Atos 20

Amani Owr (ADJ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Eke ów wuwal a fɛŋ ok sel a, Pↄl as jam ɛsɛl a luku ɛtŋ am atr ɛl sos es. Ow bʼuwr a, lʼɛlu wɛl es nʼim Maseduan.
1 Depois que cessou o alvoroço, Paulo chamou a si os discípulos e, abraçando-os, saiu para a Macedônia.
2 Lʼɛcr wus ab af eci, lʼatr ↄmn ɛsɛl a sos es, sodad nↄnↄ a eke li dad wɛl ab ɛm. Ɛtŋ nʼim Grɛs,
2 E, havendo andado por aquelas terras e exortando-os com muitas palavras, veio à Grécia.
3 nʼanŋ yogŋ lʼij awl nyahan. Sica eke nʼam bɛbm sos eke li kʼeb mijɛtŋ nʼim Siri a, lʼiri eke Jwifɛl a am ut in ecʼasre. Ow sosiɛm lʼɛwl mɛny lʼebr Maseduan eci.
3 Passando ali três meses e sendo-lhe pelos judeus postas ciladas, como tivesse de navegar para a Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Agŋ a ekʼim am ɛwlʼl a el: Sopatɛr Pirus jim, Bere iy, Aritak lele Sekundus ab ekʼel Tesaloni eyŋ, Gayus, Dɛrb iy, Timote, Tisik lele Trofim ab, Azi wus af ecʼagŋ.
4 E acompanhou-o, até à Ásia, Sópatro, de Bereia, e, dos de Tessalônica, Aristarco e Segundo, e Gaio, de Derbe, e Timóteo, e, dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Agŋ amua ikŋ anym im Troas am eku ɛy.
5 Estes, indo adiante, nos esperaram em Trôade.
6 Ɛy gbɛ, eke Futufutu eke ejru anm ɛm ecʼes gbɛgbl a uwr a, sʼeb mijɛtŋ Filip ɛb ɛm Maseduan wus af; ɛtŋ eke sɛgŋ yen ɛc a, sʼim sʼɛŋn ɛl Troas, sʼanŋ yogŋ si kok sɛgŋ lↄbŋ.
6 E, depois dos dias dos pães asmos, navegamos de Filipos e, em cinco dias, fomos ter com eles a Trôade, onde estivemos sete dias.
7 Ma ɛy ncebles a, sʼɛŋanin eke si kʼubr futufutu ɛm, ɛtŋ Pↄl am dad dedeku a odad. Eke lɛgŋ bʼow ɛny ke li bʼow nʼim a sosiɛm, li dad odad toŋ lɛgŋ usu ubr ɛm.
7 No primeiro dia da semana, ajuntando-se os discípulos para partir o pão, Paulo, que havia de partir no dia seguinte, falava com eles; e alargou a prática até à meia-noite.
8 Oj ab ɛm a eke sʼas luku êl afr yogŋ a, kɛniɛ nↄnↄ anŋ.
8 Havia muitas luzes no cenáculo onde estavam juntos.
9 Ŋgbafrɛ nyam eke wɛl bʼɛsŋ Etikus sig es finɛtr nɛny af a. Pↄl ecʼodad a ekʼam ↄfu nɛnym a, ↄŋ mɛmn ɛwlʼl. Mɛmn a afŋn in es toŋ nʼanŋ êl afr nyahan ɛm a lʼɛy wus. Wɛl ↄny igblʼl ogŋ, kↄ lʼuw.
9 E, estando um certo jovem, por nome Êutico, assentado numa janela, caiu do terceiro andar, tomado de um sono profundo que lhe sobreveio durante o extenso discurso de Paulo; e foi levantado morto.
10 Pↄl us es, im ubuʼr af, ocʼr ɛtŋ dad agŋ a ninɛ: «Ɛrmij kʼók ↄny: nʼanŋ owr!»
10 Paulo, porém, descendo, inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a sua alma nele está.
11 Ɛmɛny Pↄl ɛwl uyu êl afr a, lʼubr futufutu ab ɛm li cɛc, ɛtŋ in yɛji lʼij. Ɛmɛny li dad odad ibn kpekpe toŋ ligbn ɛjn ɛy ↄkm ɛtŋ nʼim.
11 E, subindo, e partindo o pão, e comendo, ainda lhes falou largamente até à alvorada; e, assim, partiu.
12 Iy a gbɛ anŋ owr, wɛl ocʼr im ɛtŋ ow el agŋ a fɛŋ ecʼɛrm es ɛy.
12 E levaram vivo o jovem, e ficaram não pouco consolados.
13 Sʼikŋ anym sʼim eke si kʼeb mijɛtŋ ot im ɛy Asos; yogŋ anake si kʼoc Pↄl a, aŋke tasi ɛm a, li dad eke li kʼɛcr wus wus eci.
