Atos 20
Amani Owr (ADJ) vs ARIB
1 Eke ów wuwal a fɛŋ ok sel a, Pↄl as jam ɛsɛl a luku ɛtŋ am atr ɛl sos es. Ow bʼuwr a, lʼɛlu wɛl es nʼim Maseduan.
1 Depois que cessou o alvoroço, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os exortado, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 Lʼɛcr wus ab af eci, lʼatr ↄmn ɛsɛl a sos es, sodad nↄnↄ a eke li dad wɛl ab ɛm. Ɛtŋ nʼim Grɛs,
2 E, havendo andado por aquelas regiões, exortando os discípulos com muitas palavras, veio à Grécia.
3 nʼanŋ yogŋ lʼij awl nyahan. Sica eke nʼam bɛbm sos eke li kʼeb mijɛtŋ nʼim Siri a, lʼiri eke Jwifɛl a am ut in ecʼasre. Ow sosiɛm lʼɛwl mɛny lʼebr Maseduan eci.
3 Depois de passar ali três meses, visto terem os judeus armado uma cilada contra ele quando ia embarcar para a Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Agŋ a ekʼim am ɛwlʼl a el: Sopatɛr Pirus jim, Bere iy, Aritak lele Sekundus ab ekʼel Tesaloni eyŋ, Gayus, Dɛrb iy, Timote, Tisik lele Trofim ab, Azi wus af ecʼagŋ.
4 Acompanhou-o Sópater de Beréia, filho de Pirro; bem como dos de Tessalônica, Aristarco e Segundo; Gaio de Derbe e Timóteo; e dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Agŋ amua ikŋ anym im Troas am eku ɛy.
5 Estes porém, foram adiante e nos esperavam em Trôade.
6 Ɛy gbɛ, eke Futufutu eke ejru anm ɛm ecʼes gbɛgbl a uwr a, sʼeb mijɛtŋ Filip ɛb ɛm Maseduan wus af; ɛtŋ eke sɛgŋ yen ɛc a, sʼim sʼɛŋn ɛl Troas, sʼanŋ yogŋ si kok sɛgŋ lↄbŋ.
6 E nós, depois dos dias dos pães ázimos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles em Trôade, onde nos detivemos sete dias.
7 Ma ɛy ncebles a, sʼɛŋanin eke si kʼubr futufutu ɛm, ɛtŋ Pↄl am dad dedeku a odad. Eke lɛgŋ bʼow ɛny ke li bʼow nʼim a sosiɛm, li dad odad toŋ lɛgŋ usu ubr ɛm.
7 No primeiro dia da semana, tendo-nos reunido a fim de partir o pão, Paulo, que havia de sair no dia seguinte, falava com eles, e prolongou o seu discurso até a meia-noite.
8 Oj ab ɛm a eke sʼas luku êl afr yogŋ a, kɛniɛ nↄnↄ anŋ.
8 Ora, havia muitas luzes no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Ŋgbafrɛ nyam eke wɛl bʼɛsŋ Etikus sig es finɛtr nɛny af a. Pↄl ecʼodad a ekʼam ↄfu nɛnym a, ↄŋ mɛmn ɛwlʼl. Mɛmn a afŋn in es toŋ nʼanŋ êl afr nyahan ɛm a lʼɛy wus. Wɛl ↄny igblʼl ogŋ, kↄ lʼuw.
9 E certo jovem, por nome Êutico, que estava sentado na janela, tomado de um sono profundo enquanto Paulo prolongava ainda mais o seu sermão, vencido pelo sono caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Pↄl us es, im ubuʼr af, ocʼr ɛtŋ dad agŋ a ninɛ: «Ɛrmij kʼók ↄny: nʼanŋ owr!»
10 Tendo Paulo descido, debruçou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, pois a sua alma está nele.
11 Ɛmɛny Pↄl ɛwl uyu êl afr a, lʼubr futufutu ab ɛm li cɛc, ɛtŋ in yɛji lʼij. Ɛmɛny li dad odad ibn kpekpe toŋ ligbn ɛjn ɛy ↄkm ɛtŋ nʼim.
11 Então subiu, e tendo partido o pão e comido, ainda lhes falou largamente até o romper do dia; e assim partiu.
12 Iy a gbɛ anŋ owr, wɛl ocʼr im ɛtŋ ow el agŋ a fɛŋ ecʼɛrm es ɛy.
12 E levaram vivo o jovem e ficaram muito consolados.
13 Sʼikŋ anym sʼim eke si kʼeb mijɛtŋ ot im ɛy Asos; yogŋ anake si kʼoc Pↄl a, aŋke tasi ɛm a, li dad eke li kʼɛcr wus wus eci.
