Gênesis 29
Achuar Peru OT Por and NT 2019 4th edition (ACUNT) vs NVT
1 Tura Jacob nunia jiinki, tsaa winitinmanini aints pujuinamunam wemiayi.
1 Jacó seguiu viagem e, por fim, chegou à terra do leste.
2 Tura weka wekaaka yumi taimunam jeamiayi. Tura jea tres oveja wainin ainau ni ovejari ainau ayaminai entsan aarartas nakasarmiayi. Nu yumi taimu juun kayajai nukukmau asamtai,
2 Viu um poço ao longe e, junto ao poço, no campo, três rebanhos de ovelhas, à espera de que lhes dessem água. Uma pedra pesada cobria a boca do poço.
3 oveja ainau yumin umurartas kaunkaramtai, kayan uratkar yumin aarar ataksha nukukar uku armiayi.
3 Era costume naquele lugar esperar que todos os rebanhos chegassem para, então, remover a pedra e dar água aos animais. Depois, a pedra era recolocada na boca do poço.
4 Tura Jacob nuni jea, oveja wainin ainaun iniak: —Sair ainautiram ¿atumsha tunia aintsuitrume? tu iniam aiminak: —Iikia Haránnumia ainaji —tiarmiayi.
4 Jacó se aproximou dos pastores e perguntou: “De onde vocês são, amigos?”. “Somos de Harã”, disseram eles.
5 Tu tinam: —¿Atumsha Nacora uchiri Labán nekatsrumek? —tu iniam aiminak: —Ja ai, nekaji —tiarmiayi.
5 “Conhecem um homem chamado Labão, neto de Naor?”, perguntou Jacó. “Sim, conhecemos”, responderam eles.
6 Tu tinam: —¿Nuka pengkerak puja? —Jacob tu iniam aiminak: —Ja ai, pengker pujawai. Jiisia, ani ni nawantri Raquel naartin ovejarin yumin aartas winawai, —tiarmiayi.
6 “Ele vai bem?”, perguntou Jacó. “Sim, vai bem”, disseram. “Olhe, ali vem Raquel, filha dele, com o rebanho.”
7 Tu tinam Jacob chicharak: —Tsaa akaachu aingkia, oveja ainau yamaikikia epenchatayi. ¿Warukamtai entsa aakrum ataksha chirichri yuwarti tusaram juwatsrume? —timiayi.
7 Jacó disse: “Ainda é dia claro, cedo demais para recolher os animais. Por que vocês não dão de beber às ovelhas, para que elas possam voltar a pastar?”.
8 Tamaitiat: —Atsa, nuka turachminuitji. Antsu oveja ainauka mash kaunkarti tusar nakaji. Nunia oveja wainin ainau mash kaunkar, kaya nukukmaun urakar, oveja ainaun entsa aartinuitji, —tiarmiayi.
8 “Não podemos dar de beber aos animais enquanto não chegarem todos os rebanhos”, responderam. “Só então os pastores removem a pedra da boca do poço e damos de beber a todas as ovelhas.”
9 Tura Jacobka nijai chichaj wajai, Raquelka apari ovejari wainin asa, ovejarijai tamiayi.
9 Jacó ainda conversava com eles quando Raquel chegou com o rebanho de seu pai, pois era pastora.
10 Tura Jacob ni jiichri nawantrin winaun wainak, pe jaki yumi taimunam we, kaya nukukmau amia nuna urak, oveja ainaun entsan aarmiayi.
10 Uma vez que Raquel era sua prima, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas pertenciam a seu tio Labão, Jacó foi até o poço, removeu a pedra que o cobria e deu de beber ao rebanho de seu tio.
11 Tura umis, nunia aints ainau tuke turin asaramtai, Raquelan mejeas juutmiayi.
11 Então Jacó beijou Raquel e chorou em alta voz.
12 Tura chicharak: —Wikia Rebeca uchirinjai, tura Labánka aweeyaintjai —timiayi. Tamati Raquel aparin ujaktas ampuki wemiayi.
