Apocalipse 18

Amani Owr (ADJ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Na bʼɛc a, mʼɛkn afr ɛrm ɛs ɛjeci nyam ekʼanŋ afr am us es. Nʼↄny abusu ligbɛl nyam, ɛtŋ in ecʼanygbɛl a ayal wus na nimum.
1 E depois destas coisas vi descer do céu outro anjo, que tinha grande poder, e a terra foi iluminada com a sua glória.
2 Lʼɛlu lebl tuↄtuↄ li dad ninɛ: «Lʼɛy wus, Babilↄn gbɛl a ɛy wus! Sica ow el abŋ eŋuŋ ɛrŋ ɛrŋ a ecʼusu ekʼir, ɛl ecʼes lↄl usu; aŋa anake ↄr ɛrŋ ɛrŋ lele mindey ekʼaylm ke wɛl bʼifn ab ir a.
2 E clamou fortemente com grande voz, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, e se tornou morada de demônios, e coito de todo espírito imundo, e coito de toda ave imunda e odiável.
3 Ɛb ɛb a fɛŋ ecʼagŋ a ɛgŋ in eci mar a eke bʼↄŋ ɛgŋ ij nfaci, ke bʼↄŋ ɛgŋ im ɛy Nyam ecʼɛrm bebl ab ɛm a. Wus na eci ɛ́b ebu a igŋʼn af -lʼok nfaci ij owi ab ɛm, ɛtŋ wus na eci án ↄlu a el egbreŋgbi in ecʼob eke nʼↄny afŋn es a sosiɛm.»
3 Porque todas as nações beberam do vinho da ira da sua fornicação, e os reis da terra fornicaram com ela; e os mercadores da terra se enriqueceram com a abundância de suas delícias.
4 Ɛtŋ ɛmɛny mʼiri lebl ɛjeci nyam ekʼanŋ afr am ikŋ ow dad ɛsɛ: «Ɛm ecʼagŋ, òkr ↄkm ɛb ab ɛm yecʼɛtŋ ke kʼánmn in e sikpl a e low ɛm, in eci abu ɛyr ɛgbɛl a eke bʼow ɛŋnʼn a kʼɛ́ŋnm ↄny.
4 E ouvi outra voz do céu, que dizia: Sai dela, povo meu, para que não sejas participante dos seus pecados, e para que não incorras nas suas pragas.
5 Tasi ɛm a, in eci sikpl a tatakŋ toŋ im ok afr, ɛtŋ Nyam ijlm in ecʼów ɛnyɛmbri yony yony owi amua es.
5 Porque já os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou das iniqüidades dela.
6 Kòkr ɛb a low ɛsɛ elel eke li kokr agŋ ɛjecʼab af. Low yecʼa eke li kok a, in yɛji kòkr ir ow eci sakp yony. Mij kpↄk a eke li bi wuwlm mar tuↄtuↄ ab nʼↄŋ agŋ ɛgŋ a, in yɛji mar eke ɛw tuↄtuↄ a, wùwlmn ow eci ↄtu sakp yony ab ↄŋn in lʼɛ́gŋ.
6 Tornai-lhe a dar como ela vos tem dado, e retribuí-lhe em dobro conforme as suas obras; no cálice em que vos deu de beber, dai-lhe a ela em dobro.
7 Anygbɛl owi a eke li kok lele ɛb sɛnyn a eke lʼij ab ab a, ↄwar ow eci dudu a lele ow eci gbre ab ab eke bɛbmn ab a ↄŋn in. Li bi dadr in ɛm lʼɛsɛ: “Mʼir aŋa ɛsɛ ɛb eb yↄw af, mʼelm iŋnyↄw ɛtŋ lɛgŋ kaka mi kʼow mʼɛknm niŋn owi.”
7 Quanto ela se glorificou, e em delícias esteve, foi-lhe outro tanto de tormento e pranto; porque diz em seu coração: Estou assentada como rainha, e não sou viúva, e não verei o pranto.
8 Low na sosiɛm anake gbre owi a fɛŋ eke wɛl bɛbm ɛwʼr es a bʼow ɛŋnʼn a: ↄl ekʼel luw eci, niŋn owi lele lek ab. Lɛgŋ nyam coco af fɛŋ bʼow ɛŋnʼn ɛtŋ wɛl bʼow ɛtul il. Tasi ɛm a, Ɛs Kↄtↄkↄ eke jɛj in e low a ok a ij lɛc nↄnↄ.»
