Atos 13

Amani Owr (ADJ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Antiↄs e Nyamel ab ɛm, kokoba ↄb ɛsɛl lele low yɛgm ɛsɛl ab ekʼanŋ a ecʼen el: Barnabas, Simeↄn (eke wɛl igŋ nin af Nijɛr), Lusius (Sirɛn baŋn iy), Manayɛn (ekʼel Galile ecʼes ɛw ɛs Erↄd Antipas e mew ɛm e lawl), lele Sↄl ab.
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 Lɛgŋ nyam, eke -nʼam ŋↄŋn Nyam ke -nʼam ɛnŋ nɛny a, Abŋ Lala dad ɛl ninɛ: «Òcr Barnabas lele Sↄl ab ɛwr saw yecʼɛtŋ ke -li kok juma a eke mʼɛsŋ ɛl ow ecʼa.»
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 Ow sosiɛm, eke -nʼɛnŋn nɛny, -ni ŋↄŋan Nyam toŋ ke ow uwr a, -lʼat Barnabas lele Sↄl ab abu nuŋ ɛtŋ -nʼↄŋ wɛl abusu wɛl im.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 EkʼAbŋ Lala ɛrm Barnabas lele Sↄl ab a, -nʼim -lʼok Selesi baŋn ɛtŋ yogŋ, -lʼeb mijɛtŋ -nʼim Sipr lekr ɛm.
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 Eke -nʼimn -lʼokr Salamin baŋn a, -nʼam dad Nyam odad Jwifɛl e Nyam nuŋ igŋ susu a. Jan Mark yɛji anŋ ɛl ab ɛl eci abu ɛlum eci.
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 -Lʼubr lekr a kpɛkŋ kpɛkŋ toŋ -lʼok Pafↄs ekʼanŋ nuŋ a. Yogŋ, -nʼɛŋn cam ɛs nyam eke wɛl bʼɛsŋ Bar Jesu; lʼel Jwif nyam eke bʼocr in sosi kokoba ↄb ɛs.
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 Lʼir Sɛrgius Polus, lekr a ecʼes ɛw ɛs ekʼel nuŋ ɛm ↄny ɛs a ogŋ. Nʼↄŋ wɛl ɛsŋ Barnabas lele Sↄl ab aŋke lʼerur eke li kʼiri Nyam odad.
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Gbɛkↄ cam ɛs eke wɛl bʼɛsŋ Grɛk ɛm Elimas a bʼatar Barnabas lele Sↄl ab ów es ɛtŋ am ↄl eke kʼirmn es ɛw ɛs a ecʼↄmn a eke kʼↄny a.
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 Sↄl eke wɛl bʼɛsŋ Pↄl yɛji, ke Abŋ Lala iy ɛm a, ↄkŋ cam ɛs ab any
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 ɛtŋ dadʼr ninɛ: «Yadŋ gbɛl ɛs eke low ŋuŋ kok eb sos! Agn e liy! Low mamn fɛŋ ecʼifnu! Ɛs Kↄtↄkↄ ecʼów amamn a eke bɛbm ok es a, bʼↄl eke kʼↄny wuwal. Kↄ kʼow walm ow e low ɛlum es ee?
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 Sica ìri gↄŋ: Ɛs Kↄtↄkↄ bʼow efalʼŋ any ɛtŋ kʼow ɛknm ligbn ecʼusuayl a sɛgŋ bɛb.» Kpɛkŋ Elimas any efl ɛtŋ anŋ ncebn ɛm; nʼam bↄbrm lʼↄl ɛgŋ eke kʼↄnyʼn abu.
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 Eke es ɛw ɛs ɛkn low a ekʼɛy a, lʼub nawrɛ ɛtŋ Ɛs Kↄtↄkↄ e lís e low yɛgm a okʼr es sos ɛm nↄnↄ.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 Sica Pↄl lele agŋ a ekʼam usʼr jam ab ab eb mijɛtŋ Pafↄs nanu ɛtŋ im ok Pɛrj, Panfili wus af. Ɛtŋ Jan Mark ɛlu ɛl es yogŋ ɛwl im Jerusalɛm.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Ɛl gbɛ, -lʼigŋ Pɛrj -lʼus ejagb kpɛkŋ kpɛkŋ toŋ -nʼim -lʼok Pisidi wus af ecʼAntiↄs a. Eke nɛnɛgŋ e lɛgŋ ow a, -lʼok Nyam nuŋ igŋ usu a -lʼok es.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 Eke wɛl awl lɛl ol e silɛl ab ɛm lele kokoba ↄb ɛsɛl ecʼab ɛm uwr a, Nyam nuŋ igŋ usu a ecʼes ɛw ɛsɛl a ↄŋ ɛgŋ im dad ɛl ninɛ: «Agŋ lisijimɛl, ekʼↄnyn ów ↄm ecʼodad eke ki dadr atar dedeku a sos es, ke ↄtur eke ki dadr gↄŋ.»
