Atos 20
Amani Owr (ADJ) vs ARA
1 Eke ów wuwal a fɛŋ ok sel a, Pↄl as jam ɛsɛl a luku ɛtŋ am atr ɛl sos es. Ow bʼuwr a, lʼɛlu wɛl es nʼim Maseduan.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos, e, tendo-os confortado, despediu-se, e partiu para a Macedônia.
2 Lʼɛcr wus ab af eci, lʼatr ↄmn ɛsɛl a sos es, sodad nↄnↄ a eke li dad wɛl ab ɛm. Ɛtŋ nʼim Grɛs,
2 Havendo atravessado aquelas terras, fortalecendo os discípulos com muitas exortações, dirigiu-se para a Grécia,
3 nʼanŋ yogŋ lʼij awl nyahan. Sica eke nʼam bɛbm sos eke li kʼeb mijɛtŋ nʼim Siri a, lʼiri eke Jwifɛl a am ut in ecʼasre. Ow sosiɛm lʼɛwl mɛny lʼebr Maseduan eci.
3 onde se demorou três meses. Tendo havido uma conspiração por parte dos judeus contra ele, quando estava para embarcar rumo à Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Agŋ a ekʼim am ɛwlʼl a el: Sopatɛr Pirus jim, Bere iy, Aritak lele Sekundus ab ekʼel Tesaloni eyŋ, Gayus, Dɛrb iy, Timote, Tisik lele Trofim ab, Azi wus af ecʼagŋ.
4 Acompanharam-no [até à Ásia] Sópatro, de Bereia, filho de Pirro, Aristarco e Secundo, de Tessalônica, Gaio, de Derbe, e Timóteo, bem como Tíquico e Trófimo, da Ásia;
5 Agŋ amua ikŋ anym im Troas am eku ɛy.
5 estes nos precederam, esperando-nos em Trôade.
6 Ɛy gbɛ, eke Futufutu eke ejru anm ɛm ecʼes gbɛgbl a uwr a, sʼeb mijɛtŋ Filip ɛb ɛm Maseduan wus af; ɛtŋ eke sɛgŋ yen ɛc a, sʼim sʼɛŋn ɛl Troas, sʼanŋ yogŋ si kok sɛgŋ lↄbŋ.
6 Depois dos dias dos pães asmos, navegamos de Filipos e, em cinco dias, fomos ter com eles naquele porto, onde passamos uma semana.
7 Ma ɛy ncebles a, sʼɛŋanin eke si kʼubr futufutu ɛm, ɛtŋ Pↄl am dad dedeku a odad. Eke lɛgŋ bʼow ɛny ke li bʼow nʼim a sosiɛm, li dad odad toŋ lɛgŋ usu ubr ɛm.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos com o fim de partir o pão, Paulo, que devia seguir viagem no dia imediato, exortava-os e prolongou o discurso até à meia-noite.
8 Oj ab ɛm a eke sʼas luku êl afr yogŋ a, kɛniɛ nↄnↄ anŋ.
8 Havia muitas lâmpadas no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Ŋgbafrɛ nyam eke wɛl bʼɛsŋ Etikus sig es finɛtr nɛny af a. Pↄl ecʼodad a ekʼam ↄfu nɛnym a, ↄŋ mɛmn ɛwlʼl. Mɛmn a afŋn in es toŋ nʼanŋ êl afr nyahan ɛm a lʼɛy wus. Wɛl ↄny igblʼl ogŋ, kↄ lʼuw.
9 Um jovem, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormecendo profundamente durante o prolongado discurso de Paulo, vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo e foi levantado morto.
10 Pↄl us es, im ubuʼr af, ocʼr ɛtŋ dad agŋ a ninɛ: «Ɛrmij kʼók ↄny: nʼanŋ owr!»
10 Descendo, porém, Paulo inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a vida nele está.
11 Ɛmɛny Pↄl ɛwl uyu êl afr a, lʼubr futufutu ab ɛm li cɛc, ɛtŋ in yɛji lʼij. Ɛmɛny li dad odad ibn kpekpe toŋ ligbn ɛjn ɛy ↄkm ɛtŋ nʼim.
11 Subindo de novo, partiu o pão, e comeu, e ainda lhes falou largamente até ao romper da alva. E, assim, partiu.
12 Iy a gbɛ anŋ owr, wɛl ocʼr im ɛtŋ ow el agŋ a fɛŋ ecʼɛrm es ɛy.
12 Então, conduziram vivo o rapaz e sentiram-se grandemente confortados.
13 Sʼikŋ anym sʼim eke si kʼeb mijɛtŋ ot im ɛy Asos; yogŋ anake si kʼoc Pↄl a, aŋke tasi ɛm a, li dad eke li kʼɛcr wus wus eci.
