Atos 19
Amani Owr (ADJ) vs ACF
1 EkʼApolↄs anŋ Korɛnt a, Pↄl ebr mafɛny ɛm eci im ɛy Efɛs. Nʼɛŋn jam ɛsɛl bɛb yogŋ
1 E sucedeu que, enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo, tendo passado por todas as regiões superiores, chegou a Éfeso; e achando ali alguns discípulos,
2 ɛtŋ lʼibrm wɛl ninɛ: «Kↄ eke ubr nawrɛ a, ɛŋan Abŋ Lala ee?» -Li dad ow ninɛ: «EkʼAbŋ Lala nyam anŋ yɛji, sʼirim; wɛl dadm ɛy ow e low.»
2 Disse-lhes: Recebestes vós já o Espírito Santo quando crestes? E eles disseram-lhe: Nós nem ainda ouvimos que haja Espírito Santo.
3 Ow ↄŋ Pↄl ibrm ɛl ninɛ: «Ke sica bogŋ e mij ok nuŋ ɛŋan ee?» -Li dad ow ninɛ: «Jan eci mij ok nuŋ a eke yɛgm agŋ a.»
3 Perguntou-lhes, então: Em que sois batizados então? E eles disseram: No batismo de João.
4 Pↄl dad ɛl ninɛ: «Lɛgŋ ab ɛm a, Jan am ok agŋ a ekʼɛgŋ eb eke kʼitŋn ɛrm a mij nuŋ ɛtŋ nʼam dad Israɛl ecʼagŋ a eke kʼub ɛgŋ a eke bʼow anŋʼn jam ow a nawrɛ, ɛgŋ a el Jesu.»
4 Mas Paulo disse: Certamente João batizou com o batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse no que após ele havia de vir, isto é, em Jesus Cristo.
5 Eke -lʼirir ów amua a, -nʼↄŋ wɛl ok ɛl mij nuŋ Ɛs Kↄtↄkↄ Jesu e nin ɛm.
5 E os que ouviram foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Pↄl at ɛl abu nuŋ ɛtŋ -nʼɛŋn Abŋ Lala. -Nʼam ɛbr sɛbr eke wɛl uwm any ɛtŋ -nʼam iri Nyam ogŋ ecʼodad -li dad.
6 E, impondo-lhes Paulo as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo; e falavam línguas, e profetizavam.
7 Agŋ a fɛŋ ↄtu ekʼij agŋ lɛw yony.
7 E estes eram, ao todo, uns doze homens.
8 Pↄl bʼim Nyam nuŋ igŋ usu a, ɛtŋ yogŋ awl emum nyahan, li bi dad ów ↄmn ɛm tasi. Nʼam dad Nyam e gbreŋgbi usu a ecʼodad ɛtŋ nʼam ↄl elel eke li kʼeb agŋ a ekʼam iri in ecʼodad a.
8 E, entrando na sinagoga, falou ousadamente por espaço de três meses, disputando e persuadindo-os acerca do reino de Deus.
9 Gbɛkↄ agŋ nↄnↄ am ↄny lↄru aru, ɛ́gŋm ekʼub nawrɛ ɛtŋ dedeku a ecʼany af, am cak Ɛs Kↄtↄkↄ Jesu ecʼejagb a e low. Ow sosiɛm Pↄl ɛlu ɛl es, ot jam ɛsɛl ab ab im, ɛtŋ sɛgŋ fɛŋ am dad Nyam odad Tiranus e lɛl êl ɛm a.
9 Mas, como alguns deles se endurecessem e não obedecessem, falando mal do Caminho perante a multidão, retirou-se deles, e separou os discípulos, disputando todos os dias na escola de um certo Tirano.
10 Low na ibn toŋ ij akpo yony; ow ↄŋ agŋ a ekʼir Azi ogog a, Jwifɛl lele agŋ ekʼelm Jwifɛl ab ab iri Ɛs Kↄtↄkↄ ecʼodad a.
10 E durou isto por espaço de dois anos; de tal maneira que todos os que habitavam na Ásia ouviram a palavra do Senhor Jesus, assim judeus como gregos.
