Gênesis 44

Achuar Peru OT Por and NT 2019 4th edition (ACUNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tura yutan umisaramtai, José ni inatirin chicharak: —Ju aints ainau costalrin trigo nukap chumpiata. Tura kuikiari waingkim pátatek ataksha engkeata.
1 Depois disso José deu ao administrador da sua casa a seguinte ordem: — Encha de mantimento os sacos que esses homens trouxeram, o quanto puderem carregar, e ponha na boca dos sacos o dinheiro de cada um.
2 Antsu piningkur kuik najanamun yachi ekeri costalrin ni kuikiarijai apatkam engkeata, —timiayi. Tamati inatiri timiatrusang umismiayi.
2 E, na boca do saco de mantimentos que pertence ao irmão mais moço, ponha o meu copo de prata, junto com o dinheiro que ele pagou pelo seu mantimento. O administrador fez tudo como José havia mandado.
3 Tura kashin tsawaar tsaa yamai jiinai, José ni yachi ainaun: Waketkitaram tusa tamati, ni burrori ainaujai waketkiarmiayi.
3 De manhã bem cedo os irmãos de José saíram de viagem, com os seus jumentos.
4 — ausente —
4 Quando eles já tinham saído da cidade, mas ainda não estavam longe, José disse ao seu administrador: — Vá depressa atrás daqueles homens e, quando os alcançar, diga o seguinte: “Por que vocês pagaram o bem com o mal?
5 — ausente —
5 Por que roubaram o copo de prata do meu patrão? Ele usa esse copo para beber e para adivinhar as coisas. Vocês cometeram um crime.”
6 Tamati José inatiri ayu tusa papeeki, José yachii ainaun wainak, José timia nunisang ujakmiayi.
6 Quando o administrador os alcançou e disse o que José havia ordenado,
7 Tamati ni chichainak: —¿Warukamtai iincha nangkamisha tukartame? Iikia nuka pengké turachminuitji.
7 eles responderam: — Por que o senhor está falando desse jeito? Nós não seríamos capazes de fazer uma coisa dessas!
8 Iikia Canaán nungkanam jear, nunia costal ainaun atiar jiikmar kuik wainkar, ataksha waingkiartaij tusar, juni winiu asar, ¿itiurkarik kurisha tura kuikiasha apu jeenia kasamkatjia?
8 Nós lhe trouxemos de volta do país de Canaã o dinheiro que encontramos na boca dos sacos de mantimentos de cada um de nós. Então por que iríamos roubar prata ou ouro da casa do seu patrão?
9 Watska, yana costalrin apu piningkri engketu wainkatam nuka maanati. Antsu chikich ainautikia apu inatiri wajastatji, —tiarmiayi.
9 Se o senhor encontrar o copo com algum de nós, ele será morto, e nós ficaremos seus escravos.
10 Tu tinam José inatiri chicharak: —Atum tarume nuke ati. Antsu pining kuik najanamun takaka nuka wina inatir atatui. Antsu chikichtirmeka angkantaitrume, —timiayi.
10 O administrador disse: — Concordo com vocês, mas só aquele com quem estiver o copo é que será meu escravo; os outros poderão ir embora.
11 Tamati José yachi ainau ni costalrin wári nungkanam puusar atiwaramtai,
11 Então eles puseram depressa os sacos de mantimentos no chão, e cada um abriu o seu.
12 José inati yachi eemkauri costalrin nangkama, ea eaka inangnamunam Benjaminka costalrin urak, nuni José piningkrinka engketun wainkamiayi.
12 O administrador de José procurou em cada saco de mantimentos, começando pelo do mais velho até o do mais moço; e o copo foi encontrado na boca do saco de mantimentos de Benjamim.
13 Turamtai napchau nintimrar, wejmakrin jaakar costalrinka ataksha burrori entsakarti tusar kentsar yaktanam waketkiarmiayi.
13 Então os irmãos rasgaram as suas roupas em sinal de tristeza, colocaram de novo as cargas em cima dos jumentos e voltaram para a cidade.
14 Tura Judá ni yachi ainaujai José pujamunam jear, nijajin nungkan antitnak tsunstumruawarmiayi.
14 Quando Judá e os seus irmãos chegaram à casa de José, ele ainda estava ali. Eles se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
15 Tuminamtai José chicharak: —¿Waruka piningkrusha kasartukmarume? ¿Wi nekaamamniaur nekatsrumek? —timiayi.
15 Aí José perguntou: — Por que foi que vocês fizeram isso? Vocês não sabiam que um homem como eu é capaz de adivinhar as coisas?
16 Tamati Judá chicharak: —Juunta, ¿iisha warintajik? Yuska ii tunaarin nekau asa, itiurkachmin awajtamsaji. Turasha kasamkachmaji titiatkamar tujintaji. Tura asakrin piningkian takaka nujai metek iikia mash ami inatiram wajastatji, —timiayi.
16 Judá respondeu: — Senhor, o que podemos falar ou responder? Como podemos provar que somos inocentes? Deus descobriu o nosso pecado. Aqui estamos e somos todos seus escravos, nós e aquele com quem estava o copo.
17 Tamaitiat José ayaak: —Atsa, nuka tumamchamnawaitrume. Antsu yana costalrin piningkur engketu wainkarma nuke wina inatir wajastatui. Antsu atumka angkan atumi aparin waketkitnuitrume, —timiayi.
