João 11

Amani Owr (ADJ) vs BKJ

Sair da comparação
1 — ausente —
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Agŋ lisijↄwɛl yony a ɛrm ɛgŋ eke kʼim dad Jesu eke in ecʼɛgŋ a eke li bʼerur a ↄl am ↄny.
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Eke Jesu iri amani na a, li dad ninɛ: «Ɔl ikŋ na kʼow ibimʼn, ow el Nyam ecʼanygbɛl a eci, yecʼɛtŋ ke Nyam ecʼIy ecʼanygbɛl a ɛ́y ↄkm.»
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Ke Jesu bʼerur Mart, ow lisijↄw lele Lasar ab sɛnyn sɛnyn.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Ow sosiɛm Lasar ecʼↄl owi a eke lʼiri a, nʼanŋ usu a eke nʼanŋ a li kok sɛgŋ yony lʼok af.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Ɛtŋ ca li dad in e jam ɛsɛl a ninɛ: «Sʼɛ́wal sʼimn Jude.»
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Jam ɛsɛl a dadʼr ninɛ: «Low yɛgm agŋ ɛs, yogŋ anake wɛl ↄl eke kʼibiʼŋ mebn ɛm a, ↄrↄfn kʼɛtum es yɛji ɛtŋ ɛmɛny am erur eke kʼɛwl im ee?»
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Jesu dad ɛl ninɛ: «Lɛgŋ mum ɛm a wanci lɛw yony bʼanŋ, kↄ yadŋ ee? Eke lɛgŋ owr ɛgŋ am an es, lʼuyuam ob ab aŋke nʼam ɛkn wus na ecʼusuayl a.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Kↄ eke ɛgŋ am an es ncok ɛm, li bʼuyum ob ab aŋke usuayl anm in ɛm.»
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Eke li dad ów amua bake ow uwr a, lʼigŋ af li dad ninɛ: «Ɛy lawl a mɛmn nʼam ɛru, kↄ mʼow mʼim mʼuwrʼr.»
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Jam ɛsɛl a dad ninɛ: «Ɛgŋ gbɛl, eke ow el mɛmn nʼam ɛru tasi, li bʼow lʼewl.»
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Tasi ɛm a, Lasar e luw a ecʼodad anake Jesu am dad a, ɛtŋ jam ɛsɛl a e tutr ɛm a, ow el mɛmn cɛ.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Ow ↄŋ Jesu dad ulm ɛl es ninɛ: «Lasar uw.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Eke mʼiim yogŋ a, sos ɛm am iŋnʼm ↄny eci yecʼɛtŋ ke úbrʼm nawrɛ. Gbɛkↄ ɛy fɛŋ sʼímn in ogŋ a.»
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Ɛtŋ Toma, eke wɛl igŋ nin af Oli a, dad jam ɛsɛl ɛjecʼa ninɛ: «Ɛy yɛji, sʼímn yogŋ ke sʼúwr in ab.»
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Eke Jesu im ok yogŋ a, lʼiri eke Lasar anŋ uwↄmu ɛm ij sɛgŋ yar.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Eke Betani titm Jerusalɛm ke ow ijm kilo nyahan yɛjʼa,
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 Jwifɛl nↄnↄ ow Mart lele Mari ab ogŋ eke kʼatr ɛl sos es ɛl lisijim e luw na sosiɛm.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Eke Mart iri eke Jesu am ow a, nʼim ow ecʼↄbr ɛm, kↄ Mari gbɛ sig es gbugŋ.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Mart dad Jesu ninɛ: «Ɛgŋ gbɛl, blel anŋ aŋa, ɛm lisijim blel uwm.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Gbɛkↄ mʼuw any, eke caca ɛm yɛji, low fɛŋ eke bʼow ibrm Nyam a, li bʼow nʼↄŋʼŋ.»
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Jesu dadʼr ninɛ: «Esŋ jim bʼow igb luw ɛm.»
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Mart dad ninɛ: «Mʼuw any eke lɛgŋ es abal el ɛm a eke agŋ ekʼuw a bʼow igb luw ɛm a, in yɛji li bʼow lʼigb.»
