Gênesis 48
Achuar Peru OT Por and NT 2019 4th edition (ACUNT) vs NTLH
1 Chikich kintati Josén ujainak: —Aparam jaawai, —tiarmiayi. Tu tinam Joséka uchiri Manasésan tura Efraínkan ayas juki aparin jiistas wemiayi.
1 Algum tempo depois disseram a José que o seu pai estava doente. Então José foi visitá-lo, levando consigo os seus dois filhos, Efraim e Manassés.
2 Tura jeamtai Jacobon ujainak: —Uchiram José jiirmastas tayi, —tinamtai Jacob jaak tepayat nantaki keemsamiayi.
2 Alguém foi dizer a Jacó: — O seu filho José veio visitá-lo. Jacó fez um esforço e se sentou na cama.
3 Tura José wayaamtai chicharak: —Yus timiá kakaram aa nuka Canaán nungkanam yakat Luz tutainum pujumiaja nuni wantinturkamiayi. Tura wina pengker awajtustas
3 Aí disse a José: — O Deus Todo-Poderoso me apareceu na cidade de Luz , lá na terra de Canaã, e me abençoou.
4 chichartak: Anturtukta. Ami uchirmin untsuri susatnuitjame. Tura ami wearmincha nukap yujratnuitjai. Tura yaktancha untsuri yaktamawartin ainawai. Turinamtai ju nungkaka niinu ati tusan tuke susartinuitjai turutmiayi.
4 Ele me disse: “Eu farei com que você tenha muitos filhos, e os seus descendentes formarão muitas nações. Eu darei esta terra aos seus descendentes para ser propriedade deles para sempre.”
5 Turutin asamtai wi taatsaing, juni Ejipto nungkanam uchiram Efraín tura Manasés yajutmarmiame nuka wina uchir Rubén, tura Simeón ainawa nunisarang wina uchirua tumau ainawai.
5 E Jacó continuou dizendo a José: — Agora, os seus filhos Efraim e Manassés, que nasceram aqui no Egito antes de eu vir para cá, esses dois me pertencem. Efraim e Manassés são meus tanto como Rúben e Simeão.
6 Tura chikich uchi yajutmartatme nuka aminu artinuitai. Tura ame jakakminkia, niisha ni yachi asar, Efraínjai tura Manasésjai aminu atinun akankar metek jukiartin ainawai.
6 Se você tiver outros filhos, eles serão seus e, por serem irmãos de Efraim e de Manassés, terão parte na herança deles.
7 Tura Paran-aramnumia waketkin, Canaánnum wekaakun, yakat Efratanam jeatsrining nukuram Raquel jakamiayi. Tura jinta Efrata jeakunam iwiarsamiajai. Tura nu yaktanka yamaikia Belén inaikiamuitai, —Jacob timiayi.
7 Estou fazendo isso por causa de Raquel, a sua mãe. Nós estávamos voltando da Mesopotâmia, quando, para minha infelicidade, ela morreu no país de Canaã, pouco antes de chegarmos a Efrata. Eu a sepultei ali, na beira do caminho (Efrata é agora conhecida como Belém.).
8 Nunia José uchirin wainak, Josén iniak: —¿Jusha yana uchiri ainawa? —tu iniam,
8 Quando Jacó viu os filhos de José, perguntou: — E esses, quem são?
9 José ayaak: Juka wina uchir ainawai. Wi Ejipto nungkanam pujain, Yus surusmau ainawai, —timiayi. Tama apari chicharak: —Wait aneasam uchi mai ayaamturkarti. Pengker awajsatasan wakerajai —timiayi.
9 — São os filhos que Deus me deu aqui no Egito — respondeu José. Jacó disse: — Ponha-os perto de mim para que eu lhes dê a minha bênção.
10 Kame, Israelka nekas juuntach wajasu asa, jiisha kusuru asamtai, José ni uchiri mai tejuwach wajasarti tusa, aparin ayaamtukmiayi. Turamtai tirangkin mai minakas mejeasmiayi.
10 Por causa da velhice a vista de Jacó estava fraca, e ele não podia ver bem. José levou os rapazes para perto dele, e ele os abraçou e beijou.
11 Tura Josén chicharak: —Maj, Josén wainkainjapi tuuka nintimchamiajai. Antsu tu nintimsan pujau wainiat, ami uchiram wainkatniuncha Yus tsangkatruki, —timiayi.
11 Jacó disse a José: — Eu pensei que nunca mais ia ver você, e agora Deus me deixou ver até os seus filhos.
12 Tamati José ni uchiri ainaun: —Menastaram —tusa, niisha nijajin nungkan antitnak aparin tsuntsumruamiayi.
12 Então José tirou os dois do colo do seu pai, ajoelhou-se e encostou o rosto no chão.
13 Nunia Efraínkan untsurijai achik, tura Manasésnasha menarijai achik juki ayaamtukmiayi. Turamtai Efraínka apachri menarinini tura Manaséska apachri untsurinini wajasmiayi.
