Atos 21

Amani Owr (ADJ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Eke sica sʼɛlu ɛl es a, sʼimn mijɛtŋ ɛm eci, kpɛkŋ kpɛkŋ toŋ sʼok Kↄs lekr ɛm; lɛgŋ bʼɛny a, sʼim sʼok Rod lekr ɛm, ɛtŋ sʼigb yogŋ sʼim sʼok Patara baŋn.
1 E assim aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e, correndo em direitura, chegamos a Cós, e no dia seguinte a Rodes, e dali a Pátara.
2 Yogŋ, sʼɛŋn mijɛtŋ nyam ekʼam ow im Fenisi ɛtŋ sʼok ɛm sʼim.
2 Achando um navio que seguia para a Fenícia, embarcamos e partimos.
3 Sʼɛkn Sipr lekr a kpekpe ɛm, sʼɛcr ow ecʼesr ɛm a, ɛtŋ sʼimn Siri eci. Sʼitr es Tir eci nanu gbɛl a, yogŋ a eke mijɛtŋ a kʼusm in ecʼɛrɛkp ab es a.
3 E quando avistamos Chipre, deixando-a á esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio havia de ser descarregado ali.
4 Yogŋ sʼɛŋn jam ɛsɛl ɛtŋ sʼanŋ ɛl ab ow ij nɛnɛgŋ mum nyam. Eke Abŋ Lala ɛwar ɛl a, -li dad Pↄl eke kʼúyum iim Jerusalɛm.
4 Havendo achado os discípulos, demoramo-nos ali sete dias; e eles pelo Espírito diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Gbɛkↄ eke nɛnɛgŋ gber mum a oc es a, sʼɛwl sʼebr ɛy ecʼusu im ab ɛm. Ɛl fɛŋ -lʼow -lʼɛwl ɛy, ɛl ecʼↄyↄw lele ɛl ecʼey ab toŋ sʼok ↄkm baŋn a. Okij nɛny yogŋ, sʼok ↄwrↄkp wus si ŋↄŋn Nyam.
5 Depois de passarmos ali aqueles dias, saímos e seguimos a nossa viagem, acompanhando-nos todos, com suas mulheres e filhos, até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos,
6 Eke sica sʼɛlulil es a, sʼok mijɛtŋ ab ɛm ɛtŋ ɛl gbɛ -lʼɛwl -nʼim gbugŋ gbugŋ.
6 e despedindo-nos uns dos outros, embarcamos, e eles voltaram para casa.
7 Sica eke sʼigb Tir a, sʼim sʼok Pitolemais, ɛtŋ sʼuwar ɛy ecʼusu im mij af ecʼa. Yogŋ sʼɛkanin ɛb ab ɛm ecʼagŋ lisijimɛl ab ab, ɛtŋ sʼanŋ ɛl ab lɛgŋ nyam cɛ.
7 Concluída a nossa viagem de Tiro, chegamos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, passamos um dia com eles.
8 Lɛgŋ bʼɛny a, sʼim sʼok Sesare. Yogŋ, sʼok Amani Mamn a ecʼes ↄmun ɛs Filip ecʼakŋ a ɛtŋ sʼanŋ in ogŋ a. Lʼel agŋ lↄbŋ a eke wɛl sↄsum ot Jerusalɛm a e nyam.
8 Partindo no dia seguinte, fomos a Cesaréia; e entrando em casa de Felipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Nʼↄny ey ↄyↄw yar eke ɛbim egŋ, ke bʼↄb kokoba dad odad eke Nyam bʼↄŋ ɛl a.
9 Tinha este quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Sʼanŋ yogŋ ow kok sɛgŋ nↄnↄ toŋ ɛtŋ kokoba ↄb ɛs nyam eke wɛl bʼɛsŋ Agabus anŋ Jude ow.
10 Demorando-nos ali por muitos dias, desceu da Judéia um profeta, de nome Ágabo;
11 Lʼow ɛy ogŋ a, lʼoc Pↄl eci meb er ɛm a, nʼawŋ in ecʼakr a lele sabu ab ab, ɛtŋ li dad ninɛ: «Kin Abŋ Lala ecʼodad eke am dad: ɛgŋ a eke meb er ɛm na el in ecʼa, Jerusalɛm yogŋ, Jwifɛl bʼow awŋʼn ɛbɛn, ke -lʼoc -lʼɛlu ow agŋ ekʼelm Jwifɛl a abu ɛm.»