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Jesu dadʼr ninɛ: «Mʼel luw ɛm anŋ igb lele sel ab. Ɛgŋ ekʼↄny ↄmn ɛm ɛm a, eke lʼuw yɛji, li bʼow nʼanŋ owr abŋ ɛm;
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 ɛtŋ ɛgŋ ekʼanŋ owr ke ↄny ↄmn ɛm ɛm a, li kʼow lʼuwm lɛgŋ kaka. Kↄ ↄny ↄmn low na ɛm ee?»
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Li dad ninɛ: «Ɛgŋ gbɛl, mʼub nawrɛ eke el Mesi a, Nyam ecʼIy eke kʼow wus na af a.»
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Eke lʼɛw nɛny es a, nʼim lʼɛsŋ lisijↄw Mari ɛtŋ nʼam dad ow lebl es is ɛm lʼɛsɛ: «Low yɛgm agŋ ɛs a ow anŋ aŋa, ɛtŋ nʼam ɛsŋʼŋ.»
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Eke Mari bʼiri sodad amua a, kpɛkŋ lʼigb es ogŋ ɛm nʼim nʼɛŋn Jesu.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Ke Jesu kʼɛym baŋn a yɛji, kↄ nʼanŋ usu a cɛ eke Mart ↄbrʼr a.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Eke Jwifɛl a anŋ akŋ am atr Mari sos es, ke lʼigb es ogŋ ɛm lʼɛy ↄkm a, -lʼus ow jam. -Li tutr ekʼow aam uwↄmu af ikŋ ↄŋn.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Mari im ok yogŋ a eke Jesu anŋ a. Kpɛkŋ eke li bʼɛkn ow a, lʼok ↄwrↄkp wus ow ecʼany af ɛtŋ nʼam dad ow lʼɛsɛ: «Ɛgŋ gbɛl, blel anŋ aŋa, ɛm lisijim blel uwm.»
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Jesu ɛkn eke nʼam ikŋ ↄŋn agŋ a ekʼigŋʼn ab ow ab ab. Ow e low a ↄwrʼr sos es afŋn es,
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 ɛtŋ nʼam ibrm wɛl lʼɛsɛ: «Kↄ bogŋ ɛwr ir ee?» -Li dad ow ninɛ: «Ɛgŋ gbɛl, òw cɛ bʼow ɛkn.»
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Jesu ikŋ ↄŋn.
35 Jesus chorou.
36 Jwifɛl a dad ninɛ: «Ɛ̀kan, lʼerur ow tasi!»
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Gbɛkↄ ɛl ɛm ecʼagŋ nyam nyam am dad ɛsɛ: «In eke lʼewlm any eflu a, kↄ li kʼↄtum lʼɛdŋnm Lasar eke kʼúwm ee?»
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Ɛmɛny Jesu low ɛy sos ɛm toŋ ow afŋn es, ɛtŋ im uwↄmu ab af. Ow el nↄmu ekʼanŋ mób ɛm, ke wɛl oc lob abl ow ecʼɛm ɛy usu ab es.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Jesu dad ninɛ: «Ɔ̀nyn lob a ocr es.» Lɛgŋuw a e lisijↄw Mart dadʼr ninɛ: «Ɛgŋ gbɛl, sɛgŋ emum yar ɛtŋ anake nʼanŋ aŋa a, lʼit eke li kʼewŋ.»
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Jesu dadʼr ninɛ: «Kↄ mi dadmʼŋ mʼɛsmɛ, eke ↄny ↄmn, bʼow ɛkn Nyam ecʼanygbɛl ab ee?»
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Sica wɛl ↄny lob a oc es, ɛtŋ Jesu igbl any ogŋ afr ɛtŋ dad ninɛ: «Ɛm Ɛs, mʼɛluʼŋ bia eke iri ɛm e lebl.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Mʼuw any eke sɛgŋ a fɛŋ bʼiriʼm lebl, gbɛkↄ mʼam dadʼŋ agŋ amua ekʼɛlulʼm ɛm a eci, yecʼɛtŋ ke -lʼub nawrɛ eke ɛrmʼm.»
