Romanos 4

Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Bon, nou kay gadé ki sa ki té wivé Abrahanm gwan gwanpapa sé Jwif-la.
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Si Bondyé mété Abrahanm dwèt épiʼy pou lapéti sa Abrahanm fè, i té sa bavadé, mé pa douvan Bondyé.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Paski lévanjil-la di, “Bondyé gadé Abrahanm kon an moun ki dwèt douvanʼy paski Abrahanm té ni lafwa an li.”
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Bon, lè an nonm twavay, lajan-an i jwenn-an sé pa an kado, mé sa sé lajan-an i twavay pou-a.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Mé si nou gadé moun-an ki pa ka dépan asou twavay li-a mé ka dépan asou Bondyé ki ka mété moun ki mové dwèt épiʼy-la, nou kay wè sé lafwa moun sala Bondyé ka konsidiwé lè i ka météʼy dwèt épiʼy.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Nou sa wè an lévanjil-la koté Wa David té di menm bagay-la koté i palé konsèné mannyè nonm-lan Bondyé ja aksèpté kon an moun ki dwèt épiʼy-la kontan an chay, magwé nonm sala pa té fè anyen pou Bondyé té antwé an favèʼy.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 I di,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Wi, nonm-lan Bondyé pa ka matjé péchéʼy-la kontan an chay.”
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Bon, kontantman sala i ka palé konsèné-a, ès si sé asou sé sa ki sikonsayz-la tousèl, ében asou sé sa ki pa sikonsayz-la osi? Nou ja moutwé koté lévanjil-la di, “Abrahanm té kwè an Bondyé, épi kon i té ni lafwa an Bondyé-a Bondyé aksèptéʼy kon an nonm ki dwèt épiʼy.”
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Ki lè bagay sala pwan kou? Ès si sé lè Abrahanm té sikonsayz, ében apwé i té sikonsayz? Sé pa apwé i sikonsayz i pwan kou, mé sé avan i té sikonsayz.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Épi lè Abrahanm vini sikonsayz, sikonsizyon sala té kon an mak pou moutwé i sé lafwaʼy ki météʼy dwèt épi Bondyé, épi lafwa sala, i té niʼy avan i té sikonsayz. Sé kon sa Abrahanm sé papa tout sa ki ka kwè an Bondyé, épi Bondyé ja aksèpté yo kon moun ki dwèt épiʼy menm si yo pa sikonsayz.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Abrahanm sé papa sé moun-an ki sikonsayz-la osi, sé pa sé sa ki sikonsayz toubonnman, mé sé sa ki ka swiv menm chimen lafwa-a Abrahanm té swiv-la avan i té sikonsayz-la.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Bondyé té fè an pwonmèt bay Abrahanm épi désandanʼy ki di kon sa yo kay éwityé latè-a. Pwonmèt sala pa té vini kon yo té ka swiv lwa-a, mé sé kon Abrahanm kwè an Bondyé-a, Bondyé aksèptéʼy kon an moun ki ka viv dwèt épiʼy.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Paski si sé sa ki swiv lwa-a ki ka éwityé latè-a, ében, lafwa pa kay ni valè-a i sipozé ni-an, épi pwonmèt-la menm pa kay vo pa menm dé sou tjwiv.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Lwa-a menm ka mennen waj Bondyé, mé si la pa ni pyès lwa, an moun pa sa dézobéyi lwa-a.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Sé sa ki fè tout bagay dépan asou lafwa-a Abrahanm ni an Bondyé-a. Mannyè sala pwonmèt-la Bondyé té fè-a té kay vini kon an kado pou tout désandan Abrahanm. Sé pa sé sa ki ka swiv lwa-a tousèl, mé osi byen pou sé sa ki ni menm lafwa épi Abrahanm-lan paski sé li ki papa nou tout.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Kon i ékwi an lévanjil-la, “Mwen ja fèʼw papa an chay nasyon.” Pwonmèt sala bon paski sé Bondyé ki fèʼy, épi sa sé Bondyé-a Abrahanm té ka kwè adan-an. Sé Bondyé sala ki ka fè moun ki ja mò viv ankò, épi tout sé bagay-la ou ka wè apwézan-an pa té la avan, mé Bondyé konmandé yo pou fèt épi tout vini fèt.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Koté lézòm té kay pèd tout èspwa yo, Abrahanm kontiné ni èspwa an Bondyé, épi sé kon sa i vini papa plizyè nasyon. Kon Bondyé té diʼy, “Sé kon sa désandanʼw kay yé.”
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Lè Abrahanm gadé kòʼy menm, i wè i té ja tou mò, paski i té ja pwèskè yon san lanné, épi Sara té ja bwanhany, mé magwé tout sa i pa té pèd lafwaʼy.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 An tout sa lafwaʼy pa janmen soukwé, épi i pa janmen di Bondyé pa kay tjenn pwonmèt li. Okontwè lafwaʼy fèʼy vini pli fò épi i di, “Bondyé gwan an chay.”
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Abrahanm té asiwé Bondyé té kay sa tjenn pwonmèt li.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Sé sa ki fè, “Bondyé gadé Abrahanm kon an moun ki dwèt épiʼy.”
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Bon, tjò lévanjil-la ki di Bondyé gadéʼy kon an moun ki dwèt épiʼy-la pa té matjé pou lapéti Abrahanm tousèl,
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 mé sé pawòl sala ka palé ban nou osi, nou Bondyé kay aksèpté kon moun ki dwèt épiʼy-la paski nou kwè an Bondyé-a ki wésisité Jézi Senyè nou hòd lanmò-a.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Jézi jwenn lanmòʼy pou lapéti péché nou, épi i wésisité pou i té sa mété nou dwèt épi Bondyé.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.