8 Portanto, num dia virão as suas pragas, a morte, e o pranto, e a fome; e será queimada no fogo; porque é forte o Senhor Deus que a julga.
9 Eke wus eci ɛ́b ebu a eke in ab kok nfaci owi ke ir ɛb mɛwl ɛm a bʼow ɛkn ɛb a ekʼɛtu a eci mregbn a, -li bʼow -lʼikŋ ↄŋn -li kok sↄrŋ.
9 E os reis da terra, que fornicaram com ela, e viveram em delícias, a chorarão, e sobre ela prantearão, quando virem a fumaça do seu incêndio;
10 Ke in eci gbre owi a kʼɛ́ŋnm ɛl a, -li bʼow -li kpab ow es lís -nʼim akpoj ke -nʼam dad -lʼɛsɛ: «Bogŋ e gbre ana ee? Oy Babilↄn! Ɛb gbɛl ekʼij lɛc! Wanci liy nyam af cɛ anake wɛl ↄbʼŋ low a.»
10 Estando de longe pelo temor do seu tormento, dizendo: Ai! ai daquela grande cidade de Babilônia, aquela forte cidade! pois em uma hora veio o seu juízo.
11 Wus na ecʼán ↄlu a yɛji am ikŋ ↄŋn ɛtŋ am kok in eci sↄrŋ aŋke sica wɛl ↄ́lm ɛl ecʼan ob a ij:
11 E sobre ela choram e lamentam os mercadores da terra; porque ninguém mais compra as suas mercadorias:
12 sika, jɛtɛ ufu, mebn amamn lele ayrɛ ab; gbad fuɛfuɛ, gbad ebl amamn, gbad frɛfrɛ; ekŋ sŋↄsŋↄ ɛrŋ ɛrŋ a fɛŋ, ɛyr nɛn ɛm ecʼob fɛŋ eke wɛl kok, ekŋ ekʼil an, jawie, lowi oglog lebn mamn;
12 Mercadorias de ouro, e de prata, e de pedras preciosas, e de pérolas, e de linho fino, e de púrpura, e de seda, e de escarlata; e toda a madeira odorífera, e todo o vaso de marfim, e todo o vaso de madeira preciosíssima, de bronze e de ferro, e de mármore;
13 ekŋ sel sŋↄsŋↄ lele mob sↄsŋn mob ɛjecʼab, mijey, kpey lele ogŋ ab; mar, mun, ble mpupu lele miy ab; sed, mɛcɛb, sigbaŋkↄ lele ow eci mɛtŋ ab toŋ agŋ eci sos megl lele ow eci liy bↄbↄ yɛjʼab.
13 E canela, e perfume, e mirra, e incenso, e vinho, e azeite, e flor de farinha, e trigo, e gado, e ovelhas; e cavalos, e carros, e corpos e almas de homens.
14 Wɛl am dad ɛsɛ: «Mob mob a fɛŋ ekʼam erur a anm ŋ ogŋ a ij, ŋ ecʼob ↄny fɛŋ lele ŋ ecʼɛb ij sɛnyn ab ab irm; lɛgŋ kaka wɛl kʼow ɛŋnm ɛl ij!»
14 E o fruto do desejo da tua alma foi-se de ti; e todas as coisas gostosas e excelentes se foram de ti, e não mais as acharás.
15 Án ↄlu a eke ↄl an ɛb ab ɛm ke ↄny ob a, -li bʼow -nʼinym es akpoj, ɛb a eci gbre owi eke kʼɛŋn ɛl a sosiɛm. -Li bʼow -lʼikŋ ↄŋn -li kok sↄrŋ,
15 Os mercadores destas coisas, que dela se enriqueceram, estarão de longe, pelo temor do seu tormento, chorando e lamentando,
16 -li dad -lʼɛsɛ: «Kↄ bogŋ eci gbre anake ɛŋn ɛb gbɛl na ab ee? Lʼɛw ob fuɛfuɛ sos, gbad ebl amamn, lʼok sika ɛm miyob, mebn amamn ɛm e miyob lele ayrɛ ɛm e miyob ab.
