Atos 21
Amani Owr (ADJ) vs ARA
1 Eke sica sʼɛlu ɛl es a, sʼimn mijɛtŋ ɛm eci, kpɛkŋ kpɛkŋ toŋ sʼok Kↄs lekr ɛm; lɛgŋ bʼɛny a, sʼim sʼok Rod lekr ɛm, ɛtŋ sʼigb yogŋ sʼim sʼok Patara baŋn.
1 Depois de nos apartarmos, fizemo-nos à vela e, correndo em direitura, chegamos a Cós; no dia seguinte, a Rodes, e dali, a Pátara.
2 Yogŋ, sʼɛŋn mijɛtŋ nyam ekʼam ow im Fenisi ɛtŋ sʼok ɛm sʼim.
2 Achando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Sʼɛkn Sipr lekr a kpekpe ɛm, sʼɛcr ow ecʼesr ɛm a, ɛtŋ sʼimn Siri eci. Sʼitr es Tir eci nanu gbɛl a, yogŋ a eke mijɛtŋ a kʼusm in ecʼɛrɛkp ab es a.
3 Quando Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Yogŋ sʼɛŋn jam ɛsɛl ɛtŋ sʼanŋ ɛl ab ow ij nɛnɛgŋ mum nyam. Eke Abŋ Lala ɛwar ɛl a, -li dad Pↄl eke kʼúyum iim Jerusalɛm.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias; e eles, movidos pelo Espírito, recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Gbɛkↄ eke nɛnɛgŋ gber mum a oc es a, sʼɛwl sʼebr ɛy ecʼusu im ab ɛm. Ɛl fɛŋ -lʼow -lʼɛwl ɛy, ɛl ecʼↄyↄw lele ɛl ecʼey ab toŋ sʼok ↄkm baŋn a. Okij nɛny yogŋ, sʼok ↄwrↄkp wus si ŋↄŋn Nyam.
5 Passados aqueles dias, tendo-nos retirado, prosseguimos viagem, acompanhados por todos, cada um com sua mulher e filhos, até fora da cidade; ajoelhados na praia, oramos.
6 Eke sica sʼɛlulil es a, sʼok mijɛtŋ ab ɛm ɛtŋ ɛl gbɛ -lʼɛwl -nʼim gbugŋ gbugŋ.
6 E, despedindo-nos uns dos outros, então, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Sica eke sʼigb Tir a, sʼim sʼok Pitolemais, ɛtŋ sʼuwar ɛy ecʼusu im mij af ecʼa. Yogŋ sʼɛkanin ɛb ab ɛm ecʼagŋ lisijimɛl ab ab, ɛtŋ sʼanŋ ɛl ab lɛgŋ nyam cɛ.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Lɛgŋ bʼɛny a, sʼim sʼok Sesare. Yogŋ, sʼok Amani Mamn a ecʼes ↄmun ɛs Filip ecʼakŋ a ɛtŋ sʼanŋ in ogŋ a. Lʼel agŋ lↄbŋ a eke wɛl sↄsum ot Jerusalɛm a e nyam.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia; e, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Nʼↄny ey ↄyↄw yar eke ɛbim egŋ, ke bʼↄb kokoba dad odad eke Nyam bʼↄŋ ɛl a.
9 Tinha este quatro filhas donzelas, que profetizavam.
10 Sʼanŋ yogŋ ow kok sɛgŋ nↄnↄ toŋ ɛtŋ kokoba ↄb ɛs nyam eke wɛl bʼɛsŋ Agabus anŋ Jude ow.
10 Demorando-nos ali alguns dias, desceu da Judeia um profeta chamado Ágabo;
11 Lʼow ɛy ogŋ a, lʼoc Pↄl eci meb er ɛm a, nʼawŋ in ecʼakr a lele sabu ab ab, ɛtŋ li dad ninɛ: «Kin Abŋ Lala ecʼodad eke am dad: ɛgŋ a eke meb er ɛm na el in ecʼa, Jerusalɛm yogŋ, Jwifɛl bʼow awŋʼn ɛbɛn, ke -lʼoc -lʼɛlu ow agŋ ekʼelm Jwifɛl a abu ɛm.»
11 e, vindo ter conosco, tomando o cinto de Paulo, ligando com ele os próprios pés e mãos, declarou: Isto diz o Espírito Santo: Assim os judeus, em Jerusalém, farão ao dono deste cinto e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Eke sʼiri ów amua a, ɛy obi ɛy obi lele Sesare ecʼɛy lisijimɛl ab ab, si ŋↄŋn Pↄl eke kʼúyum iim Jerusalɛm.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar, rogamos a Paulo que não subisse a Jerusalém.
13 Gbɛkↄ li dad ninɛ: «Kↄ bla sosiɛm ɛtŋ am ikŋn ↄŋn ↄwarʼm sos es ee? Ɛm, mi bɛbm sos, ow elm ɛm ecʼawŋ a cɛ eci, kↄ ke mʼúw Jerusalɛm Ɛs Kↄtↄkↄ Jesu sosiɛm.»
