn Jude.»
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Jam ɛsɛl a dadʼr ninɛ: «Low yɛgm agŋ ɛs, yogŋ anake wɛl ↄl eke kʼibiʼŋ mebn ɛm a, ↄrↄfn kʼɛtum es yɛji ɛtŋ ɛmɛny am erur eke kʼɛwl im ee?»
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Jesu dad ɛl ninɛ: «Lɛgŋ mum ɛm a wanci lɛw yony bʼanŋ, kↄ yadŋ ee? Eke lɛgŋ owr ɛgŋ am an es, lʼuyuam ob ab aŋke nʼam ɛkn wus na ecʼusuayl a.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Kↄ eke ɛgŋ am an es ncok ɛm, li bʼuyum ob ab aŋke usuayl anm in ɛm.»
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Eke li dad ów amua bake ow uwr a, lʼigŋ af li dad ninɛ: «Ɛy lawl a mɛmn nʼam ɛru, kↄ mʼow mʼim mʼuwrʼr.»
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Jam ɛsɛl a dad ninɛ: «Ɛgŋ gbɛl, eke ow el mɛmn nʼam ɛru tasi, li bʼow lʼewl.»
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Tasi ɛm a, Lasar e luw a ecʼodad anake Jesu am dad a, ɛtŋ jam ɛsɛl a e tutr ɛm a, ow el mɛmn cɛ.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Ow ↄŋ Jesu dad ulm ɛl es ninɛ: «Lasar uw.
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Eke mʼiim yogŋ a, sos ɛm am iŋnʼm ↄny eci yecʼɛtŋ ke úbrʼm nawrɛ. Gbɛkↄ ɛy fɛŋ sʼímn in ogŋ a.»
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Ɛtŋ Toma, eke wɛl igŋ nin af Oli a, dad jam ɛsɛl ɛjecʼa ninɛ: «Ɛy yɛji, sʼímn yogŋ ke sʼúwr in ab.»
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Eke Jesu im ok yogŋ a, lʼiri eke Lasar anŋ uwↄmu ɛm ij sɛgŋ yar.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 Eke Betani titm Jerusalɛm ke ow ijm kilo nyahan yɛjʼa,
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Jwifɛl nↄnↄ ow Mart lele Mari ab ogŋ eke kʼatr ɛl sos es ɛl lisijim e luw na sosiɛm.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Eke Mart iri eke Jesu am ow a, nʼim ow ecʼↄbr ɛm, kↄ Mari gbɛ sig es gbugŋ.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Mart dad Jesu ninɛ: «Ɛgŋ gbɛl, blel anŋ aŋa, ɛm lisijim blel uwm.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Gbɛkↄ mʼuw any, eke caca ɛm yɛji, low fɛŋ eke bʼow ibrm Nyam a, li bʼow nʼↄŋʼŋ.»
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Jesu dadʼr ninɛ: «Esŋ jim bʼow igb luw ɛm.»
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Mart dad ninɛ: «Mʼuw any eke lɛgŋ es abal el ɛm a eke agŋ ekʼuw a bʼow igb luw ɛm a, in yɛji li bʼow lʼigb.»
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Jesu dadʼr ninɛ: «Mʼel luw ɛm anŋ igb lele sel ab. Ɛgŋ ekʼↄny ↄmn ɛm ɛm a, eke lʼuw yɛji, li bʼow nʼanŋ owr abŋ ɛm;
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 ɛtŋ ɛgŋ ekʼanŋ owr ke ↄny ↄmn ɛm ɛm a, li kʼow lʼuwm lɛgŋ kaka. Kↄ ↄny ↄmn low na ɛm ee?»
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 Li dad ninɛ: «Ɛgŋ gbɛl, mʼub nawrɛ eke el Mesi a, Nyam ecʼIy eke kʼow wus na af a.»
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Eke lʼɛw nɛny es a, nʼim lʼɛsŋ lisijↄw Mari ɛtŋ nʼam dad ow lebl es is ɛm lʼɛsɛ: «Low yɛgm agŋ ɛs a ow anŋ aŋa, ɛtŋ nʼam ɛsŋʼŋ.»
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 Eke Mari bʼiri sodad amua a, kpɛkŋ lʼigb es ogŋ ɛm nʼim nʼɛŋn Jesu.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 Ke Jesu kʼɛym baŋn a yɛji, kↄ nʼanŋ usu a cɛ eke Mart ↄbrʼr a.
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Eke Jwifɛl a anŋ akŋ am atr Mari sos es, ke lʼigb es ogŋ ɛm lʼɛy ↄkm a, -lʼus ow jam. -Li tutr ekʼow aam uwↄmu af ikŋ ↄŋn.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Mari im ok yogŋ a eke Jesu anŋ a. Kpɛkŋ eke li bʼɛkn ow a, lʼok ↄwrↄkp wus ow ecʼany af ɛtŋ nʼam dad ow lʼɛsɛ: «Ɛgŋ gbɛl, blel anŋ aŋa, ɛm lisijim blel uwm.»
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Jesu ɛkn eke nʼam ikŋ ↄŋn agŋ a ekʼigŋʼn ab ow ab ab. Ow e low a ↄwrʼr sos es afŋn es,
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 ɛtŋ nʼam ibrm wɛl lʼɛsɛ: «Kↄ bogŋ ɛwr ir ee?» -Li dad ow ninɛ: «Ɛgŋ gbɛl, òw cɛ bʼow ɛkn.»
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Jesu ikŋ ↄŋn.
