Gênesis 41
Achuar Peru OT Por and NT 2019 4th edition (ACUNT) vs NAA
1 Jimia musach nangkamaramtai, faraónka karanam Nilo entsa yantamen wajamiayi.
1 Passados dois anos completos, Faraó teve um sonho e eis que estava em pé junto ao rio Nilo.
2 Turai siete vacas shiiram pengké jaerun entsanmaya jiinkiar, saakin yuwinak pujuinaun wainkamiayi.
2 Do rio subiam sete vacas de boa aparência e gordas e pastavam no meio dos juncos.
3 Tura nuna ukurin chikich siete vacas pengké watsaru tsuutmain ainausha entsanmaya jiinkiar, vaca jaeru ainaujai tsaniasar wajasarmiayi.
3 Após elas subiam do rio outras sete vacas, de aparência feia e magras; e pararam junto às primeiras, na margem do rio.
4 Nunia aneachmau vaca watsaru armia nuka chikich siete vacas jaeru armia nunaka yuwinaun karanam wainkamiayi. Tura nunia shintarmiayi.
4 As vacas de aparência feia e magras engoliam as sete vacas de boa aparência e gordas. Então Faraó acordou.
5 Turayat ataksha kanur, ataksha mesekramramiayi. Trigo kichik numirinmaya jingkiaji nekas pengker sangkanmarun amia nuna siete wainkamiayi.
5 Tornando a dormir, sonhou outra vez. De uma só haste saíam sete espigas cheias e boas.
6 Nunia chikich trigo numirinmang siete pengké pasechiri tura pimpischiri sangkanmarun wainkamiayi.
6 E após elas nasciam sete espigas mirradas e queimadas pelo vento leste.
7 Nunia nu trigo kukarua nuka chikich pengker armia nunaka mash amuinaun wainkamiayi. Nunia kuraat shintar, karanam tu wainkajai —tusa nekaamiayi.
7 As espigas mirradas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então Faraó acordou. Tinha sido um sonho.
8 Tura tsawaaramtai napchau nintimias ni inatiri ainaun untsuk: —Atum werum Ejiptonmaya nekau aints ainau tura mesekramramun nekaamin ainausha yaruakrum, mash taarti tusaram untsuktaram —tusa akupkamiayi. Tura kaunkaramtai mesekramramurin etserkamaitiat nekaracharu asar, kichkisha ujaktatkamawar tujinkarmiayi.
8 De manhã, ao despertar muito perturbado, mandou chamar todos os magos do Egito e todos os seus sábios. Contou-lhes os seus sonhos, mas não havia ninguém que pudesse dar a interpretação.
9 Tujinkaramtai amutirin suuya nuka faraónkan chicharak: —Wi pase turamiaja nunaka yamaikia nintimjai.
9 Então o copeiro-chefe disse a Faraó: — Hoje me lembro das minhas ofensas.
10 Apuru, ameka wina tura pangka najaniujai kajerkartukam, suntara apuri jeen kárser aa nuni akupkartukmiame.
10 Quando Faraó ficou irado com os seus servos e me pôs na prisão, na casa do comandante da guarda, a mim e ao padeiro-chefe,
11 Tura kichik kintati kashi niishaa mesekramramiayi. Tura wishaa karamramiajai.
11 tivemos um sonho na mesma noite, eu e ele. Sonhamos, e cada sonho tinha o seu próprio significado.
12 Tura nuni kapitani inatiri hebreo natsa iijai pujumia nuka ii karamramuri warimpita tusa nekamtikramamiaji.
12 Achava-se conosco um jovem hebreu, escravo do comandante da guarda. Contamos a ele os nossos sonhos, e ele nos deu a interpretação, a cada um segundo o seu sonho.
13 Tura ni timia nunisang mash turunamiayi. Wikia ataksha wina takatrun takakmasmiajai. Antsu chikichnaka kuntujen jingkiawar numinam nenaawar maawarmiayi, —timiayi.
13 E tal como nos interpretou, assim aconteceu: eu fui restituído ao meu cargo, e o outro foi enforcado.
14 Tamati numatik faraón chichaman akupak: —José karsernumia utitaram, —timiayi. Tamati Josén wari karsernumia jiikiaramtai, intashin awamar, tura wejmak pakuichaun aantsar faraónnum wemiayi.
14 Então Faraó mandou chamar José, e o fizeram sair às pressas da masmorra. Ele se barbeou, mudou de roupa e foi apresentar-se a Faraó.