13 Nós, porém, subindo ao navio, navegamos até Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque assim o ordenara, indo ele por terra.
14 Eke lʼow nʼɛŋn ɛy Asos a, sʼocʼr mijɛtŋ ab ɛm ɛtŋ sʼim Mitilɛn.
14 E, logo que se ajuntou conosco em Assôs, o recebemos e fomos a Mitilene.
15 Sʼigb yogŋ sʼim ɛtŋ lɛgŋ bʼɛny a, sʼow sʼok lekr a eke wɛl bʼɛsŋ Kio a ecʼany af. Lɛgŋ bʼɛny a, sʼow sʼok Samↄs, ɛtŋ ɛmɛny lɛgŋ bʼɛny akr af a, sʼow sʼok Mile.
15 E, navegando dali, chegamos no dia seguinte defronte de Quios, no outro, aportamos a Samos e, ficando em Trogílio, chegamos no dia seguinte a Mileto.
16 Tasi ɛm a, Pↄl ɛgŋ eb eke kʼinyam es Efɛs irmnm lɛgŋ Azi wus af. Nʼam ogŋ es yecʼɛtŋ ekʼow it ke nʼánŋ Jerusalɛm Pantekↄt e lɛgŋ a.
16 Porque já Paulo tinha determinado passar adiante de Éfeso, para não gastar tempo na Ásia. Apressava-se, pois, para estar, se lhe fosse possível, em Jerusalém no dia de Pentecostes.
17 Pↄl anŋ Mile awŋ bↄwl Efɛs eke Nyamel ecʼagŋ ekpekp a kʼow.
17 De Mileto, mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Eke -lʼowr -nʼɛŋan ow a, li dad wɛl ninɛ: «Sɛgŋ a fɛŋ eke mʼanŋ ↄny ab a, uwr elel eke mʼaan es ab any, lɛgŋ krɛkrɛ a ɛtŋ eke mʼow Azi wus na af a.
18 E, logo que chegaram junto dele, disse-lhes: Vós bem sabeis, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia, como em todo esse tempo me portei no meio de vós,
19 Es is ɛm, mi kok Ɛs Kↄtↄkↄ e juma ↄŋn ikŋ ɛm, Jwifɛl eci asre eke bʼut ɛm e gbre ijr ecʼa sosiɛm.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade e com muitas lágrimas e tentações que, pelas ciladas dos judeus, me sobrevieram;
20 Uwr any ɛkan eke low fɛŋ ekʼↄtu eke kʼakpl ↄny ecʼa, mʼocm mi lↄlm es. Dedeku fɛŋ ecʼany af, ↄny ecʼakŋ akŋ, mi dad ↄny ɛtŋ mi yɛgm ↄny yɛji.
20 como nada, que útil seja, deixei de vos anunciar e ensinar publicamente e pelas casas,
21 Mʼɛsŋ Jwifɛl lele agŋ ekʼelm Jwifɛl ab ab eke kʼitŋn ɛrm ɛm, oc any ↄkŋ Nyam ke ↄ́ny ↄmn ɛy Ɛs Kↄtↄkↄ Jesu ɛm.
21 testificando, tanto aos judeus como aos gregos, a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus Cristo.
22 Sica mʼaam Jerusalɛm ɛsɛ elel eke Abŋ Lala am atʼm eke mi ki kok ab af. Low yecʼa eke bʼow ɛŋnʼm yogŋ a, mʼuwm any.
22 E, agora, eis que, ligado eu pelo espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que lá me há de acontecer,
23 Low a cɛ eke mʼuw any a el: ɛb fɛŋ ɛm eke mi bʼɛc a, Abŋ Lala bʼɛwarʼm ɛm e gbre ij nↄnↄ lele sobel ɛm eke mʼow mʼɛy ab ab a e low.
23 senão o que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me revela, dizendo que me esperam prisões e tribulações.
24 Gbɛkↄ mʼam ɛkn eke ɛm ecʼa, ɛm ecʼowr anŋ a ↄnym any; low a cɛ ekʼↄny any a el ke mʼím toŋ mʼigŋ ɛm eci es uru a e nuŋ, ke mi kók juma a eke Ɛs Kↄtↄkↄ Jesu abulʼm a, toŋ ke mʼúwar; juma a el ke mʼↄ́b Amani Mamn a ekʼel Nyam eci sↄrŋ ikŋ a e kokoba.
24 Mas em nada tenho a minha vida por preciosa, contanto que cumpra com alegria a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 Mʼɛc ↄny fɛŋ ecʼaraŋn mi dad Nyam e gbreŋgbi usu a ecʼodad; gbɛkↄ sicaca ɛm a, mʼuw any ekʼↄny ɛm ecʼɛgŋ kaka kʼow ɛknm im ij.