11 — ausente —
11 E Deus pelas mãos de Paulo fazia maravilhas extraordinárias.
12 — ausente —
12 De sorte que até os lenços e aventais se levavam do seu corpo aos enfermos, e as enfermidades fugiam deles, e os espíritos malignos saíam.
13 Jwifɛl bɛb eke bʼɛc susu susu ogŋ abŋ eŋuŋ eke bʼanŋ ↄ́lu ɛm a, ɛl yɛji am ɛbm oc Ɛs Kↄtↄkↄ Jesu e nin a ogŋn abŋ eŋuŋ ok ↄkm. -Li bi dad abŋ eŋuŋ a -lʼɛsɛ: «Jesu a eke Pↄl am dad in e low a e nin ɛm, mʼam dad ↄny eke kʼokr ↄkm!»
13 E alguns dos exorcistas judeus ambulantes tentavam invocar o nome do Senhor Jesus sobre os que tinham espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus a quem Paulo prega.
14 Ɛbɛn eke egb waw ɛs ligbɛl nyam, Jwif eke wɛl bʼɛsŋ Seva a, ecʼey lↄbŋ a yɛji bi kok ana.
14 E os que faziam isto eram sete filhos de Ceva, judeu, principal dos sacerdotes.
15 Kↄ lɛgŋ nyam, abŋ ŋuŋ nyam dad ɛl ninɛ: «Mʼuw Jesu any ɛtŋ mʼuw ɛgŋ ekʼel Pↄl ab any, ɛtŋ kↄ ↄny, bwo el ↄny ee?»
15 Respondendo, porém, o espírito maligno, disse: Conheço a Jesus, e bem sei quem é Paulo; mas vós quem sois?
16 Ɛtŋ ɛgŋ a eke abŋ ŋuŋ ir ɛm a ɛy ɛl af, ɛtŋ lʼɛy lɛc lʼakm wɛl fɛŋ; lʼↄr wɛl lɛc ɛm toŋ batŋ mob kok kok ɛl; -lʼuru es -lʼok ↄkm akŋ a -nʼim sos ↄfr.
16 E, saltando neles o homem que tinha o espírito maligno, e assenhoreando-se de todos, pôde mais do que eles; de tal maneira que, nus e feridos, fugiram daquela casa.
17 Efɛs ecʼagŋ a, Jwifɛl lel agŋ ekʼelm Jwifɛl ab ab, iri low na; ɛl fɛŋ erŋn am ↄny ɛl ɛtŋ agŋ am ↄny Ɛs Kↄtↄkↄ Jesu e nin a ecʼɛlum ligbɛl.
17 E foi isto notório a todos os que habitavam em Éfeso, tanto judeus como gregos; e caiu temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Agŋ nↄnↄ a eke ub nawrɛ a ow dedeku a fɛŋ ecʼany af ɛgŋ ów eŋuŋ a eke -li kokr a e low eb.
18 E muitos dos que tinham crido vinham, confessando e publicando os seus feitos.
19 Agŋ nↄnↄ a eke kok cam owi a ot ɛl e silɛl a ow, ɛtŋ dedeku a fɛŋ ecʼany af -lʼofŋ. Wɛl ub silɛl a ecʼos abi ekʼↄtu eke kʼij a, ɛtŋ ɛl ecʼos ab ɛm, ow ij jɛtɛ efu fandi ekŋ yony lele lɛw ab.
19 Também muitos dos que seguiam artes mágicas trouxeram os seus livros, e os queimaram na presença de todos e, feita a conta do seu preço, acharam que montava a cinqüenta mil peças de prata.
20 Elel eke Ɛs Kↄtↄkↄ ecʼabusu ɛm, Nyam ecʼodad a am eb es ke am ɛlu in e lɛc a ↄkm ana.
20 Assim a palavra do Senhor crescia poderosamente e prevalecia.
21 Eke ów amua ɛc ok es a, Abŋ Lala nyimn Pↄl eke kʼɛcr Maseduan lele Akayi ab eci, ke im Jerusalɛm. Nʼam dad eke ekʼin im yogŋ, owʼn it ke in ím Rom yɛji.
21 E, cumpridas estas coisas, Paulo propôs, em espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e pela Acaia, dizendo: Depois que houver estado ali, importa-me ver também Roma.