15 Tura faraónnum jeamtai, nuka Josén chicharak: —Mesekramrajai, antsu warimpita tusangka nekaamin kichkisha juni atsawai. Aminka pachitmasar mesekramramu nekawaitai tusar, turaminamtai untsukjame, —timiayi.
15 Este lhe disse: — Tive um sonho, e não há quem o interprete. Porém ouvi falar a respeito de você que, quando ouve um sonho, é capaz de interpretá-lo.
16 Tamati José ayaak: —Apuru, wichawaitjai, antsu ame karanam wainkamun nekawa nuka Yusketai. Tura asa amin pengker awajtamsatas nekamtikramatatui, —timiayi.
16 José respondeu: — Isso não está em mim; mas Deus dará resposta favorável a Faraó.
17 Tama faraón Josén chicharak: —Anturtukta. Wi mesekramurnaka ujaktatjame: Mesekramkun Nilo entsa yantamen wajamjai.
17 Então Faraó disse a José: — No meu sonho, eu estava em pé na margem do Nilo,
18 Turai siete vacas shiiram pengké jaerun entsanmaya jiinkiar saakin yuwinak wajainaun wainkamjai.
18 e eis que subiam dele sete vacas gordas e de boa aparência e pastavam no meio dos juncos.
19 Tura ni ukurin chikich siete vacas pengké watsaru tsuutmain ainausha entsanmaya jiinkiari. Antsu timiá watsarunka ju nungkanmaka pengké wainkachmiajai.
19 Após estas subiam outras vacas, fracas, muito feias e magras. Eu nunca tinha visto vacas tão feias, em toda a terra do Egito.
20 Tura waininayat nu vaca watsaru aina nuka chikich siete vacas jaeru aina nunaka yuwinaun wainkamjai.
20 E as vacas magras e ruins devoravam as primeiras sete vacas gordas.
21 Tura mash amuinayat tuke watsarun wainkamjai. Nunia kuraat shintarmajai.
21 E, depois de as terem engolido, não davam aparência de que as tinham devorado, pois o aspecto delas continuava ruim como no princípio. Então acordei.
22 Turayat ataksha kanuran, ataksha mesekramkun kichik trigo numirinmang trigo nekas pengker sangkanmarun siete wainkamjai.
22 Depois, vi, em meu sonho, que sete espigas saíam da mesma haste, cheias e boas.
23 Nunia chikich trigo numirinmang siete pasechiri tura pimpischiri sangkanmarun wainkamjai.
23 Depois delas nasceram sete espigas secas, mirradas e queimadas pelo vento leste.
24 Nunia nu trigo kukaruka chikich pengker aina nunaka mash amuinaun wainkamjai. Tura asan mesekramramun nekaamin ainaun ujakmajai. Tura waininayat nekaracharu asar, kichkisha warimpita tusarka ujaktatkamawar tujinkarmayi, —timiayi.
24 As sete espigas mirradas devoravam as sete espigas boas. Contei isso aos magos, mas ninguém foi capaz de me dar a interpretação.
25 Tamati José faraónkan ayaak: —Apuru, ame jimiar karanam wainkamame nuka kichkitai: Yuska amin ukunam atinun pachis paan inakturmastas wakerutmawai.
25 Então José respondeu: — O sonho de Faraó é apenas um; Deus revelou a Faraó o que ele vai fazer.
26 Vacas siete shiiram aina nuka tura trigo pengker siete aina nu wainkamame nuka siete musach Ejipto nungkanam trigo nukap juukminuitai taku tawai. Nuketai.
26 As sete vacas boas serão sete anos; as sete espigas boas, também sete anos; o sonho é um só.
27 Antsu vacas watsaru tura pase ainauka trigo pimpischiri tura pasechiri ainaujai metek Ejipto nungkanam tsuka nukap atinuitai taku tawai.
27 As sete vacas magras e feias, que subiam após as primeiras, serão sete anos, bem como as sete espigas mirradas e queimadas pelo vento leste serão sete anos de fome.
28 Wi tajame nuka nekasaintai. Yuska amin ukunam atinun pachis paan inakturmastas wakerutmawai, apuru.
28 — Esta é a palavra, como acabo de dizer a Faraó: Deus manifestou a Faraó o que ele vai fazer.
