Apocalipse 18
Amani Owr (ADJ) vs ARIB
1 Na bʼɛc a, mʼɛkn afr ɛrm ɛs ɛjeci nyam ekʼanŋ afr am us es. Nʼↄny abusu ligbɛl nyam, ɛtŋ in ecʼanygbɛl a ayal wus na nimum.
1 Depois destas coisas vi descer do céu outro anjo que tinha grande autoridade, e a terra foi iluminada com a sua glória.
2 Lʼɛlu lebl tuↄtuↄ li dad ninɛ: «Lʼɛy wus, Babilↄn gbɛl a ɛy wus! Sica ow el abŋ eŋuŋ ɛrŋ ɛrŋ a ecʼusu ekʼir, ɛl ecʼes lↄl usu; aŋa anake ↄr ɛrŋ ɛrŋ lele mindey ekʼaylm ke wɛl bʼifn ab ir a.
2 E ele clamou com voz forte, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, e se tornou morada de demônios, e guarida de todo espírito imundo, e guarida de toda ave imunda e detestável.
3 Ɛb ɛb a fɛŋ ecʼagŋ a ɛgŋ in eci mar a eke bʼↄŋ ɛgŋ ij nfaci, ke bʼↄŋ ɛgŋ im ɛy Nyam ecʼɛrm bebl ab ɛm a. Wus na eci ɛ́b ebu a igŋʼn af -lʼok nfaci ij owi ab ɛm, ɛtŋ wus na eci án ↄlu a el egbreŋgbi in ecʼob eke nʼↄny afŋn es a sosiɛm.»
3 Porque todas as nações têm bebido do vinho da ira da sua prostituição, e os reis da terra se prostituíram com ela; e os mercadores da terra se enriqueceram com a abundância de suas delícias.
4 Ɛtŋ ɛmɛny mʼiri lebl ɛjeci nyam ekʼanŋ afr am ikŋ ow dad ɛsɛ: «Ɛm ecʼagŋ, òkr ↄkm ɛb ab ɛm yecʼɛtŋ ke kʼánmn in e sikpl a e low ɛm, in eci abu ɛyr ɛgbɛl a eke bʼow ɛŋnʼn a kʼɛ́ŋnm ↄny.
4 Ouvi outra voz do céu dizer: Sai dela, povo meu, para que não sejas participante dos sete pecados, e para que não incorras nas suas pragas.
5 Tasi ɛm a, in eci sikpl a tatakŋ toŋ im ok afr, ɛtŋ Nyam ijlm in ecʼów ɛnyɛmbri yony yony owi amua es.
5 Porque os seus pecados se acumularam até o céu, e Deus se lembrou das iniqüidades dela.
6 Kòkr ɛb a low ɛsɛ elel eke li kokr agŋ ɛjecʼab af. Low yecʼa eke li kok a, in yɛji kòkr ir ow eci sakp yony. Mij kpↄk a eke li bi wuwlm mar tuↄtuↄ ab nʼↄŋ agŋ ɛgŋ a, in yɛji mar eke ɛw tuↄtuↄ a, wùwlmn ow eci ↄtu sakp yony ab ↄŋn in lʼɛ́gŋ.
6 Tornai a dar-lhe como também ela vos tem dado, e retribuí-lhe em dobro conforme as suas obras; no cálice em que vos deu de beber dai-lhe a ela em dobro.
7 Anygbɛl owi a eke li kok lele ɛb sɛnyn a eke lʼij ab ab a, ↄwar ow eci dudu a lele ow eci gbre ab ab eke bɛbmn ab a ↄŋn in. Li bi dadr in ɛm lʼɛsɛ: “Mʼir aŋa ɛsɛ ɛb eb yↄw af, mʼelm iŋnyↄw ɛtŋ lɛgŋ kaka mi kʼow mʼɛknm niŋn owi.”
7 Quanto ela se glorificou, e em delícias esteve, tanto lhe dai de tormento e de pranto; pois que ela diz em seu coração: Estou assentada como rainha, e não sou viúva, e de modo algum verei o pranto.