13 Nós, porém, prosseguindo, embarcamos e navegamos para Assôs, onde devíamos receber Paulo, porque assim nos fora determinado, devendo ele ir por terra.
14 Eke lʼow nʼɛŋn ɛy Asos a, sʼocʼr mijɛtŋ ab ɛm ɛtŋ sʼim Mitilɛn.
14 Quando se reuniu conosco em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Sʼigb yogŋ sʼim ɛtŋ lɛgŋ bʼɛny a, sʼow sʼok lekr a eke wɛl bʼɛsŋ Kio a ecʼany af. Lɛgŋ bʼɛny a, sʼow sʼok Samↄs, ɛtŋ ɛmɛny lɛgŋ bʼɛny akr af a, sʼow sʼok Mile.
15 dali, navegando, no dia seguinte, passamos defronte de Quios, no dia imediato, tocamos em Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Tasi ɛm a, Pↄl ɛgŋ eb eke kʼinyam es Efɛs irmnm lɛgŋ Azi wus af. Nʼam ogŋ es yecʼɛtŋ ekʼow it ke nʼánŋ Jerusalɛm Pantekↄt e lɛgŋ a.
16 Porque Paulo já havia determinado não aportar em Éfeso, não querendo demorar-se na Ásia, porquanto se apressava com o intuito de passar o dia de Pentecostes em Jerusalém, caso lhe fosse possível.
17 Pↄl anŋ Mile awŋ bↄwl Efɛs eke Nyamel ecʼagŋ ekpekp a kʼow.
17 De Mileto, mandou a Éfeso chamar os presbíteros da igreja.
18 Eke -lʼowr -nʼɛŋan ow a, li dad wɛl ninɛ: «Sɛgŋ a fɛŋ eke mʼanŋ ↄny ab a, uwr elel eke mʼaan es ab any, lɛgŋ krɛkrɛ a ɛtŋ eke mʼow Azi wus na af a.
18 E, quando se encontraram com ele, disse-lhes: Vós bem sabeis como foi que me conduzi entre vós em todo o tempo, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Es is ɛm, mi kok Ɛs Kↄtↄkↄ e juma ↄŋn ikŋ ɛm, Jwifɛl eci asre eke bʼut ɛm e gbre ijr ecʼa sosiɛm.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, lágrimas e provações que, pelas ciladas dos judeus, me sobrevieram,
20 Uwr any ɛkan eke low fɛŋ ekʼↄtu eke kʼakpl ↄny ecʼa, mʼocm mi lↄlm es. Dedeku fɛŋ ecʼany af, ↄny ecʼakŋ akŋ, mi dad ↄny ɛtŋ mi yɛgm ↄny yɛji.
20 jamais deixando de vos anunciar coisa alguma proveitosa e de vo-la ensinar publicamente e também de casa em casa,
21 Mʼɛsŋ Jwifɛl lele agŋ ekʼelm Jwifɛl ab ab eke kʼitŋn ɛrm ɛm, oc any ↄkŋ Nyam ke ↄ́ny ↄmn ɛy Ɛs Kↄtↄkↄ Jesu ɛm.
21 testificando tanto a judeus como a gregos o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus [Cristo].
22 Sica mʼaam Jerusalɛm ɛsɛ elel eke Abŋ Lala am atʼm eke mi ki kok ab af. Low yecʼa eke bʼow ɛŋnʼm yogŋ a, mʼuwm any.
22 E, agora, constrangido em meu espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que ali me acontecerá,
23 Low a cɛ eke mʼuw any a el: ɛb fɛŋ ɛm eke mi bʼɛc a, Abŋ Lala bʼɛwarʼm ɛm e gbre ij nↄnↄ lele sobel ɛm eke mʼow mʼɛy ab ab a e low.
23 senão que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me assegura que me esperam cadeias e tribulações.
24 Gbɛkↄ mʼam ɛkn eke ɛm ecʼa, ɛm ecʼowr anŋ a ↄnym any; low a cɛ ekʼↄny any a el ke mʼím toŋ mʼigŋ ɛm eci es uru a e nuŋ, ke mi kók juma a eke Ɛs Kↄtↄkↄ Jesu abulʼm a, toŋ ke mʼúwar; juma a el ke mʼↄ́b Amani Mamn a ekʼel Nyam eci sↄrŋ ikŋ a e kokoba.
24 Porém em nada considero a vida preciosa para mim mesmo, contanto que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus para testemunhar o evangelho da graça de Deus.
25 Mʼɛc ↄny fɛŋ ecʼaraŋn mi dad Nyam e gbreŋgbi usu a ecʼodad; gbɛkↄ sicaca ɛm a, mʼuw any ekʼↄny ɛm ecʼɛgŋ kaka kʼow ɛknm im ij.