11 e vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo e, ligando os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim os judeus ligarão em Jerusalém o homem a quem pertence esta cinta, e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Eke sʼiri ów amua a, ɛy obi ɛy obi lele Sesare ecʼɛy lisijimɛl ab ab, si ŋↄŋn Pↄl eke kʼúyum iim Jerusalɛm.
12 Quando ouvimos isto, rogamos-lhe, tanto nós como os daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Gbɛkↄ li dad ninɛ: «Kↄ bla sosiɛm ɛtŋ am ikŋn ↄŋn ↄwarʼm sos es ee? Ɛm, mi bɛbm sos, ow elm ɛm ecʼawŋ a cɛ eci, kↄ ke mʼúw Jerusalɛm Ɛs Kↄtↄkↄ Jesu sosiɛm.»
13 Então Paulo respondeu: Que fazeis chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Eke sʼↄtum sʼebmʼn odad ebl ɛm a, sʼatramʼn ij ɛtŋ si dad sʼɛsɛ: «Ke ow él yecʼa ekʼƐs Kↄtↄkↄ am erur a!»
14 E, como não se deixasse persuadir, dissemos: Faça-se a vontade do Senhor; e calamo-nos.
15 Eke sica sʼanŋ yogŋ si kok sɛgŋ bɛb a, si bɛbm sos sʼam uyu sʼimn Jerusalɛm eci.
15 Depois destes dias, havendo feito os preparativos, fomos subindo a Jerusalém.
16 Sesare eci jam ɛsɛl a ow ɛwl ɛy Jerusalɛm; -lʼoc ɛy -nʼim ɛgŋ nyam eke kʼeb ok ɛy akŋ a ogŋ; wɛl bʼɛsŋʼn Minasↄn, Sipr lekr ɛm ecʼɛgŋ ekʼel jam ɛs lɛgŋ kpekpe, ke ir Jerusalɛm.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesaréia, levando consigo um certo Mnáson, cíprio, discípulo antigo, com quem nos havíamos de hospedar.
17 Yogŋ eke sʼok a, ɛy lisijimɛl a eb ɛy sos ɛm iŋn ɛm.
17 E chegando nós a Jerusalém, os irmãos nos receberam alegremente.
18 Eke lɛgŋ ɛny a, Pↄl ot ɛy ab im Jak ogŋ a; yogŋ, Nyamel ecʼagŋ ekpekp a fɛŋ as luku.
18 No dia seguinte Paulo foi em nossa companhia ter com Tiago, e compareceram todos os anciãos.
19 Pↄl ɛsŋn ɛl, ɛtŋ mɛwl ɛm am dad ɛl in e juma ab ɛm ecʼów fɛŋ eke Nyam kok agŋ a ekʼelm Jwifɛl a ecʼaraŋn a.
19 E, havendo-os saudado, contou-lhes uma por uma as coisas que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Eke -lʼirir ow ecʼodad a uwr a, -li kↄklm Nyam; ɛtŋ -li dad Pↄl ninɛ: «Ɛy lisijim, am ɛkn eke Jwifɛl fandi fandi ub Jesu nawrɛ, ke ɛl fɛŋ -li bʼucu ol a -nʼↄny es sɛnyn sɛnyn a.
20 Ouvindo eles isto, glorificaram a Deus, e disseram-lhe: Bem vês, irmãos, quantos milhares há entre os judeus que têm crido, e todos são zelosos da lei.
21 Wɛl dad ɛl eke ŋ bi yɛgm Jwifɛl a fɛŋ ekʼin ir lutu a low eke wɛʼn kʼigŋ Mois ecʼol a in ɛlu es, ɛtŋ ɛmɛny ŋ bi dad wɛl eke wɛʼn kʼúbrm wɛl ecʼey a ekr es, wɛʼn kí kokm Jwifɛl ecʼów a.
21 Têm sido informados a teu respeito que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a se apartarem de Moisés, dizendo que não circuncidem seus filhos, nem andem segundo os costumes da lei.
