Gênesis 37

Achuar Peru OT Por and NT 2019 4th edition (ACUNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jacobka Canaán nungkanam yaanchuik ni apari pujuya nuni pujusmiayi.
1 Jacó habitou na região onde seu pai havia morado, na terra de Canaã.
2 Juwaitai Jacob ni uchiri ainaujai turamuri: Jacobo uchiri José dieciciete musachrintin asa, ni kaná yachi ainaujai oveja wainuyayi. Tura ni kaná yachi nukuri Bilha tura Zilpa armiayi. Nu jimiar nuwaka Jacobo nuwari inatiri armiayi. Tura Joséka ni yachi ainau pase turamurin aparin ujakmiayi.
2 Eis a história da descendência de Jacó: José, ainda jovem, com a idade de dezessete anos, apascentava o rebanho com seus irmãos, os filhos de Bala e os filhos de Zelfa, mulheres de seu pai; e ele contou ao seu pai as más conversas dos irmãos.
3 Kame, Israelsha timiá juuntach ayat yajutmaru asa, chikich uchiri ainaun nangkamasang Josén timiá aneemiayi. Tura asa entsati nekas sarman tura shiirman najatamiayi.
3 Israel amava José mais do que todos os outros filhos, porque ele era o filho de sua velhice; e mandara-lhe fazer uma túnica de várias cores.
4 Tura asamtai José yachi ainau nuna wainkar: —¿Warukamtai aparka Josén timiá aneawa? Antsu iinka miatka anenmatsji tusar, Josénka suwirpiaku jiinak kajerkarmiayi. Tura asar aujnaitsuk pengkerka awajsacharmiayi.
4 Seus irmãos, vendo que seu pai o preferia a eles, conceberam ódio contra ele e não podiam mais tratá-lo com bons modos.
5 — ausente —
5 Ora, José teve um sonho, e o contou aos seus irmãos, que o detestaram ainda mais:
6 — ausente —
6 "Ouvi, disse-lhes ele, o sonho que tive:
7 — ausente —
7 estávamos ligando feixes no campo, e eis que o meu feixe se levantou e se pôs de pé, enquanto os vossos o cercavam e se prostravam diante dele."
8 — ausente —
8 Seus irmãos disseram-lhe: "Quererias, porventura, reinar sobre nós e tornar-te nosso senhor?" E odiaram-no ainda mais por causa de seus sonhos e de suas palavras.
9 Nunia José ataksha karamramiayi. Tura yachii ainaun ujaak: —Wi karanam wainkaja nuka nekaataram. Karanam tsaasha tura nantusha tura yaa once aina nusha wina tsuntsumrutawarun wainkajai,
9 José teve ainda outro sonho, que contou aos seus irmãos. "Tive, disse ele, ainda um sonho: o sol, a lua e onze estrelas prostravam-se diante de mim."
10 —aparin tura yachii ainaun ujakmiayi. Tamati apari chicharak: —¿Ame karamramuram warimpita? ¿Wiyaash nukurmijai tura yachim ainaujiash amin tsuntsumruataij? —timiayi.
10 Ele contou isso ao seu pai e aos seus irmãos, mas foi repreendido por seu pai: "Que significa, disse-lhe ele, este sonho que tiveste? Viremos, porventura, eu, tua mãe e teus irmãos, a nos prostrar por terra diante de ti?"
11 Nunia ni yachii ainauka Josén nukap suwirpiaku jiisarmiayi. Antsu Jacobka: —¿Warukakung tuusha karamra? —tusa nukap nintimias pujumiayi.
11 Seus irmãos ficaram, pois, com inveja dele, mas seu pai guardou a lembrança desse acontecimento.
12 Chikich kintiati José yachii ainau apari ovejari ainau yuwatniurin eakartas, Siquem nungkanam wearmiayi.
12 Os irmãos de José foram apascentar os rebanhos de seu pai em Siquém.
13 Tura nuni pujuinai, Israel Josén chicharak: —Anturtukta. Yachim ainau Siquemnum ovejan waininak pengkerash pujuina tusam nekauta, —timiayi. Tama José ayu timiayi.