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Li bʼuwar odad a ɛtŋ li barm lebl tuↄtuↄ ɛm ninɛ: «Lasar, ɛ̀y ↄkm!»
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Lɛgŋuw a ɛy ↄkm, gbad og wiwrmʼn sabu lele akr ab ɛtŋ gbad wiwrmʼn nuŋ ab. Jesu dad ɛl ninɛ: «Mↄmun in es, ke ɛ́gbar ir es nʼim.»
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Jwifɛl a ekʼow Mari ogŋ a ɛkn ów a eke Jesu kok a ɛtŋ ɛl ɛm e nↄnↄ ub nawrɛ.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Gbɛkↄ ɛl ɛm ecʼagŋ bɛb gbɛ im ɛŋn Farisiɛl a ɛtŋ otar ów a eke Jesu kok a e low akr ok ɛl.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Egb waw ɛsɛl ɛgbɛl lele Farisiɛl ab ɛsŋ Sanedrɛn ecʼagŋ a luku as ɛm, ɛtŋ am dad ɛsɛ: «Ɛgŋ na am kok mɛny ɛwr owi nↄnↄ! Kↄ ayaf si ki kokr ab ee?
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Eke sʼam yɛbʼr li kok ɛbɛn, agŋ a fɛŋ bʼow ubʼr nawrɛ; ow bʼow ↄŋ Rom ecʼes ɛwɛl a ow ok low na ɛm ŋuŋn ɛy e Nyamel gbɛl na lele ɛy ecʼɛb na nimum ab!»
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Ɛl ɛm ecʼɛgŋ nyam eke wɛl bʼɛsŋ Kayif, ke lakpo ab af el egb waw ɛs ligbɛl a am dad ɛl ɛsɛ: «Low na kʼokm ↄny es sos ɛm kaka!
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Kʼuwmn any eke ow akpl ↄny eci ekʼɛgŋ nyam kʼuw dedeku a fɛŋ eci, ke ow ɛm a ɛb a nimum kʼuŋm ee?»
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Ke ow elm in ɛm li dadm odad na, gbɛkↄ eke lakpo ab af lʼel egb waw ɛs ligbɛl a, nʼam ɛwar li dad eke owʼn it eke Jesu in kʼuw Jwifɛl fɛŋ eci,
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 ke owʼn kʼelm wɛl sↄny cɛ eci, kↄ ke in ás Nyam ecʼey a eke in mↄmun es a luku sos megl nyam ɛm.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Lɛgŋ a cɛ, Jwifɛl ecʼes ɛwɛl a bɛbm eke kʼibi Jesu.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Ow sosiɛm Jesu ɛ́cm Jwifɛl a ecʼany af ij. Nʼim wus ikpr nyam eke titm loj a, baŋn a eke wɛl bʼɛsŋ Efrayim ab ɛm; nʼanŋ yogŋ in e jam ɛsɛl ab ab.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Pak ecʼes gbɛgbl ekʼel Jwifɛl ecʼa e lɛgŋ titm, ɛtŋ wus ab af ecʼagŋ nↄnↄ im Jerusalɛm eke kʼayal sos gbuŋ ke es gbɛgbl a e lɛgŋ ów.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 -Nʼam ↄl Jesu, ɛtŋ eke -nʼanŋn Nyamel gbɛl ab ɛm a, -nʼam ibrmnin ɛl ↄfr -lʼɛsɛ: «Kↄ ayaf am ɛkanin ee? Li bʼow lʼow, kↄ li kʼow lʼowm es gbɛgbl na ɛm ee?»
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Ke egb waw ɛsɛl ɛgbɛl a lele Farisiɛl ab ab dad ekʼɛgŋ in uw yogŋ eke Jesu in anŋ any, owʼn yɛ́gm ɛl yecʼɛtŋ kʼɛl ↄ́ny ow.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.