13 Nós, porém, tomando a dianteira e embarcando, navegamos para Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque ele, havendo de ir por terra, assim o ordenara.
14 Eke lʼow nʼɛŋn ɛy Asos a, sʼocʼr mijɛtŋ ab ɛm ɛtŋ sʼim Mitilɛn.
14 E, logo que nos alcançou em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Sʼigb yogŋ sʼim ɛtŋ lɛgŋ bʼɛny a, sʼow sʼok lekr a eke wɛl bʼɛsŋ Kio a ecʼany af. Lɛgŋ bʼɛny a, sʼow sʼok Samↄs, ɛtŋ ɛmɛny lɛgŋ bʼɛny akr af a, sʼow sʼok Mile.
15 e navegando dali, chegamos no dia imediato defronte de Quios, no outro aportamos a Samos e {e tendo-nos demorado em Trogílio, chegamos,} no dia seguinte a Mileto.
16 Tasi ɛm a, Pↄl ɛgŋ eb eke kʼinyam es Efɛs irmnm lɛgŋ Azi wus af. Nʼam ogŋ es yecʼɛtŋ ekʼow it ke nʼánŋ Jerusalɛm Pantekↄt e lɛgŋ a.
16 Porque Paulo havia determinado passar ao largo de Éfeso, para não se demorar na Ásia; pois se apressava para estar em Jerusalém no dia de Pentecostes, se lhe fosse possível.
17 Pↄl anŋ Mile awŋ bↄwl Efɛs eke Nyamel ecʼagŋ ekpekp a kʼow.
17 De Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Eke -lʼowr -nʼɛŋan ow a, li dad wɛl ninɛ: «Sɛgŋ a fɛŋ eke mʼanŋ ↄny ab a, uwr elel eke mʼaan es ab any, lɛgŋ krɛkrɛ a ɛtŋ eke mʼow Azi wus na af a.
18 E, tendo eles chegado, disse-lhes: Vós bem sabeis de que modo me tenho portado entre vós sempre, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Es is ɛm, mi kok Ɛs Kↄtↄkↄ e juma ↄŋn ikŋ ɛm, Jwifɛl eci asre eke bʼut ɛm e gbre ijr ecʼa sosiɛm.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, e com lágrimas e provações que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;
20 Uwr any ɛkan eke low fɛŋ ekʼↄtu eke kʼakpl ↄny ecʼa, mʼocm mi lↄlm es. Dedeku fɛŋ ecʼany af, ↄny ecʼakŋ akŋ, mi dad ↄny ɛtŋ mi yɛgm ↄny yɛji.
20 como não me esquivei de vos anunciar coisa alguma que útil seja, ensinando-vos publicamente e de casa em casa,
21 Mʼɛsŋ Jwifɛl lele agŋ ekʼelm Jwifɛl ab ab eke kʼitŋn ɛrm ɛm, oc any ↄkŋ Nyam ke ↄ́ny ↄmn ɛy Ɛs Kↄtↄkↄ Jesu ɛm.
21 testificando, tanto a judeus como a gregos, o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 Sica mʼaam Jerusalɛm ɛsɛ elel eke Abŋ Lala am atʼm eke mi ki kok ab af. Low yecʼa eke bʼow ɛŋnʼm yogŋ a, mʼuwm any.
22 Agora, eis que eu, constrangido no meu espírito, vou a Jerusalém, não sabendo o que ali acontecerá,
23 Low a cɛ eke mʼuw any a el: ɛb fɛŋ ɛm eke mi bʼɛc a, Abŋ Lala bʼɛwarʼm ɛm e gbre ij nↄnↄ lele sobel ɛm eke mʼow mʼɛy ab ab a e low.
23 senão o que o Espírito Santo me testifica, de cidade em cidade, dizendo que me esperam prisões e tribulações,
24 Gbɛkↄ mʼam ɛkn eke ɛm ecʼa, ɛm ecʼowr anŋ a ↄnym any; low a cɛ ekʼↄny any a el ke mʼím toŋ mʼigŋ ɛm eci es uru a e nuŋ, ke mi kók juma a eke Ɛs Kↄtↄkↄ Jesu abulʼm a, toŋ ke mʼúwar; juma a el ke mʼↄ́b Amani Mamn a ekʼel Nyam eci sↄrŋ ikŋ a e kokoba.
