João 11
Amani Owr (ADJ) vs ARA
1 — ausente —
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Agŋ lisijↄwɛl yony a ɛrm ɛgŋ eke kʼim dad Jesu eke in ecʼɛgŋ a eke li bʼerur a ↄl am ↄny.
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Eke Jesu iri amani na a, li dad ninɛ: «Ɔl ikŋ na kʼow ibimʼn, ow el Nyam ecʼanygbɛl a eci, yecʼɛtŋ ke Nyam ecʼIy ecʼanygbɛl a ɛ́y ↄkm.»
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Ke Jesu bʼerur Mart, ow lisijↄw lele Lasar ab sɛnyn sɛnyn.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Ow sosiɛm Lasar ecʼↄl owi a eke lʼiri a, nʼanŋ usu a eke nʼanŋ a li kok sɛgŋ yony lʼok af.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Ɛtŋ ca li dad in e jam ɛsɛl a ninɛ: «Sʼɛ́wal sʼimn Jude.»
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Jam ɛsɛl a dadʼr ninɛ: «Low yɛgm agŋ ɛs, yogŋ anake wɛl ↄl eke kʼibiʼŋ mebn ɛm a, ↄrↄfn kʼɛtum es yɛji ɛtŋ ɛmɛny am erur eke kʼɛwl im ee?»
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Jesu dad ɛl ninɛ: «Lɛgŋ mum ɛm a wanci lɛw yony bʼanŋ, kↄ yadŋ ee? Eke lɛgŋ owr ɛgŋ am an es, lʼuyuam ob ab aŋke nʼam ɛkn wus na ecʼusuayl a.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Kↄ eke ɛgŋ am an es ncok ɛm, li bʼuyum ob ab aŋke usuayl anm in ɛm.»
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Eke li dad ów amua bake ow uwr a, lʼigŋ af li dad ninɛ: «Ɛy lawl a mɛmn nʼam ɛru, kↄ mʼow mʼim mʼuwrʼr.»
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Jam ɛsɛl a dad ninɛ: «Ɛgŋ gbɛl, eke ow el mɛmn nʼam ɛru tasi, li bʼow lʼewl.»
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Tasi ɛm a, Lasar e luw a ecʼodad anake Jesu am dad a, ɛtŋ jam ɛsɛl a e tutr ɛm a, ow el mɛmn cɛ.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Ow ↄŋ Jesu dad ulm ɛl es ninɛ: «Lasar uw.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Eke mʼiim yogŋ a, sos ɛm am iŋnʼm ↄny eci yecʼɛtŋ ke úbrʼm nawrɛ. Gbɛkↄ ɛy fɛŋ sʼímn in ogŋ a.»
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Ɛtŋ Toma, eke wɛl igŋ nin af Oli a, dad jam ɛsɛl ɛjecʼa ninɛ: «Ɛy yɛji, sʼímn yogŋ ke sʼúwr in ab.»
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Eke Jesu im ok yogŋ a, lʼiri eke Lasar anŋ uwↄmu ɛm ij sɛgŋ yar.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Eke Betani titm Jerusalɛm ke ow ijm kilo nyahan yɛjʼa,
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 Jwifɛl nↄnↄ ow Mart lele Mari ab ogŋ eke kʼatr ɛl sos es ɛl lisijim e luw na sosiɛm.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Eke Mart iri eke Jesu am ow a, nʼim ow ecʼↄbr ɛm, kↄ Mari gbɛ sig es gbugŋ.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Mart dad Jesu ninɛ: «Ɛgŋ gbɛl, blel anŋ aŋa, ɛm lisijim blel uwm.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Gbɛkↄ mʼuw any, eke caca ɛm yɛji, low fɛŋ eke bʼow ibrm Nyam a, li bʼow nʼↄŋʼŋ.»
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Jesu dadʼr ninɛ: «Esŋ jim bʼow igb luw ɛm.»
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Mart dad ninɛ: «Mʼuw any eke lɛgŋ es abal el ɛm a eke agŋ ekʼuw a bʼow igb luw ɛm a, in yɛji li bʼow lʼigb.»