8 Low na sosiɛm anake gbre owi a fɛŋ eke wɛl bɛbm ɛwʼr es a bʼow ɛŋnʼn a: ↄl ekʼel luw eci, niŋn owi lele lek ab. Lɛgŋ nyam coco af fɛŋ bʼow ɛŋnʼn ɛtŋ wɛl bʼow ɛtul il. Tasi ɛm a, Ɛs Kↄtↄkↄ eke jɛj in e low a ok a ij lɛc nↄnↄ.»
8 Por isso, num mesmo dia virão as suas pragas, a morte, e o pranto, e a fome; e será consumida no fogo; porque forte é o Senhor Deus que a julga.
9 Eke wus eci ɛ́b ebu a eke in ab kok nfaci owi ke ir ɛb mɛwl ɛm a bʼow ɛkn ɛb a ekʼɛtu a eci mregbn a, -li bʼow -lʼikŋ ↄŋn -li kok sↄrŋ.
9 E os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em delícias, sobre ela chorarão e prantearão, quando virem a fumaça do seu incêndio;
10 Ke in eci gbre owi a kʼɛ́ŋnm ɛl a, -li bʼow -li kpab ow es lís -nʼim akpoj ke -nʼam dad -lʼɛsɛ: «Bogŋ e gbre ana ee? Oy Babilↄn! Ɛb gbɛl ekʼij lɛc! Wanci liy nyam af cɛ anake wɛl ↄbʼŋ low a.»
10 e, estando de longe por medo do tormento dela, dirão: Ai! ai da grande cidade, Babilônia, a cidade forte! pois numa só hora veio o teu julgamento.
11 Wus na ecʼán ↄlu a yɛji am ikŋ ↄŋn ɛtŋ am kok in eci sↄrŋ aŋke sica wɛl ↄ́lm ɛl ecʼan ob a ij:
11 E sobre ela choram e lamentam os mercadores da terra; porque ninguém compra mais as suas mercadorias:
12 sika, jɛtɛ ufu, mebn amamn lele ayrɛ ab; gbad fuɛfuɛ, gbad ebl amamn, gbad frɛfrɛ; ekŋ sŋↄsŋↄ ɛrŋ ɛrŋ a fɛŋ, ɛyr nɛn ɛm ecʼob fɛŋ eke wɛl kok, ekŋ ekʼil an, jawie, lowi oglog lebn mamn;
12 mercadorias de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho fino, de púrpura, de seda e de escarlata; e toda espécie de madeira odorífera, e todo objeto de marfim, de madeira preciosíssima, de bronze, de ferro e de mármore;
13 ekŋ sel sŋↄsŋↄ lele mob sↄsŋn mob ɛjecʼab, mijey, kpey lele ogŋ ab; mar, mun, ble mpupu lele miy ab; sed, mɛcɛb, sigbaŋkↄ lele ow eci mɛtŋ ab toŋ agŋ eci sos megl lele ow eci liy bↄbↄ yɛjʼab.
13 e canela, especiarias, perfume, mirra e incenso; e vinho, azeite, flor de farinha e trigo; e gado, ovelhas, cavalos e carros; e escravos, e até almas de homens.
14 Wɛl am dad ɛsɛ: «Mob mob a fɛŋ ekʼam erur a anm ŋ ogŋ a ij, ŋ ecʼob ↄny fɛŋ lele ŋ ecʼɛb ij sɛnyn ab ab irm; lɛgŋ kaka wɛl kʼow ɛŋnm ɛl ij!»
14 Também os frutos que a tua alma cobiçava foram-se de ti; e todas as coisas delicadas e suntuosas se foram de ti, e nunca mais se acharão.
15 Án ↄlu a eke ↄl an ɛb ab ɛm ke ↄny ob a, -li bʼow -nʼinym es akpoj, ɛb a eci gbre owi eke kʼɛŋn ɛl a sosiɛm. -Li bʼow -lʼikŋ ↄŋn -li kok sↄrŋ,
15 Os mercadores destas coisas, que por ela se enriqueceram, ficarão de longe por medo do tormento dela, chorando e lamentando,
16 -li dad -lʼɛsɛ: «Kↄ bogŋ eci gbre anake ɛŋn ɛb gbɛl na ab ee? Lʼɛw ob fuɛfuɛ sos, gbad ebl amamn, lʼok sika ɛm miyob, mebn amamn ɛm e miyob lele ayrɛ ɛm e miyob ab.