29 Ejipto nungkanam siete musach yutai nukap atinuitai.
29 Eis que vêm sete anos de grande abundância por toda a terra do Egito.
30 — ausente —
30 Depois virão sete anos de fome. Toda aquela abundância será esquecida na terra do Egito e a fome consumirá a terra;
31 — ausente —
31 e não será lembrada a abundância na terra, por causa da fome que seguirá, porque será gravíssima.
32 Apuru, Yus amin ni turatniurin mesekramramunam: Wi nekasan wári turatatjai tusa jimiaran nekaamtikramayi.
32 O sonho de Faraó foi repetido, porque a coisa é estabelecida por Deus, e Deus se apressa a fazê-la.
33 Tura asamtai, apuru, yamaikia aints nintip tura nekaamin eakam, ami nungkemin wainin ati tusam inaikiam pengkerchawashi.
33 — Agora, pois, Faraó devia escolher um homem ajuizado e sábio e encarregá-lo de dirigir a terra do Egito.
34 Apuru, ju turatniuka pengkerchawashi: Inakratin ainau inaikiakmin, nuka wekaa wekainaka, siete musach Ejipto nungkanam aints ainau trigon nukap jukartin asaramtai, 50 kilos trigo juwamunmaya 10 kilos akankar jukiarti.
34 Faraó devia fazer isto: pôr administradores sobre a terra e recolher a quinta parte dos frutos da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 Tura nu siete musachtin mash yakat ainamunam juun jea jeamkamunam ami chichamejai trigon nukap irumrar matsarar, ukunam aints ainaun susartas tenapkesar wainkarti.
35 Esses administradores deviam ajuntar toda a colheita dos bons anos que virão, recolher cereal por ordem de Faraó, para mantimento nas cidades, e guardá-lo em armazéns.
36 Nunia siete musach Ejiptonam tsuka amatai, aints ainau tsukajai jakarai tusam, trigo nukap ukusmauka atinuitai, —José faraónkan timiayi.
36 Assim, o mantimento servirá para abastecer a terra nos sete anos da fome que haverá no Egito, para que a terra não seja destruída pela fome.
37 Kame, faraón ni inatiri ainaujai José chichamen antukaru asaramtai, nekas pengkeraitai —tiarmiayi.
37 O conselho agradou a Faraó e a todos os seus oficiais.
38 Tu tinu asaramtai faraón ni inatiri ainaun chicharak: —Yuse Wakani pujura jujaingkia metek chikichkisha nekas atsawapi, —timiayi.
38 Então Faraó perguntou aos seus oficiais: — Será que poderíamos achar alguém melhor do que José, um homem em quem está o Espírito de Deus?
39 Tura Josén chicharak: —Kame, Yus aminak mash nekamtikramau asamtai, timiá nekawaitme. Tura amijai metek chikich nintipka tura nekaamniuka atsawai.
39 Depois, Faraó disse a José: — Visto que Deus revelou tudo isto a você, não há ninguém tão ajuizado e sábio como você.
40 Tura asamtai ame wina jearun pujuinauka mash inartatme. Tura asakmin ju nungkanam pujuinauka mash amin umirtamkartin ainawai. Antsu wiki juun apu asan, amin nangkamasnak juun atinuitjai.
40 Você será o administrador da minha casa, e todo o meu povo obedecerá à sua palavra. Somente no trono eu serei maior do que você.
41 Jiisia, mash Ejipto nungkanam pujuina nu inakratin ata tusan inaikiajme —timiayi.
41 E Faraó disse mais a José: — Eis que eu o constituo autoridade sobre toda a terra do Egito.
42 Nuna tusa, faraónka ni uwejnum wetairin ukuinak, Josén wemamtikiamiayi. Nunia wejmak nekas pengkeran antsrataram —tusa iniatiri ainaun inarmiayi. Tura nungkutai kuri najanamun nungkramiayi.
42 Então Faraó tirou o seu anel-sinete da mão e o pôs no dedo de José. Mandou que o vestissem com roupas de linho fino e lhe pôs no pescoço um colar de ouro.
43 Nunia faraón ni karrurin tuke ukunam wininuya nu karrunka Josén susamiayi. Tura José nu karrunam wekaamtai, inati ainau eemkar wear untsuminak: —Jintanmaya menangtiaram tiarti, —tusa faraón chichaman akupkamiayi. Nu turunamujai aints ainauka mash Josén pengker awajsamun nekamtikiamiayi.