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Jesu dadʼr ninɛ: «Mʼel luw ɛm anŋ igb lele sel ab. Ɛgŋ ekʼↄny ↄmn ɛm ɛm a, eke lʼuw yɛji, li bʼow nʼanŋ owr abŋ ɛm;
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 ɛtŋ ɛgŋ ekʼanŋ owr ke ↄny ↄmn ɛm ɛm a, li kʼow lʼuwm lɛgŋ kaka. Kↄ ↄny ↄmn low na ɛm ee?»
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Li dad ninɛ: «Ɛgŋ gbɛl, mʼub nawrɛ eke el Mesi a, Nyam ecʼIy eke kʼow wus na af a.»
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Eke lʼɛw nɛny es a, nʼim lʼɛsŋ lisijↄw Mari ɛtŋ nʼam dad ow lebl es is ɛm lʼɛsɛ: «Low yɛgm agŋ ɛs a ow anŋ aŋa, ɛtŋ nʼam ɛsŋʼŋ.»
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Eke Mari bʼiri sodad amua a, kpɛkŋ lʼigb es ogŋ ɛm nʼim nʼɛŋn Jesu.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 Ke Jesu kʼɛym baŋn a yɛji, kↄ nʼanŋ usu a cɛ eke Mart ↄbrʼr a.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Eke Jwifɛl a anŋ akŋ am atr Mari sos es, ke lʼigb es ogŋ ɛm lʼɛy ↄkm a, -lʼus ow jam. -Li tutr ekʼow aam uwↄmu af ikŋ ↄŋn.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Mari im ok yogŋ a eke Jesu anŋ a. Kpɛkŋ eke li bʼɛkn ow a, lʼok ↄwrↄkp wus ow ecʼany af ɛtŋ nʼam dad ow lʼɛsɛ: «Ɛgŋ gbɛl, blel anŋ aŋa, ɛm lisijim blel uwm.»
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Jesu ɛkn eke nʼam ikŋ ↄŋn agŋ a ekʼigŋʼn ab ow ab ab. Ow e low a ↄwrʼr sos es afŋn es,
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 ɛtŋ nʼam ibrm wɛl lʼɛsɛ: «Kↄ bogŋ ɛwr ir ee?» -Li dad ow ninɛ: «Ɛgŋ gbɛl, òw cɛ bʼow ɛkn.»
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Jesu ikŋ ↄŋn.
35 Jesus chorou.
36 Jwifɛl a dad ninɛ: «Ɛ̀kan, lʼerur ow tasi!»
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Gbɛkↄ ɛl ɛm ecʼagŋ nyam nyam am dad ɛsɛ: «In eke lʼewlm any eflu a, kↄ li kʼↄtum lʼɛdŋnm Lasar eke kʼúwm ee?»
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Ɛmɛny Jesu low ɛy sos ɛm toŋ ow afŋn es, ɛtŋ im uwↄmu ab af. Ow el nↄmu ekʼanŋ mób ɛm, ke wɛl oc lob abl ow ecʼɛm ɛy usu ab es.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Jesu dad ninɛ: «Ɔ̀nyn lob a ocr es.» Lɛgŋuw a e lisijↄw Mart dadʼr ninɛ: «Ɛgŋ gbɛl, sɛgŋ emum yar ɛtŋ anake nʼanŋ aŋa a, lʼit eke li kʼewŋ.»
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Jesu dadʼr ninɛ: «Kↄ mi dadmʼŋ mʼɛsmɛ, eke ↄny ↄmn, bʼow ɛkn Nyam ecʼanygbɛl ab ee?»
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Sica wɛl ↄny lob a oc es, ɛtŋ Jesu igbl any ogŋ afr ɛtŋ dad ninɛ: «Ɛm Ɛs, mʼɛluʼŋ bia eke iri ɛm e lebl.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Mʼuw any eke sɛgŋ a fɛŋ bʼiriʼm lebl, gbɛkↄ mʼam dadʼŋ agŋ amua ekʼɛlulʼm ɛm a eci, yecʼɛtŋ ke -lʼub nawrɛ eke ɛrmʼm.»