16 dizendo: Ai! ai da grande cidade, da que estava vestida de linho fino, de púrpura, de escarlata, e adornada com ouro, e pedras preciosas, e pérolas! porque numa só hora foram assoladas tantas riquezas.
17 Ɛtŋ wanci liy nyam af cɛ anake mob amua fɛŋ irm a!»
17 E todo piloto, e todo o que navega para qualquer porto e todos os marinheiros, e todos os que trabalham no mar se puseram de longe;
18 Eke -lʼɛkan ɛb a ekʼam ɛtu a eci mregbn a, -li bʼow -lʼɛlu lebl -li dad -lʼɛsɛ: «Ɛb kaka anm eke agb ot ɛb na es!»
18 e, contemplando a fumaça do incêndio dela, clamavam: Que cidade é semelhante a esta grande cidade?
19 -Nʼam ok siflefl nuŋ, -nʼam ikŋ ↄŋn -li kok sↄrŋ ɛtŋ -nʼam ɛlu lebl -li dad -lʼɛsɛ: «Kↄ bogŋ eci gbre anake ɛŋn ɛb gbɛl na ab ee? In ecʼob ↄny ab ɛm anake agŋ a fɛŋ eke ↄny simijɛtŋ okij na af a el egbreŋgbi a. Ɛtŋ wanci liy nyam af cɛ anake amua fɛŋ irm a!»
19 E lançaram pó sobre as suas cabeças, e clamavam, chorando e lamentando, dizendo: Ai! ai da grande cidade, na qual todos os que tinham naus no mar se enriqueceram em razão da sua opulência! porque numa só hora foi assolada.
20 Afr, sos ɛm íŋnʼŋ Babilↄn eci wus eke ɛr ok a eci! Nyam ecʼagŋ, ɛrm ɛsɛl lele kokoba ↄb ɛsɛl ab, sos ɛm íŋn ↄny aŋke Nyam jɛj okʼr low ŋuŋ a eke li kok ↄny a eci!
20 Exulta sobre ela, ó céu, e vós, santos e apóstolos e profetas; porque Deus vindicou a vossa causa contra ela.
21 Ɛtŋ afr ɛrm ɛs nyam ekʼↄny lɛc a oc ma ↄlul lob legleg nyam ↄwl okij ɛm ɛtŋ am dad ɛsɛ: «Ɛbɛn eke wɛl bʼow oc Babilↄn ɛb gbɛl a ↄwl lɛc ɛm ana, ɛtŋ lɛgŋ kaka wɛl kʼow ɛknmʼn ij.
21 Um forte anjo levantou uma pedra, qual uma grande mó, e lançou-a no mar, dizendo: Com igual ímpeto será lançada Babilônia, a grande cidade, e nunca mais será achada.
22 Lɛgŋ kaka ŋ ogŋ a wɛl kʼow irim saŋgo ↄny ɛsɛl ecʼɛj, ɛj ɛgŋ ɛsɛl, kete afl ɛsɛl, krↄkr afl ɛsɛl e lebl ij. Wɛl kʼow ɛŋnm mɛwl ɛs kaka fɛŋ ij; wɛl kʼow irim ob iny usu eci likekr ij.
22 E em ti não se ouvirá mais o som de harpistas, de músicos, de flautistas e de trombeteiros; e nenhum artífice de arte alguma se achará mais em ti; e em ti não mais se ouvirá ruído de mó;
23 Mun al a kʼow ayalm ŋ ogŋ a ij; wɛl kʼow irim ↄyↄw ɛcɛl owr owr eci sↄ́g ij. Ŋ eci án ↄlu a ↄny any akm wus na nimum ecʼa, ɛtŋ ŋ eci cam owi ab ɛm, irmn ɛbr ɛbr a fɛŋ ecʼagŋ a.»
23 e luz de candeia não mais brilhará em ti, e voz de noivo e de noiva não mais em ti se ouvirá; porque os teus mercadores eram os grandes da terra; porque todas as nações foram enganadas pelas tuas feitiçarias.
24 Babilↄn yogŋ anake kokoba ↄb ɛsɛl, Nyam ecʼagŋ a lele wus na nimum ecʼagŋ a fɛŋ eke wɛl ibi ab ab eci mebl a ok es a.
24 E nela se achou o sangue dos profetas, e dos santos, e de todos os que foram mortos na terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.