Gênesis 31
Achuar Peru OT Por and NT 2019 4th edition (ACUNT) vs ARIB
1 Kame, Labánka uchiri ainau nuna nekaawar chichainak: —Jacobka ii aparinun mash jukin asa, kuikiartin wajasi —tusar tinamun Jacob nekamiayi.
1 Jacó, entretanto, ouviu as palavras dos filhos de Labão, que diziam: Jacó tem levado tudo o que era de nosso pai, e do que era de nosso pai adquiriu ele todas estas, riquezas.
2 Tura Labán yaanchuik Jacobon pengker awajnutiat, nuniangka pengkerka awajtsuk pujau asamtai, Labánka kajertawapi tusa nintimramiayi.
2 Viu também Jacó o rosto de Labão, e eis que não era para com ele como dantes.
3 Turamtai Apu Yus Jacobon chicharak: —Aparmi nungkarin tura ami wearmi pujamurin waketkita. Turakmin wisha amijai tsaniasan wekaasatatjai, —timiayi.
3 Disse o Senhor, então, a Jacó: Volta para a terra de teus pais e para a tua parentela; e eu serei contigo.
4 Yus tama, Jacob ni nuwari Raquelan tura Leancha chichaman akuptak: —Oveja ainaun wainkun pujaja juni winitaram, —timiayi.
4 Pelo que Jacó mandou chamar a Raquel e a Léia ao campo, onde estava o seu rebanho,
5 Tura taaramtai nuwarin chicharak: —Juuntruka yaanchuik wina pengker awajtimia nunaka yamaikia turatsui. Tura wainiat wina aparu Yusringkia tuke wijai pujuwitai.
5 e lhes disse: vejo que o rosto de vosso pai para comigo não é como anteriormente; porém o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Tura asamtai atumi apari tangkurin pengker wainkamiaja nuka atumsha paan nekarme.
6 Ora, vós mesmas sabeis que com todas as minhas forças tenho servido a vosso pai.
7 Turayat wina akirkatniua nunaka tsanur yapaijturayi. Tura wainiat Yuska wina pase awajtursatniunka pengké tsangkamrukchayi.
7 Mas vosso pai me tem enganado, e dez vezes mudou o meu salário; Deus, porém, não lhe permitiu que me fizesse mal.
8 Antsu atumi apari chichartak: Tangku antutramu akiinauka aminu arti turutmati, uchirin mash antutramun jererarmiayi. Turasha chichartak: Tangku tsake akiinauka aminu arti turutmati, uchirin mash tsaken jererarmiayi.
8 Quando ele dizia assim: Os salpicados serão o teu salário; então todo o rebanho dava salpicados. E quando ele dizia assim: Os listrados serão o teu salário, então todo o rebanho dava listrados.
9 Nu turamuka atumi apariniun atanki, wina surustas Yus turamiayi.
9 De modo que Deus tem tirado o gado de vosso pai, e mo tem dado a mim.
10 Nuik chivo achiniktin kinta jeau asamtai, karanam chivo tsaake tura antutramu tura painch ainausha cabran entsamrinaun wainkamjai.
10 Pois sucedeu que, ao tempo em que o rebanho concebia, levantei os olhos e num sonho vi que os bodes que cobriam o rebanho eram listrados, salpicados e malhados.
11 Tura nu karanam Yuse awemamuri wina naarun pachis untsurmatai, wi ayaakun: Juni pujajai timiajai.
11 Disse-me o anjo de Deus no sonho: Jacó! Eu respondi: Eis-me aqui.
12 Wi tama chichartak: Watska, pe jiista. Chivo ainau cabran entsamrina nuka mash tsake, tura antutramu, tura painchiarmausha ainawai. Labánka amin anangkramak pengker akiirmachu asamtai aitkajai.
12 Prosseguiu o anjo: Levanta os teus olhos e vê que todos os bodes que cobrem o rebanho são listrados, salpicados e malhados; porque tenho visto tudo o que Labão te vem fazendo.
13 Ame yakat Betelnum kanakum, karanam wantintukmiajme nu Yusetjai. Nuni wi umirkatjame turutkum, kayanam olivo macharin ukarmiame. Watska, yamaikia ju nungkaka ukukim, ame akiinamiame nu nungkanam waketkita turutmiayi, —tusa Jacob nuwari ainaun timiayi.
13 Eu sou o Deus de Betel, onde ungiste uma coluna, onde me fizeste um voto; levanta-te, pois, sai-te desta terra e volta para a terra da tua parentela.