17 José disse: — De jeito nenhum! Eu nunca faria uma coisa dessas! Só aquele que estava com o meu copo é que será meu escravo. Os outros podem voltar em paz para a casa do pai.
18 Tamati Judá Josén tari chicharak: —Juunta, jumchiksha anturtukta, tusan seajme. Wait aneasam kajertukaip. Ameka nekasam faraónka tumawaitme.
18 Então Judá chegou perto de José e disse: — Senhor, me dê licença para lhe falar com franqueza. Não fique aborrecido comigo, pois o senhor é como se fosse o próprio rei.
19 Ame ininkratkum: ¿Atumi aparisha iwiaakuak? ¿Tura atumi yachi chikichka pujatsuak? takumin,
19 O senhor perguntou: “Vocês têm pai ou outro irmão?”
20 iisha ayaakur: Ja ai, juunta, ii apari pengké juuntach wajas iwiaakui. Tura ii yachiisha natsa ii apari juunmar yajutmarmia nusha pujawai. Antsu maj, ni yachi jakau asamtai, nu nuwanmaya akiinamia nuka pengké kichkitai. Tura asamtai apari niin nukap aneawai tusar timiaji.
20 Nós respondemos assim: “Temos pai, já velho, e um irmão mais moço, que nasceu quando o nosso pai já estava velho. O irmão do rapazinho morreu. Agora ele é o único filho da sua mãe que está vivo, e o seu pai o ama muito.”
21 Takurin ame iin chicharkartakum: ¿Atumi yachi juni itataram, wisha wainkatasan wakerajai tichamkum?
21 Aí o senhor nos disse para trazer o rapazinho porque desejava vê-lo.
22 Takumin ii chichaakur: Natsaka ni aparinia kanakchatnuitai. Ni aparinia kanakamtaikia, ii aparingkia jakamnawaitai timiaji.
22 Nós respondemos que ele não podia deixar o seu pai, pois, se deixasse, o seu pai morreria.
23 Takurin ame chichaakum: Atumi yachi itaachkurminkia, wikia atumnaka jiitnasha nakitajai timiame.
23 Mas o senhor disse que, se ele não viesse, o senhor não nos receberia.
24 Tu tinu asakmin iikia waketkir, ii apari ame timiame nuka mash ujakmaji.
24 — Quando chegamos à nossa casa, contamos ao nosso pai tudo o que o senhor tinha dito.
25 Tura chikich kintati ii apari chichartamak: —Ataksha werum trigo jumchiksha sumakrum utitaram turammaji.
25 Depois ele nos mandou voltar para comprarmos mais mantimentos.
26 Turamkurin iikia chicharkur: Ii yachi ekeri iijai tsanias winichmataikia, pengké wechamnawaitji. Ni iijai winichmataikia, nu apunmaka pengkéj jeachminuitji timiaji.
26 Nós respondemos: “Não podemos ir; não seremos recebidos por aquele homem se o nosso irmão mais moço não for com a gente. Nós só vamos se o nosso irmão mais moço for junto.”
27 Tu chichaakrin, ii apari chichartamak: Atumka nusha nekarme: Wina nuwar Raquel uchi jimiaran jerermiayi.
27 Então o nosso pai disse: “Vocês sabem que a minha mulher Raquel me deu dois filhos.
28 Nunia chikichka mengkakamiayi. Nuniangka wantintsui. Tura asamtai nekasampi pachim niin achik maamtai mengkakamiayi, tu nintimjai.
28 Um deles já me deixou; eu nunca mais o vi. Deve ter sido despedaçado por animais selvagens.
29 Tura ju chikitcha jukiram, jintá mengkakakrumningkia, wi juuntach asan, timiá wake mesekan jakatatjai. Antsu atumka wiasmamkatnuitrume, timiayi.
29 E, se agora vocês me tirarem este também, e alguma desgraça acontecer com ele, vocês matarão de tristeza este velho.”
30 Ii apari ni uchirin timiá aneau asamtai, niin itatsuk jeakrinkia,
30 — ausente —
31 uchirin wainchau asa, ii apari jakatnuitai. Turatin asamtai timiá wake mesek jakamtaikia, wiasmamkatnuitji.
31 — ausente —
32 Wikia aparun chicharkun: Nekasan yatsurnaka wainkatatjai. Tura ataksha wainkin itachamtaikia, wikia iwiaaku pujaknaka tuke wiasmamkatnuitjai.
32 E tem mais: eu garanti ao meu pai que seria responsável pelo rapaz. Eu disse assim: “Se eu não lhe trouxer o rapaz de volta, serei culpado diante do senhor pelo resto da minha vida.”
33 Tura asamtai amin seajme: Yatsurka ni yachi ainaujai waketkiti tusam tsangkamkata. Antsu wikia juni ami inatiram wajasat tusam tsangkamrukta.
33 Por isso agora eu peço ao senhor que me deixe ficar aqui como seu escravo em lugar do rapaz. E permita que ele volte com os seus irmãos.
34 Antsu yatsur wijain waketchamtaikia ¿itiurkanak aparun waketkitja? Yatsur tachamtai apar wait wajaunka jiitnaka nakitajai, —Judá timiayi.
34 Como posso voltar para casa se o rapaz não for comigo? Eu não quero ver essa desgraça cair sobre o meu pai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.