22 -Li bʼow -lʼiri tasi eke ŋ ow aŋa. Ayaf si ki kokr ab ee?
22 Que se há de fazer, pois? Certamente saberão que és chegado.
23 Ow akpl ke kók ow a eke si bʼow si dadʼŋ a. Aŋa, sʼↄny agŋ yar ekʼij nɛny Nyam ecʼany af.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer: Temos quatro homens que fizeram voto;
24 Òc ɛl ab im, ànŋ ɛl ab sos ayal eci low kok ab ɛm, ke sↄ́g ɛl e low kok a e labm, yecʼɛtŋ ke -lʼↄtu -lʼɛr sin. Ow ɛm a, agŋ a fɛŋ bʼow uw any eke ów a fɛŋ e wɛl dad ŋ e lís a elm nawrɛ; ow bʼow yɛgm eke ŋ yɛji anŋ Mois ecʼol a ecʼɛlum ɛm.
24 toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles as despesas para que rapem a cabeça; e saberão todos que é falso aquilo de que têm sido informados a teu respeito, mas que também tu mesmo andas corretamente, guardando a lei.
25 Agŋ a ekʼelm Jwifɛl ke ub nawrɛ a ecʼa, si kok lɛl sʼawŋ ɛl si dad ɛl ów yecʼa eke si bɛbm a. Kin ów a: -li kʼijmn ndey eke wɛl oc wawr egb ↄŋ sɛkp, -lʼɛgŋmn mebl, -lʼijmn ndey eke wɛl okm mebl es, -lʼijmn nfaci.»
25 Todavia, quanto aos gentios que têm crido já escrevemos, dando o parecer que se abstenham do que é sacrificado a os ídolos, do sangue, do sufocado e da prostituição.
26 Af yogŋ, Pↄl oc agŋ yar amua ab im, ɛtŋ eke lɛgŋ ɛny a, -nʼim wɛl ab sos ayal eci low kok ab ɛm. Ɛmɛny nʼim Nyamel gbɛl ab ɛm ɛtŋ nʼam dad wɛl dedeku ɛm lɛgŋ yecʼaf eke sos ayal eci low kok a bʼow uwr ke wɛl bʼow waw ɛl ɛm ecʼɛgŋ nyam nyam ecʼegb a.
26 Então Paulo, no dia seguinte, tomando consigo aqueles homens, purificou-se com eles e entrou no templo, notificando o cumprimento dos dias da purificação, quando seria feita a favor de cada um deles a respectiva oferta.
27 Eke sos ayal eci sɛgŋ lↄbŋ a am ow uwr a, kpɛkŋ Azi ogog eci Jwifɛl a ɛkn Pↄl Nyamel gbɛl a e gbugŋ a. -Lʼij abra -nʼↄŋ dedeku a fɛŋ ɛtŋ -nʼↄny ow;
27 Mas quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, tendo-o visto no templo, alvoroçaram todo o povo e agarraram-no,
28 -nʼam ↄg -li dad -lʼɛsɛ: «Israɛl ecʼagŋ, ɛ̀lumn ɛy abu! Kin ɛgŋ a eke usu fɛŋ, agŋ fɛŋ ecʼany af bi dad ów eŋuŋ ok Israɛl ecʼagŋ af, Mois ecʼol ab af lele Nyamel gbɛl na af ab a. Ɛtŋ sicaca ɛm a, lʼot agŋ ekʼelm Jwifɛl lʼok Nyamel gbɛl ab ɛm; ow ɛm a, -ni ŋuŋn usu lala a Nyam ecʼany af.»
28 clamando: Varões israelitas, acudi; este é o homem que por toda parte ensina a todos contra o povo, contra a lei, e contra este lugar; e ainda, além disso, introduziu gregos no templo, e tem profanado este santo lugar.
29 Tasi ɛm a, -nʼam dad ɛbɛn aŋke -lʼɛkn Efɛs iy Trofim Pↄl ab ɛb ab ɛm. -Nʼam tutr eke Pↄl oc ɛluʼl Nyamel gbɛl a e gbugŋ lokm a.