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Li bʼuwar odad a ɛtŋ li barm lebl tuↄtuↄ ɛm ninɛ: «Lasar, ɛ̀y ↄkm!»
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Lɛgŋuw a ɛy ↄkm, gbad og wiwrmʼn sabu lele akr ab ɛtŋ gbad wiwrmʼn nuŋ ab. Jesu dad ɛl ninɛ: «Mↄmun in es, ke ɛ́gbar ir es nʼim.»
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Jwifɛl a ekʼow Mari ogŋ a ɛkn ów a eke Jesu kok a ɛtŋ ɛl ɛm e nↄnↄ ub nawrɛ.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Gbɛkↄ ɛl ɛm ecʼagŋ bɛb gbɛ im ɛŋn Farisiɛl a ɛtŋ otar ów a eke Jesu kok a e low akr ok ɛl.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Egb waw ɛsɛl ɛgbɛl lele Farisiɛl ab ɛsŋ Sanedrɛn ecʼagŋ a luku as ɛm, ɛtŋ am dad ɛsɛ: «Ɛgŋ na am kok mɛny ɛwr owi nↄnↄ! Kↄ ayaf si ki kokr ab ee?
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Eke sʼam yɛbʼr li kok ɛbɛn, agŋ a fɛŋ bʼow ubʼr nawrɛ; ow bʼow ↄŋ Rom ecʼes ɛwɛl a ow ok low na ɛm ŋuŋn ɛy e Nyamel gbɛl na lele ɛy ecʼɛb na nimum ab!»
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Ɛl ɛm ecʼɛgŋ nyam eke wɛl bʼɛsŋ Kayif, ke lakpo ab af el egb waw ɛs ligbɛl a am dad ɛl ɛsɛ: «Low na kʼokm ↄny es sos ɛm kaka!
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Kʼuwmn any eke ow akpl ↄny eci ekʼɛgŋ nyam kʼuw dedeku a fɛŋ eci, ke ow ɛm a ɛb a nimum kʼuŋm ee?»
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Ke ow elm in ɛm li dadm odad na, gbɛkↄ eke lakpo ab af lʼel egb waw ɛs ligbɛl a, nʼam ɛwar li dad eke owʼn it eke Jesu in kʼuw Jwifɛl fɛŋ eci,
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 ke owʼn kʼelm wɛl sↄny cɛ eci, kↄ ke in ás Nyam ecʼey a eke in mↄmun es a luku sos megl nyam ɛm.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Lɛgŋ a cɛ, Jwifɛl ecʼes ɛwɛl a bɛbm eke kʼibi Jesu.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Ow sosiɛm Jesu ɛ́cm Jwifɛl a ecʼany af ij. Nʼim wus ikpr nyam eke titm loj a, baŋn a eke wɛl bʼɛsŋ Efrayim ab ɛm; nʼanŋ yogŋ in e jam ɛsɛl ab ab.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Pak ecʼes gbɛgbl ekʼel Jwifɛl ecʼa e lɛgŋ titm, ɛtŋ wus ab af ecʼagŋ nↄnↄ im Jerusalɛm eke kʼayal sos gbuŋ ke es gbɛgbl a e lɛgŋ ów.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 -Nʼam ↄl Jesu, ɛtŋ eke -nʼanŋn Nyamel gbɛl ab ɛm a, -nʼam ibrmnin ɛl ↄfr -lʼɛsɛ: «Kↄ ayaf am ɛkanin ee? Li bʼow lʼow, kↄ li kʼow lʼowm es gbɛgbl na ɛm ee?»
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Ke egb waw ɛsɛl ɛgbɛl a lele Farisiɛl ab ab dad ekʼɛgŋ in uw yogŋ eke Jesu in anŋ any, owʼn yɛ́gm ɛl yecʼɛtŋ kʼɛl ↄ́ny ow.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.