13 Então, ele respondeu: Que fazeis chorando e quebrantando-me o coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Eke sʼↄtum sʼebmʼn odad ebl ɛm a, sʼatramʼn ij ɛtŋ si dad sʼɛsɛ: «Ke ow él yecʼa ekʼƐs Kↄtↄkↄ am erur a!»
14 Como, porém, não o persuadimos, conformados, dissemos: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Eke sica sʼanŋ yogŋ si kok sɛgŋ bɛb a, si bɛbm sos sʼam uyu sʼimn Jerusalɛm eci.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, subimos para Jerusalém;
16 Sesare eci jam ɛsɛl a ow ɛwl ɛy Jerusalɛm; -lʼoc ɛy -nʼim ɛgŋ nyam eke kʼeb ok ɛy akŋ a ogŋ; wɛl bʼɛsŋʼn Minasↄn, Sipr lekr ɛm ecʼɛgŋ ekʼel jam ɛs lɛgŋ kpekpe, ke ir Jerusalɛm.
16 e alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Yogŋ eke sʼok a, ɛy lisijimɛl a eb ɛy sos ɛm iŋn ɛm.
17 Tendo nós chegado a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Eke lɛgŋ ɛny a, Pↄl ot ɛy ab im Jak ogŋ a; yogŋ, Nyamel ecʼagŋ ekpekp a fɛŋ as luku.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Pↄl ɛsŋn ɛl, ɛtŋ mɛwl ɛm am dad ɛl in e juma ab ɛm ecʼów fɛŋ eke Nyam kok agŋ a ekʼelm Jwifɛl a ecʼaraŋn a.
19 E, tendo-os saudado, contou minuciosamente o que Deus fizera entre os gentios por seu ministério.
20 Eke -lʼirir ow ecʼodad a uwr a, -li kↄklm Nyam; ɛtŋ -li dad Pↄl ninɛ: «Ɛy lisijim, am ɛkn eke Jwifɛl fandi fandi ub Jesu nawrɛ, ke ɛl fɛŋ -li bʼucu ol a -nʼↄny es sɛnyn sɛnyn a.
20 Ouvindo-o, deram eles glória a Deus e lhe disseram: Bem vês, irmão, quantas dezenas de milhares há entre os judeus que creram, e todos são zelosos da lei;
21 Wɛl dad ɛl eke ŋ bi yɛgm Jwifɛl a fɛŋ ekʼin ir lutu a low eke wɛʼn kʼigŋ Mois ecʼol a in ɛlu es, ɛtŋ ɛmɛny ŋ bi dad wɛl eke wɛʼn kʼúbrm wɛl ecʼey a ekr es, wɛʼn kí kokm Jwifɛl ecʼów a.
21 e foram informados a teu respeito que ensinas todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da lei.
22 -Li bʼow -lʼiri tasi eke ŋ ow aŋa. Ayaf si ki kokr ab ee?
22 Que se há de fazer, pois? Certamente saberão da tua chegada.
23 Ow akpl ke kók ow a eke si bʼow si dadʼŋ a. Aŋa, sʼↄny agŋ yar ekʼij nɛny Nyam ecʼany af.
23 Faze, portanto, o que te vamos dizer: estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, aceitaram voto;
24 Òc ɛl ab im, ànŋ ɛl ab sos ayal eci low kok ab ɛm, ke sↄ́g ɛl e low kok a e labm, yecʼɛtŋ ke -lʼↄtu -lʼɛr sin. Ow ɛm a, agŋ a fɛŋ bʼow uw any eke ów a fɛŋ e wɛl dad ŋ e lís a elm nawrɛ; ow bʼow yɛgm eke ŋ yɛji anŋ Mois ecʼol a ecʼɛlum ɛm.
24 toma-os, purifica-te com eles e faze a despesa necessária para que raspem a cabeça; e saberão todos que não é verdade o que se diz a teu respeito; e que, pelo contrário, andas também, tu mesmo, guardando a lei.
25 Agŋ a ekʼelm Jwifɛl ke ub nawrɛ a ecʼa, si kok lɛl sʼawŋ ɛl si dad ɛl ów yecʼa eke si bɛbm a. Kin ów a: -li kʼijmn ndey eke wɛl oc wawr egb ↄŋ sɛkp, -lʼɛgŋmn mebl, -lʼijmn ndey eke wɛl okm mebl es, -lʼijmn nfaci.»
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e das relações sexuais ilícitas.
26 Af yogŋ, Pↄl oc agŋ yar amua ab im, ɛtŋ eke lɛgŋ ɛny a, -nʼim wɛl ab sos ayal eci low kok ab ɛm. Ɛmɛny nʼim Nyamel gbɛl ab ɛm ɛtŋ nʼam dad wɛl dedeku ɛm lɛgŋ yecʼaf eke sos ayal eci low kok a bʼow uwr ke wɛl bʼow waw ɛl ɛm ecʼɛgŋ nyam nyam ecʼegb a.