14 Tamati Raquel Leajai aiminak: —Wetai. Yamaikia ii apari iin suramsatniuka pengké atsawai.
14 Então lhe responderam Raquel e Léia: Temos nós ainda parte ou herança na casa de nosso pai?
15 Antsu iinka chikich nungkanmaya nuwa nunisang nintimturmaji. Tura surutmaksha warinchu akik surutia nunisang surutmaku asa, nu kuikiancha mash amutramkamiaji.
15 Não somos tidas por ele como estrangeiras? pois nos vendeu, e consumiu todo o nosso preço.
16 Yus ii apariniun atankimia nuka yamaikia iinuitai, tura ii uchirinuitai. Iin kasartamkau asamtai, Yus turama nuka timiatrusmek umikta, —tusar tiarmiayi.
16 Toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; portanto, faze tudo o que Deus te mandou.
17 — ausente —
17 Levantou-se, pois, Jacó e fez montar seus filhos e suas mulheres sobre os camelos;
18 — ausente —
18 e levou todo o seu gado, e toda a sua fazenda, que havia adquirido, o gado que possuía, que havia adquirido em Padã-Arã, a fim de ir ter com Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Tura Labánka oveja uren awartas weai, Raquel ni apari jeen itarkanam waya, apari yusri ainaun, Yuschau waininayat aints ainau najanamun kasamak jukimiayi.
19 Ora, tendo Labão ido tosquiar as suas ovelhas, Raquel furtou os ídolos que pertenciam a seu pai.
20 Kame, Jacob ni juuntri wainiat, arameo aints Labán naartinun: Weajai tutsuk uumruk ukukmiayi.
20 Jacó iludiu a Labão, o arameu, não lhe fazendo saber que fugia;
21 Tura niinu ainaunka mash juki wemiayi. Tura entsa Eufrates tutain katingkiar, Galaad muranmanini wearmiayi.
21 e fugiu com tudo o que era seu; e, levantando-se, passou o Rio, e foi em direção à montanha de Gileade.
22 Jacob wemau tres kintia nangkamarai: —Awem Jacob weyi —tusar, Labánkan ujakarmiayi.
22 Ao terceiro dia foi Labão avisado de que Jacó havia fugido.
23 Tura ujakaram, Labán ni weari ainaujai Jacobon papeekarmiayi. Tura siete kintia nangkamarai, Galaad muranam amankiarmiayi.
23 Então, tomando consigo seus irmãos, seguiu atrás de Jacó jornada de sete dias; e alcançou-o na montanha de Gileade.
24 Tura wainiat nu kashi Yus Labánkan karanam wantintuk: —¡Antukta! Jacob pase chicharkaip, —timiayi.
24 Mas Deus apareceu de noite em sonho a Labão, o arameu, e disse-lhe: Guardate, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
25 Tu chichaamtai, tsawaarak Labán Galaad muranam Jacob ni weari ainaujai kanamunam amankau asa, Labánsha nuni nuwap jea ainaun jeamkamiayi.
25 Alcançou, pois, Labão a Jacó. Ora, Jacó tinha armado a sua tenda na montanha; armou também Labão com os seus irmãos a sua tenda na montanha de Gileade.
26 Tura Labán Jacobon weri jiyak: —¿Waruka anangkruam nawantrusha mesatkan juwinawa nunismeksha jurutkinme?
26 Então disse Labão a Jacó: Que fizeste, que me iludiste e levaste minhas filhas como cativas da espada?
27 ¿Waruka weajai turuttsuksha uumrutkamsha wemame? Ame weajai tusam ujatkaakminkia, wikia namperan najankun, tampurjai tura kitarjaisha waramtiksan akupkaajme.
27 Por que fizeste ocultamente, e me iludiste e não mo fizeste saber, para que eu te enviasse com alegria e com cânticos, ao som de tambores e de harpas;
28 Tura wainiatum ameka nawantrumka tura tirangmesha aujsam tura mejeasam akupkata turutsuk, aints waurin warukamnawaita numamtin wajasume.
28 Por que não me permitiste beijar meus filhos e minhas filhas? Ora, assim procedeste nesciamente.
29 Atum ainautirmin pase awajsatasan wakerayatun turachminuitjai. Yaau kashi aparmi Yusri wina karanam chichartak: Antukta. Jacob pase chicharkaip turutmayi.