12 Explicou para Raquel que era seu primo por parte do pai dela e filho de Rebeca, tia dela. Raquel foi correndo contar a seu pai, Labão.
13 Tura ujakam, Labánka: Umaimi uchiri Jacob tayi tamaun antuk, winita titas wári ni jeenia jiinki, yumi taimunam wemiayi. Tura ingkiunik minakas, yapin mejeas ni jeen jukimiayi. Tura jeanam jea Jacobka ni wekaasamurin mash ujakmiayi.
13 Assim que Labão soube que seu sobrinho Jacó havia chegado, correu ao seu encontro. Ele o abraçou, o beijou e o levou para casa. Depois que Jacó lhe contou sua história,
14 Tura ujakamtai Labán chicharak: —Nekasam wi weawitme, nekasam wina numparniayainme. Tura asam: Iijai pujusta —timiayi. Tamati Jacobka kichik nantu Labanjai pujusmiayi.
14 Labão exclamou: “Você é, de fato, sangue do meu sangue!”. Quando Jacó estava na casa de Labão havia cerca de um mês,
15 Tura kichik nantu Jacob pujamtai, Labán chicharak: —Ameka wi wear asakmin, nangkamikia yainkashtinuitme. ¿Antsu warutma akirkat tusamea wakerame? nu turuttia, —timiayi.
15 Labão lhe disse: “Você não deve trabalhar de graça para mim só porque somos parentes. Diga-me qual deve ser o seu salário”.
16 Labanka nawantri jimiar ayayi. Eemkauri Lea naartinuyayi. Tura ekeri Raquel ayayi.
16 Labão tinha duas filhas. A mais velha se chamava Lia, e a mais nova, Raquel.
17 Tura Lea jiiri mianchau amiayi. Antsu Raquelka nekas shiiram ayayi.
17 Os olhos de Lia eram sem brilho, mas Raquel tinha bela aparência e rosto atraente.
18 Kame, Jacob Raquelan aneau asa, Labánkan ayaak: —Wikia ami nawantrum ekeria nuna nuwatkataj tusan, siete musach takatan yaingtajme, —timiayi.
18 Visto que Jacó estava apaixonado por Raquel, disse a Labão: “Trabalharei para o senhor por sete anos se me der Raquel, sua filha mais nova, para ser minha esposa”.
19 Tamati Labán ayaak: —Takumka wijai pujusta. Nuniangka chikich aintsnasha sutsuk, amin susatatjame, —timiayi.
19 “Melhor entregá-la a você do que a qualquer outro”, respondeu Labão. “Fique aqui e trabalhe comigo.”
20 Tu tinu asamtai Jacob Raquelan nuwatkataj tusa, siete musachin Labánkan yaingmiayi. Kame, Jacob Raquelan timiá aneau asa, nu siete muchachkia nukap takakmayat, jumchik kinta takakmasua nunisang nekapramiayi.
20 Então Jacó trabalhou sete anos por Raquel. Ele a amava tanto que lhe pareceram apenas alguns dias.
21 Tura siete musach nangkamaramtai, Jacob Labánkan chicharak: —Siete musach amin yaingtatjame timiaja nuka mash umisjai. Tura asamtai nawantrum surusta, nuwatkatjai —timiayi.
21 Chegada a hora, Jacó disse a Labão. “Cumpri minha parte do acordo. Agora, dê-me minha esposa, para que eu me deite com ela.”
22 Tu tamau asa Labánka: —Ayu —tusa, ni nawantrin nuwatkat tusa, irutkamurin mash ipiaa, fiestan najanamiayi.
22 Labão convidou toda a vizinhança e preparou uma grande festa de casamento.
23 Turayat kashi tee wajasamtai, Labán Lean juki, Jacob tepamunam itiarmiayi. Turamtai Jacobka Leajai kanurmiayi.
23 À noite, porém, quando estava escuro, Labão tomou Lia e a entregou a Jacó, e Jacó se deitou com ela.
24 Tura Labánka ni inatiri Zilpa naartiniun Lea inatiri ati tusa susamiayi.
24 (Labão deu sua serva Zilpa a Lia para servi-la.)