13 Israel disse a José: "Teus irmãos guardam os rebanhos em Siquém. Vem: vou mandar-te a eles." "Eis-me aqui", respondeu José.
14 Ayu tamati, Israel chicharak: —¿Yachim ainau tura oveja ainausha pengkerash pujuina tusam jiisam, ataksha tame ujatkata, —tusa Hebrónka pakarinia akupkam, José Siquemnum jeamiayi.
14 "Vai, pois, ver se tudo corre bem a teus irmãos e ao rebanho, e traze-me notícias deles." Enviou-o do vale de Hebron, e José foi a Siquém.
15 Tura yachii ainau pujuinamunam jeatatkama, waak wekai aints wainak: —¿Warí eakmea wekaame? —tu iniam,
15 Um homem encontrou-o errando pelo campo: "Que buscas?" perguntou ele.
16 José ayaak: —Yatsur ainaun eakun wekaajai. ¿Antsu tuni ovejan waininak pujuina tusam nekatsmek?
16 "Busco meus irmãos, respondeu ele. Dize-me onde apascentam os rebanhos."
17 —tama ayaak: —Yachim ainauka juniangka jiinkiar, Dotannum wearmi tinaun anturkarmajai, —tu tama, Joséka yachii ainaun eaak wekaas Dotannum pujuinaun wainkamiayi.
17 E o homem respondeu: "Partiram daqui e ouvi-os dizer: Vamos a Dotain." Partiu então José em busca dos seus irmãos e encontrou-os em Dotain.
18 Tura José winamtai, yachii ainauka Josén arák winaun wainkar, maatniun chichaman najanawarmiayi.
18 Eles o viram de longe. Antes que José se aproximasse, combinaram entre si como o haveriam de matar;
19 Tura mai nuwamtak chichainak: —¡Jiistaram, karamin winawai!
19 e disseram: "Eis o sonhador que chega.
20 Watska, tati. Tura taamtai maar, waanam ajuarmi. Turar ii aparin jearir ujaakur: ¿Pachim yuwachiash? timi. Tura ni karamramurisha warukating? —tiarmiayi.
20 Vamos, matemo-lo e atiremo-lo numa cisterna; diremos depois que uma fera o devorou; e então veremos de que lhe aproveitaram os seus sonhos."
21 Tinamtai Rubén nuna antuk Josén ayamruktas wakerau asa, yachii ainaun chicharak: —Atsa, maachmi.
21 Ouvindo-o, porém, Rubem, quis livra-lo de suas mãos: "Não lhe tiremos a vida, disse ele.
22 Antsu maatsuk waa yumi atsamunam engkeataram. Kame, maami timauka inaisataram, —timiayi. Tura arum jiikin apar pujamunam akupkatjai, tu nintimias nunaka timiayi.
22 Não derrameis sangue. Jogai-o naquela cisterna, no deserto, mas não levanteis vossa mão contra ele." Pois Rubem pensava livrá-lo de suas mãos para o reconduzir ao pai.
23 Nunia José ni yachii pujuinamunam tamiayi. Tura taamtai, achikiar wejmakri shiirman aitkar jurukiar,
23 Quando José se aproximou de seus irmãos, eles o despojaram de sua túnica, daquela bela túnica de várias cores que trazia,
24 waa yumi atsamunam ujuararmiayi.
24 e jogaram-no numa cisterna velha, que não tinha água.
25 Turawar yurumkan yuwatasar keemsarmiayi. Tura yuwinak pujuinai, Galaad nungkanmaya ismaelita ainau perfume, tura bálsamo ainauncha, tura mirra Ejiptonam surukmi tusar, camellonam aantsar wininaun wainkarmiayi.