35 Jesus chorou.
36 Jwifɛl a dad ninɛ: «Ɛ̀kan, lʼerur ow tasi!»
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Gbɛkↄ ɛl ɛm ecʼagŋ nyam nyam am dad ɛsɛ: «In eke lʼewlm any eflu a, kↄ li kʼↄtum lʼɛdŋnm Lasar eke kʼúwm ee?»
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Ɛmɛny Jesu low ɛy sos ɛm toŋ ow afŋn es, ɛtŋ im uwↄmu ab af. Ow el nↄmu ekʼanŋ mób ɛm, ke wɛl oc lob abl ow ecʼɛm ɛy usu ab es.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Jesu dad ninɛ: «Ɔ̀nyn lob a ocr es.» Lɛgŋuw a e lisijↄw Mart dadʼr ninɛ: «Ɛgŋ gbɛl, sɛgŋ emum yar ɛtŋ anake nʼanŋ aŋa a, lʼit eke li kʼewŋ.»
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Jesu dadʼr ninɛ: «Kↄ mi dadmʼŋ mʼɛsmɛ, eke ↄny ↄmn, bʼow ɛkn Nyam ecʼanygbɛl ab ee?»
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Sica wɛl ↄny lob a oc es, ɛtŋ Jesu igbl any ogŋ afr ɛtŋ dad ninɛ: «Ɛm Ɛs, mʼɛluʼŋ bia eke iri ɛm e lebl.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Mʼuw any eke sɛgŋ a fɛŋ bʼiriʼm lebl, gbɛkↄ mʼam dadʼŋ agŋ amua ekʼɛlulʼm ɛm a eci, yecʼɛtŋ ke -lʼub nawrɛ eke ɛrmʼm.»
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Li bʼuwar odad a ɛtŋ li barm lebl tuↄtuↄ ɛm ninɛ: «Lasar, ɛ̀y ↄkm!»
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Lɛgŋuw a ɛy ↄkm, gbad og wiwrmʼn sabu lele akr ab ɛtŋ gbad wiwrmʼn nuŋ ab. Jesu dad ɛl ninɛ: «Mↄmun in es, ke ɛ́gbar ir es nʼim.»
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Jwifɛl a ekʼow Mari ogŋ a ɛkn ów a eke Jesu kok a ɛtŋ ɛl ɛm e nↄnↄ ub nawrɛ.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Gbɛkↄ ɛl ɛm ecʼagŋ bɛb gbɛ im ɛŋn Farisiɛl a ɛtŋ otar ów a eke Jesu kok a e low akr ok ɛl.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Egb waw ɛsɛl ɛgbɛl lele Farisiɛl ab ɛsŋ Sanedrɛn ecʼagŋ a luku as ɛm, ɛtŋ am dad ɛsɛ: «Ɛgŋ na am kok mɛny ɛwr owi nↄnↄ! Kↄ ayaf si ki kokr ab ee?
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Eke sʼam yɛbʼr li kok ɛbɛn, agŋ a fɛŋ bʼow ubʼr nawrɛ; ow bʼow ↄŋ Rom ecʼes ɛwɛl a ow ok low na ɛm ŋuŋn ɛy e Nyamel gbɛl na lele ɛy ecʼɛb na nimum ab!»
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Ɛl ɛm ecʼɛgŋ nyam eke wɛl bʼɛsŋ Kayif, ke lakpo ab af el egb waw ɛs ligbɛl a am dad ɛl ɛsɛ: «Low na kʼokm ↄny es sos ɛm kaka!
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 Kʼuwmn any eke ow akpl ↄny eci ekʼɛgŋ nyam kʼuw dedeku a fɛŋ eci, ke ow ɛm a ɛb a nimum kʼuŋm ee?»
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 Ke ow elm in ɛm li dadm odad na, gbɛkↄ eke lakpo ab af lʼel egb waw ɛs ligbɛl a, nʼam ɛwar li dad eke owʼn it eke Jesu in kʼuw Jwifɛl fɛŋ eci,
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 ke owʼn kʼelm wɛl sↄny cɛ eci, kↄ ke in ás Nyam ecʼey a eke in mↄmun es a luku sos megl nyam ɛm.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Lɛgŋ a cɛ, Jwifɛl ecʼes ɛwɛl a bɛbm eke kʼibi Jesu.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Ow sosiɛm Jesu ɛ́cm Jwifɛl a ecʼany af ij. Nʼim wus ikpr nyam eke titm loj a, baŋn a eke wɛl bʼɛsŋ Efrayim ab ɛm; nʼanŋ yogŋ in e jam ɛsɛl ab ab.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Pak ecʼes gbɛgbl ekʼel Jwifɛl ecʼa e lɛgŋ titm, ɛtŋ wus ab af ecʼagŋ nↄnↄ im Jerusalɛm eke kʼayal sos gbuŋ ke es gbɛgbl a e lɛgŋ ów.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 -Nʼam ↄl Jesu, ɛtŋ eke -nʼanŋn Nyamel gbɛl ab ɛm a, -nʼam ibrmnin ɛl ↄfr -lʼɛsɛ: «Kↄ ayaf am ɛkanin ee? Li bʼow lʼow, kↄ li kʼow lʼowm es gbɛgbl na ɛm ee?»
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Ke egb waw ɛsɛl ɛgbɛl a lele Farisiɛl ab ab dad ekʼɛgŋ in uw yogŋ eke Jesu in anŋ any, owʼn yɛ́gm ɛl yecʼɛtŋ kʼɛl ↄ́ny ow.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.