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 Pↄl igb tat ɛl abu ɛtŋ dad ninɛ: «Israɛl ecʼagŋ lele ↄny ekʼelmn Jwifɛl ke anŋn aŋa Nyam nuŋ igŋ ecʼa, ìgŋn lↄru es irir!
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 Nyam ekʼel Israɛl ecʼagŋ a e Nyam a sↄsum ɛy lagŋɛl ot. Nʼɛnyn agŋ amua lɛgŋ ab ɛm eke -lʼiir etuɛb Ejipt wus af a. Ɛtŋ in e lɛc ab ɛm nʼↄny lʼot wɛl es Ejipt.
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 Loj yogŋ, nʼↄnym wɛl ab ow ij akpo ekŋ yony.
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 Kana wus af a, ni ŋuŋn ɛb lↄbŋ ɛtŋ lʼoc wɛl eci wus a nʼↄŋ in ecʼagŋ a ɛsɛ ɛl ecʼaja ob cɛ af.
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 Ów amua fɛŋ ↄtu eke kʼij akpo duw akpo ekŋ yony lele lɛw ab.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 Sica -lʼibrm ɛb ebu nyam ɛtŋ Nyam ↄŋ ɛl Saul, Kis jim, Bɛnjamɛ ecʼeb ɛm ecʼɛgŋ ekʼɛw ɛb ab es ow ij akpo ekŋ yony.
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 Eke sica Nyam igŋ Saul ɛlu es a, nʼↄŋ wɛl David ɛsɛ ɛb ebu af. Nʼam dad David e lís e low lʼɛsɛ: Mʼɛŋn Jese jim David: lʼel ɛm ecʼɛrm ecʼerur, li bʼow li kok low fɛŋ e mʼerur eke li ki kok a.
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 David ecʼalaw ab ɛm e nyam el Jesu eke Nyam oc ɛw Israɛl eci Es Eb Ɛlu Ɛs, ɛsɛ elel eke lʼɛwar lʼɛw es ab af.
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 Gbuŋ ke Jesu ów a, Jan dad Nyam odad ibrm ekʼIsraɛl ecʼagŋ a nimum kʼitŋn ɛrm ɛm ke ók mij nuŋ.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 Eke sica Jan am uwar in e juma a, nʼam dad lʼɛsɛ: “Kↄ ↄny, bwo ecʼɛgŋ am ocrʼm eke mʼel ee? Mʼelm ɛgŋ a ekʼam ekur a. Gbɛkↄ ìrir, ɛgŋ nyam anŋʼm jam am ow, ɛtŋ mʼitm bↄbↄ yɛji eke mi kʼↄny in e cↄkrukpↄ meb a mi mↄmuʼn es akr ɛm.”
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 Agŋ lisijimɛl, ↄny ekʼeel Abraham ecʼalaw lele ↄny ekʼelmn Jwifɛl ke anŋn aŋa Nyam nuŋ igŋ ecʼa, ɛy fɛŋ anake wɛl is ɛy es eb ɛlu ecʼodad na a.
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 Tasi ɛm a, Jerusalɛm ecʼagŋ a lele ɛl eci es ɛw ɛsɛl ab ab uwm ɛgŋ a ekʼel Jesu ab any, ɛtŋ kokoba ↄb ɛsɛl eci silɛl eke wɛl bʼawl nɛnɛgŋ fɛŋ a, -lʼirim ow okm ɛl es sos ɛm. Gbɛkↄ eke -lʼↄbr Jesu low a, -nʼↄŋ sodad a fɛŋ iy nɛny.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 -Nʼɛŋnm low kaka ekʼow ɛm -li kʼibi ow, kↄ -li dad Pilat eke kʼibiʼr.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 Eke -li kokr fɛŋ a eke Nyam Lɛl ɛwar Jesu eci lís a, -lʼusm ow es olikŋ af ɛtŋ -lʼɛlu ow uwↄmu ɛm.
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 Gbɛkↄ Nyam igbmʼn luw ɛm.
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 Sɛgŋ nↄnↄ gbɛl, agŋ a ekʼus Jesu jam Galile ɛtŋ toŋ im ok Jerusalɛm a ecʼany af, lʼokm sos ↄkm ɛtŋ sica agŋ a el in ecʼadaŋku Israɛl ecʼagŋ ecʼany af.