25 E, agora, na verdade, sei que todos vós, por quem passei pregando o Reino de Deus, não vereis mais o meu rosto.
26 Na sosiɛm anake yɛfɛnyna mʼam igbl lebl ogŋ mi dad mʼɛsɛ: ekʼↄny ɛm ecʼɛgŋ nyam am irm, ke ow elm ɛm e low ij,
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos;
27 aŋke mi dad ↄny Nyam e low a fɛŋ eke bɛbm ɛw es a; mʼocm kaka mi lↄlm es.
27 porque nunca deixei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 Ɔ̀surir ↄny obi lele Abŋ Lala eci mɛbob a ekʼↄŋ ↄny eke kʼↄsur ab ab. Ɛsɛ elel eke mɛcɛb ↄsu ɛs bʼɛw in e mɛcɛb a nyamn af ab af a, ɛ̀wr Nyamel a eke Nyam ↄl jim lokm e mebl ab ɛm a e low ɛrm.
28 Olhai, pois, por vós e por todo o rebanho sobre que o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele resgatou com seu próprio sangue.
29 Mʼuw any tasi eke ɛm eci im ɛm a, agŋ ekʼanŋ ɛsɛ mindey eŋuŋ af bʼow ok ↄny ecʼaraŋn ɛtŋ kʼow yɛbm mɛbob a kaka.
29 Porque eu sei isto: que, depois da minha partida, entrarão no meio de vós lobos cruéis, que não perdoarão o rebanho.
30 Ɛtŋ ↄny ɛm a yɛji, agŋ bʼow ok ↄkm am ↄny yadŋ, yecʼɛtŋ ke ↄmn ɛsɛl a ús ɛl jam.
30 E que, dentre vós mesmos, se levantarão homens que falarão coisas perversas, para atraírem os discípulos após si.
31 Ɔ̀sur sos! Ke ↄ́kan ekʼakpo emum nyahan, ncok lele lɛgŋ owr ab, ↄŋn ikŋ ɛm, mʼↄpim ↄny ɛm ecʼɛgŋ nyam nyam ecʼów ↄm.
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que, durante três anos, não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 Sica mʼam oc mʼɛlul ↄny Nyam lele in eci sↄrŋ ikŋ eci odad ab ab abu ɛm. Nʼↄny abusu eke li kʼagbr ↄny ↄmn ɛm ke nʼↄ́ŋ ↄny aja a fɛŋ eke lʼoc lʼɛw es agŋ a ekʼel in ecʼa ecʼa.
32 Agora, pois, irmãos, encomendo-vos a Deus e à palavra da sua graça; a ele, que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os santificados.
33 Mʼocm nyamn mʼɛwm ɛgŋ kaka fɛŋ ecʼos, sika, lele simob sus ɛm ab af.
33 De ninguém cobicei a prata, nem o ouro, nem a veste.
34 Ɔny obi yɛji uwr any eke ow el ɛm e sabu ab ɛm mi kok juma mʼɛŋn yecʼekʼit a agŋ a ekʼam ɛwlʼm a, lele ɛm obi ab ecʼa.
34 Vós mesmos sabeis que, para o que me era necessário, a mim e aos que estão comigo, estas mãos me serviram.
35 Sɛgŋ a fɛŋ mi yɛgm ↄny eke ki kokr juma ɛbɛn ke ɛ́lumn ↄgbↄru abu. Ɔ̀kan Ɛs Kↄtↄkↄ Jesu eci sodad amua eke dad a: “Eke wɛl bʼↄŋ ɛgŋ ob a, wɛl bʼɛŋn sos ɛm iŋn nↄnↄ akm yecʼeke wɛl bʼɛŋn ɛgŋ ɛm a.” »
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é necessário auxiliar os enfermos e recordar as palavras do Senhor Jesus, que disse: Mais bem-aventurada coisa é dar do que receber.
36 Eke odad a uwr a, Pↄl ok ↄwrↄkp wus ɛl fɛŋ ab ŋↄŋn Nyam.
36 E, havendo dito isto, pôs-se de joelhos e orou com todos eles.
37 Agŋ a fɛŋ am ikŋ ↄŋn ɛtŋ am ɛy Pↄl af es ɛlulil eci.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos e, lançando-se ao pescoço de Paulo, o beijavam,
38 Sos ↄw ɛl es nↄnↄ aŋke Pↄl dad ɛl eke wɛʼn kʼow in ɛknmʼn ij. Ɛtŋ -lʼɛwl ow toŋ -lʼok mijɛtŋ a e lís.
38 entristecendo-se muito, principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E acompanharam-no até ao navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.