29 Está no poder da minha mão fazer-vos o mal, mas o Deus de vosso pai falou-me ontem à noite, dizendo: Guarda-te, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
30 Tura aparmi jeen waketkitasam timiá wakerayatmesh, ¿waruka wina yusrusha kasartukmame? —timiayi.
30 Mas ainda que quiseste ir embora, porquanto tinhas saudades da casa de teu pai, por que furtaste os meus deuses?
31 Tamati Jacob Labánkan ayaak: —Nuwarun atantruki tusan shamkartakun ainkamjai.
31 Respondeu-lhe Jacó: Porque tive medo; pois dizia comigo que tu me arrebatarias as tuas filhas.
32 Antsu wijai wekau kichkiksha ami yusrumin takaku wainkakminkia, nuka jakati. Juni ii weari ainau antinamunam tajame: Wi aminun takakii ame wainkamka, pachitsuk jurumkita, —timiayi. Antsu Raquel apari yusri ainaun kasamkamunka Jacobka nekaachmiayi.
32 Com quem achares os teus deuses, porém, esse não viverá; diante de nossos irmãos descobre o que é teu do que está comigo, e leva-o contigo. Pois Jacó não sabia que Raquel os tinha furtado.
33 Tamati Labán Jacobo kanutirin wayaa, nunia Lea kanutirincha wayaa, tura jimiar inatiri ainau kanutirincha wayaa, ea eaka waintsachmak jiinki, nunia Raquela kanutirincha wayaamiayi.
33 Entrou, pois, Labão na tenda de Jacó, na tenda de Léia e na tenda das duas servas, e não os achou; e, saindo da tenda de Léia, entrou na tenda de Raquel.
34 — ausente —
34 Ora, Raquel havia tomado os ídolos e os havia metido na albarda do camelo, e se assentara em cima deles. Labão apalpou toda a tenda, mas não os achou.
35 — ausente —
35 E ela disse a seu pai: Não se acenda a ira nos olhos de meu senhor, por eu não me poder levantar na tua presença, pois estou com o incômodo das mulheres. Assim ele procurou, mas não achou os ídolos.
36 Jacob kajek Labánkan jiyak: —¿Tuwaita wina tunaarsha? ¿Tura wari paséna takasja? ¿Waruka winasha timiá papeetkamsha wekaame?
36 Então irou-se Jacó e contendeu com Labão, dizendo: Qual é a minha transgressão? qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Warir ainauka mash jiisume. ¿Antsu aminun wi jukimusha tuwa waitrukume? ¡Watska, nu yaruakam, ami wearam ainau tura wi wear ainau irunina juni ikiaunkam: Ju jurutkinume turuttia! —timiayi.
37 Depois de teres apalpado todos os meus móveis, que achaste de todos os móveis da tua casar. Põe-no aqui diante de meus irmãos e de teus irmãos, para que eles julguem entre nós ambos.
38 Tura ataksha chicharak: —Wikia veinte musach amin yainkamiajme nuningkia oveja tura chivosha kichkiksha pengké shimtikiachmiajai. Tura oveja uchirinkesha aminun kichkiksha pengké yuwachmiajai.
38 Estes vinte anos estive eu contigo; as tuas ovelhas e as tuas cabras nunca abortaram, e não comi os carneiros do teu rebanho.
39 Tura yukartin maamunkesha jukinka itarchayajme. Antsu tangku mengkakamtaikia, wiki nunaka akiiminuyajai. Tura tsawaisha tura kashisha tangkurmin kasamkaramtaisha: Ameka akirkata turutnuyame.
39 Não te trouxe eu o despedaçado; eu sofri o dano; da minha mão requerias tanto o furtado de dia como o furtado de noite.
40 Tsawaikia seemakun waitninuyajai. Tura kashisha tsetsemakun kanutsuk tsawainuyajai.
40 Assim andava eu; de dia me consumia o calor, e de noite a geada; e o sono me fugia dos olhos.
41 Tu takakmakun veinte musach ami jeemin pujusuitjai. Tura ami nawantrumin nuwatkataj tusan, catorce musach takakmasmiajai. Nunia tangkuram ainaun seis musach wainkamiajai. Tura wainiatum wina akirkatniusha tuke yapaijnuyame.
41 Estive vinte anos em tua casa; catorze anos te servi por tuas duas filhas, e seis anos por teu rebanho; dez vezes mudaste o meu salário.
42 Wina apachru Abrahama Yusri wina apar Isaac tuke pengker awajnuya nuka wijai pujachmataikia, winasha misu weta tusam akuptukmin awajtusmiame. Antsu Yuska wi waitnasmaurun tura kakaram takakmasmaurun nekau asa, yaau kashi amin chichartamak: Jacob pase chicharkaip turammayi, —tusa Jacob Labánkan timiayi.