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 — ausente —
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 — ausente —
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 Nyam ikŋ anym ɛwar eke in bʼow in igbm Jesu luw ɛm yecʼɛtŋ ke owʼn kʼɛ́wlm in ugŋm es ij. Li dad ninɛ: “Mʼow mʼↄŋ ↄny ów amamn a eke ɛm obi mʼɛwar eke mi kʼↄŋ David a, ɛtŋ ↄtur eke kʼↄnyn ↄmn ow ɛm.”
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 Na sosiɛm anake Nyam Lɛl ɛjecʼɛm nʼam dad lʼɛsɛ: Kʼow yɛbm ŋ e libↄwi mamn ugŋm es uwↄmu ɛm.
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 David e lɛgŋ ɛm a, li kok Nyam e juma e bɛbm ɛw es a toŋ batŋ lʼuw, wɛl ocʼr es lagŋɛl e saw ɛtŋ lʼugŋ es;
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 kↄ in a eke Nyam igbm luw ɛm a, lʼugŋm es.
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 — ausente —
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 — ausente —
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 Sica ɛ̀wr ɛrm yecʼɛtŋ ke low na eke kokoba ↄb ɛsɛl dad a kʼɛ́ŋnm ↄny:
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 “Ɛ̀kan, ↄny, Nyam e miyɛr kokr ɛsɛl,
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 Eke Pↄl lele Barnabas ab ok ↄkm Nyam nuŋ igŋ usu a, wɛl ibrm eke nɛnɛgŋ ekʼam ow a, -li kʼɛwl mɛny -lʼow -li dad odad nyam na cɛ.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 Eke luku as a uwr a, Jwifɛl nↄnↄ lele agŋ a ekʼɛgŋ ɛl e Nyam nuŋ igŋ e low eb a, am us Pↄl lele Barnabas ab jam. -Nʼam dad wɛl eke -li kʼinym es kikri Nyam eci lɛc a eke bʼↄŋ ɛl ab ɛm.
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 Eke nɛnɛgŋ ow a, ow anŋ ɛsɛ ɛb ab ɛm ecʼagŋ a fɛŋ cɛ in im in am iri Ɛs Kↄtↄkↄ ecʼodad af.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Eke Jwifɛl ɛkn dedeku na a, ow ↄny ɛl nyamnɛyr; -nʼam wɛwr Pↄl ɛtŋ -nʼam ↄny odad -lʼoc ow es nɛnym.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 Pↄl lele Barnabas ab am dad ɛl odad tasi ɛsɛ: «Ɔny, ow it eke wɛl kʼikŋ anym dad ↄny Nyam ecʼodad a yɛ; gbɛkↄ eke ebmn odad a, ke am ocar ↄny sosi ɛsɛ agŋ eke kʼↄtum ɛŋnm sel ekʼↄnym uwr a, sica si bʼow sʼim agŋ ekʼelm Jwifɛl a ogŋ!
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 Kin low yecʼeke Ɛs Kↄtↄkↄ ↄŋ ɛy ow ecʼabusu a: Mʼocʼŋ ɛsɛ ɛbr ɛbr a fɛŋ ecʼusuayl af, yecʼɛtŋ ke yɛ́gm wus na nimum ecʼagŋ a, elel eke -li kʼɛŋan sel a.»
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 Eke agŋ ekʼelm Jwifɛl a iri ów amua a, sos ɛm iŋn ɛl ɛtŋ -nʼam ɛlu Ɛs Kↄtↄkↄ bia odad na eci; ɛtŋ agŋ a fɛŋ eke Nyam ikŋ anym ɛw sel ekʼↄnym uwr ecʼa, ub nawrɛ.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 Nyam ecʼodad a eb es wus a nimum af.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Kↄ Jwifɛl a ok bosu amamn ɛm ecʼↄyↄw a eke bʼigŋ Nyam nuŋ a lele ɛb a eci nyimn ɛsɛl ab ab al lokm; -lʼijr Pↄl lele Barnabas ab gbre ɛtŋ -lʼogŋ wɛl ɛl eci wus ab af.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 Pↄl lele Barnabas ab cic akr sɛc ok ɛl es ɛtŋ im Ikoniↄm.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 Jam ɛsɛl a ekʼanŋ Antiↄs a ecʼa, sos ɛm iŋn ligbɛl lele Abŋ Lala eke -nʼɛŋan ab a afŋn ɛl es.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.