25 Tura Jacob tsawaar, Leajai kanurmaun nekaamiayi. Tura nekaa Labankan chicharak: —¿Waruka anangkruame? ¿Ami takatrumin yaingmijam Raquel surusminam tusan tichamkajam? ¿Waruka aitkarame? —timiayi.
25 Na manhã seguinte, quando Jacó acordou, viu que era Lia. Então Jacó perguntou a Labão: “O que o senhor fez comigo? Trabalhei sete anos por Raquel! Por que o senhor me enganou?”.
26 Tamatitiat Labán ayaak: —Junia ainautikia eemak akiiniauka surutskeka, ekechirinka surukchamnawaitji.
26 Labão respondeu: “Aqui não é costume casar a filha mais nova antes da mais velha.
27 Tura asakrin Raquel nuwatkataj tusam wakerakmeka, ataksha siete musach takakmasta. Nu turakmeka, ame Lea nuwatkamuram siete kinta nangakamaramtai, Raquelnasha susamjinam, —timiayi.
27 Espere, contudo, até terminar a semana de núpcias, e eu também lhe entregarei Raquel, desde que você prometa trabalhar mais sete anos para mim”.
28 Tamati Jacob ayu tusa, Leajai siete kinta tsaning pujamtai, Labán Raquelnasha nuwatkat tusa, Jacobon susamiayi.
28 Jacó concordou em trabalhar mais sete anos. Uma semana depois de Jacó ter se casado com Lia, Labão lhe entregou Raquel.
29 Tura ni inatiri Bilha naartiniun: —Ame inarta —tusa Raquelan susamiayi.
29 (Labão deu sua serva Bila a Raquel para servi-la.)
30 Turamtai Jacobsha Raqueljaingkia tsaning karnurmiayi. Kame, Lean nangkamasang Raquelan aneau asa, ataksha siete musach Labánkan yaingmiayi.
30 Jacó se deitou também com Raquel, a quem ele amava muito mais que a Lia. Então permaneceu ali e trabalhou mais sete anos para Labão.
31 Tura Jacob Lean aneachu asamtai, Apu Yus Lea uchi ainaun jererti tusa tsangkatkamiayi. Antsu Raquelnaka uchin jererchati —tusa timiayi.
31 Quando o S enhor viu que Lia não era amada, permitiu que ela tivesse filhos; Raquel, porém, era estéril.
32 Tura asamtai Lea japruk uchin jerer chichaak: —Wi wake mesemar pujamun Yus nekau asa, uchin surusi. Tura uchirtin asamtai, wina aishur yamaikia anentatui —tusa uchirin Rubén inaikiamiayi. (Rubénka naari: Jiisia uchi taku tawai.)
32 Lia engravidou e deu à luz um filho. Chamou-o de Rúben, pois disse: “O S enhor viu minha infelicidade, e agora meu marido me amará”.
33 Tura ataksha Lea uchin jerer chichaak: —Aishur timiá anenchau asamtai, chikich uchin surusi, —tusa uchirin Simeón inaikiamiayi.
33 Pouco tempo depois, Lia engravidou novamente e deu à luz outro filho. Chamou-o de Simeão, pois disse: “O S enhor ouviu que eu não era amada e me deu outro filho”.
34 Tura ataksha uchin jerer chichaak: —Yamaikia uchin tres jereru asamtai, aishur wijai tsaning pujustatui, —tusa, naari Leví ati tusa inaikiamiayi.
34 Lia engravidou pela terceira vez e deu à luz outro filho. Chamou-o de Levi, pois disse: “Certamente, desta vez meu marido terá afeição por mim, pois lhe dei três filhos!”.
35 Tura ataksha Lea uchin jerer chichaak: —Yamaikia Yusen maaketai titatjai, —tusa uchiri naarin Judá inaikiamiayi. Tura nuniangka uchi jeretan inangnakmiayi.
35 Lia engravidou mais uma vez e deu à luz outro filho. Chamou-o de Judá, pois disse: “Agora louvarei ao S enhor !”. Então, parou de ter filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.