29 Antes tinham visto com ele na cidade a Trófimo de Éfeso, e pensavam que Paulo o introduzira no templo.
30 Likekr a eb es ɛb ab ɛm ɛtŋ ↄy ↄy a fɛŋ ɛm agŋ am anŋ ow. -Nʼↄny Pↄl -lʼↄdu -lʼɛlu ow ↄkm Nyamel gbɛl a e gbugŋ a ɛtŋ kpɛkŋ -li babl masany a.
30 Alvoroçou-se toda a cidade, e houve ajuntamento do povo; e agarrando a Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 -Nʼam ↄl eke -li kʼibi Pↄl, ɛtŋ kpɛkŋ wɛl im dad Rom e kumada a ekʼanŋ Jerusalɛm a likekr a eke eb es ɛb a fɛŋ ɛm a e low.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao comandante da corte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão;
32 Kpɛkŋ lʼot srↄda eyŋ lele ɛl ecʼanym ɛsɛl ab ab ɛtŋ lʼuru es nʼim dedeku a ogŋ a. Eke -li bʼɛkn kumada a lele srↄda eyŋ ab ab a, -lʼↄrm Pↄl ij.
32 o qual, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles; e quando viram o comandante e os soldados, cessaram de espancar a Paulo.
33 Kumada a ɛri im titm Pↄl, ↄŋ wɛl ↄnyʼn ɛtŋ ↄŋ abusu eke wɛl kʼoc ŋgbraka yony awŋnʼn; ɛtŋ lʼibrm ɛgŋ yecʼa eke lʼel a lele low yecʼa eke nʼam kok ab ab.
33 Então aproximando-se o comandante, prendeu-o e mandou que fosse acorrentado com duas cadeias, e perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Gbɛkↄ dedeku ab ɛm, agŋ amua ám dad odad na, ke bɛb ám dad ɛjeci. Kumada a ↄ́tum irim low a tasi likekr na ɛm; nʼↄŋ abusu eke wɛl kʼoc Pↄl im in eci frutu lakp ab ɛm.
34 E na multidão uns gritavam de um modo, outros de outro; mas, não podendo por causa do alvoroço saber a verdade, mandou conduzi-lo à fortaleza.
35 Eke Pↄl anŋ êl a ecʼaf uyu usu a, srↄda eyŋ a ocʼr abu ɛm abu ɛm, dedeku a e lɛc ekʼam ɛlu ↄkm a sosiɛm,
35 E sucedeu que, chegando às escadas, foi ele carregado pelos soldados por causa da violência da turba.
36 aŋke agŋ a fɛŋ am usʼr jam ↄg dad ɛsɛ: «Wɛl íbiʼr! Wɛl íbiʼr!»
36 Pois a multidão o seguia, clamando: Mata-o!
37 Wanci ab af eke srↄda eyŋ a am ↄl eke kʼↄny Pↄl ɛlu frutu lakp ab ɛm a, li dad kumada a ninɛ: «Kↄ mʼↄny abusu eke mi ki dadʼŋ odad tɛl ee?» Kumada a ninɛ: «Kↄ bʼɛbr Grɛk ee?
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, disse Paulo ao comandante: É-me permitido dizer-te alguma coisa? Respondeu ele: Sabes o grego?
38 Njɛ elm Ejipt iy a eke efnɛny a cɛ is ar ke ot áru fandi yar ab im loj ab ee?»
38 Não és porventura o egípcio que há poucos dias fez uma sedição e levou ao deserto os quatro mil sicários?
39 Pↄl dad ninɛ: «Ɛm Jwif, wɛl ewʼm Tars ɛb ɛm, Silisi wus af, ɛb ekʼↄny any ecʼɛgŋ. Mʼam ŋↄŋnʼŋ, ↄŋʼm abusu mi dád dedeku a odad.»
39 Mas Paulo lhe disse: Eu sou judeu, natural de Tarso, cidade não insignificante da Cilícia; rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Kumada a ↄŋʼn abusu. Pↄl inym es êl a ecʼaf uyu usu a ɛtŋ lʼↄwl wɛl abu eke -li ki yewal. Eke -li yewalil a, Pↄl am dad ɛl odad Ebre ɛm:
40 E, havendo-lho permitido o comandante, Paulo, em pé na escada, fez sinal ao povo com a mão; e, feito grande silêncio, falou em língua hebraica, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.