25 Agora, eu sei que todos vós, em cujo meio passei pregando o reino, não vereis mais o meu rosto.
26 Na sosiɛm anake yɛfɛnyna mʼam igbl lebl ogŋ mi dad mʼɛsɛ: ekʼↄny ɛm ecʼɛgŋ nyam am irm, ke ow elm ɛm e low ij,
26 Portanto, eu vos protesto, no dia de hoje, que estou limpo do sangue de todos;
27 aŋke mi dad ↄny Nyam e low a fɛŋ eke bɛbm ɛw es a; mʼocm kaka mi lↄlm es.
27 porque jamais deixei de vos anunciar todo o desígnio de Deus.
28 Ɔ̀surir ↄny obi lele Abŋ Lala eci mɛbob a ekʼↄŋ ↄny eke kʼↄsur ab ab. Ɛsɛ elel eke mɛcɛb ↄsu ɛs bʼɛw in e mɛcɛb a nyamn af ab af a, ɛ̀wr Nyamel a eke Nyam ↄl jim lokm e mebl ab ɛm a e low ɛrm.
28 Atendei por vós e por todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastoreardes a igreja de Deus, a qual ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Mʼuw any tasi eke ɛm eci im ɛm a, agŋ ekʼanŋ ɛsɛ mindey eŋuŋ af bʼow ok ↄny ecʼaraŋn ɛtŋ kʼow yɛbm mɛbob a kaka.
29 Eu sei que, depois da minha partida, entre vós penetrarão lobos vorazes, que não pouparão o rebanho.
30 Ɛtŋ ↄny ɛm a yɛji, agŋ bʼow ok ↄkm am ↄny yadŋ, yecʼɛtŋ ke ↄmn ɛsɛl a ús ɛl jam.
30 E que, dentre vós mesmos, se levantarão homens falando coisas pervertidas para arrastar os discípulos atrás deles.
31 Ɔ̀sur sos! Ke ↄ́kan ekʼakpo emum nyahan, ncok lele lɛgŋ owr ab, ↄŋn ikŋ ɛm, mʼↄpim ↄny ɛm ecʼɛgŋ nyam nyam ecʼów ↄm.
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que, por três anos, noite e dia, não cessei de admoestar, com lágrimas, a cada um.
32 Sica mʼam oc mʼɛlul ↄny Nyam lele in eci sↄrŋ ikŋ eci odad ab ab abu ɛm. Nʼↄny abusu eke li kʼagbr ↄny ↄmn ɛm ke nʼↄ́ŋ ↄny aja a fɛŋ eke lʼoc lʼɛw es agŋ a ekʼel in ecʼa ecʼa.
32 Agora, pois, encomendo-vos ao Senhor e à palavra da sua graça, que tem poder para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Mʼocm nyamn mʼɛwm ɛgŋ kaka fɛŋ ecʼos, sika, lele simob sus ɛm ab af.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes;
34 Ɔny obi yɛji uwr any eke ow el ɛm e sabu ab ɛm mi kok juma mʼɛŋn yecʼekʼit a agŋ a ekʼam ɛwlʼm a, lele ɛm obi ab ecʼa.
34 vós mesmos sabeis que estas mãos serviram para o que me era necessário a mim e aos que estavam comigo.
35 Sɛgŋ a fɛŋ mi yɛgm ↄny eke ki kokr juma ɛbɛn ke ɛ́lumn ↄgbↄru abu. Ɔ̀kan Ɛs Kↄtↄkↄ Jesu eci sodad amua eke dad a: “Eke wɛl bʼↄŋ ɛgŋ ob a, wɛl bʼɛŋn sos ɛm iŋn nↄnↄ akm yecʼeke wɛl bʼɛŋn ɛgŋ ɛm a.” »
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é mister socorrer os necessitados e recordar as palavras do próprio Senhor Jesus: Mais bem-aventurado é dar que receber.
36 Eke odad a uwr a, Pↄl ok ↄwrↄkp wus ɛl fɛŋ ab ŋↄŋn Nyam.
36 Tendo dito estas coisas, ajoelhando-se, orou com todos eles.
37 Agŋ a fɛŋ am ikŋ ↄŋn ɛtŋ am ɛy Pↄl af es ɛlulil eci.
37 Então, houve grande pranto entre todos, e, abraçando afetuosamente a Paulo, o beijavam,
38 Sos ↄw ɛl es nↄnↄ aŋke Pↄl dad ɛl eke wɛʼn kʼow in ɛknmʼn ij. Ɛtŋ -lʼɛwl ow toŋ -lʼok mijɛtŋ a e lís.
38 entristecidos especialmente pela palavra que ele dissera: que não mais veriam o seu rosto. E acompanharam-no até ao navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.