16 E dizendo: Ai, ai daquela grande cidade! que estava vestida de linho fino, de púrpura, de escarlata; e adornada com ouro e pedras preciosas e pérolas! porque numa hora foram assoladas tantas riquezas.
17 Ɛtŋ wanci liy nyam af cɛ anake mob amua fɛŋ irm a!»
17 E todo piloto, e todo o que navega em naus, e todo marinheiro, e todos os que negociam no mar se puseram de longe;
18 Eke -lʼɛkan ɛb a ekʼam ɛtu a eci mregbn a, -li bʼow -lʼɛlu lebl -li dad -lʼɛsɛ: «Ɛb kaka anm eke agb ot ɛb na es!»
18 E, vendo a fumaça do seu incêndio, clamaram, dizendo: Que cidade é semelhante a esta grande cidade?
19 -Nʼam ok siflefl nuŋ, -nʼam ikŋ ↄŋn -li kok sↄrŋ ɛtŋ -nʼam ɛlu lebl -li dad -lʼɛsɛ: «Kↄ bogŋ eci gbre anake ɛŋn ɛb gbɛl na ab ee? In ecʼob ↄny ab ɛm anake agŋ a fɛŋ eke ↄny simijɛtŋ okij na af a el egbreŋgbi a. Ɛtŋ wanci liy nyam af cɛ anake amua fɛŋ irm a!»
19 E lançaram pó sobre as suas cabeças, e clamaram, chorando, e lamentando, e dizendo: Ai, ai daquela grande cidade! na qual todos os que tinham naus no mar se enriqueceram em razão da sua opulência; porque numa hora foi assolada.
20 Afr, sos ɛm íŋnʼŋ Babilↄn eci wus eke ɛr ok a eci! Nyam ecʼagŋ, ɛrm ɛsɛl lele kokoba ↄb ɛsɛl ab, sos ɛm íŋn ↄny aŋke Nyam jɛj okʼr low ŋuŋ a eke li kok ↄny a eci!
20 Alegra-te sobre ela, ó céu, e vós, santos apóstolos e profetas; porque já Deus julgou a vossa causa quanto a ela.
21 Ɛtŋ afr ɛrm ɛs nyam ekʼↄny lɛc a oc ma ↄlul lob legleg nyam ↄwl okij ɛm ɛtŋ am dad ɛsɛ: «Ɛbɛn eke wɛl bʼow oc Babilↄn ɛb gbɛl a ↄwl lɛc ɛm ana, ɛtŋ lɛgŋ kaka wɛl kʼow ɛknmʼn ij.
21 E um forte anjo levantou uma pedra como uma grande mó, e lançou-a no mar, dizendo: Com igual ímpeto será lançada babilônia, aquela grande cidade, e não será jamais achada.
22 Lɛgŋ kaka ŋ ogŋ a wɛl kʼow irim saŋgo ↄny ɛsɛl ecʼɛj, ɛj ɛgŋ ɛsɛl, kete afl ɛsɛl, krↄkr afl ɛsɛl e lebl ij. Wɛl kʼow ɛŋnm mɛwl ɛs kaka fɛŋ ij; wɛl kʼow irim ob iny usu eci likekr ij.
22 E em ti não se ouvirá mais a voz de harpistas, e de músicos, e de flautistas, e de trombeteiros, e nenhum artífice de arte alguma se achará mais em ti; e ruído de mó em ti não se ouvirá mais;
23 Mun al a kʼow ayalm ŋ ogŋ a ij; wɛl kʼow irim ↄyↄw ɛcɛl owr owr eci sↄ́g ij. Ŋ eci án ↄlu a ↄny any akm wus na nimum ecʼa, ɛtŋ ŋ eci cam owi ab ɛm, irmn ɛbr ɛbr a fɛŋ ecʼagŋ a.»
23 E luz de candeia não mais luzirá em ti, e voz de esposo e de esposa não mais em ti se ouvirá; porque os teus mercadores eram os grandes da terra; porque todas as nações foram enganadas pelas tuas feitiçarias.
24 Babilↄn yogŋ anake kokoba ↄb ɛsɛl, Nyam ecʼagŋ a lele wus na nimum ecʼagŋ a fɛŋ eke wɛl ibi ab ab eci mebl a ok es a.
24 E nela se achou o sangue dos profetas, e dos santos, e de todos os que foram mortos na terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.