22 Ow sosiɛm nʼↄŋ in ecʼabu ɛlum ɛsɛl yony, Timote lele Eras ab ikŋ anym im Maseduan, kↄ in obi a gbɛ ɛmɛny nʼanŋ Azi sɛgŋ bɛb.
22 E, enviando à Macedônia dois daqueles que o serviam, Timóteo e Erasto, ficou ele por algum tempo na Ásia.
23 Lɛgŋ na af, ɛrm bebl ligbɛl ɛy Ɛs Kↄtↄkↄ Jesu ecʼejagb a sosiɛm.
23 E, naquele mesmo tempo, houve um não pequeno alvoroço acerca do Caminho.
24 Sika iny ɛs nyam eke wɛl bʼɛsŋ Demetrius bʼoc jɛtɛ ufu kokr nyàm yↄw Artemis eci nyamel ekekey, ɛtŋ ow bʼↄŋ juma kok ɛsɛl a bʼɛŋn os nↄnↄ.
24 Porque um certo ourives da prata, por nome Demétrio, que fazia de prata nichos de Diana, dava não pouco lucro aos artífices,
25 Lʼas in e juma kok ɛsɛl a lele agŋ ɛjecʼa eke ɛl e juma a ot in ecʼa es a luku ɛtŋ li dad wɛl ninɛ: «Agŋ o, uwr any eke ow el juma na anake bʼↄŋ ɛy sʼir ɛb sɛnyn sɛnyn a.
25 Aos quais, havendo-os ajuntado com os oficiais de obras semelhantes, disse: Senhores, vós bem sabeis que deste ofício temos a nossa prosperidade;
26 Am ɛkan ɛtŋ am irir low eke Pↄl ikŋ na am kok a: tasi ɛm a, nʼam dad eke sinyam a eke agŋ in kok a, in elm nyàm, ɛtŋ lʼeb agŋ nↄnↄ, ow elm Efɛs aŋa sↄny cɛ, kↄ Azi wus nimum af yɛji.
26 E bem vedes e ouvis que não só em Éfeso, mas até quase em toda a Ásia, este Paulo tem convencido e afastado uma grande multidão, dizendo que não são deuses os que se fazem com as mãos.
27 Low na ↄtu eke ki ŋuŋn ɛy e juma a, ke ɛmɛny ow ↄ́ŋ nyàm yↄw Artemis e nyamel gbɛl a irmn in ecʼany a; nyàm yↄw na eke Azi lele wus na nimum ecʼagŋ a fɛŋ ab bʼigŋ nuŋ a e sagb a bʼow oc es!»
27 E não somente há o perigo de que a nossa profissão caia em descrédito, mas também de que o próprio templo da grande deusa Diana seja estimado em nada, vindo a ser destruída a majestade daquela que toda a Ásia e o mundo veneram.
28 Eke -lʼirir sodad amua a, agŋ a ɛrm ebl afŋn es ɛtŋ am ↄg dad ɛsɛ: «Efɛs eci Artemis a el ligbɛl!»
28 E, ouvindo-o, encheram-se de ira, e clamaram, dizendo: Grande é a Diana dos efésios.
29 Ɛrm bebl a eb es ɛb a fɛŋ ɛm. Agŋ a ↄny Gayus lele Aritak ab, Maseduan wus af eyŋ yony eke bʼɛwl Pↄl usu, ɛtŋ dedeku ɛm -lʼub -lʼok dedeku a e luku as usu a.
29 E encheu-se de confusão toda a cidade e, unânimes, correram ao teatro, arrebatando a Gaio e a Aristarco, macedônios, companheiros de Paulo na viagem.
30 Pↄl am erur eke kʼokm sos ↄkm dedeku a ecʼany af, kↄ jam ɛsɛl a ɛdŋn in.
30 E, querendo Paulo apresentar-se ao povo, não lho permitiram os discípulos.
31 Azi wus ab af eci idr ɛsɛl bɛb a ekʼel lawlɛl a, ↄŋʼn bↄwl ŋↄŋnʼn eke li kʼiim dedeku a e luku as usu a.
31 E também alguns dos principais da Ásia, que eram seus amigos, lhe rogaram que não se apresentasse no teatro.
32 Wanci ab af a, luku as a wuwal: agŋ bɛb bʼↄny na ke dad, amua bʼↄny na ke dad, ɛtŋ nↄnↄ gbɛl ecʼa, -lʼuwm low a sosiɛm eke -nʼanŋn luku as ab ɛm ab any.