13 Em seguida pegou Efraim com a mão direita e Manassés com a mão esquerda e fez com que ficassem perto de Jacó. Dessa maneira Efraim ficou do lado esquerdo de Jacó, e Manassés, do seu lado direito.
14 Tura Israel tirangkin mai pengker awajsatas ni kunturin mai takunmiayi. Tura nekayat yapajiasang Efraín ekeri au wainiat, ni muuken untsur uwejejai achik, tura Manasés eemkauri au wainiat, ni muuken mena uwejejai achikmiayi.
14 Jacó estendeu os braços e cruzou-os, pondo a mão direita sobre a cabeça de Efraim, embora fosse o mais moço, e a mão esquerda sobre a cabeça de Manassés, que era o mais velho.
15 Tura José uchirin mai pengker awajsatas Israel chichaak: —Apachur Abrahamka, tura apar Isaacsha Yusen umirkarmia nu Yuska wi akiinamunmaya wina pengker waitnua nuka,
15 Em seguida deu a sua bênção a José, dizendo assim: “Ó Deus, a quem os meus pais Abraão e Isaque serviram, abençoa estes rapazes. Abençoa-os, ó Deus, tu que me tens guiado como um pastor durante toda a minha vida até hoje.
16 tura ni awemamuri mash pase ainamunmaya angkanmamtikrurmia nusha ju uchinka mai pengker awajsati. Tura wina naarun pachisar, tura aparu naarin pachisar, tura apachru naarincha pachisar tuke chichau arti. Tura ju uchikia untsuri yajutmarar, mash nungkanam nukap yujararti, —timiayi.
16 Que os abençoe o Anjo que me tem livrado de todo mal! Que o meu nome seja lembrado por meio deles e também o nome dos meus pais Abraão e Isaque! Que eles tenham muitos filhos e muitos descendentes neste mundo!”
17 Antsu apari Efraínka muuken untsur uwejjai achikmaun Joséka wainak: Mianchawaitai, tu nintimias, apari uwejen Efraínka muukenia jusa, Manasésa muuken achimtikiatas takuimiayi.
17 José não gostou quando viu o seu pai colocar a mão direita sobre a cabeça de Efraim; por isso pegou a mão dele para tirá-la da cabeça de Efraim e colocá-la sobre a de Manassés.
18 Tura aparin chicharak: —Atsa, apaachi, eemkauringkia juwaitai. Ju untsur uwejmijai achikta, —timiayi.
18 E explicou: — Não, pai; assim não. Este aqui é o filho mais velho; ponha a mão direita sobre a cabeça dele.
19 Tamaitiat Josén chicharak: —Nekajai, uchiru. Pengkeraitai. Kame, Manaséscha ukunam nukap yujartinuitai tusan nekajai. Antsu yachi ekeria juka ni yachiin nangkamasang untsuri nungkanam nukap yujartinuitai, —timiayi.
19 Mas Jacó não quis e disse: — Eu sei, filho, eu sei. Os descendentes de Manassés também serão um grande povo. Mas o irmão mais moço será mais importante do que ele, e os seus descendentes formarão muitas nações.
20 Tura Jacob ni tirangkin mai pengker awajsatas chichaak: —Israela weari ainauka chikich aints ainaun pengker awajsartas atumi naarin pachisar tu chichasartin ainawai: Yus Efraínkan tura Manasésnasha pengker awajsamia nunisang amincha pengker awajtamsati tinu artinuitai, —timiayi. Nuna taku nekas Efraínka ekerintai tusa nekayat, naarin eemak inaik timiayi.
20 Desse modo Jacó os abençoou naquele dia, dizendo: — Os israelitas usarão os nomes de vocês para dar a bênção. Eles vão dizer assim: “Que Deus faça com você como fez com Efraim e com Manassés.” Dessa maneira Jacó pôs Efraim antes de Manassés.
21 Nunia Josén chicharak: —Antukta. Wikia jakatatjai. Tura wainiat Yus atumjai tuke pujau asa, atumi apachri nungkarin wetaram tusa jetamkatnuitrume.
21 Aí disse a José: — Como você está vendo, eu vou morrer. Mas Deus estará com vocês e os levará de volta para a terra dos seus antepassados.
22 Tura ami yachim ainaun nangkamasnak Siquem nungkancha susamjai. Kame, amorreo ainaun nepetkan, nu nungkanka atankimiajai, —Jacob timiayi.
22 Eu dou Siquém a você e não aos seus irmãos. Siquém é aquela região que tomei dos amorreus, lutando com a minha espada e o meu arco.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 48, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.