Atos 25

Amani Owr (ADJ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Sica Fɛstus ow ɛy in eci wus ab af eb juma; kpɛkŋ ekʼow ij sɛgŋ nyahan a, lʼigb Sesare lʼuyu nʼim Jerusalɛm.
1 Três dias depois que Festo chegou a Cesareia para assumir suas novas responsabilidades no governo da província, partiu para Jerusalém,
2 Egb waw ɛsɛl ɛgbɛl a lele Jwifɛl ecʼany ɛsɛl tasi ab ab ow in ogŋ a am ok Pↄl dedeku es. -Nʼam at -lʼibrm ow
2 onde os principais sacerdotes e outros líderes judeus se reuniram com ele e lhe apresentaram as acusações contra Paulo.
3 eke ow kʼɛgŋ ɛl nɛnym ↄŋ Pↄl ow Jerusalɛm; tasi ɛm a, -lʼut Pↄl ecʼasre ɛtŋ -lʼerur eke -li kʼibi ow ejagb us ab ɛm.
3 Pediram a Festo, como favor, que transferisse Paulo para Jerusalém, pois planejavam armar uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Gbɛkↄ Fɛstus dad ninɛ: «Pↄl anŋ sobel ɛm Sesare ɛtŋ; ɛm obi yɛji ow kʼow ibnm mʼow mʼɛwl mʼim yogŋ.
4 Festo respondeu que Paulo estava em Cesareia e que ele próprio voltaria para lá em breve.
5 Ow akpl ke ↄny e any ɛsɛl a ów ɛwlʼm Sesare ke ekʼɛgŋ ikŋ na kok low ŋuŋ a, ókar ir dedeku es.»
5 “Alguns de vocês que têm autoridade voltem comigo”, disse ele. “Se Paulo tiver feito algo de errado, vocês poderão apresentar suas acusações.”
6 Fɛstus kok sɛgŋ niwn oglog sɛgŋ lɛw cɛ ɛl ab, ɛtŋ lʼɛwl nʼim Sesare. Lɛgŋ bʼɛny a, nʼim jɛj ok ɛm ɛtŋ nʼↄŋ abusu eke wɛl kʼoc Pↄl ow.
6 Oito ou dez dias depois, Festo voltou a Cesareia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Eke Pↄl ow a, Jwifɛl a ekʼanŋ Jerusalɛm ow a, ɛlul il ɛm ɛtŋ am ↄny yadŋ ɛgbɛl okʼr af ekʼɛl obi yɛji -lʼↄtumn eke -li kʼayal.
7 Quando Paulo chegou, os líderes judeus vindos de Jerusalém se juntaram ao seu redor e fizeram várias acusações graves que não podiam provar.
8 Gbɛkↄ Pↄl am dogŋn sos dad ɛsɛ: «Mi kokm low ↄbr kaka Jwifɛl ecʼol a e lís, Nyamel gbɛl a e lís lele Sesar e lís ab.»
8 Paulo se defendeu: “Não sou culpado de nenhum crime contra as leis judaicas, nem contra o templo, nem contra o governo romano”.
9 Fɛstus ekʼerur eke kʼeb sↄdŋ Jwifɛl ecʼany af a, ibrm Pↄl ninɛ: «Erur eke kʼim Jerusalɛm wɛl jɛj low na ok ɛm ecʼany af ee?»
9 Então Festo, querendo agradar aos judeus, perguntou: “Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim?”.
10 Pↄl dad ninɛ: «Aŋa eke mʼinym es a, el Sesar eci jɛj ok usu nyam, ɛtŋ aŋa anake wɛl ki jɛj ɛm e low ok a. Ɛsɛ elel eke ŋ obi ŋ obi uw any ab af a, mi kokm Jwifɛl low ŋuŋ kaka.
10 Paulo respondeu: “Este é um tribunal oficial romano, portanto devo ser julgado aqui mesmo. O senhor sabe muito bem que não fiz nenhum mal aos judeus.
11 Eke mi kok low ekʼow ɛm mi kʼuw, ke mʼɛgbrm eke mi kʼuw. Gbɛkↄ eke ów a eke -nʼam dad -lʼokʼm af a elm nawrɛ a, ɛgŋ kaka kʼↄtum ocm im ↄↄm ɛl. Mʼam ibrm eke mi kʼɛkn Sesar!»
11 Se fiz algo para merecer a pena de morte, não me recuso a morrer. Mas, se sou inocente, ninguém tem o direito de me entregar a estes homens. Eu apelo para César”.
12 Sica eke Fɛstus dad ów in ecʼów ↄm ɛsɛl ab ab bake ow uwr a, li dad ninɛ: «Ibrm eke kʼɛkn Sesar, bʼow im in ecʼany af.»
12 Festo consultou seus conselheiros e, por fim, respondeu: “Muito bem, você apelou para César, então irá para César”.
13 Sɛgŋ bɛb bʼɛc a, ɛb ebu Erↄd Agripa lele lisijↄw Berenis ab ow Sesare eke kʼɛsŋn Fɛstus.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa chegou com sua irmã, Berenice, para visitar Festo.
14 Eke -nʼanŋn yogŋ -li kokr sɛgŋ nↄnↄ a, Fɛstus dad Pↄl ecʼodad ok Agripa. Kin odad a: «Ɛgŋ nyam anŋ aŋa eke Felis ɛw es sobel ɛm.
14 Durante a estada deles, que durou vários dias, Festo discutiu o caso de Paulo com o rei. “Tenho aqui um prisioneiro que Félix deixou para mim”, disse ele.