32 Uns, pois, clamavam de uma maneira, outros de outra, porque o ajuntamento era confuso; e os mais deles não sabiam por que causa se tinham ajuntado.
33 Jwifɛl a akŋ ów a ok Alesandr nɛnym ɛtŋ -lʼikŋm ow anym eke li ki dad. Alesandr igbl abu ogŋ: lʼerur eke dedeku a ecʼany af li kʼeb odad li dad lʼotar akr.
33 Então tiraram Alexandre dentre a multidão, impelindo-o os judeus para diante; e Alexandre, acenando com a mão, queria dar razão disto ao povo.
34 Gbɛkↄ sica eke ow ok ɛl es sos ɛm eke ow el Jwif a, ɛl fɛŋ -lʼↄg lebl nyam toŋ ow kok wanci ↄmu yony: «Efɛs eci Artemis a el ligbɛl!»
34 Mas quando conheceram que era judeu, todos unanimemente levantaram a voz, clamando por espaço de quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios.
35 Sↄg a anŋ ɛm toŋ ɛtŋ sica ɛb a eci es ɛw ɛs a ↄtu ɛdŋn dedeku a ɛtŋ dad ninɛ: «Efɛs ecʼagŋ, yewalil ↄ! Agŋ a fɛŋ uw any eke Efɛs ecʼɛb a bʼↄsu Artemis gbɛl a e nuŋ igŋ usu a lele in e lebn ɛm nyàm ekʼanŋ afr ɛy wus ab ab.
35 Então o escrivão da cidade, tendo apaziguado a multidão, disse: Homens efésios, qual é o homem que não sabe que a cidade dos efésios é a guardadora do templo da grande deusa Diana, e da imagem que desceu de Júpiter?
36 Ow itim ɛgŋ kaka any. Ow sosiɛm ↄtur eke ki yewalil tiŋ, kì kokr nyamb owi.
36 Ora, não podendo isto ser contraditado, convém que vos aplaqueis e nada façais temerariamente;
37 Kin, otr agŋ amua owr aŋa, -lʼiym nyamel gbɛl a e mil ɛtŋ -li wɛwrm ɛy e nyàm yↄw a yɛji.
37 Porque estes homens que aqui trouxestes nem são sacrílegos nem blasfemam da vossa deusa.
38 Eke Demetrius lele in e juma kok ɛsɛl ab ab ↄny low ɛgŋ ab a, ow ↄny sɛgŋ eke wɛl bi jɛj ów ok ɛtŋ es ɛw ɛsɛl yɛji anŋ: yogŋ anake -li kʼim -li jɛj -lʼok a.
38 Mas, se Demétrio e os artífices que estão com ele têm alguma coisa contra alguém, há audiências e há procônsules; que se acusem uns aos outros;
39 Ɛtŋ ɛmɛny eke ↄnyn low eke kʼibrmn a, wɛl bʼow dad ow ecʼodad luku as gbɛl a eke bʼan es ol af a ecʼany af.
39 E, se alguma outra coisa demandais, averiguar-se-á em legítima assembléia.
40 Tasi ɛm a, yɛfɛnyna e low na ekʼɛy a, af yogŋ a, wɛl ↄtu eke kʼot ɛy ɛsɛ agŋ low ɛgŋm ebm ɛsɛl af, aŋke low kaka anm ekʼam ayal ɛy ecʼɛŋanin na, ɛtŋ si kʼow sʼↄnym odad ebl ekʼow af si kʼotar ɛŋanin na e low akr sɛnyn sɛnyn.»
40 Na verdade até corremos perigo de que, por hoje, sejamos acusados de sedição, não havendo causa alguma com que possamos justificar este concurso.
41 Eke li dad ów amua uwr a, lʼigbl luku as a ecʼagŋ a sos ogŋ.
41 E, tendo dito isto, despediu a assembléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.