25 E, sentando-se para comer, eis que, levantando os olhos, viram surgir no horizonte uma caravana de ismaelitas vinda de Galaad. Seus camelos estavam carregados de resina, de bálsamo e de ládano, que transportavam para o Egito.
26 Tura wainkar Judá ni yachii ainaun chicharak: —Ii yachi maarkia tura uukrikia, ¿warijing kuikiasha achiktaij?
26 Então Judá disse aos seus irmãos: "Que nos aproveita matar nosso irmão e ocultar o seu sangue?
27 Antsu maatsuk ismaelita ainamunam surukmi. ¿Wari? ¿Ii yachiinchukait? —timiayi. Tamati ni yachii ainau ayu tiarmiayi.
27 Vinde e vendamo-lo aos ismaelitas. Não levantemos nossas mãos contra ele, pois, afinal, é nosso irmão, nossa carne." Seus irmãos concordaram.
28 Tura ismaelita ainau Madian nungkanmaya winiarmia nuka nangkaaminamtai, Josén waanmaya jiikiar, veinte kuikiajai surukarmiayi. Tura surukaram, Josén Ejiptonam jukiarmiayi.
28 E, quando passaram os negociantes madianitas, tiraram José da cisterna e venderam-no por vinte moedas de prata aos ismaelitas, que o levaram para o Egito.
29 Turawaru ai, Rubén nuni pujachu asa, ataksha waanam waketki, Josén wainkachmiayi. Tura napchau nintimias entsatirin jaakmiayi.
29 Rubem voltou à cisterna, e eis que José já não estava ali.
30 Nunia ni yachii pujuinamunam we chichaak: —¡Yatsurka waanmangka atsawai! ¿Tura asamtai aparnasha warí titajak? —timiayi.
30 Rasgou então suas vestes e voltou para junto dos seus irmãos: "O menino desapareceu, disse ele. E eu, para onde irei?"
31 Nunia cabra uchirin maawar, nuna numpejai José entsatirin yakararmiayi.
31 Tomaram então a túnica de José, mataram um cabrito e a mergulharam no seu sangue.
32 Tura aparin José entsatirin akuptinak: —Ju wainkamji. Tenapkesam nekaata. ¿Nekas uchirmi entsatirinchukai? —tusar chichaman akuptukarmiayi.
32 E mandaram-na levar ao seu pai com esta mensagem: "Eis o que encontramos: vê se não é, porventura, a túnica do teu filho."
33 Tura chichaman akupkaramtai, Jacob entsatin wainak nekaa: —Nekas uchiru entsatirintai. ¿Pachim yuwachiash? —timiayi.
33 Jacó reconheceu-a e exclamou: "É a túnica de meu filho! Uma fera o devorou! José foi estraçalhado!"
34 Tura uchir jakayi tusa, wake mesek wejmakrin jaak, jakmarar entsatin entsar, untsuri kintia juutmiayi.
34 E, rasgando as vestes, cobriu-se de um saco, e chorou o seu filho por muito tempo.
35 Tu pujai, ni uchiri ainau tura nawantri ainausha mash jikiamtan nutsumtikrartas wakeriarmiayi. Antsu nakitau asa: —Wikia uchir jakamun pachisan juu juutkan nunia jakan, niijai iruntran inaisatjai —timiayi.
35 Todos os seus filhos e filhas vieram consolá-lo, mas ele não aceitou nenhuma condolência: "É chorando, disse ele, que descerei para junto de meu filho na habitação dos mortos." Foi assim que o seu pai o chorou.
36 Nunia Madianmaya ainauka Ejiptonam jear, suntara apuri Potifar naartinnum Josén surukarmiayi. Nu Potifarka Ejipto apuri faraónka yaintri ayayi.
36 Os madianitas venderam-no a Putifar, no Egito, eunuco do faraó e chefe da guarda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.