15 Eke mʼim Jerusalɛm a, egb waw ɛsɛl ɛgbɛl a lele Jwifɛl ecʼagŋ ekpekp ab ab okʼr dedeku es ɛtŋ ibrm eke mi kʼↄbʼr low.
15 “Quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e líderes judeus apresentaram acusações contra ele e pediram que eu o condenasse.
16 Mi dad ɛl eke ow ɛcam Rom eyŋ ab eke kʼɛlu ɛgŋ eke wɛl am cicr ab es ↄŋ agŋ eke okʼr dedeku es a, eke lʼↄbarm any wɛl ab; ow it eke wɛl kʼↄŋʼn abusu li dad in e cicr a ecʼodad yɛ.
16 Eu lhes disse que a lei romana não condena ninguém sem julgamento. O acusado deve ter a oportunidade de confrontar seus acusadores e se defender.
17 Ow sosiɛm -lʼow aŋa ɛm ab ɛtŋ mʼirmnm lɛgŋ; eke lɛgŋ ɛny a, mʼim jɛj ok usu a ɛtŋ mʼↄŋ abusu eke wɛl kʼoc ɛgŋ a ow.
17 “Quando eles vieram aqui para o julgamento, não me demorei. Convoquei o tribunal logo no dia seguinte e mandei chamar Paulo.
18 In eci cicr ɛsɛl a ow, gbɛkↄ -li cicrm ow ów eŋuŋ a ekʼow ɛm mʼↄny tutr a e kaka af.
18 Os judeus, porém, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 -Lʼatar ów es ow ab ɛl obi eci Nyam nuŋ igŋ owi ɛm lele ɛgŋ nyam eke wɛl bʼɛsŋ Jesu eke uw ke Pↄl am at dad eke owʼn nʼanŋ owr a e low af.
19 Ao contrário, era algo relacionado à sua religião e a um morto chamado Jesus, que Paulo insiste que está vivo.
20 Mʼuwm elel eke mi ki kokr low nɛnɛ ɛm ab any; na sosiɛm anake mʼibrm Pↄl eke kʼim Jerusalɛm yecʼɛtŋ ke yogŋ wɛl jɛ́j low na ok a.
20 Sem saber como investigar essas questões, perguntei a Paulo se estava disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado por essas acusações,
21 Gbɛkↄ Pↄl ɛgŋm; lʼibrm eke li kʼel sobel ɛm ɛs toŋ ke Sesar ↄny low dadʼr. Mʼↄŋ abusu eke wɛl kʼɛwʼr es toŋ ke mʼↄ́ŋʼn nʼim Sesar ogŋ a.»
21 mas ele apelou ao imperador para que julgue seu caso. Por isso, ordenei que fosse mantido sob custódia até eu tomar as providências necessárias para enviá-lo a César.”
22 Agripa dad Fɛstus ninɛ: «Mʼerur tasi ekʼɛm obi yɛji mi kʼiri ɛgŋ na nɛnym.» Fɛstus dad ninɛ: «Efi bʼow iriʼr nɛnym.»
22 Então Agripa disse a Festo: “Gostaria de ouvir esse homem pessoalmente”. E Festo respondeu: “Amanhã poderá ouvi-lo!”.
23 Lɛgŋ bʼɛny a, Agripa lele Berenis ab ow agŋ ekʼus any ab ɛtŋ ok luku as usu a ecʼarabu ab ɛm kumadaɛl lele ɛb ab ɛm ecʼany ɛsɛl ab. Fɛstus ibrm eke wɛl kʼoc Pↄl ow.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice chegaram à sala de audiência com grande pompa, acompanhados de oficiais militares e homens importantes da cidade. Festo mandou trazer Paulo e,
24 Ɛtŋ li dad ninɛ: «Ɛb ebu Agripa lele ↄny fɛŋ eke anŋn aŋa ɛy ab a, am ɛkan ɛgŋ na: in sosiɛm Jwifɛl nↄnↄ ow ɛknʼm Jerusalɛm lele aŋa ab, ɛtŋ am dad ekʼowʼn kʼánm owr ij.
24 em seguida, disse: “Rei Agripa e demais presentes, este é o homem cuja morte é exigida pelos judeus tanto daqui como de Jerusalém.
25 Ɛm gbɛ, mʼɛkn eke li kokm low kaka ekʼow ɛm li kʼuw. Gbɛkↄ eke in obi lʼibrm eke li kʼɛkn Sesar a, mʼɛgŋ mʼeb eke mi kʼↄŋʼn nʼim yogŋ.
25 Em minha opinião, ele não fez coisa alguma para merecer a morte. Contudo, uma vez que apelou ao imperador para que julgue seu caso, decidi enviá-lo a Roma.
26 Mʼↄnym low tasi eke mi ki nↄn in e nuŋ af mʼↄŋ Sesar; na sosiɛm anake mʼocʼr mʼow ↄny ecʼany af, ŋ ɛb ebu Agripa ecʼany af tasi, yecʼɛtŋ ke wɛl bʼibrmʼn low, ke mʼↄ́ny low nyam mi nↄn.
26 “Não sei, porém, o que escrever ao imperador, pois não há nenhuma acusação clara contra ele. Por isso eu o trouxe hoje diante dos senhores, especialmente do rei Agripa, para que, depois de o interrogarmos, eu tenha algo para escrever.
27 Ow am ɛwʼm es adŋ sos ɛm eke tasi ɛm a, wɛl kʼoc sobel ɛm ɛs im Rom, ke wɛl kʼayalm ów a sosiɛm eke ow af wɛl am cicrʼr a!»
27 Pois não faz sentido enviar um prisioneiro ao imperador sem especificar as acusações contra ele”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.