24 mas em nada tenho a minha vida como preciosa para mim, contando que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 Mʼɛc ↄny fɛŋ ecʼaraŋn mi dad Nyam e gbreŋgbi usu a ecʼodad; gbɛkↄ sicaca ɛm a, mʼuw any ekʼↄny ɛm ecʼɛgŋ kaka kʼow ɛknm im ij.
25 E eis agora, sei que nenhum de vós, por entre os quais passei pregando o reino de Deus, jamais tornará a ver o meu rosto.
26 Na sosiɛm anake yɛfɛnyna mʼam igbl lebl ogŋ mi dad mʼɛsɛ: ekʼↄny ɛm ecʼɛgŋ nyam am irm, ke ow elm ɛm e low ij,
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.
27 aŋke mi dad ↄny Nyam e low a fɛŋ eke bɛbm ɛw es a; mʼocm kaka mi lↄlm es.
27 Porque não me esquivei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 Ɔ̀surir ↄny obi lele Abŋ Lala eci mɛbob a ekʼↄŋ ↄny eke kʼↄsur ab ab. Ɛsɛ elel eke mɛcɛb ↄsu ɛs bʼɛw in e mɛcɛb a nyamn af ab af a, ɛ̀wr Nyamel a eke Nyam ↄl jim lokm e mebl ab ɛm a e low ɛrm.
28 Cuidai pois de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele adquiriu com seu próprio sangue.
29 Mʼuw any tasi eke ɛm eci im ɛm a, agŋ ekʼanŋ ɛsɛ mindey eŋuŋ af bʼow ok ↄny ecʼaraŋn ɛtŋ kʼow yɛbm mɛbob a kaka.
29 Eu sei que depois da minha partida entrarão no meio de vós lobos cruéis que não pouparão rebanho,
30 Ɛtŋ ↄny ɛm a yɛji, agŋ bʼow ok ↄkm am ↄny yadŋ, yecʼɛtŋ ke ↄmn ɛsɛl a ús ɛl jam.
30 e que dentre vós mesmos se levantarão homens, falando coisas perversas para atrair os discípulos após si.
31 Ɔ̀sur sos! Ke ↄ́kan ekʼakpo emum nyahan, ncok lele lɛgŋ owr ab, ↄŋn ikŋ ɛm, mʼↄpim ↄny ɛm ecʼɛgŋ nyam nyam ecʼów ↄm.
31 Portanto vigiai, lembrando-vos de que por três anos não cessei noite e dia de admoestar com lágrimas a cada um de vós.
32 Sica mʼam oc mʼɛlul ↄny Nyam lele in eci sↄrŋ ikŋ eci odad ab ab abu ɛm. Nʼↄny abusu eke li kʼagbr ↄny ↄmn ɛm ke nʼↄ́ŋ ↄny aja a fɛŋ eke lʼoc lʼɛw es agŋ a ekʼel in ecʼa ecʼa.
32 Agora pois, vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Mʼocm nyamn mʼɛwm ɛgŋ kaka fɛŋ ecʼos, sika, lele simob sus ɛm ab af.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Ɔny obi yɛji uwr any eke ow el ɛm e sabu ab ɛm mi kok juma mʼɛŋn yecʼekʼit a agŋ a ekʼam ɛwlʼm a, lele ɛm obi ab ecʼa.
34 Vós mesmos sabeis que estas mãos proveram as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Sɛgŋ a fɛŋ mi yɛgm ↄny eke ki kokr juma ɛbɛn ke ɛ́lumn ↄgbↄru abu. Ɔ̀kan Ɛs Kↄtↄkↄ Jesu eci sodad amua eke dad a: “Eke wɛl bʼↄŋ ɛgŋ ob a, wɛl bʼɛŋn sos ɛm iŋn nↄnↄ akm yecʼeke wɛl bʼɛŋn ɛgŋ ɛm a.” »
35 Em tudo vos dei o exemplo de que assim trabalhando, é necessário socorrer os enfermos, recordando as palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: Coisa mais bem-aventurada é dar do que receber.
36 Eke odad a uwr a, Pↄl ok ↄwrↄkp wus ɛl fɛŋ ab ŋↄŋn Nyam.
36 Havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.
37 Agŋ a fɛŋ am ikŋ ↄŋn ɛtŋ am ɛy Pↄl af es ɛlulil eci.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos, e lançando-se ao pescoço de Paulo, beijavam-no.
38 Sos ↄw ɛl es nↄnↄ aŋke Pↄl dad ɛl eke wɛʼn kʼow in ɛknmʼn ij. Ɛtŋ -lʼɛwl ow toŋ -lʼok mijɛtŋ a e lís.
38 Entristecendo-se principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.