43 E o fez subir na sua segunda carruagem, e clamavam diante dele: “Inclinem-se todos!” Desse modo, deu-lhe autoridade sobre toda a terra do Egito.
44 Nunia faraón Josén chicharak: —Wi apu asan tajame: Ame chichamechujaingkia Ejiptonmaya aints kichkisha warinkesha pengké turachmin ainawai —timiayi.
44 Disse ainda Faraó a José: — Eu sou Faraó, mas sem a sua ordem ninguém poderá fazer nada em toda a terra do Egito.
45 Nuna tusa faraónka Josén Ejipto aintsu naarin Safnat-panea inaikiamiayi. Tura Potifera nawantrin Asenat naartinun nuwatkati tusa nuweemtikiamiayi. Nu Potiferaka yakat Onta sacerdotiri ayayi. Turamtai Joséka Ejipto nungkanam aints ainau wainiuri wajasmiayi.
45 E Faraó chamou José de Zafenate-Paneia e lhe deu por mulher Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om. E José percorreu toda a terra do Egito.
46 Joseka treinta musachrintin asamtai, faraón niin karsernumia jiiki, apu ati tusa inaikiamiayi. Turamtai faraónkan aujas ukuki, Ejipto nungkanam yakat irunun jiistas wekaasamiayi.
46 José tinha trinta anos de idade quando se apresentou a Faraó, rei do Egito, e andou por toda a terra do Egito.
47 Tura siete musach trigo nukap nerekmiayi.
47 Nos sete anos de fartura a terra produziu com abundância.
48 Tura asamtai trigo ajanmaya juukmau apunu akankamurin José yaruak, chikich chikich yakat arakchichu amaunam juki, jea juun jeamkamunam matsarmiayi.
48 E José ajuntou todo o mantimento que houve na terra do Egito durante os sete anos e o guardou nas cidades; o mantimento do campo ao redor de cada cidade foi guardado na mesma cidade.
49 Tura trigo nekapmartatkama tujintak, nekapmatsuk matsarmiayi.
49 Assim, José ajuntou muitíssimo cereal, como a areia do mar, até perder a conta, porque ia além das medidas.
50 Tura tsukaka jeatsaing, José uchi jimiaran yajutmarmiayi.
50 Antes de chegar a fome, nasceram dois filhos a José, os quais lhe deu Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Tura: —Yus wi wait wajaktinun tura wi wear ainauncha kajinmamtikruki —tusa eemkaurin Manasés inaikiamiayi.
51 Ao primogênito José chamou de Manassés, pois disse: “Deus me fez esquecer todo o meu trabalho e toda a casa de meu pai.”
52 Tura: —Ju nungkanam wake mesekan pujai, Yus uchin surusi —tusa ekerin Efraín inaikiamiayi.
52 Ao segundo deu o nome de Efraim, pois disse: “Deus me fez próspero na terra da minha aflição.”
53 Ejiptonam siete musach árak ainau nukap nereamuka nangkamaramtai,
53 Passados os sete anos de abundância que houve na terra do Egito,
54 José tímia nunisang mash nungka ainamunam tsuka nangkamnamiayi. Antsu Ejiptonam trigo nukap irumramu asamtai, tsukaka atsumiayi.
54 começaram os sete anos de fome, como José havia predito. E havia fome em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Tura ukunam Ejiptonam trigo amukamtai, nunia aints ainau tsukaminak faraónkan weriar: —Apuru, trigo yuumaji, —tiarmiayi. Tinamtai faraón nu aints ainaun chicharak: —Josénam werum trigo seataram. Turaram ni titata nuka mash turataram, —timiayi.
55 Quando toda a terra do Egito começou a sentir a fome, o povo clamou a Faraó por pão; e Faraó dizia a todos os egípcios: — Vão falar com José e façam o que ele disser.
56 Tura Ejiptonam yutai atsau asamtai, mash aints tsukaminak pujuinauka Josénam wininau asaramtai, trigon irumramia nuna suruktas, ukutai jea ainaun mash urakmiayi.
56 Havendo, pois, fome sobre toda a terra, José abriu todos os celeiros e vendia aos egípcios; porque a fome aumentava na terra do Egito.
57 Tura chikich nungka ainamunmasha yutai pengké atsau asamtai, nu nungkanmaya ainausha Ejiptonam sumaatai tusar, Josénam kaunkarmiayi.
57 E todas as terras vinham ao Egito para comprar de José, porque a fome aumentava em todo o mundo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.