26 Então, Paulo, tomando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Eke sos ayal eci sɛgŋ lↄbŋ a am ow uwr a, kpɛkŋ Azi ogog eci Jwifɛl a ɛkn Pↄl Nyamel gbɛl a e gbugŋ a. -Lʼij abra -nʼↄŋ dedeku a fɛŋ ɛtŋ -nʼↄny ow;
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus vindos da Ásia, tendo visto Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 -nʼam ↄg -li dad -lʼɛsɛ: «Israɛl ecʼagŋ, ɛ̀lumn ɛy abu! Kin ɛgŋ a eke usu fɛŋ, agŋ fɛŋ ecʼany af bi dad ów eŋuŋ ok Israɛl ecʼagŋ af, Mois ecʼol ab af lele Nyamel gbɛl na af ab a. Ɛtŋ sicaca ɛm a, lʼot agŋ ekʼelm Jwifɛl lʼok Nyamel gbɛl ab ɛm; ow ɛm a, -ni ŋuŋn usu lala a Nyam ecʼany af.»
28 gritando: Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte ensina todos a serem contra o povo, contra a lei e contra este lugar; ainda mais, introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Tasi ɛm a, -nʼam dad ɛbɛn aŋke -lʼɛkn Efɛs iy Trofim Pↄl ab ɛb ab ɛm. -Nʼam tutr eke Pↄl oc ɛluʼl Nyamel gbɛl a e gbugŋ lokm a.
29 Pois, antes, tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e julgavam que Paulo o introduzira no templo.
30 Likekr a eb es ɛb ab ɛm ɛtŋ ↄy ↄy a fɛŋ ɛm agŋ am anŋ ow. -Nʼↄny Pↄl -lʼↄdu -lʼɛlu ow ↄkm Nyamel gbɛl a e gbugŋ a ɛtŋ kpɛkŋ -li babl masany a.
30 Agitou-se toda a cidade, havendo concorrência do povo; e, agarrando a Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 -Nʼam ↄl eke -li kʼibi Pↄl, ɛtŋ kpɛkŋ wɛl im dad Rom e kumada a ekʼanŋ Jerusalɛm a likekr a eke eb es ɛb a fɛŋ ɛm a e low.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante da força que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Kpɛkŋ lʼot srↄda eyŋ lele ɛl ecʼanym ɛsɛl ab ab ɛtŋ lʼuru es nʼim dedeku a ogŋ a. Eke -li bʼɛkn kumada a lele srↄda eyŋ ab ab a, -lʼↄrm Pↄl ij.
32 Então, este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Kumada a ɛri im titm Pↄl, ↄŋ wɛl ↄnyʼn ɛtŋ ↄŋ abusu eke wɛl kʼoc ŋgbraka yony awŋnʼn; ɛtŋ lʼibrm ɛgŋ yecʼa eke lʼel a lele low yecʼa eke nʼam kok ab ab.
33 Aproximando-se o comandante, apoderou-se de Paulo e ordenou que fosse acorrentado com duas cadeias, perguntando quem era e o que havia feito.
34 Gbɛkↄ dedeku ab ɛm, agŋ amua ám dad odad na, ke bɛb ám dad ɛjeci. Kumada a ↄ́tum irim low a tasi likekr na ɛm; nʼↄŋ abusu eke wɛl kʼoc Pↄl im in eci frutu lakp ab ɛm.
34 Na multidão, uns gritavam de um modo; outros, de outro; não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Eke Pↄl anŋ êl a ecʼaf uyu usu a, srↄda eyŋ a ocʼr abu ɛm abu ɛm, dedeku a e lɛc ekʼam ɛlu ↄkm a sosiɛm,
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 aŋke agŋ a fɛŋ am usʼr jam ↄg dad ɛsɛ: «Wɛl íbiʼr! Wɛl íbiʼr!»
36 pois a massa de povo o seguia gritando: Mata-o!
37 Wanci ab af eke srↄda eyŋ a am ↄl eke kʼↄny Pↄl ɛlu frutu lakp ab ɛm a, li dad kumada a ninɛ: «Kↄ mʼↄny abusu eke mi ki dadʼŋ odad tɛl ee?» Kumada a ninɛ: «Kↄ bʼɛbr Grɛk ee?
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: É-me permitido dizer-te alguma coisa? Respondeu ele: Sabes o grego?
38 Njɛ elm Ejipt iy a eke efnɛny a cɛ is ar ke ot áru fandi yar ab im loj ab ee?»
38 Não és tu, porventura, o egípcio que, há tempos, sublevou e conduziu ao deserto quatro mil sicários?
39 Pↄl dad ninɛ: «Ɛm Jwif, wɛl ewʼm Tars ɛb ɛm, Silisi wus af, ɛb ekʼↄny any ecʼɛgŋ. Mʼam ŋↄŋnʼŋ, ↄŋʼm abusu mi dád dedeku a odad.»
39 Respondeu-lhe Paulo: Eu sou judeu, natural de Tarso, cidade não insignificante da Cilícia; e rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Kumada a ↄŋʼn abusu. Pↄl inym es êl a ecʼaf uyu usu a ɛtŋ lʼↄwl wɛl abu eke -li ki yewal. Eke -li yewalil a, Pↄl am dad ɛl odad Ebre ɛm:
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escada, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.