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque não fora por mim, certamente hoje me mandarias embora vazio. Mas Deus tem visto a minha aflição e o trabalho das minhas mãos, e repreendeu-te ontem à noite.
43 Tamati Labán Jacobon ayaak: —Nuwa aina juka wina nawantur ainawai. Tura uchi aina jusha wina tirangkur ainawai. Tura oveja aina jusha winar ainawai. Tura juni mash wainme juka winar ainawai. Tura asamtai nawantruncha, tura ni uchiri ainauncha ¿warukamtaik pasenash awajsatjak?
43 Respondeu-lhe Labão: Estas filhas são minhas filhas, e estes filhos são meus filhos, e este rebanho é meu rebanho, e tudo o que vês é meu; e que farei hoje a estas minhas filhas, ou aos filhos que elas tiveram?
44 Tura asamtai juni winita. Iisha pengker awajnaisar chicham najanami, —timiayi.
44 Agora pois vem, e façamos um pacto, eu e tu; e sirva ele de testemunha entre mim e ti.
45 Tamati Jacob kayan juki piangkimiayi.
45 Então tomou Jacó uma pedra, e a erigiu como coluna.
46 Tura ni weari ainauncha chicharak: —¡Kaya irumrataram! —tamati kayan irumramiayi. Tura kaya irumramunam pujusar mash iruntrar yuwarmiayi.
46 E disse a seus irmãos: Ajuntai pedras. Tomaram, pois, pedras e fizeram um montão, e ali junto ao montão comeram.
47 Turawar Labán kaya irumramun ni chichamejai Jegar Sahaduta inaikiamiayi. Antsu Jacobka ni chichamejai Galaad inaikiamiayi.
47 Labão lhe chamou Jegar-Saaduta, e Jacó chamou-lhe Galeede.
48 Nunia Labán chichaak: —Kaya irumramua juka ii pengker awajnaisar chicham najanaji nuna paan iwainturmaji. Tura asamtai nuna naaringkia Galaad inaikiamuitai.
48 Disse, pois, Labão: Este montão é hoje testemunha entre mim e ti. Por isso foi chamado Galeede;
49 Nunia Labán Jacobon chicharak: —Wi amijai kanakamtai, wainaitsuk pujustin asakrin, Apu Yus tuke iinka waitmaktaji —timiayi. Tu tinu asamtai nu kaya irumramun Mizpa inaikiarmiayi. (Mizpaka waitmaktaji tamaujai metekaitai.)
49 e também Mizpá, porquanto disse: Vigie o Senhor entre mim e ti, quando estivermos apartados um do outro.
50 Tura Labán ataksha Jacobon chicharak: —Wina nawantur ainaun pase awajkumningkia, tura chikich nuwa ainaun nuwatkumningkia, wikia nunaka wainkashtinuitjai. Antsu Yuska tuke waitmaktinuitai.
50 Se afligires as minhas filhas, e se tomares outras mulheres além das minhas filhas, embora ninguém esteja conosco, lembra-te de que Deus é testemunha entre mim e ti.
51 — ausente —
51 Disse ainda Labão a Jacó: Eis aqui este montão, e eis aqui a coluna que levantei entre mim e ti.
52 — ausente —
52 Seja este montão testemunha, e seja esta coluna testemunha de que, para mal, nem passarei eu deste montão a ti, nem passarás tu deste montão e desta coluna a mim.
53 Ame apachrum Abrahama Yusri, tura wina apachru Nacora Yusriya nusha iin jiirmasar nekaamawartin ainawai, —Labán timiayi.
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus do pai deles, julgue entre nós. E jurou Jacó pelo Temor de seu pai Isaque.
54 Nunia Jacob nu muranam tangkun maa, Yusen susatas epeamiayi. Tura ni weari ainaun: Mash yuwitaram tusa untsukmiayi. Turamtai mash iruntrar yuwaar umisar nu muranam kanurarmiayi.
54 Então Jacó ofereceu um sacrifício na montanha, e convidou seus irmãos para comerem pão; e, tendo comido, passaram a noite na montanha.
55 Tura kashin tsawar Labánka nantaki ni tirangki ainaun mejeas, tura nawantrincha mai mejeas: —Yus atumin waitmakti —tusa ni nungkarin waketkimiayi.
55 Levantou-se Labão de manhã cedo, beijou seus filhos e suas filhas e os abençoou; e, partindo, voltou para o seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.